Roman Script    Reciting key words            Previous Sūrah    Quraan Index    Home  

20) Sūrat Ţāhā

Printed format

20)

Toggle thick letters. Most people make the mistake of thickening thin letters in the words that have other (highlighted) thick letter Toggle to highlight thick letters
Ҭӓһӓ 020-001 Тоҳо.
Мӓнзалнӓ `Алайка Ал-Қур'ӓна Литашқá 020-002 Сенга Қуръонни бадбахт бўлишинг учун нозил қилганимиз йўқ. ‌ ‌‌‍‌ ‍‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍
'Иллӓ Таҙкиратан Лиман Йаҳшá 020-003 Магар қўрққан кимсаларга эслатма бўлиши учун. ‌ ‍ ‌ ‍‌‍‍
Танзӥлӓан Мимман Ҳалақа Ал-'Арđа Ұа Ас-Самӓұӓти Ал-`Улӓ 020-004 У ерни ва юксак осмонларни яратган зотдан нозил бўлгандир. ‍‌‍‍‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍ ‌‍‍‌‍‍‌
Ар-Рахмӓну `Алá Ал-`Арши Астаұá 020-005 УРоҳман Аршни эгаллади. (Роҳман сифатининг соҳиби Аллоҳ Аршни эгаллади. Аршни эгаллашининг эса, ўхшаши йўқ, мисли йўқ, шакли ҳам йўқ. Унинг эгаллаши ўзига хос.)
Лаһу Мӓ Фӥ Ас-Самӓұӓти Ұа Мӓ Фӥ Ал-'Арđи Ұа Мӓ Байнаһумӓ Ұа Мӓ Тахта Аć-Ćарá 020-006 Осмонлардаги нарсалару ердаги нарсалар, уларнинг орасидаги нарсалару ер остидаги нарсалар Уникидир. ‍‌‍‍‌ ‌‌ ‌‍ ‌‌ ‌ ‌‌ ‍‍
Ұа 'Ин Таҗһар Бил-Қаұли Фа'иннаһу Йа`ламу Ас-Сирра Ұа 'Аҳфá 020-007 Сен агар сўзда овозингни юксалтирсанг ҳам. Бас, албатта, у сирни ҳам, махфийни ҳам билгувчидир. ‌‌‍‍‍‌ ‍‍‍ ‍‍‍‍‌ ‌‌‍
Ал-Лаһу Лӓ 'Илӓһа 'Иллӓ Һуұа ۖ Лаһу Ал-'Асмӓ Ал-Хуснá 020-008 Аллоҳундан бошқа ибодатга сазовор илоҳ йўқ зотдир. Гўзал исмлар Уникидир. ‌ ‌ ‌‌ ‌ ۖ ‍‍‌‌
Ұа Һал 'Атӓка Хадӥćу Мӱсá 020-009 Сенга Мусонинг хабари келдими? ‌‍‍‍ ‍‍‍
'Иҙ Ра'ӓ Нӓрӓан Фақӓла Ли'һлиһи Амкуćӱннӥ 'Ӓнасту Нӓрӓан Ла`аллӥ 'Ӓтӥкум Минһӓ Биқабасин 'Аұ 'Аҗиду `Алá Анӓри Һудан 020-010 У оловни кўрган чоғида ўз аҳлига: Туриб туринглар, мен оловни кўрдим, шояд сизга ундан чўғ келтирсам ёки олов бошида йўл кўрсатувчини топсам, деди. (Ояти каримада Мусо алайҳиссалом Мадяндан Мисрга келаётганларида рўй берган ҳодиса баён этилмоқда.) ‌‌ ‌‍‍‍‌‌ ‌‌‌‌ ‍‍‍ ‌ ‌ ‌ ‌‌‌ ‍ ‌ ‍‌‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌‌‌ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‌ ‍
Фаламмӓ 'Атӓһӓ Нӱдӥ Йӓ Мӱсá 020-011 Бас, у(олов)га келганида, нидо қилинди: Эй Мусо. ‍‍‌ ‌‌ ‌
ннӥ 'Анӓ Раббука Фӓҳла` На`лайка ۖннака Бил-Ұӓди Ал-Муқаддаси Ҭуұан 020-012 Албатта, Мен Ўзим сенинг Роббингдирман. Кавушларингни еч. Чунки сен муқаддас Туво водийсидасан. ‌‌ ‌‍ ‍ ‍‍‍ۖ‍ ‍‍‍‌‌‌ ‍‍‍‌
Ұа 'Анӓ Аҳтартука Фӓстами` Лимӓ Йӱхá 020-013 Мен сени ихтиёр қилиб олдим. Ваҳий қилинадиган нарсага қулоқ ос. ‌‌ ‍ ‌
ннанӥ 'Анӓ Ал-Лаһу Лӓ 'Илӓһа 'Иллӓ 'Анӓ Фӓ`буднӥ Ұа 'Ақими Аҫ-Ҫалӓата Лиҙикрӥ 020-014 Албатта, Мен, Ўзим, Аллоҳдирман. Мендан ўзга илоҳ йўқ. Бас, Менга ибодат қил ва мени зикр этиш учун намозни тўкис адо эт. ‍‍ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ‍ ‌‌‍‍‍‍ ‍
нна Ас-Сӓ`ата 'Ӓтийатун 'Акӓду 'Уҳфӥһӓ Литуҗзá Куллу Нафсин Бимӓ Тас`á 020-015 Албатта, (қиёмат) соати келгувчидир. Ҳар бир жон саъйи-ҳаракатига яраша жазо олиши учун уни махфий тутурман. ‍ ‌ ‌‍‍‍‌‌ ‌‍‍‌ ‍‍‍‍‌‌ ‌ ‌
Фалӓ Йаҫудданнака `Анһӓ Ман Лӓ Йу'умину Биһӓ Ұа Аттаба`а Һаұӓһу Фатардá 020-016 Ҳаргиз сени унга иймон келтирмайдиганлар ва ҳавойи нафсига эргашганлар ундан тўсмасинлар. У ҳолда ҳалок бўласан. ‌ ‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‌ ‍‌ ‌ ‌ ‌ ‍‍‌ ‌‌
Ұа Мӓ Тилка Бийамӥника Йӓ Мӱсá 020-017 Эй Мусо, қўлингдаги нима?
Қӓла Һийа `Аҫӓйа 'Атаұакка'у `Алайһӓ Ұа 'Аһушшу Биһӓ `Алá Ғанамӥ Ұа Лийа Фӥһӓ Ма'ӓрибу 'Уҳрá 020-018 У: Бу асоимдир, унга суянаман, у билан қўйларимга (барг) қоқиб бераман ва унда менинг бошқа ишларим бор, деди. ‍‍ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‍ ‌ ‌ ‌‍
Қӓла 'Алқиһӓ Йӓ Мӱсá 020-019 У зот: Эй Мусо, уни ташла, деди. ‌‍‍‍‍‌
Фа'алқӓһӓ Фа'иҙӓ Һийа Хаййатун Тас`á 020-020 Бас, уни ташлади. Бирдан у(асо) илон бўлиб юра бошлади. ‍‍‍‌ ‌‌‌ ‌
Қӓла Ҳуҙ/һӓ Ұа Лӓ Таҳаф ۖ Сану`ӥдуһӓ Сӥратаһӓ Ал-'Ӱлá 020-021 У зот: Уни ол, қўрқма. Биз уни аввалги ҳолига келтирамиз. ‍‌ ‌‌ ‍‍‍ۖ ‌ ‍‍‍
Ұа Аđмум Йадака 'Илá Җанӓхика Таҳруҗ Байđӓ'а Мин Ғайри Сӱ'ин 'Ӓйатан 'Уҳрá 020-022 Қўлингни қўлтиғингга тиқ, ёмонликсиз оппоқ бўлиб чиқади. Бу бошқа бир мўъжизадир. (Қўл оппоқ бўлди, аммо бу оқликда ёмонлик йўқдир. Яхшилик бор. Жуда чиройли бўлиб кўринади. Бундай бўлиши сенинг Пайғамбар эканлигингни тасдиқловчи асодан кейинги яна бир мўъжизадир.) ‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍‌‌ ‍‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍‌‌‌ ‌ ‌‍
Линурийака Мин 'Ӓйӓтинӓ Ал-Кубрá 020-023 Биз сенга буюк мўъжизаларимизни кўрсатиш учун(шундай қилдик). ‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍
Аҙ/һаб 'Илá Фирұна 'Иннаһу Ҭағá 020-024 Сен Фиръавнга бор, албатта у туғёнга кетди, деди. ‌‍ ‌‌ ‍ ‍‍
Қӓла Рабби Ашрах Лӥ Ҫадрӥ 020-025 У: Эй Роббим, менинг қалбимни кенг қил. ‌‍
Ұа Йассир Лӥмрӥ 020-026 Менинг ишимни осон қил. ‌ ‍ ‌‍
Ұа Ахлул `Уқдатан Мин Лисӓнӥ 020-027 Тилимдаги тугунни ечгин. ‌ ‍‍‍ ‌ ‍‌
Йафқаһӱ Қаұлӥ 020-028 Сўзимни англасинлар.
Ұа Аҗл Лӥ Ұазӥрӓан Мин 'Аһлӥ 020-029 Менга ўз аҳлимдан бир вазир қилиб бер. ‍ ‌‌‍‌ ‍‌
Һӓрӱна 'Аҳӥ 020-030 Оғам Ҳорунни. ‍‍‌ ‌‍
Ашдуд Биһи~ 'Азрӥ 020-031 У билан белимни қувватла. ‌ ‌‌
Ұа 'Ашрик/һу Фӥмрӥ 020-032 Уни ишимга шерик айла. ‌‍ ‌‍
Кай Нусаббихака Каćӥрӓан 020-033 Сенга кўп тасбиҳ айтишимиз учун.
Ұа Наҙкурака Каćӥрӓан 020-034 Ва Сени кўп зикр қилишимиз учун.
ннака Кунта Бинӓ Баҫӥрӓан 020-035 Албатта, Сен Ўзинг бизни кўриб турувчи эдинг, деди. ‍ ‍‌‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍
Қӓла Қад 'Ӱтӥта Су'улака Йӓ Мӱсá 020-036 У зот: Эй Мусо, сенга сўраганинг берилди, деди. (Бир оғиз гап билан ҳал қилиб қўйди. Нимани сўраган бўлсалар, берди.) ‌ ‌‍‍‌‍‍‍‍
Ұа Лақад Мананнӓ `Алайка Марратан 'Уҳрá 020-037 Батаҳқиқ, Биз сенга бошқа марта ҳам неъмат берган эдик. (Яъни, ҳозир берган неъматларимиздан бошқа ҳам неъмат берган эдик.) ‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‍ ‌‍
'Иҙ 'Аұхайнӓ 'Илáммика Мӓ Йӱхá 020-038 Ўшанда онангга илҳом қилинадиган нарсани илҳом қилган эдик. ‌‌ ‌‌‍‌ ‌‍‌ ‌‍ ‌
'Ани Ақҙифӥһи Фӥ Ат-Тӓбӱти Фӓқҙифӥһи Фӥ Ал-Йамми Фалйулқиһи Ал-Йамму Бис-Сӓхили Йа'ҳуҙ/һу `Адӱұун Лӥ Ұа`адӱұун Лаһу ۚ Ұа 'Алқайту `Алайка Махаббатан Миннӥ Ұа Литуҫна`а `Алá `Айни 020-039 Уни тобутга сол, уни эса, дарёга ташла. Дарё уни соҳилга отсин. Уни Менинг душманим ва унинг душмани оладир, дедик. Ва сенга Ўзимдан муҳаббат солдим. Буни Менинг кўз олдимда етиштирилишинг учун (қилдим). (Мусонинг онаси Аллоҳ берган илҳом билан уни сандиққа солиб, сувга оқизиб юборади. Мусонинг Ўз кўзи остида вояга етиши учун душман Фиръавннинг уйига уни жойлаштирган, қалбига унинг муҳаббатини солган Зот онанинг фарзанд фироқида қийналишига ҳам барҳам берди. Мурғак Мусо аёлларнинг биттасини ҳам эммай қўйди. Мусонинг опасини Фиръавн саройига юбориб, шу болани эмизадиган аёл бор, деб айтишни буюради.) ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍ ‌‌ ‌‌‌ ‍ ۚ ‌‌‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍ ‌
'Иҙ Тамшӥҳтука Фатақӱлу Һал 'Адуллукум `Алá Ман Йакфулуһу ۖ Фараҗа`нӓка 'Илáммика Кай Тақарра `Айнуһӓ Ұа Лӓ Тахзана ۚ Ұа Қаталта Нафсӓан Фанаҗҗайнӓка Мина Ал-Ғамми Ұа Фатаннӓка Футӱнӓан ۚ Фалабиćта Синӥна Фӥ 'Аһли Мадйана Ćумма Җи'та `Алá Қадарин Йӓ Мӱсá 020-040 Ўшанда опанг юриб бориб: У (Мусо)ни кафилликка оладиганларга далолат қилайми? деган эди. Бас, Биз сени кўзи қувониши ва хафа бўлмаслиги учун онангга қайтардик. Ва бир жонни ўлдирдинг. Бас, Биз сени ғамдан қутқардик ва турли синовлар ила синадик. Сўнгра Мадян аҳли ила йилларга қолдинг ва тақдирга биноан келдинг, эй Мусо! ‌‌ ‍ ‌‍‍ ‍‍‍ ‌‌ ‌ ‍‌ ۖ‍‍ ‌‍‌ ‌‍ ‍‍‍‌ ‌ ‌‌ ۚ ‌‍‍ ‌‌ ‍‍‍ ‍‍ ‌‍‍‍‍‍ۚ‍‍‍‍ ‍ ‌ ‍‍‌
Ұа Аҫҭана`тука Линафсӥ 020-041 Мен сени Ўзим учун танладим. (Яъни, Пайғамбар қилиб олдим. Кейин эса, Пайғамбарлик вазифасига оид топшириқлар берилди:) ‍‍
Аҙ/һабнта Ұа 'Аҳӱка Би'ӓйӓтӥ Ұа Лӓ Танийӓ Фӥ Ҙикрӥ 020-042 Сен ва оғанг мўъжизаларимни олиб боринглар ва Мени зикр этишда сусткашлик қилманглар. ‌‍ ‌‌‍ ‌‌‍ ‌‌ ‌ ‌‍
Аҙ/һабӓ 'Илá Фирұна 'Иннаһу Ҭағá 020-043 Фиръавнга боринглар! Чунки, у туғёнга кетди. ‌‍‌ ‌‌ ‍ ‍‍
Фақӱлӓ Лаһу Қаұлӓан Лаййинӓан Ла`аллаһу Йатаҙаккару 'Аұ Йаҳшá 020-044 Бас, унга юмшоқ сўз айтинглар. Шояд эсласа ёки қўрқса. (Юмшоқ сўз тасир қилиши мумкин. Юмшоқ сўз кофирни ва туғёнга кетган шахсни ҳам мулойим қилиб қўйиши мумкин. Шояд Фиръавн ҳам ўзига келиб, инсоф қилса.) ‍‌ ‍ ‌ ‍ ‌ ‌‌‌ ‍‍‍
Қӓлӓ Раббанӓннанӓ Наҳӓфу 'Ан Йафруҭа `Алайнӓ 'Аұ 'Ан Йаҭғá 020-045 Икковлари: Эй Роббимиз, биз унинг тезда бизга ёмонлик қилишидан ёки ҳаддан ошишидан қўрқамиз, дедилар. ‍‌ ‌‍‌ ‌‍‌ ‍‍‍ ‌‌‌ ‌‌‌ ‌‌‍‍‍‍‍‍
Қӓла Лӓ Таҳӓфӓ ۖннанӥ Ма`акумӓ 'Асма`у Ұа 'Арá 020-046 У зот: Қўрқманглар! Албатта, Мен сизлар биланман, эшитаман ва кўраман, деди. ‌ ‍‍‍‍‍ۖ‍ ‍‌ ‌ ‌‌‌‍
Фа'тийӓһу Фақӱлӓннӓ Расӱлӓ Раббика Фа'арсил Ма`анӓ Банӥ 'Исрӓ'ӥла Ұа Лӓ Ту`аҙҙибһум ۖ Қад Җи'нӓка Би'ӓйатин Мин Раббика Ұа ۖ Ас-Салӓму `Алá Мани Аттаба`а Ал-Һудá 020-047 Бас, унинг олдига боринглар ва унга: Албатта, биз Роббингнинг Пайғамбарларимиз, Бани Исроилни биз билан қўйиб юбор. Уларни азоблама. Батаҳқиқ, биз сенга Роббингдан мўъжиза келтирдик. Ҳидоятга эргашган кимсага салом бўлур. ‍‍‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌‍‌ ‌‍ ‌ ‌ ‍‍‍‌‍‍‍‍ ‌‌ ۖ ‌ ‍‍‍ ‌ ‍‌ ‌‍ ۖ‍ ‌
ннӓ Қад 'Ӱхийа 'Илайнӓнна Ал-`Аҙӓба `Алá Ман Каҙҙаба Ұа Таұаллá 020-048 Албатта, бизга ваҳий қилиндики, ёлғонга чиқарганларга ва юз ўгириб кетганларга шубҳасиз азоб бўлур, денглар. ‍‌ ‌ ‌‍‍‌ ‌‍‌ ‌ ‍‍‌ ‌ ‍‌
Қӓла Фаман Раббукумӓ Йӓ Мӱсá 020-049 У: Эй Мусо, икковингизнинг Роббингиз ким? деди. ‍‌ ‌‍
Қӓла Раббунӓ Ал-Лаҙӥ 'А`ҭá Кулла Шай'ин Ҳалқаһу Ćумма Һадá 020-050 У: Бизнинг Роббимиз ҳар нарсага ўз яратилишини берган ҳамда уни ҳидоятга солган зотдир, деди. ‌‍ ‌‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍
Қӓла Фамӓ Бӓлу Ал-Қурӱни Ал-'Ӱлá 020-051 У: Ўтган асрларнинг ҳоли недир? деди. ‌ ‍‍‍ ‍‍‍‍‌ ‍‍
Қӓла `Илмуһӓ `Инда Раббӥ Фӥ Китӓбин ۖ Лӓ Йаđиллу Раббӥ Ұа Лӓ Йансá 020-052 У: Уларнинг илми Роббим ҳузурида, китобдадир. Роббим адашмас ва унутмас. (Яъни, ўтган асрлар ҳақидаги барча илм Роббим ҳузуридаги китобда ёзилгандир. Қанча асрлар ўтиб, қанча одамлар яшаб, нима ишлар қилган бўлсалар, ҳамма-ҳаммаси Роббим ҳузурида турибди, китобда ёзилган. Шунга қараб жазолайди ёки мукофотлайди.) ‌ ‍‌‍‍‍‌ ‌‍‍‍ۖ ‌ ‍‍‍‍ ‌‍ ‌‌ ‍‌‍‍
Ал-Лаҙӥ Җа`ала Лакуму Ал-'Арđа Маһдӓан Ұа Салака Лакум Фӥһӓ Субулӓан Ұа 'Анзала Мина Ас-Самӓ'и Мӓн Фа'аҳраҗнӓ Биһи~ 'Азұӓҗӓан Мин Набӓтин Шаттá 020-053 У сизга ерни бешик қилган, сизга унда йўллар очган ва осмондан сув туширган зотдир, деди. Бас, ўша (сув) ила турли набототлар жуфтларини чиқардик. ‌‍‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌‌‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‌‌‌ ‍‍‌ ‌‌‌‌‌ ‍‌‍‍
Кулӱ Ұа Ар`аұ 'Ан`ӓмакум ۗнна Фӥ Ҙӓлика Ла'ӓйӓтин Ли'ұлӥ Ан-Нуһá 020-054 Енглар ва чорваларингизни боқинглар. Албатта, бунда ақл эгалари учун ибратлар бордир. ‌ ‌‌‌‌ ‌‌ۗ ‌ ‍‍‍‍‍ ‍‍
Минһӓ Ҳалақнӓкум Ұа Фӥһӓ Ну`ӥдукум Ұа Минһӓ Нуҳриҗукум Тӓратан 'Уҳрá 020-055 Сизларни ундан яратдик, унга қайтарамиз ва яна бир бор ундан чиқариб оламиз. (Яъни, Биз сизларни ердан яратдик, ўлганингиздан сўнг яна унга қайтарамиз. Қиёмат куни эса, сизларни қайта тирилтириб, ердан чиқариб оламиз. Эй Фиръавн, сен ҳам одамсан, сенинг ҳам бошингга шу кун тушади.) ‍‌‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌‍‌‍‍‍‌ ‍‍‍ ‌‍ ‌‍
Ұа Лақадрайнӓһу 'Ӓйӓтинӓ Куллаһӓ Факаҙҙаба Ұа 'Абá 020-056 Батаҳқиқ, Биз унга оят-мўъжизаларимизнинг ҳаммасини кўрсатдик. Бас, у ёлғонга чиқарди ва бош тортди. ‌ ‌‌‍‍‍ ‌‌ ‌ ‌‌
Қӓла 'Аҗи'танӓ Литуҳриҗанӓ Мин 'Арđинӓ Бисихрика Йӓ Мӱсá 020-057 У: Эй Мусо, бизни еримиздан чиқариш учун сеҳринг ила келдингми?! ‌‌ ‍‍‍‌ ‍‌ ‌‌‍‍‌ ‍
Фалана'тийаннака Бисихрин Миćлиһи Фӓҗ`ал Байнанӓ Ұа Байнака Маұ`идӓан Лӓ Нуҳлифуһу Нахну Ұа Лӓнта Макӓнӓан Суұан 020-058 Бас, албатта, биз ҳам унга ўхшаш сеҳр келтирамиз, биз билан ўзинг орангда ваъда вақти тайин қил, унга биз ҳам, сен ҳам хилоф қилмайдиган бўлайлик, ўрта жой бўлсин, деди. ‍‍‌ ‍ ‍ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌‍ ‌‌ ‌
Қӓла Маұ`идукум Йаұму Аз-Зӥнати Ұа 'Ан Йухшара Анӓсу Đухан 020-059 У: Ваъда вақтингиз зийнат куни. Одамларнинг чошгоҳда тўпланиши, деди. (Мисрликларнинг зийнат куни катта байрами бўлиб, унда барча халойиқ зийнатли кийимлар кийиб чиқар эдилар. Мусо алайҳиссалом ҳамма гувоҳ бўлсин деб зийнат кунини танладилар.) ‍ ‌‌‌‍‍‍‍
Фатаұаллá Фирұну Фаҗама`а Кайдаһу Ćумма 'Атá 020-060 Бас, Фиръавн қайтиб кетди, сўнгра ҳийласини йиғиб келди. (Ояти карима, учта ҳолатни тасвир этмоқда. Фиръавн Мусо алайҳиссалом билан бўлган учрашувдан қайтиб кетди. Кейин ҳийласини йиғдиҳамма кучли сеҳргарларини тўплади. Сўнгра яна қайтиб келди. Тортишув, мусобақага тайёргарлик ниҳоясига етди.) ‌ ‍
Қӓла Лаһум Мӱсá Ұайлакум Лӓ Тафтарӱ `Алá Аллӓһи Каҙибӓан Файусхитакум Би`аҙӓбин ۖ Ұа Қад Ҳӓба Мани Афтарá 020-061 Уларга Мусо: Ҳолингизга вой! Аллоҳга нисбатан ёлғон уйдирманг, бас, сизни азоб ила бутунлай ҳалок қилур. Батаҳқиқ, ким ёлғон уйдирса, ноумид бўлур, деди. ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‍ ‌‍‍‌ۖ ‌‍
Фатанӓза`ӱмраһум Байнаһум Ұа 'Асаррӱ Ан-Наҗұá 020-062 Бас, улар ишлари ҳақида ўзаро аста шивирлашиб, мунозара қила бошладилар. ‌‍‌ ‌‍ ‌‌‌‍‍‍‍‍‌
Қӓлӱ 'Ин Һаҙӓни Ласӓхирӓни Йурӥдӓни 'Ан Йуҳриҗӓкум Мин 'Арđикум Бисихриһимӓ Ұа Йаҙ/һабӓ Биҭарӥқатикуму Ал-Муćлá 020-063 Улар: Албатта, бу иккови сеҳргардирлар. Сизни сеҳрлари билан ерларингиздан чиқаришни ва сизнинг афзал йўлингизни йўқотишни хоҳлайдилар. ‍‍‌ ‌‌ ‍‍‌ ‍‌‍‍‌ ‌‌‍‍ ‍‌ ‌‌‍‍ ‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍
Фа'аҗми`ӱ Кайдакум Ćумма А'тӱ Ҫаффӓан ۚ Ұа Қад 'Афлаха Ал-Йаұма Мани Аста`лá 020-064 Бас, макр-ҳийлангизни жамлаб, бир саф бўлиб келинг. Батаҳқиқ, бугунги кунда ким устун келса, ўша ғолиб бўладир, дедилар. ‌ ‍ ۚ ‌‍‌ ‌
Қӓлӱ Йӓ Мӱсáммӓн Тулқийа Ұа 'Иммӓн Накӱна 'Аұұала Ман 'Алқá 020-065 Улар: Эй Мусо, сен ташлайсанми ёки биз аввал ташловчи бўлайликми? дедилар. ‌ ‍‌ ‌‌ ‌‌‍‍‍ ‌‌‌ ‌‌‍‍ ‌‌ ‍‌ ‌‍‍‍
Қӓла Бал 'Алқӱ ۖ Фа'иҙӓ Хибӓлуһум Ұа `Иҫӥйуһум Йуҳаййалу 'Илайһи Мин Сихриһимннаһӓ Тас`á 020-066 У: Йўқ. Сизлар ташланг, деди. Бирдан уларнинг арқонлари ва асолари унга сеҳрларидан худди ҳаракатланаётгандек бўлиб кўринди. ‌‍‍‍ۖ ‌‌‌ ‌‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍ ‍‌‍‌
Фа'аұҗаса Фӥ Нафсиһи Ҳӥфатан Мӱсá 020-067 Бас, Мусо ичида хавф ҳис этди. ‌ ‍
Қулнӓ Лӓ Таҳаф 'Иннака 'Анта Ал-'А`лá 020-068 Биз: Қўрқма, албатта, сен устунсан. ‍‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌‍ ‌‌
Ұа 'Алқи Мӓ Фӥ Йамӥника Талқаф Мӓ Ҫана`ӱ ۖннамӓ Ҫана`ӱ Кайду Сӓхирин ۖ Ұа Лӓ Йуфлиху Ас-Сӓхиру Хайćу 'Атá 020-069 Қўлингдаги нарсани ташлагин, уларнинг қилган ҳунарини ютиб юбораур. Уларнинг қилган ҳунари сеҳргарнинг ҳийласи, холос. Сеҳргар қаерда бўлса ҳам, зафар топмас, дедик. (Фиръавнлар ва уларнинг гумашталари-сеҳргарлари доимо ҳийла-найранглар ила халқнинг кўзини бўяб келганлар. Уларнинг ботили ҳақ кўринмаган пайтда ўтади, холос. Ҳақ келганида, ботил йўқ бўлади. Сен Роббингдан ҳақ келтирдинг, энди уларнинг ботили йўқолади. Аллоҳ таолонинг амри ила Мусо алайҳиссалом қўлларидаги асони ерга ташладилар. У сеҳргарларнинг ҳунарини ютиб юборди.) ‌‍ ‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍‍ۖ‍‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‍ۖ ‌‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌
Фа'улқийа Ас-Сахарату Суҗҗадӓан Қӓлӱ 'Ӓманнӓ Бирабби Һӓрӱна Ұа Мӱсá 020-070 Бас, сеҳргарлар: Ҳорун ва Мусонинг Роббига иймон келтирдик, деб саждага ташландилар. ‍‍‍‍ ‌‌‍‍‌ ‌‍‍‍‍‌ ‍‍‍‌
Қӓла 'Ӓмантум Лаһу Қабла 'Ан 'Ӓҙана Лакум ۖннаһу Лакабӥрукуму Ал-Лаҙӥ `Алламакуму Ас-Сихра ۖ Фала'уқаҭҭи`анна 'Айдийакум Ұа 'Арҗулакум Мин Ҳилӓфин Ұа Ла'уҫаллибаннакум Фӥ Җуҙӱ Ан-Наҳли Ұа Лата`ламунна 'Аййунӓ 'Ашадду `Аҙӓбӓан Ұа 'Абқá 020-071 У: Сизга изн бермасимдан олдин унга иймон келтирдингизми?! Албатта, у сизга сеҳр ўргатган каттангиздир! Бас, албатта, қўл-оёқларингизни қарама-қаршисидан кесурман ва, албатта, сизларни хурмо танасига осурман, албатта, қайси биримизнинг азобимиз шиддатлироқ ва боқийроқ эканини билурсиз, деди. (Фиръавн ўз қаричи билан ўлчар эди. У таҳдид, азоб-уқубат, қийнаш, чопиш-кесиш, ўлдириш билан одамларни измимда ушлаб тураман, деб хаёл қиларди. Аммо инсоннинг қалбига ҳақиқий иймон кирганида, унинг бу чоралари заррача ҳам таъсир қилмай қолишини англамасди. Унинг собиқ сеҳргарлари қалбига ана шундай иймон жо бўлган эди. Энди улар Фиръавннинг ҳеч қандай дўқ-пўписаларидан қўрқмасдилар.) ‌‍‌‍‍‍ ‍ ‍‍‍ ‌‌ ‌‌ ۖ ‍‍ۖ‍‍‍‍ ‌ ‌‌‌ ‍‌ ‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍ ‌‍‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌‍‍‍‍
Қӓлӱ Лан Ну'уćирака `Алá Мӓ Җӓ'анӓ Мина Ал-Баййинӓти Ұа Ал-Лаҙӥ Фаҭаранӓ ۖ Фӓқđи Мӓнта Қӓđин ۖннамӓ Тақđӥ Һаҙиһи Ал-Хайӓата Ад-Дунйӓ 020-072 Улар: Биз сени зинҳор ўзимизга келган очиқ-ойдин (мўъжиза)лардан ва бизни яратган зотдан устун қўймаймиз. Бас, нима ҳукм қилсанг, қилавер. Сен фақат ҳаёти дунёда ҳукм чиқарасан, холос. ‌ ‍‌ ‌ ‌ ‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍ۖ ‍‍‍‍‌ ‌‌ۖ‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍‌
ннӓ 'Ӓманнӓ Бираббинӓ Лийағфира Ланӓ Ҳаҭӓйӓнӓ Ұа Мӓ 'Акраһтанӓ `Алайһи Мина Ас-Сихри Ұа ۗ Аллӓһу Ҳайрун Ұа 'Абқá 020-073 Албатта, биз Роббимиз хатоларимизни ва сен бизни мажбур қилган сеҳрни мағфират қилиши учун иймон келтирдик. Аллоҳ яхши ва боқийдир, дедилар. ‌ ‌‍‍‍‍‌ ‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ۗ ‍‍‌ ‌‌‍‍‍‍
ннаһу Ман Йа'ти Раббаһу Муҗримӓан Фа'инна Лаһу Җаһаннама Лӓ Йамӱту Фӥһӓ Ұа Лӓ Йахйӓ 020-074 Шубҳасиз, ким Роббига жиноятчи бўлган ҳолида келса, албатта, унга жаҳаннам бордир. У ерда у ўлиб ўлмас, яшаб яшамас. ‍‌ ‌‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍ ‌ ‌‌
Ұа Ман Йа'тиһи Му'уминӓан Қад `Амила Аҫ-Ҫӓлихӓти Фа'ӱлӓ'ика Лаһуму Ад-Дараҗӓту Ал-`Улӓ 020-075 Ким Унга мўмин ўлароқ, яхши амаллар қилган ҳолида келса, бас, ана ўшаларга олий даражалар. ‍‌‍‍‍‍‍‍ ‍‍‌‍‍‍ ‍‌‍‍‍
Җаннӓту `Аднин Таҗрӥ Мин Тахтиһӓ Ал-'Анһӓру Ҳӓлидӥна Фӥһӓ ۚ Ұа Ҙалика Җазӓ'у Ман Тазаккá 020-076 Остидан анҳорлар оқиб турган адн жаннатлар бордир. Унда абадий қолурлар. Ана шу пок бўлганнинг мукофотидир. ‍‍‍‍‌ ‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍ ‌ ۚ ‌‌ ‍‍‌‌‌ ‍‌
Ұа Лақад 'Аұхайнӓ 'Илá Мӱсá 'Ан 'Асри Би`ибӓдӥ Фӓđриб Лаһум Ҭарӥқӓан Фӥ Ал-Бахри Йабасӓан Лӓ Таҳӓфу Даракӓан Ұа Лӓ Таҳшá 020-077 Батаҳқиқ, Биз Мусога: Сен бандаларим ила кечаси йўлга туш, уларга денгиздан қуруқ йўл оч, етиб олишларидан хавф қилма ва қўрқма, деб ваҳий қилдик. (Мусо алайҳиссалом Аллоҳ таолонинг амрини амалга оширди. Бани Исроил билан кечаси йўлга чиқдилар. Денгизга бордилар, асолари билан уриб, йўл очдилар. Аллоҳнинг амри ила денгиз иккига ёрилиб, қуруқ ерйўл очилди. Бани Исроил эсон-омон ўтиб олди.) ‌ ‌‌‍‌ ‌‌ ‍‌ ‌‌ ‌‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‌‍‍‌ ‌ ‌ ‍‍‍ ‌‌‍‌ ‌‌ ‍‍‍
Фа'атба`аһум Фирұну Биҗунӱдиһи Фағашийаһум Мина Ал-Йамми Мӓ Ғашийаһум 020-078 Бас, Фиръавн аскарлари ила уларнинг ортидан таъқиб этди. Денгиз уларни ўраганича ўраб олди. ‍‍‍‍
Ұа 'Аđалла Фирұну Қаұмаһу Ұа Мӓ Һадá 020-079 Фиръавн ўз қавмини адаштирди, тўғри йўлга бошламади. ( Худога эмас, фиръавнларга эргашганлар доимо шундай оқибат топадилар. Аллоҳ таоло Фиръавн ва аскарларини ғарқ этиб, Бани Исроилни зулм, жабр-ситамдан озод қилди.) ‌‍‍ ‍ ‍‍ ‌‌ ‌
Йӓ Банӥ 'Исрӓ'ӥла Қаднҗайнӓкум Мин `Адӱұикум Ұа Ұӓ`аднӓкум Җӓниба Аҭ-Ҭӱри Ал-'Аймана Ұа Наззалнӓ `Алайкуму Ал-Манна Ұа Ас-Салұá 020-080 Эй Бани Исроил, батаҳқиқ, Биз сизни душманингиздан қутқардик ва сиз билан Турнинг ўнг томонини ваъдалашдик ҳамда сизларга манн ва бедана туширдик. (Аллоҳ таоло ушбу ояти каримада Бани Исроилга уч турлик неъматини эслатмоқда.) ‍‍‌‍‍‍‌ ‌‌‍ ‍‌ ‌ ‌‌‌‍ ‍‍‍‍‌ ‌‌ ‍‌
Кулӱ Мин Ҭаййибӓти Мӓ Разақнӓкум Ұа Лӓ Таҭғаұ Фӥһи Файахилла `Алайкум Ғаđабӥ ۖ Ұа Ман Йахлил `Алайһи Ғаđабӥ Фақад Һаұá 020-081 Биз сизга ризқ қилиб берган пок нарсалардан енглар, унда ҳаддингиздан ошманг, яна бошингизга ғазабим тушиб қолмасин. Кимнинг бошига ғазабим тушса, бас, батаҳқиқ, ҳалок бўлибдир. ‌ ‍‌ ‍‍‍‍ ‌ ‌‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍‍ۖ ‌‍‌‍‍‍‍‍ ‍‍‍‌ ‌
Ұа 'Иннӥ Лағаффӓрун Лиман Тӓба Ұа 'Ӓмана Ұа `Амила Ҫӓлихӓан Ćумма Аһтадá 020-082 Албатта, Мен тавба қилган, иймон келтириб, яхши амал қилган, сўнгра тўғри юрганларни кўплаб мағфират қилгувчиман. ‍ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍ ‌‌ ‌ ‍‌‌ ‍
Ұа Мӓ 'А`җалака `Ан Қаұмика Йӓ Мӱсá 020-083 Эй Мусо, сени қавмингдан нима илгарилатди? ‌ ‌ ‍‌
Қӓла Һум 'Ӱлӓ'и `Алá 'Аćарӥ Ұа `Аҗилту 'Илайка Рабби Литарđá 020-084 У: Улар, ана, изимдалар. Рози бўлишинг учун Мен сенга шошдим, эй Роббим, деди. ‍‍‌‌‌ ‍‌ ‌‍ ‌ ‌‍‍‍‍ ‌‍
Қӓла Фа'иннӓ Қад Фатаннӓ Қаұмака Мин Ба`дика Ұа 'Аđаллаһуму Ас-Сӓмирӥйу 020-085 У зот: Батаҳқиқ, Биз қавмингни сендан кейин фитнага дучор қилдик. Сомирий уларни адаштирди, деди. (Бани Исроилга ҳурлик оғир келди, уни кўтара олмади. Жумладан, энг нозик ва аҳамиятли масалаиймон-эътиқод масаласида ҳам. Мусо алайҳиссалом илк бор тарк этишлари биланоқ залолатга кетдилар. Сомирийга эргашиб, бузоқнинг ҳайкалини худо қилиб олдилар.) ‍‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‍ ‍‌ ‌‌‍‍‍
Фараҗа`а Мӱсá 'Илá Қаұмиһи Ғаđбӓна 'Асифӓан ۚ Қӓла Йӓ Қаұми 'Алам Йа`идкум Раббукум Ұа`дӓан Хасанӓан ۚ 'Афаҭӓла `Алайкуму Ал-`Аһду 'Амрадтумн Йахилла `Алайкум Ғаđабун Мин Раббикум Фа'аҳлафтум Маұ`идӥ 020-086 Бас, Мусо қавмига ғазабланган, афсусланган ҳолда қайтди. У: Эй қавмим, Роббингиз сизга яхши ваъда қилмаганмиди?! Сизларга замон узоқ кўриндими ёки бошингизга Роббингиздан ғазаб тушишини хоҳладингизми?! Менга берган ваъдага хилоф қилибсиз?! деди. ‌ ‌‌ ‍‍ ‍‍‍‍‍‍ ‌‌ۚ ‌ ‍ ‌‍ ‌‌‌ ‌ ‌‍‍‍ ۚ ‌ ‌ ‌‌‍ ‌‌ ‍‍‌ ‍‌ ‌‍
Қӓлӱ Мӓҳлафнӓ Маұ`идака Бималкинӓ Ұа Лакиннӓ Хуммилнӓ 'Аұзӓрӓан Мин Зӥнати Ал-Қаұми Фақаҙафнӓһӓ Факаҙалика 'Алқá Ас-Сӓмирӥйу 020-087 Улар: Биз сенга берган ваъдага ўз ихтиёримиз ила хилоф қилмадик. Лекин бизга (у) қавмнинг зийнатидан оғирликлар юкланган эди. Бас, уларни ташладик, Сомирий ана шундай илқо қилди, дедилар. (Тақинчоқларни оловли чуқурга ташлашган экан, Сомирий уларни эритиб, бузоқ шаклига солиб, мана шу сизларнинг худоингиз, унга ибодат қилинглар, деса, ибодат қилиб кетаверишибди. Уларнинг фикрича, бу ихтиёрларидан ташқари иш эмиш!) ‌ ‍‌ ‌‍‍‌ ‌ ‌‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌‌‌‌‌‌‌ ‍‌‍‍‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍‌ ‍‍
Фа'аҳраҗа Лаһумҗлӓан Җасадӓан Лаһу Ҳуұӓрун Фақӓлӱ Һӓҙӓ 'Илаһукум Ұа 'Илаһу Мӱсá Фанасийа 020-088 Бас, у (Сомирий) уларга бўкирадиган бузоқ шаклини чиқариб берди. Улар: Мана шу сизнинг илоҳингиз ва Мусонинг ҳам илоҳи, фақат у унутди, дедилар. (Сомирий уларга тилла тақинчоқлардан овоз чиқарадиган бузоқ ҳайкали ясаб, шу ҳайкал сизнинг илоҳингиз, Пайғамбаримиз Мусо бизга буни айтмади, деган хаёлга борманг. Мусонинг илоҳи ҳам шу бузоқ. Аммо, Мусо буни унутиб қўйиб, тоққа излаб чиқиб кетди, деди. Улар бу гапни такрорладилар.) ‍‍‍‌‌ ‌‌ ‍ ‍‍‌‌‌‌ ‍‍‍‌ ‌ ‌‌‍
'Афалӓ Йараұна 'Аллӓ Йарҗи`у 'Илайһим Қаұлӓан Ұа Лӓ Йамлику Лаһум Đаррӓан Ұа Лӓ Наф`ӓан 020-089 Унинг ўзларига бирон сўз қайтара олмаётганини, на зарар ва на фойдага молик бўла олмаётганини кўрмаяптиларми?! ‌ ‍ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌ ‍‌‌ ‌‌
Ұа Лақад Қӓла Лаһум Һӓрӱну Мин Қаблу Йӓ Қаұми 'Иннамӓ Футинтум Биһи ۖ Ұа 'Инна Раббакуму Ар-Рахмӓну Фа Аттаби`ӱнӥ Ұа 'Аҭӥ`ӱмрӥ 020-090 Батаҳқиқ, илгари Ҳорун уларга: Эй қавмим, бу билан фитнага дучор қилиндингиз, холос. Шубҳасиз, Роббингиз Роҳмандир. Бас, менга эргашинг. Менинг амримга итоат қилинг, деган эди. ‍‍‌ ‍‌ ‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍ ‍ ‌‌ ۖ ‌‍ ‌‌‍‍‍‌ ‌‍
Қӓлӱ Лан Набраха `Алайһи `Ӓкифӥна Хаттá Йарҗи`а 'Илайнӓ Мӱсá 020-091 Улар: То Мусо бизга қайтгунича, унга ибодат қилишда бардавом бўламиз, дедилар. ‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‌ ‌‌
Қӓла Йӓ Һӓрӱну Мӓ Мана`ака 'Иҙ Ра'айтаһум Đаллӱ 020-092 У: Эй Ҳорун, уларнинг залолатга кетганларини кўрганингда сени нима ман қилди?! ‍‍‌ ‌ ‌‌‌ ‌‍‍‌
'Аллӓ Таттаби`анӥ ۖ 'Афа`аҫайта 'Амрӥ 020-093 Менга эргашишингдан?! Менинг амримга осий бўлдингми?! деди. ‌ ‍ ۖ ‌‍‍‍‍‍‍ ‌‍
Қӓла Йабна'уумма Лӓ Та'ҳуҙ Билихйатӥ Ұа Лӓ Бираӥннӥ Ҳашӥту ۖн Тақӱла Фаррақта Байна Банӥ 'Исрӓ'ӥла Ұа Лам Тарқуб Қаұлӥ 020-094 У: Эй онамнинг ўғли, соч-соқолимдан тутма. Мен сенинг: Бани Исроилни тафриқага солибсан, гапимга кирмабсан, дейишингдан қўрқдим, деди. ‍‍‍ ‌ ‍‍‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍ۖ ‌‌‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‍‍‍‌‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍
Қӓла Фамӓ Ҳаҭбука Йӓ Сӓмирӥйу 020-095 У: Бу нима қилганинг, эй Сомирий?! деди. ‍‍‍ ‍
Қӓла Баҫурту Бимӓ Лам Йабҫурӱ Биһи Фақабаđту Қабđатан Мин 'Аćари Ар-Расӱли Фанабаҙтуһӓ Ұа Каҙалика Саұұалат Лӥ Нафсӥ 020-096 У: Улар кўрмаган нарсани кўрдим. Бас, Расулнинг изидан бир сиқим олдим, сўнгра уни ташладим. Ҳавои нафсим менга шундай қилишни хуш кўрсатди, деди. (Сомирийнинг Бани Исроил кўрмаганини кўрганиЖаброилнинг алайҳиссалом ҳаёт отига миниб келишлари. Расулдан мурод Жаброил алайҳиссалом. Изидан олинган бир сиқим эса, Жаброил алайҳиссалом миниб келган отнинг туёғи тагидан олинган тупроқ. У тупроқни сочган жойи эса, Бани Исроилнинг зеб-зийнатлари тўплаб қўйилган жой. Сомирий ана шу ишларни қилганида зийнатлар бузоққа айланиб, ундан овоз чиқадиган бўлибди. Мен ҳеч нарса қилганим йўқ, ёмон ниятим ҳам йўқ эди, кўнглимга тушган ишни қилсам, ўзларидан ўзлари эргашиб кетишаверди, демоқчи бўлди.) ‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍‌ ‌‍‍‍‌ ‍‍ ‌ ‌
Қӓла Фӓҙ/һаб Фа'инна Лака Фӥ Ал-Хайӓати 'Ан Тақӱла Лӓ Мисӓса ۖ Ұа 'Инна Лака Маұ`идӓан Лан Туҳлафаһу ۖ Ұа Анžур 'Илá 'Илаһика Ал-Лаҙӥ Žалта `Алайһи `Ӓкифӓан ۖ Ланухарриқаннаһу Ćумма Ланансифаннаһу Фӥ Ал-Йамми Насфӓан 020-097 У: Бас, жўна! Кет! Энди сенга бу ҳаётда тегиш йўқ дейишинг бор, холос. Албатта, сенга хилоф қилмайдиган ваъдамиз бор. Ўзинг ибодатида бардавом бўлган илоҳингга назар солиб қўй. Биз уни, албатта, куйдирурмиз, сўнгра денгизга сочиб юборурмиз. ( Бани Исроилда, тегиш йўқ номли қувғин жазоси бор эди. Ўша жазога маҳкум бўлган шахс билан ҳеч ким алоқа қилмас, ҳатто гаплашмас ҳам эди. У ёлғизлик азобида ўлиб кетар эди.) ‌‍ ‍‍ ‌‌‍‍ ‌ ‍‍‍ ۖ ‌‌‌ ‍‌‍‍‍‍ ۖ‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌ ‍ ‍‍‍ۖ‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‍‍ ‍‍
ннамӓ 'Илаһукуму Аллӓһу Ал-Лаҙӥ Лӓ 'Илӓһа 'Иллӓ Һуұа ۚ Ұаси`а Кулла Шай'ин `Илмӓан 020-098 Албатта, сизнинг илоҳингиз Аллоҳдир, холос. Ундан ўзга ибодатга сазовор зот йўқдир. У барча нарсани ўз илми билан қамраб олгандир. ‍‍‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ۚ ‌ ‍
Каҙӓлика Нақуҫҫу `Алайка Мин 'Анбӓ'и Мӓ Қад Сабақа ۚ Ұа Қад 'Ӓтайнӓка Мин Ладуннӓ Ҙикрӓан 020-099 Шундай қилиб, сенга ўтган нарсалар хабарини қисса қилиб берурмиз. Батаҳқиқ, сенга ўз тарафимиздан зикрни бердик. (Яъни, Мусо қиссасини айтиб берганимиздек, бошқаларнинг хабарини ҳам қисса қилиб берамиз.) ‍‍‍‍‍ ‍‌ ‌‌‍‍‍‍‌‌ ‌ ‌ ‍ ۚ ‌‍‌ ‌‍‍‍ ‍‌ ‍‌ ‌‌
Ман 'А`раđа `Анһу Фа'иннаһу Йахмилу Йаұма Ал-Қийӓмати Ұизрӓан 020-100 Ким ундан юз ўгирса, албатта, у қиёмат куни (гуноҳ) юкини кўтарур. ‍‌ ‌‍ ‍‌‍‍ ‍‍‍ ‌‌‌‌
Ҳӓлидӥна Фӥһи ۖ Ұа Сӓ'а Лаһум Йаұма Ал-Қийӓмати Химлӓан 020-101 Унда абадий қолурлар. Қиёмат кунида уларнинг юки қандай ҳам ёмон бўлди. ‍‍‍‍ ‍‍‍‍ۖ ‌‍‍‍‌‌ ‍ ‍‍
Йаұма Йунфаҳу Фӥ Аҫ-Ҫӱри ۚ Ұа Нахшуру Ал-Муҗримӥна Йаұма'иҙин Зурқӓан 020-102 У кун сурга пуфланадиган кундир. Ўша кунда жиноятчиларни кўзлари кўк бўлган ҳолда тўплармиз. (Kиёматнинг келганини билдириб, сур чалинади. Ўша қиёмат кунида кофирлар-жиноятчиларни Аллоҳ таоло қўрқувдан юзлари қорайиб, кўзлари кўкариб кетган кетган ҳолларида маҳшарга жамлайди.) ‍‌‍‍‍‍ ‍‍‍‍‌ ۚ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌‍
Йатаҳӓфатӱна Байнаһумн Лабиćтум 'Иллӓ `Ашрӓан 020-103 Улар ўзаро: Ўн кундан ортиқ турганингиз йўқ, дея шивирлашади. ‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌ ‌
Нахну 'А`ламу Бимӓ Йақӱлӱна 'Иҙ Йақӱлу 'Амćалуһум Ҭарӥқатан 'Ин Лабиćтум 'Иллӓ Йаұмӓан 020-104 Биз нима деяётганларини яхши билгувчимиз. Ўшанда уларнинг энг тўғри йўлдагиси: Бир кундан ортиқ турганимиз йўқ, дейдир. (Демак, охират азобларини кўрган кофирлар гарчи бу дунёда узоқ йиллар роҳат-фароғатда кун кечирган бўлсалар ҳам, яшаган муддатлари оз кўриниб кетади.) ‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌‌ ‍‍‍‍‍‍‌ ‌ ‌‌ ‌‌
Ұа Йас'алӱнака `Ани Ал-Җибӓли Фақул Йансифуһӓ Раббӥ Насфӓан 020-105 Сендан тоғлар ҳақида сўрарлар. Бас: Роббим уларни мутлақо совуриб юборажак. ‍‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‌ ‌‍
Файаҙаруһӓ Қӓ`ӓан Ҫафҫафӓан 020-106 Сўнг уларни теп-текис ҳолга келтирур. ‌‌ ‍‌‍‍‍‍
Лӓ Тарá Фӥһӓ `Иұаҗӓан Ұа Лӓмтӓан 020-107 У ерда чуқур ҳам, дўнг ҳам кўрмассан. ‌ ‍‌‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌
Йаұма'иҙин Йаттаби`ӱна Ад-Дӓ`ӥ Лӓ `Иұаҗа Лаһу ۖ Ұа Ҳаша`ати Ал-'Аҫұӓту Лилррахмани Фалӓ Тасма`у 'Иллӓ Һамсӓан 020-108 У кунда чорловчига эргашурлар. Ундан бурилиш йўқ. Овозлар Роҳман (ҳайбати)дан жим қолмиш. Пичирлашдан бошқа нарса эшитмассан. (Ҳаммаёқ теп-текис. Ҳамма жим ҳолда бўйин эгиб, маҳшарга чорловчига эргашишдан бошқа нарсани билмайди.) ‌ ‍‍‍ ‍‌ ‌ ‍ ۖ ‌‍‍‍‌‍‍ ‌ ‌‌
Йаұма'иҙин Лӓ Танфа`у Аш-Шафӓ`ату 'Иллӓ Ман 'Аҙина Лаһу Ар-Рахмӓну Ұа Раđийа Лаһу Қаұлӓан 020-109 У кунда Роҳман унга изн берган ва сўзидан рози бўлганлардан бошқанинг шафоати фойда бермас. ‌ ‌ ‍‌‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ‌‌ ‌‌‍‍ ‍
Йа`ламу Мӓ Байна 'Айдӥһим Ұа Мӓ Ҳалфаһум Ұа Лӓ Йухӥҭӱна Биһи `Илмӓан 020-110 У уларни олдиларидаги нарсаларни ҳам, орқаларидаги нарсаларни ҳам билур. Улар эса, уни илм ила иҳота қила олмаслар. (Аллоҳ таоло бандаларнинг келажагини ҳам ўтмишини ҳам билади. Илмнинг барчаси Аллоҳникидир. Одамлар эса ҳеч нарса билмаслар.) ‌ ‍‍‍‍ ‌ ‌‌ ‍ ‌‌ ‍‍‍
Ұа `Анати Ал-Ұуҗӱһу Лилхаййи Ал-Қаййӱми ۖ Ұа Қад Ҳӓба Ман Хамала Žулмӓан 020-111 Бутун юзлар тирик ва доим турувчи зотга бош эгмиш. Батаҳқиқ, ким зулм кўтарган бўлса, ноумид бўлмиш. ‍‍ ‍‍‍‍‍‍ ۖ ‌‍ ‍‌
Ұа Ман Йа`мал Мина Аҫ-Ҫӓлихӓти Ұа Һуұа Му'уминун Фалӓ Йаҳӓфу Žулмӓан Ұа Лӓ Һаđмӓан 020-112 Ким мўмин ҳолида яхши амаллардан қилган бўлса, зулмдан ҳам, нуқсондан ҳам қўрқмас, деб айт. ‍‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌ ‌ ‍‍‍ ‌ ‌‌ ‍‍‍
Ұа Каҙалика 'Анзалнӓһу Қур'ӓнӓан `Арабӥйӓан Ұа Ҫаррафнӓ Фӥһи Мина Ал-Ұа`ӥди Ла`аллаһум Йаттақӱна 'Аұ Йухдиćу Лаһум Ҙикрӓан 020-113 Шундай қилиб, Биз уни арабий Қуръон этиб нозил этдик. Шоядки тақво қилсалар ёки уларда эслаш пайдо қилса, деб унда қўрқинчли ваъдаларни баён қилдик. (Ушбу арабий Қуръонда кўплаб қўрқинчли ваъдаларни ҳам баён этдик. Бундан мақсадимиз, шояд одамлар тақво қилсалар, куфр ва ёмонликлардан сақлансалар, қўрқинчлик ваъдалардан эслатма олсалар.) ‌‌‍‍‍‍ ‍‌‌ ‍‌ ‌‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍ ‌‌‌ ‌‌
Фата`ӓлá Аллӓһу Ал-Малику Ал-Хаққу ۗ Ұа Лӓ Та`җал Бил-Қур'ӓни Мин Қабли 'Ан Йуқđá 'Илайка Ұахйуһу ۖ Ұа Қул Рабби Зиднӥ `Илмӓан 020-114 Ҳақ ПодшоҳАллоҳ олий бўлди. Сенга ваҳийи битгунча Қуръон (тиловати)га ошиқма ва: Роббим, илмимни зиёда қилгин, дегин. (Пайғамбаримиз (с.а.в.) унутиб қўйишдан хавфланиб, ваҳий тушган пайтида Қуръони Карим оятларини Жаброилга алайҳиссалом қўшилиб, ўқиб турар эдилар. Бу эса, қийинчилик туғдирарди. Яъни, эй Муҳаммад, Жаброил ваҳийни сенга охиригача ўқиб бермагунича, Қуръонни тиловат қилиб, оятларни ўқишга шошилма. Олдин Жаброил тўлиқ ўқиб берсин, кейин сен ўқийсан.) ۗ ‌‌ ‍‍‍‍‌ ‍‌ ‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍ ‌‍ ۖ ‌‍‍ ‌‍
Ұа Лақад `Аһиднӓ 'Илá 'Ӓдама Мин Қаблу Фанасийа Ұа Лам Наҗид Лаһу `Азмӓан 020-115 Батаҳқиқ, илгари Биз Одам билан аҳдлашган эдик. Лекин у унутди. Унда азму қарор топмадик. (Биз қадимда Одам билан буйруққа бўйсунишдарахтдан емаслик ҳақида аҳдлашган эдик. Аммо Одам аҳдни унутди ва дарахтдан еб қўйди. У шайтоннинг иғвосига сабр қила олмади. Азму қарорида турмади.) ‌ ‍‌ ‌‍‌ ‌‌ ‍‌ ‍‍‍ ‌ ‍‌ ‍
Ұа 'Иҙ Қулнӓ Лилмалӓ'икати Асҗудӱ Ли'дама Фасаҗадӱ 'Иллӓблӥса 'Абá 020-116 Биз фаришталарга: Одамга сажда қилинг, деганимизда, улар сажда қилдилар. Магар Иблис бош тортди. ‌‌‌ ‍‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌‍‍‍‍‍‍ ‌
Фақулнӓ Йӓ 'Ӓдаму 'Инна Һӓҙӓ `Адӱұун Лака Ұа Лизаұҗика Фалӓ Йуҳриҗаннакумӓ Мина Ал-Җаннати Фаташқá 020-117 Бас, Биз: Эй Одам, албатта, бу сенга ва жуфтингга душмандир. Яна у икковингизни жаннатдан чиқариб, бадбахт бўлиб қолмагин. ‍‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍ ‍‍‍
нна Лака 'Аллӓ Таҗӱ`а Фӥһӓ Ұа Лӓ Та`рá 020-118 Албатта, сен у ерда оч-яланғоч қолмассан. (Яъни, жаннатда доимо сенинг қорнинг тўқ, устинг бут бўлади.) ‌‌ ‍‍‍ ‌ ‌‌ ‍
Ұа 'Аннака Лӓ Таžма'у Фӥһӓ Ұа Лӓ Таđхá 020-119 Албатта, сен у ерда ташна ҳам бўлмассан, иссиқда ҳам қолмассан, дедик. ‍ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌ ‌‌ ‍‍‍
Фаұасұаса 'Илайһи Аш-Шайҭӓну Қӓла Йӓ 'Ӓдаму Һал 'Адуллука `Алá Шаҗарати Ал-Ҳулди Ұа Мулкин Лӓ Йаблá 020-120 Бас, шайтон уни васваса қилди. У: Эй Одам, мен сенга абадият дарахтини ва битмас-туганмас мулкни кўрсатайми? деди. ( Роббинг манави дарахт мевасидан ейишингни ман қилган бўлса, сенинг абадий яшашингни, мулкинг бардавом бўлишини хоҳламаганидандир, бу дарахтнинг мевасидан есанг, ҳеч ўлмайсан, мулкинг йўқолмайди, деди.) ‌‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌ ‌ ‍ ‍‍‍‌ ‌‌ ‌ ‍‍‍
Фа'акалӓ Минһӓ Фабадат Лаһумӓ Саұ'ӓтуһумӓ Ұа Ҭафиқӓ Йаҳҫифӓни `Алайһимӓ Мин Ұарақи Ал-Җаннати ۚ Ұа `Аҫá 'Ӓдаму Раббаһу Фағаұá 020-121 Бас, икковлари ундан едилар. Кейин, авратлари ўзларига очилиб қолиб, ўзларини жаннат барглари билан тўса бошладилар. Одам Роббига осий бўлди ва йўлдан озди. ‌ ‍‌‍‍‍‌ ‌ ‌‌ ‌‍‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍‌ ‌‌‍ ‍‍ۚ ‌‍‍‍‌ ‌‌ ‌‍‍‍‍‌
Ćумма Аҗтабӓһу Раббуһу Фатӓба `Алайһи Ұа Һадá 020-122 Сўнгра Робби уни танлаб олди, бас, тавбасини қабул қилди ва ҳидоятга бошлади. ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍ ‌‌
Қӓла Аһбиҭӓ Минһӓ Җамӥ`ӓан ۖ Ба`đукум Либа`đин `Адӱұун ۖ Фа'иммӓ Йа'тийаннакум Миннӥ Һудан Фамани Аттаба`а Һудӓйа Фалӓ Йаđиллу Ұа Лӓ Йашқá 020-123 У зот: Ҳаммангиз бир-бирингизга душман ҳолда ундан тушинг. Агар Мен томонимдан сизга ҳидоят келганида, ким ҳидоятимга эргашса, адашмас ва бадбахт бўлмас. ‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ۖ‍‍‍ ‍ ‌‌ۖ ‍‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‍‌‌ ‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍
Ұа Ман 'А`раđа `Ан Ҙикрӥ Фа'инна Лаһу Ма`ӥшатан Đанкӓан Ұа Нахшуруһу Йаұма Ал-Қийӓмати 'А`мá 020-124 Ким Менинг зикримдан юз ўгирса, албатта, унга торчилик ҳаёти бўлур ва қиёмат куни уни кўр ҳолида тирилтирурмиз, деди. ‍‌ ‌‍ ‍‌ ‌‍ ‍‌‍‍‌ ‌ ‍‍‍ ‌
Қӓла Рабби Лима Хашартанӥ 'А`мá Ұа Қад Кунту Баҫӥрӓан 020-125 У: Эй Роббим, нима учун мени кўр ҳолда тирилтирдинг. Ахир, кўрувчи эдим-ку! деди. ‌‍ ‌‌ ‌‍‌ ‍‌‍‍‍ ‍‍‍‍‍
Қӓла Каҙӓлика 'Ататка 'Ӓйӓтунӓ Фанасӥтаһӓ ۖ Ұа Каҙалика Ал-Йаұма Тунсá 020-126 У зот: Шундай. Сенга оятларимиз келди. Сен эса, уларни унутдинг? Шунингдек, сен ҳам бугун унутиурсан, деди. ‌ ‌‌ ‌ ۖ ‍‌‍‍
Ұа Каҙалика Наҗзӥ Ман 'Асрафа Ұа Лам Йу'умин Би'ӓйӓти Раббиһи ۚ Ұа Ла`аҙӓбу Ал-'Ӓҳирати 'Ашадду Ұа 'Абқá 020-127 Исроф қилган ва Робби оятларига иймон келтирмаганларни ана шундай жазолайрмиз. Охират азоби, албатта, ашаддийроқ ва боқийроқдир. ‍‍‍ ‍‌ ‌‍ ‌ ‍‌‍‍ ‌‍ ۚ‍‍‌ ‍‍ ‌‌ ‌‌‍‍‍‍
'Афалам Йаһди Лаһум Кам 'Аһлакнӓ Қаблаһум Мина Ал-Қурӱни Йамшӱна Фӥ Масӓкиниһим ۗнна Фӥ Ҙӓлика Ла'ӓйӓтин Ли'ұлӥ Ан-Нуһá 020-128 Улардан илгари уларнинг масканларида юрган асрлардан қанчадан-қанчасини ҳалок қилганимиз ҳам ҳидоят қилмадими? Албатта, бунда ақл эгалари учун ибратлар бордир. ‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‌‍‍ ۗ ‌ ‍‍‍‍‍ ‍‍
Ұа Лаұлӓ Калиматун Сабақат Мин Раббика Лакӓна Лизӓмӓан Ұа 'Аҗалун Мусамман 020-129 Агар Роббингдан сўз ўтиб қолмаганида ва номланган ажал бўлмаганида, албатта, (азоб) лозим бўлар эди. ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‍‌ ‌‍‍‍‌ ‌‌‌ ‍‍‍
Фӓҫбир `Алá Мӓ Йақӱлӱна Ұа Саббих Бихамди Раббика Қабла Ҭулӱ Аш-Шамси Ұа Қабла Ғурӱбиһӓ ۖ Ұа Мин 'Ӓнӓ Ал-Лайли Фасаббих Ұа 'Аҭрӓфа Ан-Наһӓри Ла`аллака Тарđá 020-130 Бас, улар айтаётган нарсаларга сабр қил. Роббингга қуёш чиқишидан олдин ва ботишидан олдин тасбиҳ ва ҳамд айт. Шунингдек, кечанинг бир қисмида ва кундузнинг атрофида ҳам тасбиҳ айт. Шоядки рози бўлсанг. (Эй Муҳаммад, шундай экан, кофир ва мушрикларнинг нохуш гап-сўзларига, сўкишларига, иғво-бўҳтонларига сабр қил. Доимо Роббингга тасбиҳу ҳамд айт. Қуёш чиқишидан олдин ҳам, қуёш ботишидан олдин ҳам Роббингга тасбиҳ ва ҳамд айт. Кечанинг бир қисмида ҳам Роббингга тасбиҳ айт, кундузнинг атрофида ҳам. Намоз ўқи. Албатта, рози бўласан. Роббинг ҳам сендан рози бўлади.) ‍‍‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‌ ‌‍ ‍‍‍‍‍‍ ‍ ‌‍‍‍‍‌‌ ۖ ‌‍‌ ‌‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍
Ұа Лӓ Тамудданна `Айнайка 'Илá Мӓ Матта`нӓ Биһи~ 'Азұӓҗӓан Минһум Заһрата Ал-Хайӓати Ад-Дунйӓ Линафтинаһум Фӥһи ۚ Ұа Ризқу Раббика Ҳайрун Ұа 'Абқá 020-131 Кўзларингни уларни синаш учун айримларига баҳраманд қилиб берганимиз ҳаёти дунёнинг турли зийнатларига тикма. Роббингнинг ризқи яхши ва боқийдир. ‍‍‍ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌‌‌‌ ‍‌‍‍‍ ‌‍ ‍‍ ‍‌ ‍‍‍‍ۚ‌‍ ‌‍ ‍‍‌ ‌‌‍‍‍‍
Ұа 'Мур 'Аһлака Биҫ-Ҫалӓати Ұа Аҫҭабир `Алайһӓ ۖ Лӓ Нас'алука Ризқӓан ۖ Нахну Нарзуқука Ұа ۗ Ал-`Ӓқибату Лилттақұá 020-132 Аҳлингни намозга амр эт ва ўзинг унга сабр қил. Биз сендан ризқ сўрамасмиз. Биз сенга ризқ берурмиз. Оқибат тақвоникидир. ‌‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‌ ‌ ۖ‌‍ۖ ‌‍ۗ‍ ‍‍‍‍‌
Ұа Қӓлӱ Лаұлӓ Йа'тӥнӓ Би'ӓйатин Мин Раббиһи~ ۚ 'Аұалам Та'тиһим Баййинату Мӓ Фӥ Аҫ-Ҫухуфи Ал-'Ӱлá 020-133 Улар: Бизга Роббидан оят-мўъжиза келтирса эди, дейдилар. Ахир, уларга аввалги саҳифалардаги нарсаларнинг баёноти келмадими? (Кофир ва мушриклар, Муҳаммад Роббидан бир лол қолдирувчи мўъжиза келтирса эди, дейдилар. Ахир, Қуръонда аввалги умматларга келган нарсаларнинг баёни келди-ку. Шу уларга кифоя қилмайдими?) ‌ ‌ ‌ ‌ ‍‌ ‌‍ ۚ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍
Ұа Лаұ 'Аннӓ 'Аһлакнӓһум Би`аҙӓбин Мин Қаблиһи Лақӓлӱ Раббанӓ Лаұлӓ 'Арсалта 'Илайнӓ Расӱлӓан Фанаттаби`а 'Ӓйӓтика Мин Қабли 'Ан Наҙилла Ұа Наҳзá 020-134 Агар Биз уларни у(келиши)дан олдин азоб-ла ҳалок қилганимизда эди, албатта: Эй Роббимиз, бизга Пайғамбар юборганингда эди, хору зор ва шарманда бўлишимиздан олдин оятларингга эргашган бўлар эдик, дердилар. ‌ ‌‌ ‌ ‍‍‌‌ ‍‌ ‍‍‍‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ‌‍‌ ‌ ‍‌ ‍‍‍ ‌‌ ‌‍‍‍‍‌
Қул Куллун Мутараббиҫун Фатараббаҫӱ ۖ Фасата`ламӱна Ман 'Аҫхӓбу Аҫ-Ҫирӓҭи Ас-Саұӥйи Ұа Мани Аһтадá 020-135 Сен:Барча кутгувчидир. Бас, кутинглар. Албатта, кимлар тўғри йўл соҳиблари ва кимлар ҳидоят топганини билурсизлар, деб айт. (Пайғамбаримизга (с.а.в.) қилинган бу хитоб доимо янгиланиб туради.) ‌ ‍‍‌‌ ‍‍‍ۖ‍‍ ‍‌ ‌‍‍‍‍‍ ‍‍‍‌ ‍ ‌
Toggle thick letters. Most people make the mistake of thickening thin letters in the words that have other (highlighted) thick letter Toggle to highlight thick letters
Next Sūrah