Roman Script    Reciting key words            Previous Sūrah    Quraan Index    Home  

12) Sūrat Yūsuf

Printed format

12)

Toggle thick letters. Most people make the mistake of thickening thin letters in the words that have other (highlighted) thick letter Toggle to highlight thick letters
'Алиф-Лӓм-Рӓ ۚ Тилка 'Ӓйӓту Ал-Китӓби Ал-Мубӥни 012-001 Алиф. Лом. Ро. Ушбулар очиқ-ойдин китобнинг оятларидир. --‍‌‌ ۚ ‌‍‍‍ ‍‍
ннӓнзалнӓһу Қур'ӓнӓан `Арабӥйӓан Ла`аллакум Та`қилӱна 012-002 Биз уни арабий Қуръон этиб нозил қилдик, шоядки ақл ишлатсангиз. ‌ ‌‌‍‍‍‍ ‍‌‌ ‍‌ ‍‍‍
Нахну Нақуҫҫу `Алайка 'Ахсана Ал-Қаҫаҫи Бимӓ 'Аұхайнӓ 'Илайка Һӓҙӓ Ал-Қур'ӓна Ұа 'Ин Кунта Мин Қаблиһи Ламина Ал-Ғӓфилӥна 012-003 Биз сенга ушбу Қуръонда ваҳий қилган нарсамиз ила энг гўзал қиссани ҳикоя қилурмиз. Агарчи ундан олдин сен бундан бехабарлардан бўлсанг ҳам. ‍‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌‌‍‌ ‌‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‌ ‌‌‌ ‍‌‍‍‍ ‍‌ ‍‍‍‍ ‍‍
'Иҙ Қӓла Йӱсуфу Ли'абӥһи Йӓ 'Абати 'Иннӥ Райту 'Ахада `Ашара Каұкабӓан Ұа Аш-Шамса Ұа Ал-Қамара Ра'айтуһум Лӥ Сӓҗидӥна 012-004 Юсуф отасига: Эй отажоним, мен ўн битта юлдузни ҳам қуёш ва ойни кўрдим, уларнинг менга сажда қилаётганларини кўрдим, деганини эсла. (Бу тушни кўрганда Юсуф (а.с.) ёш бола эди. Одатда ёш болалар бунчалар аниқ ва башоратли туш кўрмайдилар. Яъқуб (а.с.) кичик ўғли Юсуфдан кўрган тушини эшитиб, шу гаплар хаёлидан ўтди. Бу туш улуғ келажакдан башорат эканини англади.) ‌‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‌ ‌‍ ‌‍‍ ‌‌ ‍‌ ‌‍ ‌‍‍‍‍‌ ‌‍
Қӓла Йӓ Бунаййа Лӓ Тақҫуҫ Ру'уйӓ Ка `Алáҳұатика Файакӥдӱ Лака ۖ Кайдӓан 'Инна Аш-Шайҭӓна Лил'инсӓни `Адӱұун Мубӥнун 012-005 У: Эй ўғилчам, тушингни акаларингга айтмагин. Яна улар сенга бирор ҳийла қилмасинлар. Албатта, шайтон инсонга очиқ-ойдин душмандир, деди. ‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍‌ ‌‍ ‌‌ ‌‌‌ ‌ ۖ ‍‍‍‍‍‍‍‍
Ұа Каҙалика Йаҗтабӥка Раббука Ұа Йу`аллимука Мин Та'ұӥли Ал-'Ахӓдӥćи Ұа Йутимму Ни`матаһу `Алайка Ұа `Алá 'Ӓли Йа`қӱба Камӓ 'Атаммаһӓ `Алá 'Абаұайка Мин Қаблу 'Ибрӓһӥма Ұа 'Исхӓқа ۚнна Раббака `Алӥмун Хакӥмун 012-006 Шундай қилиб, Роббинг сени танлаб оладир, сенга тушларнинг таъбирини ўргатадир ва сенга ва Яъқуб аҳлига, худди оталаринг Иброҳим ва Исҳоққа батамом қилганидек, ўз неъматини батамом қилиб берадир. Албатта, Роббинг билгувчи ва ҳикматли зотдир. (Аллоҳнинг Пайғамбари бўлмиш Яъқуб (а.с.) ўғли Юсуф кўрган тушни ана шундай таъбир қилган эди. Бу туш Юсуфнинг келажакда боболари Иброҳим ва Исҳоқ алайҳимуссаломлар каби Пайғамбар бўлишидан дарак берар эди.) ‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍ ‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌ ‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍‌ ‍‌ ‌‍ ‍‌ ‍‍‍ ‌‍‍‌‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍ ۚ ‌‍‍‍‍
Лақад Кӓна Фӥ Йӱсуфа Ұа 'Иҳұатиһи~ 'Ӓйӓтун Лилссӓ'илӥна 012-007 Батаҳқиқ, Юсуф ва унинг оға-иниларида сўровчилар учун оят-ибратлар бор эди. (Яъни, Юсуф ва унинг ака-укалари қиссасида ажойиб ибратли аломат-белгилар жуда ҳам кўпдир. Ким сўраса, эътибор берса, диққат билан ўрганса, кераклигича ваъз-насиҳат, ибрат ва ўрнак олади.) ‌ ‍‍‍ ‌‌‍ ‌‍‍‍ ‌ ‍‍‍
'Иҙ Қӓлӱ Лайӱсуфу Ұа 'Аҳӱһу 'Ахаббу 'Илá 'Абӥнӓ Миннӓ Ұа Нахну `Уҫбатун 'Инна 'Абӓнӓ Лафӥ Đалӓлин Мубӥнин 012-008 Ўшанда улар: Албатта, Юсуф ва унинг укаси отамизга биздан кўра маҳбуброқлар, ҳолбуки, биз кўпчиликмиз. Албатта, отамиз очиқ-ойдин адашувдадир, дедилар. (Яъни, Юсуфнинг акалари (улар ўн киши бўлиб, оналари бошқа эди), отамиз биздан кўра укамиз Юсуф ва унинг ота-она бир укаси икковини яхши кўради, аслида улардан кўра бизга кўпроқ эътибор бериши керак эди, отамиз бу ишда адашмоқда, дедилар.) ‌‌ ‌ ‌‌‍ ‌ ‌‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍‌‌ ‌ ‌‌
Ақтулӱ Йӱсуфа 'Аұи Аҭрахӱһу 'Арđӓан Йаҳлу Лакум Ұаҗһу 'Абӥкум Ұа Такӱнӱ Мин Ба`диһи Қаұмӓан Ҫӓлихӥна 012-009 Юсуфни ўлдиринглар ёки узоқ ерга олиб бориб ташланглар, шунда отангизнинг юзи сизга холи қолади. Бундан кейин солиҳ қавмдан бўлиб оласизлар, дедилар. (Бу уларнинг ўзаро маслаҳатлари эди. Улар нима қилиб бўлса ҳам, Юсуфни йўқотиб, оталари фақат ўзларига эътибор бериши учун ҳаракатга тушиб қолдилар. Шайтон васвасага солганда шундай бўлади.) ‍‍‌ ‌‌‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‌‍‌ ‍‍‍‍ ‌‍ ‌ ‌‌ ‍‌ ‍‌
Қӓла Қӓ'илун Минһум Лӓ Тақтулӱ Йӱсуфа Ұа 'Алқӱһу Фӥ Ғайӓбати Ал-Җубби Йалтақиҭһу Ба`đу Ас-Саййӓрати 'Ин Кунтум Фӓ`илӥна 012-010 Улардан бир сўзловчи: Юсуфни ўлдирманглар. Агар бирон иш қилмоқчи бўлсангиз, уни қудуқнинг қаърига ташланглар, баъзи йўловчилар олиб кетади, деди. (Акалар гапни бир жойга қўйиб, режани амалга ошириш учун ҳаракатга тушдилар. Бориб, оталарини аврай бошладилар.) ‌ ‍‌‍‍‍ ‌ ‍‍‍‌ ‌‌‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‍ ‍‌‍ ‌‌ ‍‌‍‍
Қӓлӱ Йӓ 'Абӓнӓ Мӓ Лака Лӓ Та'маннӓ `Алá Йӱсуфа Ұа 'Иннӓ Лаһу Ланӓҫихӱна 012-011 Улар: Эй отамиз, сен нега Юсуфни бизга ишонмайсан? Ҳолбуки, биз унга ихлос қилувчилармиз. ‌ ‍‍‍‌‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌ ‌‌‍‌ ‍
'Арсилһу Ма`анӓ Ғадӓан Йарта` Ұа Йал`аб Ұа 'Иннӓ Лаһу Лахӓфиžӱна 012-012 Эртага уни биз билан юбор, еб-ичиб, ўйнаб келадир. Албатта, биз уни муҳофаза қилувчилармиз, дедилар. ‌ ‌ ‍‌‌ ‌‍ ‌‌‍‌ ‍‍‍
Қӓла 'Иннӥ Лайахзунунӥн Таҙ/һабӱ Биһи Ұа 'Аҳӓфу 'Ан Йа'кулаһу Аҙ-Ҙи'бу Ұа 'Антум `Анһу Ғӓфилӱна 012-013 У:Уни олиб кетишингиз мени хафа қиладир. Сиз ундан ғофил қолсангиз, уни бўри еб кетишидан қўрқаман, деди.(Уни сизларга ишониб, қўшиб юбора олмайман, деган маънодаги сўзни юмшоқроқ қилиб айтдилар.) ‍ ‍ ‌‌ ‌ ‍ ‌‌‍ ‌‌ ‍ ‌‌‌‍ ‍‌‍‍
Қӓлӱ Ла'ин 'Акалаһу Аҙ-Ҙи'бу Ұа Нахну `Уҫбатун 'Иннӓ 'Иҙӓан Лаҳӓсирӱна 012-014 Улар: Агар биз кўпчилик бўлиб туриб, уни бўри еб кетса, унда биз зиёнкорлардан эканмиз-да?! дедилар. ‌ ‍‌‍ ‌ ‍‍‍‍‌‌ ‌‌ ‌‌‌‌ ‍‍‍‍‌
Фаламмӓ Ҙаһабӱ Биһи Ұа 'Аҗма`ӱн Йаҗ`алӱһу Фӥ Ғайӓбати Ал-Җубби ۚ Ұа 'Аұхайнӓ 'Илайһи Латунабби'аннаһум Би'амриһим Һӓҙӓ Ұа Һум Лӓ Йаш`урӱна 012-015 Уни олиб кетиб, қудуқ қаърига ташлашга қарор қилганларида, биз унга: Сен, албатта, уларга бу қилмишларининг хабарини берасан, ўшанда улар сени сезмаслар ҳам, деб ваҳий қилдик. (Ниҳоят, Юсуфнинг акалари ўзларининг машъум ниятларига етдилар. Уни қудуқ қаърига ташлаш ҳақидаги қарорларини амалга оширдилар. Қудуқ қаърида қалби хавфга тўлиб, ўлимини кутиб ўтирган ёш Юсуфга ваҳий келди: Яъни, сен хафа бўлма, қўрқма ҳам, вақти-соати келиб, акаларингга ўзингга қилган хиёнатларининг хабарини берасан. Ўшанда вазият шу даражада ўзгарадики, акаларинг сени танимайдилар ҳам.) ‍‍‍‌ ‌‌ ‍ ‌‌‍‍‌ ‌‌‍‍‍‍‍‍ ۚ ‌‌‌‍‌ ‌‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‍ ‌‌ ‌ ‌ ‌
Ұа Җӓ'ӱ 'Абӓһум `Ишӓн Йабкӱна 012-016 Кечқурун йиғлаган ҳолларида оталарига келиб: ‍‍‌ ‌ ‍‍‍‌ ‍‍‍
Қӓлӱ Йӓ 'Абӓнӓннӓ Ҙаһабнӓ Настабиқу Ұа Таракнӓ Йӱсуфа `Инда Матӓ`инӓ Фа'акалаһу Аҙ-Ҙи'бу ۖ Ұа Мӓнта Биму'уминин Ланӓ Ұа Лаұ Куннӓ Ҫӓдиқӥна 012-017 Эй отамиз, биз Юсуфни нарсаларимиз олдига қолдириб, ўзимиз қувлашиб кетсак, уни бўри еб қўйибди. Агар ростгўй бўлсак ҳам, сен бизга ишонмассан, дедилар. ‌ ‍‌ ‌‍‌ ‌‍‌ ‌‍‍‍‍‌ ‍ ‌‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ‌ ۖ ‌‍‌ ‌‌‌ ‌ ‌‌ ‍‍‍‍‌ ‍‌
Ұа Җӓ'ӱ `Алá Қамӥҫиһи Бидамин Каҙибин ۚ Қӓла Бал Саұұалат Лакумнфусукуммрӓан ۖ Фаҫабрун Җамӥлун Ұа ۖ Аллӓһу Ал-Муста`ӓну `Алá Мӓ Таҫифӱна 012-018 Ва унинг ёлғон қонга бўялган кўйлагини келтирдилар. У: Йўқ! Сизга ҳавои нафсингиз бирор ишни зийнатлаб кўрсатибди. Энди чиройли сабр (дан бошқа чорам йўқ). Сиз васф қилаётган нарсада ёрдам сўраладиган зот ёлғиз Аллоҳнинг Ўзи, деди.(Ўғиллар оталарини ишонтириш мақсадида Юсуфнинг кўйлагини ёлғондан қонга бўяб олиб келишди. Аммо Аллоҳнинг Пайғамбари Яъқуб (а.с.) гап нимада эканини тушундилар. Юсуфни бўри емагани ҳам у кишига аён бўлди.) ‍‍‍‍‌‌‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌ۚ ‌‌‍ ‌‌‌ۖ‍‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍ۖ ‍‍ ‌ ‌ ‍‍‍
Ұа Җӓ'ат Саййӓратун Фа'арсалӱ Ұа Аридаһум Фа'адлá Далұаһу ۖ Қӓла Йӓ Бушрá Һӓҙӓ Ғулӓмун ۚ Ұа 'Асаррӱһу Биđӓ`атан Ұа ۚ Аллӓһу `Алӥмун Бимӓ Йа`малӱна 012-019 Ва йўловчилар келиб (қудуққа) сувчиларини юбордилар. Бас, у челагини ташлади ва: Суюнчи беринглар! Бу бола-ку!, деди. Уни тижорат моли сифатида яшириб қўйдилар. Зотан, Аллоҳ уларнинг нима қилаётганларини билгувчи зотдир. ‍‍‌ ‌‍‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ۖ ‌ ‍‌‌ ‌‌ ۚ ‌‌‍‍‌‍‍ ۚ‍‍‍‍‌‌ ‌
Ұа Шараұһу Биćаманин Баҳсин Дарӓһима Ма`дӱдатин Ұа Кӓнӱ Фӥһи Мина Аз-Зӓһидӥна 012-020 Ва уни арзон баҳога, саноқли дирҳамларга сотдилар. Улар унга қизиқмаган эдилар. (Юсуфнинг ҳур инсон эканлиги, насли ошкор бўлиб қолса, бошларига нималар келишини яхши билардилар. Шунинг учун тезроқ сотишга ҳаракат қилдилар.) ‌ ‍‍‍‍‌‌ ‌‌‍‌ ‌‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍‌
Ұа Қӓла Ал-Лаҙӥ Аштарӓһу Мин Миҫра Ли'имра'атиһи~ 'Акримӥ Маćұӓһу `Асáн Йанфа`анӓ 'Аұ Наттаҳиҙаһу Ұаладӓан ۚ Ұа Каҙалика Макканнӓ Лийӱсуфа Фӥ Ал-'Арđи Ұа Лину`аллимаһу Мин Та'ұӥли Ал-'Ахӓдӥćи Ұа ۚ Аллӓһу Ғӓлибун `Алáмриһи Ұа Лакинна 'Акćара Анӓси Лӓ Йа`ламӱна 012-021 Ва уни Мисрда сотиб олган (одам) ўз хотинига: Уни яхшилаб жойлаштир, шояд бизга манфаат берса ёки бола қилиб олсак, деди. Мана шундай қилиб, унга тушларнинг таъбирини ўргатишимиз учун Юсуфни жойлаштириб қўйдик. Аллоҳ Ўз ишида ғолибдир. Лекин одамларнинг кўпи билмаслар. (Аллоҳнинг тадбири бўлмаса, карвон қаёқдаю қудуқ қаърида ўтирган Юсуф қаёқда? Карвон тўхтамай, ўтиб кетса ҳам бўлаверарди. Аммо тўхтади. Юсуфни кўрди. Уни сотиб, фойда қилишмоқчи ҳам бўлдилар. Беркитиб қўйишмаса, бирорта маҳаллий одам уни кўриб, Мисрга бормай қолиб кетиши ҳам мумкин эди. Лекин Аллоҳ уларнинг кўнглига беркитиб қўйишни солди. Уни Мисрда сотиб олган кишининг қалбида эса, меҳр-шафқат уйғотди. Мана шундай қилиб, уни энг яхши жойга жойлаштирди. Бу ҳам келажакда бўладиган улуғ ишлар томон бир қадам силжиш эди.) ‍‌ ‍‌‍‍‌ ‍‌ ‌‍ ‍‍‌‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍‍‌ ‌‌‌ ‍‍‍ ‌‌ۚ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌‍ ‌‍ ‍‌‍‍‍‍‍‍ۚ ‍ ‍‌ ‌‍ ‌‍ ‌‍‍‍‍‍
Ұа Ламмӓ Балаға 'Ашуддаһу~ 'Ӓтайнӓһу Хукмӓан Ұа `Илмӓан ۚ Ұа Каҙалика Наҗзӥ Ал-Мухсинӥна 012-022 Вояга етган вақтида унга ҳукмни ва илмни бердик. Гўзал иш қилгувчиларни шундай мукофотлармиз. ‍‍‍‌ ‍~ ‌‍‍‍ ‌ ‌ۚ ‌ ‍‍‍
Ұа Рӓұадат/һу Аллатӥ Һуұа Фӥ Байтиһӓ `Ан Нафсиһи Ұа Ғаллақати Ал-'Абұӓба Ұа Қӓлат Һайта Лака ۚ Қӓла Ма`ӓҙа Аллӓһи ۖннаһу Раббӥ 'Ахсана Маćұӓйа ۖннаһу Лӓ Йуфлиху Аž-Žӓлимӱна 012-023 У уйида бўлган аёл ундан нафсини хоҳлади. Эшикларни беркитиб: Бу ёққа кел! деди. У: Аллоҳ сақласин! Ахир, у жойимни яхшилаб берган хўжам-ку! Албатта, золимлар нажот топмаслар, деди. (Яъни, бундай ҳаром ишни қилишдан Аллоҳ сақласин, демоқда. Кейин у яхшиликни унутадиган одам ҳам эмас. Шунинг учун ҳам, ахир у, яъни, уй эгасихотиннинг эри, жойимни яхшилаб берган хўжам-ку, деди. Менга шунча яхшилик қилган инсонга хиёнат этиб, хотинининг гапига кириб, фаҳш иш қиламанми? Агар шундай қиладиган бўлсам, золимлардан бўламан.) ‌‍‌‌‌ ‌ ‌ ‍‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‍‍ ‍‍‍ۚ ‍‍‌‌ ۖ ‌‍‍‍‌ ۖ‍‍
Ұа Лақад Һаммат Биһи ۖ Ұа Һамма Биһӓ Лаұлӓн Ра'á Бурһӓна Раббиһи ۚ Каҙӓлика Линаҫрифа `Анһу Ас-Сӱ'а Ұа Ал-Фахшӓۚннаһу Мин `Ибӓдинӓ Ал-Муҳлаҫӥна 012-024 Батаҳқиқ, (хотин) унга интилди. У ҳам, агар Роббининг бурҳон-ҳужжатини кўрмаганида, (хотинга) интилар эди. Ундан ёмонлик ва фаҳш ишларни узоқлаштириш учун шундай қилдик. Албатта, у Бизнинг мухлис бандаларимиздан. ‌ ‍‍‍‍ ‍ ۖ ‌‍ ‌ ‌ ‌‌ ‌‍‌‌‌ ‍‍‍ ‌‍ ۚ‍‍ ‍‌‍‍‍‍‍‍‌‌ ‌‍‍‌‌ ۚ ‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍
Ұа Астабақӓ Ал-Бӓба Ұа Қаддат Қамӥҫаһу Мин Дубурин Ұа 'Алфайӓ Саййидаһӓ Ладá Ал-Бӓби ۚ Қӓлат Мӓ Җазӓ'у Ман 'Арӓда Би'аһлика Сӱ'ӓан 'Иллӓн Йусҗана 'Аұ `Аҙӓбун 'Алӥмун 012-025 Икковлари эшик томон чопишди. Хотин унинг кўйлагини орқасидан юлиб олди. Эшик олдида у(хотин)нинг хўжайинига дуч келишди. У (хотин): Сенинг аҳлингга ёмонлик хоҳлаганнинг жазоси фақатгина қамалмоқ ёки аламли азобдир, деди. (Хотиннинг эри келиб қолди. Нима қилиш керак? Маккор хотин ўзини йўқотмай, дарҳол ҳужумга ўтди: Юсуф менгасенинг аҳлингга ёмон ният билан ҳамла этди, бузуқлик қилишни хоҳлади. Энди унинг жазоси ёки қамоқ, ёки аламли азоб бўлиши керак, деди.) ‌‍‍‍‍‌ ‍‍ ‌‍‍‍‍‍ ‍‌‌ ‌‌‌ ‌ ‌‌ ‍‍ ۚ ‍ ‌ ‍‍‌‌‌ ‍‌ ‌‌‍‌‌‌ ‍‍‍‌‌‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌‌ ‍‍‌
Қӓла Һийа Рӓұадатнӥ `Ан Нафсӥ ۚ Ұа Шаһида Шӓһидун Мин 'Аһлиһӓн Кӓна Қамӥҫуһу Қудда Мин Қубулин Фаҫадақат Ұа Һуұа Мина Ал-Кӓҙибӥна 012-026 У: Унинг ўзи менинг нафсимни хоҳлади, деди. У(хотин)нинг аҳлидан бир гувоҳ гувоҳлик берди ва: Агар унинг кўйлаги олд томондан йиртилган бўлса, бас, хотин рост айтибдир, у ёлғончилардандир. ‌‍‌‌‌ ‍‌ ۚ ‌‌ ‌ ‍‌ ‌‍‌ ‌‌‍‍ ‍‍‍‍ ‍‌ ‍‌ ‍‌‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‌
Ұа 'Ин Кӓна Қамӥҫуһу Қудда Мин Дубурин Факаҙабат Ұа Һуұа Мина Аҫ-Ҫӓдиқӥна 012-027 Агар унинг кўйлаги орт томондан йиртилган бўлса, бас, хотин ёлғон гапирибдир, у ростгўйлардандир, деди. (Воқеани ҳеч ким кўрмаган. Фақатгина кўйлак йиртилган. Шунга қараб аниқлаш мумкин. Агар кўйлак олд томондан йиртилган бўлса, Юсуф ҳамла қилган, хотин эса, ҳимояланиш чоғида кўйлакнинг олдидан йиртиб олган бўлади. У ҳолда хотиннинг даъвоси тўғри, Юсуф ёлғончи бўлади. Агар кўйлак орт томондан йиртилган бўлса, хотин ҳамла қилган бўлади ва қочаётган Юсуфни тутиш учун ортидан ташланиб, кўйлакни йиртган бўлади. У ҳолда хотин ёлғон гапирган, Юсуф эса, ростгўй бўлади. Оқилона гап, одилона ҳукм.) ‌‌‍‍ ‍‍‍‍ ‍‌ ‍‌ ‌‌‌ ‌‌ ‍‍‍‌
Фаламмӓ Ра'á Қамӥҫаһу Қудда Мин Дубурин Қӓла 'Иннаһу Мин Кайдикунна ۖнна Кайдакунна `Аžӥмун 012-028 Эр унинг кўйлагини орт томонидан йиртилганини кўрган пайтда: Албатта, бу (иш) сиз хотинларнинг макрингиздир. Албатта, сиз хотинларнинг макри жуда зўрдир. ‍‍‍‌ ‌‍‌‌‌ ‍‍‍‍ ‍‌ ‍‌ ‌‌ ‍‌ ۖ‍‍
Йӱсуфу 'А`риđ `Ан Һӓҙӓ ۚ Ұа Астағфирӥ Лиҙанбики ۖннаки Кунти Мина Ал-Ҳӓҭи'ӥна 012-029 Эй Юсуф, сен бу ишни унут. Сен, хотин, гуноҳингга истиғфор айт. Албатта, сен хато қилгувчилардан бўлдинг, деди. ‌‍ ‍‌ ‌‌ ۚ‍‍‍‍ۖ‍ ‍‌‍‍‍‍‍‍‍‍
Ұа Қӓла Нисұатун Фӥ Ал-Мадӥнати Амра'ату Ал-`Азӥзи Турӓұиду Фатӓһӓ `Ан Нафсиһи ۖ Қад Шағафаһӓ Хуббӓан ۖннӓ Ланарӓһӓ Фӥ Đалӓлин Мубӥнин 012-030 Шаҳардаги аёллар: Азизнинг хотини хизматкорининг нафсини хоҳлабди. Унга жуда ҳам муҳаббат қўйиб қолган экан-да! Биз у (аёл)ни, албатта, очиқ-ойдин адашувда деб биламиз, дейишди. ‍‍‍‍‌ ‍‌‌‌‌ ‌ ‍‌ ۖ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌ۖ‍‌ ‍‌‌
Фаламмӓ Сами`ат Бимакриһинна 'Арсалат 'Илайһинна Ұа 'А`тадат Лаһунна Муттака'ан Ұа 'Ӓтат Кулла Ұӓхидатин Минһунна Сиккӥнӓан Ұа Қӓлати Аҳруҗ `Алайһинна ۖ Фаламмӓ Ра'айнаһу~ 'Акбарнаһу Ұа Қаҭҭа`на 'Айдийаһунна Ұа Қулна Хӓша Лиллӓһ Мӓ Һӓҙӓ Башарӓан 'Ин Һӓҙӓ 'Иллӓ Малакун Карӥмун 012-031 Уларнинг макри ҳақида эшитган вақтда, уларга одам юбориб чақирди. Уларга суяниб ўтирадиган жой тайёрлади. Ва ҳар бирларига пичоқ берди. Сўнгра (Юсуфга): Уларнинг олдига чиқ! деди. Уни кўрган чоғларида лол қолдилар, қўлларини кесдилар. Ва: Ё пок Парвардигоро! Бу башар эмас! Бу карамли фариштанинг ўзи-ку! дейишди. (Юсуф меҳмонларнинг ҳузурига чиқди. Аёллар унинг ҳусну жамолини кўриб, бошлари айланиб, лол қолдилар, ҳайратга тушдилар ва беихтиёр: Қўлларини кесдилар. Ана шунда Азизнинг хотини уларни, Юсуфнинг ҳусну жамоли олдида таажжуб ва ҳайрат ила лол бўлганларини кўриб, ўзини ғолиб сезди. Энди у ўзини маломат қилган аёллар устидан кула бошлади.) ‍‍‍‌ ‍ ‌‌ ‌‍ ‌‌ ‍ ‌ ‌‌ ‌‌‌ ‍‌‍‍‍‍ ‌ ‌‍ ۖ‍‍‍‌ ‌‍~ ‌‍ ‌‍‍‍‍ ‌‍ ‌‍‍ ‍‍‍ ‌ ‌‌ ‌‌‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ‍
Қӓлат Фаҙӓликунна Ал-Лаҙӥ Лумтуннанӥ Фӥһи ۖ Ұа Лақад Рӓұадттуһун Нафсиһи Фӓста`ҫама ۖ Ұа Ла'ин Лам Йаф`ал Мӓ 'Ӓмуруһу Лайусҗананна Ұа Лайакӱнӓан Мина Аҫ-Ҫӓғирӥна 012-032 У: Сиз мени маломат қилган эдингиз. Ҳа, мен ундан нафсини хоҳладим, бироқ у ўзини сақлади. Агар у менинг амримни бажармаса, албатта, қамалур ва хор бўлгувчилардан бўлур, деди. ‍ ‍ ‍‍‍ ‍‍‍‍ۖ ‌‍‍‍‌ ‌‍‌‌ ‍‌‍‍ۖ ‌‍‌‌ ‌‍‍
Қӓла Рабби Ас-Сиҗну 'Ахаббу 'Илаййа Миммӓ Йад`ӱнанӥ 'Илайһи ۖ Ұа 'Иллӓ Таҫриф `Аннӥ Кайдаһунна 'Аҫбу 'Илайһинна Ұа 'Акун Мина Ал-Җӓһилӥна 012-033 Эй Роббим, улар мени чорлаётган нарсадан кўра мен учун қамоқ маҳбуброқдир, бу(аёл)ларнинг макрини мендан Ўзинг нари қилмасанг, уларга мойил бўлиб, жоҳиллардан бўлиб қоламан, деди. ‌‍ ‍‍‍‍‍ ‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‍ ‌‍‍‍ۖ ‌‌‌ ‍‍‍‍‍‍ ‍ ‌‍‍ ‌‍ ‌‌‍‌
Фӓстаҗӓба Лаһу Раббуһу Фаҫарафа `Анһу Кайдаһунна ۚннаһу Һуұа Ас-Самӥ Ал-`Алӥму 012-034 Бас, Робби унинг (дуосини) ижобат қилиб, уларнинг макрини ундан нари қилди. Албатта, Унинг ўзи эшитгувчи ва билгувчи зотдир. ‍‍ ‌‍‍‍ ‍‌‍‍‍ ‍ ۚ‍‍‍‍‍
Ćумма Бадӓ Лаһум Мин Ба`ди Мӓ Ра'аұ Ал-'Ӓйӓти Лайасҗунуннаһу Хаттá Хӥнин 012-035 Сўнгра оят-аломатларни кўрганларидан кейин уларга уни бир муддат қамашлари аён бўлди. (Бўлиб ўтган воқеалардан сўнг, Азиз ва унинг атрофидагиларга, хотиннинг аҳлига Юсуфнинг беайб эканлиги аломатлари зоҳир бўлиб, кўзлари билан кўрганларидан кейин, уни бир муддат қамашлари аён бўлди. Юсуфнинг (а.с.) бошларига янги синов келди. У киши қамоққа тушди.) ‌‌ ‍‌ ‌ ‌ ‌‍‌‌‌‌ ‍‍‍‍
Ұа Даҳала Ма`аһу Ас-Сиҗна Фатайӓни ۖ Қӓла 'Ахадуһумӓннӥрӓнӥ 'А`ҫиру Ҳамрӓан ۖ Ұа Қӓла Ал-'Ӓҳаруннӥрӓнӥ 'Ахмилу Фаұқа Ра'сӥ Ҳубзӓан Та'кулу Аҭ-Ҭайру Минһу ۖ Набби'нӓ Бита'ұӥлиһи~ ۖннӓ Нарӓка Мина Ал-Мухсинӥна 012-036 У билан қамоққа иккита йигит ҳам кирди. Улардан бири: Мен тушимда, шароб тайёрлаб юрибман, деди. Бошқаси эса: Мен бошимда нон кўтариб юрибман, қуш ундан емоқда, деди. Бизга бунинг таъбирини хабар қил. Биз сени, шубҳасиз, яхши амал қилгувчилардан, деб билмоқдамиз. ‌‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍ ۖ ‌‍‌ ‌ ‌‌‍‌‍ ‌‍‍‍‍‍‌ ‍‌ۖ ‌‍ ‍‍‍‌ ‌ ‌‌‍‌‍ ‌ ‍ ‌‍‍‍‍‌‌‍‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍ۖ ‌ ‌ ۖ‍‌ ‍‍‌
Қӓла Лӓ Йа'тӥкумӓ Ҭа`ӓмун Турзақӓниһи~ 'Иллӓ Набба'тукумӓ Бита'ұӥлиһи Қабла 'Ан Йа'тийакумӓ ۚ Ҙӓликумӓ Миммӓ `Алламанӥ Раббӥ ۚннӥ Таракту Миллата Қаұмин Лӓ Йу'уминӱна Биллӓһи Ұа Һум Бил-'Ӓҳирати Һум Кӓфирӱна 012-037 У: Мен сизларга ризқ бўладиган таом келгунига қадар унинг қандай эканининг хабарини бераман. Бу иш менга Роббим таълим берган нарсалардандир. Чунки мен Аллоҳга иймон келтирмайдиган ва охиратга кофир бўлган қавмнинг миллати-динини тарк этган одамман, деди. (Юсуф (а.с.) ўзларига умид билан қараб турган икки йигитга латофат билан жавоб бердилар. Дастлаб, улар тушунолмай қийналаётган жумбоқни ечиш осон иш эканлигига ишора қилдилар. Сўнгра дин ҳақида сўз очдилар. У кишининг ақидалари ва даъват қилаётган динлари бошқа динлар қатори Аллоҳга ва охират кунига иймон келтиришга асосланган. Бу икки унсур ҳамма Пайғамбарларнинг ақидасидир.) ‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌‍‍ ‌‌ ‌ ‌‍ ‍‍‍ ‌‌ۚ ‌‌ ‍‍‍‍‌ ‌‍ ۚ‍ ‍ ‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍
Ұа Аттаба`ту Миллата 'Ӓбӓ'ӥбрӓһӥма Ұа 'Исхӓқа Ұа Йа`қӱба ۚ Мӓ Кӓна Ланӓн Нушрика Биллӓһи Мин Шайн ۚ Ҙӓлика Мин Фаđли Аллӓһи `Алайнӓ Ұа `Алá Анӓси Ұа Лакинна 'Акćара Анӓси Лӓ Йашкурӱна 012-038 Ва оталарим Иброҳим, Исҳоқ ва Яъқубнинг миллати-динига эргашдим. Биз учун Аллоҳга бирор нарсани шерик қилиш мумкин эмас эди. Бу бизга ва одамларга Аллоҳ берган фазл эди. Лекин одамларнинг кўплари шукр қилмаслар. (Юсуф (а.с.) бу сўзлари билан куфрни тарк этибгина қолмай, ҳидоят, иймон йўлига юриш зарурлигини ҳам қамоқдаги шерикларига англатмоқдалар. Уларни куфр миллатини ташлаб, иймон миллатига эргашишга даъват қилмоқдалар.) ‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‌‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍ ‌‍‍‍ ۚ ‌ ‍‍‍‌ ‌‌‍ ‍‌ۚ ‌ ‍‌‍‍‍ ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍ ‌‍‍‍‍‍ ‌ ‌
Йӓ Ҫӓхибайи Ас-Сиҗни 'А'арбӓбун Мутафарриқӱна Ҳайрун 'Ами Аллӓһу Ал-Ұӓхиду Ал-Қаһһӓру 012-039 Эй ҳамзиндон дўстларим, турли-туман Робблар яхшими ёки ёлғизу Қаҳҳор Аллоҳми? ‍‍‍‍‍ ‌‌‌‍‍‍‌ ‍‍‍ ‍‍‍‌ ‌ ‌‌ ‍‍‍‌
Мӓ Та`будӱна Мин Дӱниһи~ 'Иллӓ 'Асмӓн Саммайтумӱһӓнтум Ұа 'Ӓбӓ'уукум Мӓнзала Аллӓһу Биһӓ Мин Сулҭӓнин ۚ 'Ини Ал-Хукму 'Иллӓ Лиллӓһ ۚ 'Амара 'Аллӓ Та`будӱ 'Иллӓ 'Ӥйӓһу ۚ Ҙӓлика Ад-Дӥну Ал-Қаййиму Ұа Лакинна 'Акćара Анӓси Лӓ Йа`ламӱна 012-040 Сизлар Ундан ўзга, ўзингиз ва ота-боболарингиз номлаб олган исмларга, Аллоҳ уларга бирон ҳужжат нозил қилмаган нарсаларга ибодат қилмоқдасизлар. Ҳукм қилиш фақат Аллоҳнинг Ўзига хосдир, У фақат Ўзигагина ибодат қилишингизни амр этди. Ана ўша тўғри диндир. Лекин одамларнинг кўпи билмаслар. ‍‍‌ ‍‌ ‌‌ ‌‌ ‌‍‍‍‌‌‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌‌‍ ‌‌‍‍‍‌ ‍‌ ‌‌‍ ‌ ‍‌‍‍ۚ ‌‌ ۚ ‌‍‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌‍‍‍ ۚ‍‍‍‍‍‍ ‌‍ ‌‍‍‍‍‍
Йӓ Ҫӓхибайи Ас-Сиҗни 'Аммӓ 'Ахадукумӓ Файасқӥ Раббаһу Ҳамрӓан ۖ Ұа 'Аммӓ Ал-'Ӓҳару Файуҫлабу Фата'кулу Аҭ-Ҭайру Мин Ра'сиһи ۚ Қуđийа Ал-'Амру Ал-Лаҙӥ Фӥһи Тастафтийӓни 012-041 Эй ҳамзиндон дўстларим, сизлардан бирингиз хўжасига хамр соқийлиги қилур. Бошқаси бўлса, осилур ва қушлар унинг бошидан ейдир. Сиз билмоқчи бўлган иш битди. (Юсуф (а.с.) туш таъбирини айтишда жуда риоя билан, одоб билан иш тутдилар. Албатта, шунинг ўзи ҳам очиқ-ойдин кўрсатиб турибдики, тушида шароб сиқаётган йигит яна бориб, хўжасиподшоҳ саройида соқий бўлиб хизмат қилар экан. Тушида бошида нон кўтариб юрган, ўша нондан қушлар келиб чўқиб еяётганини кўрган шахс эса, осилади ва қушлар келиб, бошини ейди.) ‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍ ‍‌ۖ ‌‌‍‌ ‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍‌ ‌‍‌‍ ۚ ‍‍‍‍‍
Ұа Қӓла Лиллаҙӥ Žанна 'Аннаһу Нӓҗин Минһумӓ Аҙкурнӥ `Инда Раббика Фа'ансӓһу Аш-Шайҭӓну Ҙикра Раббиһи Фалабиćа Фӥ Ас-Сиҗни Биđ`а Синӥна 012-042 Ва у ўзи икковларидан нажот топгувчи деб билган шахсга: Хўжанг ҳузурида мени эсга ол, деди. Шайтон унга хўжасига эслатишни унуттирди. Бас, у қамоқда бир неча йил қолди. (Юсуф (а.с.) икки ҳамзиндон дўстларига тушларининг таъбирини айтиб бўлганларидан сўнг, улардан нажот топади, деб билган шахсга, яъни, соқийга: Хўжанг ҳузурида мени эсга ол, дедилар. Дарҳақиқат, тушнинг таъбири тўғри чиқди. Ҳалиги йигит қамоқдан озод бўлиб, яна подшоҳга соқийлик қила бошлади. Аммо Юсуфнинг (а.с.) илтимосини бажо келтирмади.) ‍‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ‌ ‍‌‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌‍ ‍‍‍‍‍ ‍‍‍
Ұа Қӓла Ал-Малику 'Иннӥ 'Арá Саб`а Бақарӓтин Симӓнин Йа'кулуһунна Саб`ун `Иҗӓфун Ұа Саб`а Сунбулӓтин Ҳуđрин Ұа 'Уҳара Йӓ ۖ Бисӓтин Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Мала'у 'Афтӱнӥ Фӥ Ру'уйӓ Йа 'Ин Кунтум Лилрру'уйӓ Та`бурӱна 012-043 Подшоҳ: Мен тушимда еттита семиз сигирни еттита ориқ сигир еяётганини ва еттита яшил бошоқни ва шунча қуруғини кўрмоқдаман. Эй аъёнлар, агар туш таъбирини қиладиган бўлсангиз, менга тушимнинг фатвосини беринг, деди. (Миср подшоҳининг кўрмоқдаман деб айтишидан мазкур тушни бир эмас, бир неча марта кўрганлиги маълум бўлади. У фақат шу тушни кўраверганидан кейин аъёнларини тўплаб, уларга тушини айтган ва таъбир қилишларини сўраган.) ‌‌‍‌‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‌ ‌‌‍‌ ‍‍‍ۖ‍‍‌‌ ‌ ‌ ‌‌‍‍‍ ‌‌ ‍‌‍‍‍ ‍‍‍‍‌‌ ‌
Қӓлӱ 'Аđғӓćу 'Ахлӓмин ۖ Ұа Мӓ Нахну Бита'ұӥли Ал-'Ахлӓми Би`ӓлимӥна 012-044 Улар: Бу алғов-далғов тушдир. Биз бундай тушларнинг таъбирини билувчи эмасмиз, дедилар ‍‍‌ ‌‍‍‍ۖ ‌‌ ‌‍‍‍
Ұа Қӓла Ал-Лаҙӥ Наҗӓ Минһумӓ Ұа Аиддакара Ба`да 'Умматин 'Анӓ 'Унабби'укум Бита'ұӥлиһи Фа'арсилӱни 012-045 Ва иккисидан нажот топгани анча муддат ўтгандан сўнг хотирлаб: Бунинг таъбирининг хабарини сизга мен бераман. Мени юборинг, деди. (Яъни, Юсуф (а.с.) билан қамоқда бўлган йигит бир неча йиллар ўтгандан сўнг Юсуфни ва унинг туш таъбири билимдони эканини хотирлаб, мени Юсуфнинг ҳузурига юборинг, деди.) ‌ ‍‌‍‍‍‌ ‌‍‍‌‍‌ ‌ ‌‍ ‌‍‌ ‌ ‌‍
Йӱсуфу 'Аййуһӓ Аҫ-Ҫиддӥқу 'Афтинӓ Фӥ Саб`и Бақарӓтин Симӓнин Йа'кулуһунна Саб`ун `Иҗӓфун Ұа Саб`и Сунбулӓтин Ҳуđрин Ұа 'Уҳара Йӓ Бисӓтин Ла`аллӥ 'Арҗи`у 'Илá Анӓси Ла`аллаһум Йа`ламӱна 012-046 Юсуф, эй ростгўй зот, бизга еттита семиз сигирни еттита ориқ сигир еяётганини ва еттита яшил бошоқни ва шунча қуруғининг таъбирини айт. Шоядки одамларга қайтиб борсам, улар ҳам билсалар, деди. ‌‌ ‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‌ ‌‌‍‌ ‍‍‍‌ ‍ ‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍
Қӓла Тазра`ӱна Саб`а Синӥна Да'абӓан Фамӓ Хаҫадтум Фаҙарӱһу Фӥ Сунбулиһи~ 'Иллӓ Қалӥлӓан Миммӓ Та'кулӱна 012-047 У:Кетма-кет етти йил зироат қиласизлар. Йиғиштириб олган ҳосилингизни бошоғида қолдиринг. Магар озгина ейдиганингизни (қолдирманг). (Яъни, подшоҳ тушида кўрган еттита семиз сигир ва яшил бошоқнинг таъбири шулки, етти йил жуда серҳосил келади. Ҳосил тўплайсизлар. Ўшанда тўплаган ҳосилларингизни бошоғида қолдиринг. Яхши сақланади. Чиримайди, қурт-қумурсқалар тешиб кетолмайди. Фақат ўзингиз учун ейишга ярашасини олсангиз, бўлаверади.) ‌‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‌‌‌‌ ‌ ‍‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍‌
Ćумма Йа'тӥ Мин Ба`ди Ҙӓлика Сабн Шидӓдун Йа'кулна Мӓ Қаддамтум Лаһунна 'Иллӓ Қалӥлӓан Миммӓ Тухҫинӱна 012-048 Сўнгра, ундан кейин еттита шиддатли (йил) келадид, улар олдиндан тайёрлаб қўйганингизни ейдилар. Магар озгина асраб қўйганингизгина қолур. (Cерҳосил етти йилдан кейин қаҳатчилик йиллари келади. Подшоҳнинг тушидаги етти ориқ сигир ва қуруқ бошоқ шунга ишорат. Ўша етти шиддатли, қаҳатчилик йили ўзидан олдинги етти серобчилик йилини ейди.) ‍‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‌‍‍‌‌ ‌ ‍ ‍ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍
Ćумма Йа'тӥ Мин Ба`ди Ҙӓлика `Ӓмун Фӥһи Йуғӓćу Анӓсу Ұа Фӥһи Йа`ҫирӱна 012-049 Сўнгра ундан кейин бир йил келадики, унда одамлар сероб қилинадилар ва унда (меваларни) сиқадилар. (Бу оятда келаётган башорат подшоҳнинг тушидан ташқаридадир. Яъни, Миср подшоҳи кўрган тушда бундай йилга таъбир қилинадиган ишора йўқ. Бу кейингиси Юсуфнинг (а.с.) Пайғамбарлик мўъжизаларидир. ) ‍‌ ‌ ‌ ‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍ ‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‌
Ұа Қӓла Ал-Малику А'тӱнӥ Биһи ۖ Фаламмӓ Җӓ'аһу Ар-Расӱлу Қӓла Арҗи` 'Илá Раббика Фӓс'алһу Мӓ Бӓлу Ан-Нисұати Ал-Лӓтӥ Қаҭҭа`на 'Айдийаһунна ۚнна Раббӥ Бикайдиһинна `Алӥмун 012-050 Подшоҳ: Уни менга келтиринглар, деди. Унга элчи келган пайтда: Хўжанг ҳузурига қайтиб бор ва ундан қўлларини кесган хотинларнинг ҳоли нима бўлганини сўра, албатта, Роббим уларнинг макрини билгувчидир, деди. ۖ‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍ ‌ ‌‌ ‌‍ ‌ ‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‌‍ ۚ ‌‍
Қӓла Мӓ Ҳаҭбукунна 'Иҙ Рӓұадттунна Йӱсуфа `Ан Нафсиһи ۚ Қулна Хӓша Лиллӓһ Мӓ `Алимнӓ `Алайһи Мин Сӱн ۚ Қӓлати Амра'ату Ал-`Азӥзи Ал-'Ӓна Хаҫхаҫа Ал-Хаққу 'Анӓ Рӓұадттуһун Нафсиһи Ұа 'Иннаһу Ламина Аҫ-Ҫӓдиқӥна 012-051 У: Юсуфнинг нафсини хоҳлаган вақтингиздаги ишингиз нима эди? деди. Улар: Аллоҳ сақласин! Биз унда бирон ёмонлик сезмадик, дедилар. Азизнинг хотини: Энди ҳақиқат зоҳир бўлди. Мен унинг нафсини хоҳладим. Албатта, у содиқлардандир. ‍‍‍‍ ‌‌‌ ‌‍‌‌ ‍‌ ۚ ‍ ‍‍‍ ‌ ‌ ‍‍‍‍ ‍‌‍‍‌‌ۚ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‌‍‌‌ ‍‌ ‌‌ ‍‍‍‌
Ҙӓлика Лийа`лама 'Аннӥ Ламҳунһу Бил-Ғайби Ұа 'Анна Аллӓһа Лӓ Йаһдӥ Кайда Ал-Ҳӓ'инӥна 012-052 Бу мен унга йўғида орқасидан хиёнат қилмаганимни, албатта, Аллоҳ хоинларнинг макрини тўғриликка йўлламаслигини билиши учундир. ‍ ‌‍‍‌‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍ ‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍
Ұа Мӓ 'Убарри'у Нафсӥ ۚнна Ан-Нафса Ла'аммӓратун Бис-Сӱ'и 'Иллӓ Мӓ Рахима Раббӥ ۚнна Раббӥ Ғафӱрун Рахӥмун 012-053 Ва ўз нафсимни оқламайман. Албатта, нафс, агар Роббим раҳм қилмаса, ёмонликка кўп ундовчидир. Албатта, Роббим мағфиратли ва билгувчидир, деди.. ‌ ‌ ‍ ۚ ‍‍‍‌‍‌ ‍‍‍‍‍‌‌ ‌‌ ‌ ‌‍ ‌‍ ۚ ‌‍ ‍‍‍‍‌ ‌‍
Ұа Қӓла Ал-Малику А'тӱнӥ Биһи~ 'Астаҳлиҫһу Линафсӥ ۖ Фаламмӓ Калламаһу Қӓла 'Иннака Ал-Йаұма Ладайнӓ Макӥнун 'Амӥнун 012-054 Подшоҳ: Уни менга келтиринглар, уни ўзимга хос кишилардан қилиб оламан, деди. У билан гаплашганда эса: Албатта, сен бугунги кунда ҳузуримизда маконатли ва ишончли кишилардансан, деди. (Подшоҳга Юсуфнинг (а.с.) пок эканликлари маълум бўлганидан сўнг, уни қамоқдан чиқариб олиб келишни ва у зотни ўзига хос кишилардан қилиб олишини айтди.) ‌‍‍‍‍‍‍‍ۖ‍‍‍‌ ‍ ‌ ‍‍‍‍‍ ‌
Қӓла Аҗ`алнӥ `Алá Ҳазӓ'ини Ал-'Арđи ۖннӥ Хафӥžун `Алӥмун 012-055 У:Мени ернинг хазиналари устига қўй. Албатта, мен муҳофаза қилувчи ва билувчиман, деди. (Юсуф а.с. подшоҳга, мен хазинани қандай муҳофаза қилишсақлаш ва уни қандай тасарруф қилишни билувчиман, дедилар. Туш таъбирига кўра, Миср ўлкаси келажакда худди шундай сифатларни мужассам қилган одамга муҳтож эди.) ‍ ‌ ‍‍‌ ‌‍ ۖ‍ ‍‍‍‍
Ұа Каҙалика Макканнӓ Лийӱсуфа Фӥ Ал-'Арđи Йатабаұұа'у Минһӓ Хайćу Йашӓۚ Нуҫӥбу Бирахматинӓ Ман Нашӓۖ Ұа Лӓ Нуđӥ`у 'Аҗра Ал-Мухсинӥна 012-056 Шундай қилиб, Юсуфга ер юзида маконат бердик, уни ўзи хоҳлаган жойга ерлаша оладиган қилдик. Ўз раҳматимизни, кимни хоҳласак, ўшанга муяссар этурмиз ва гўзал амал қилувчиларнинг ажрини зое қилмасмиз. ‍‍‍‌ ‌‍ ‌‌ ‍‌‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‌‌ ۚ‍‍‍‍‍ ‍‌ ‍‌‍‍‌‌ ۖ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍
Ұа Ла'аҗру Ал-'Ӓҳирати Ҳайрун Лиллаҙӥна 'Ӓманӱ Ұа Кӓнӱ Йаттақӱна 012-057 Иймон келтирган ва тақво қилганлар учун, албатта, охиратдаги ажр яхшироқ бўлур. ‍‌ ‍‍ ‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌ ‍‍‍
Ұа Җӓ'а 'Иҳұату Йӱсуфа Фадаҳалӱ `Алайһи Фа`арафаһум Ұа Һум Лаһу Мункирӱна 012-058 Юсуфнинг оға-инилари келдилар ва унинг ҳузурига кирдилар. Бас, у уларни таниди. Улар эса, уни танимадилар. ( Юсуфнинг (а.с.) ҳусни тадбирлари ва Аллоҳ берган имконларни ишга солишлари Миср аҳли қаҳатчиликдан катта зарар кўрмади. Ҳатто бошқа ўлкалар улардан озиқ-овқат сўраб кела бошлади. Мисрда озиқ-овқат сероблигини эшитиб, Юсуфнинг (а.с.) оға-инилари ҳам шу ёққа келишди.) ‍‍‌‌ ‌‍ ‍‌ ‍‍‍‍ ‍ ‌ ‍ ‍‌‍‍‍‌
Ұа Ламмӓ Җаһһазаһум Биҗаһӓзиһим Қӓла А'тӱнӥ Би'аҳин Лакум Мин 'Абӥкум ۚ 'Алӓ Тараұна 'Аннӥ 'Ӱфӥ Ал-Кайла Ұа 'Анӓ Ҳайру Ал-Мунзилӥна 012-059 Уларнинг жиҳозларини юклаган вақтда: Менинг ҳузуримга ота бир инингизни олиб келинг. Кўраяпсизларми? Мен ўлчовни тўла қилмоқдаман ва мен энг яхши мезбонман. ‍‍‍‌ ‌ ‌ ‍‌ۚ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‌‌ ‍‍‍‌ ‍‌‍‍
Фа'ин Лам Та'тӱнӥ Биһи Фалӓ Кайла Лакумндӥ Ұа Лӓ Тақрабӱни 012-060 Агар уни ҳузуримга олиб келмасангиз, унда сизга менинг даргоҳимда ўлчаб бериш йўқ ва менга яқин ҳам келманглар, деди. ( Юсуф (а.с.) уларга сўраган нарсалариниозиқ-овқатни ҳам бердилар. Жўнаб кетишларидан олдин молларини юклаш, йўлга тайёргарлик кўриш пайтида, янаги сафар ота бир иниларини ҳам олиб келишни тайинладилар.) ‌ ‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍
Қӓлӱ Санурӓұиду `Анһу 'Абӓһу Ұа 'Иннӓ Лафӓ`илӱна 012-061 Улар: Уни отасидан сўраб олиб келишга уринамиз. Биз бу ишни, албатта, қилурмиз, дедилар. ‌ ‍‌‌‌‌ ‍‌‍‍‍ ‌‍‍‍ ‌‌‍‌
Ұа Қӓла Лифитйӓниһи Аҗ`алӱ Биđӓ`атаһум Фӥ Рихӓлиһим Ла`аллаһум Йа`рифӱнаһӓ 'Иҙӓ Анқалабӱ 'Илá 'Аһлиһим Ла`аллаһум Йарҗи`ӱна 012-062 У ўз йигитларига: Уларнинг сармояларини юклари ичига солиб қўйинглар. Шояд улар аҳлларига борганларида буларни таниб, қайтиб келсалар, деди. ‌ ‍‍‍‌ ‌‌‌‌ ‍‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌
Фаламмӓ Раҗа`ӱ 'Илá 'Абӥһим Қӓлӱ Йӓ 'Абӓнӓ Муни`а Миннӓ Ал-Кайлу Фа'арсил Ма`анӓҳӓнӓ Нактал Ұа 'Иннӓ Лаһу Лахӓфиžӱна 012-063 Оталари ҳузурига қайтиб борганларида: Эй отамиз, бизга ўлчаб бериш ман этилди. Биз билан инимизни юбор, ўлчаб оламиз ва, албатта, биз уни муҳофаза қилувчилармиз, дедилар. ‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌‍‌ ‌ ‌ ‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍ ‌ ‍‌ ‌‍‍‌ ‌‌‍‌ ‍‍‍
Қӓла Һал 'Ӓманукум `Алайһи 'Иллӓ Камӓ 'Аминтукум `Алáҳӥһи Мин Қаблу ۖ Фа-Аллӓһу Ҳайрун Хӓфиžӓан ۖ Ұа Һуұа 'Архаму Ар-Рӓхимӥна 012-064 У: Уни сизларга худди акасини ишонганимдек ишониб топширайми? Аллоҳнинг Ўзи энг яхши муҳофазачи ва Унинг Ўзи раҳмлиларнинг энг раҳмлигидир, деди. ‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ‌‍‌‍‍‍ ‍‌ ‌‍‍‍‍ ‍‌ ‍‍ۖ ‍‍‍‌ ‍‍‍ۖ ‌‌ ‌‌
Ұа Ламмӓ Фатахӱ Матӓ`аһум Ұа Җадӱ Биđӓ`атаһум Руддат 'Илайһим ۖ Қӓлӱ Йӓ 'Абӓнӓ Мӓ Набғӥ ۖ Һаҙиһи Биđӓ`атунӓ Руддат 'Илайнӓ ۖ Ұа Намӥру 'Аһланӓ Ұа Нахфаžу 'Аҳӓнӓ Ұа Наздӓду Кайла Ба`ӥрин ۖ Ҙӓлика Кайлун Йасӥрун 012-065 Юкларини очган пайтда, сармояларининг ўзларига қайтарилганини билдилар. Эй отамиз, яна нима истаймиз? Мана, сармояларимиз ўзимизга қайтарилибди. Яна аҳлимизга зод келтирурмиз, укамизни муҳофаза қилиб, бир туя зиёда (юк) ўлчови оламиз. Бу озгина ўлчовдир, дедилар. ‍‍‍‌ ‌ ‌‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‌ ۖ ‌ ‍‌ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍ۖ ‍‍‍‌ ‌‌ ‌‌ ۖ ‌‍‍‍‍‍‌ ‌‌ ‌‍ ‌‍‍‌ ‌‌‍‍‌‌‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‍ۖ ‌ ‍‍‍
Қӓла Лан 'Урсилаһу Ма`акум Хаттá Ту'утӱни Маұćиқӓан Мина Аллӓһи Лата'тунанӥ Биһи~ 'Иллӓн Йухӓҭа Бикум ۖ Фаламмӓ 'Ӓтаұһу Маұćиқаһум Қӓла Аллӓһу `Алá Мӓ Нақӱлу Ұа Кӥлун 012-066 У: Токи менга, албатта, ҳузуримга қайта келтиришингиз ҳақида Аллоҳдан васийқа бермагунингизча, уни зинҳор сиз ила юбормасман. Магар (ҳалокатга) ўралиб қолсангиз, бошқа гап, деди. Унга васийқаларини берганларида, у: Айтган гапларимизга Аллоҳ вакилдир, деди. ‍‌ ‌‌‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌‍‍ ۖ‍‍‌ ‌‍‍‍ ‍ ‌ ‌ ‍‍‍
Ұа Қӓла Йӓ Банӥйа Лӓ Тадҳулӱ Мин Бӓбин Ұӓхидин Ұа Адҳулӱ Мин 'Абұӓбин Мутафарриқатин ۖ Ұа Мӓғнӥ `Анкум Мина Аллӓһи Мин Шай'ин ۖ 'Ини Ал-Хукму 'Иллӓ Лиллӓһ ۖ `Алайһи Таұаккалту ۖ Ұа `Алайһи Фалйатаұаккали Ал-Мутаұаккилӱна 012-067 У: Эй ўғилларим, битта эшикдан кирманглар, турли эшиклардан киринглар. Мен сизлардан Аллоҳнинг ҳеч нарсасини қайтара олмасман. Ҳукм қилиш фақат Аллоҳнинг Ўзига хосдир. Унгагина таваккал қилдим. Таваккал қилгувчилар фақат Унгагина таваккал қилсинлар, деди. (Яъқуб (а.с.) ўғилларига манзилга етганларида шаҳарга бир эшикдан эмас, бўлиниб, турли эшиклардан киришларини насиҳат қилдилар. У зот Аллоҳнинг белгилаган тақдирини ўзгартириб бўлмаслигини яхши билар эдилар.) ‌ ‌ ‍‍‍‌ ‍‌‍‍‌ ‌‌‌ ‌‍‍‌ ‍‌‍‍‌‌ ‍‍‍ۖ ‌‍‌ ‌‍‍ ‍‌‍‍‍ ‍‌ۖ ‌‌ ۖ‍‍ۖ ‌‍‍‍
Ұа Ламмӓ Даҳалӱ Мин Хайćу 'Амараһум 'Абӱһум Ммӓ Кӓна Йуғнӥ `Анһум Ммина Аллӓһи Мин Шай'ин 'Иллӓ Хӓҗатан Фӥ Нафси Йа`қӱба Қаđӓһӓ ۚ Ұа 'Иннаһу Лаҙӱ `Илмин Лимӓ `Алламнӓһу Ұа Лакинна 'Акćара Анӓси Лӓ Йа`ламӱна 012-068 Оталари амр этган томондан кирдилар. Зотан, бу улардан Аллоҳнинг ҳеч бир нарсасини қайтара олмас эди. Магар Яъқубнинг кўнглидаги эҳтиёж бўлиб, уни қондирди, холос. Албатта, у Биз таълим берганимиз туфайли билим соҳиби эди. Лекин кўпчилик одамлар билмаслар. (Яъни, ўғиллар кўзлаган манзилга етиб борганларида оталари насиҳатига амал қилиб, ҳаммалари бир эшикдан эмас, турли-турли эшиклардан кирдилар. Аллоҳ тақдир қилган нарса бир эшикдан кирсалар ҳам, турли эшикдан кирсалар ҳам, албатта, бўларди. Буни Яъқубнинг (а.с.) ўзлари ҳам яхши билардилар. Аммо шунга қарамай, ўғилларига турли эшиклардан киришни насиҳат қилишлари Яъқубнинг кўнглидаги эҳтиёж бўлиб, уни қондирди, холос. Яъни, кўнглига бир айтиб қўйиш тушиб, айтиб қўйди, холос. Бу ерда бошқа ҳеч қандай сир-асрор йўқ. Гапни кўпайтиришнинг ҳам ҳожати йўқ. Бу ҳақиқатларни Яъқубнинг (а.с.) ўзи жуда яхши билади.) ‍‍‍‌ ‌‍‍‌‌ ‍‌‍‍‍ ‌‍ ‌‍ ‍‌ ‍‍‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍ ‍ ‍‌‌ ‌‌ ‌ ‌ ‍‍‍ ‍‍‍‌ ۚ ‌‌ ‌‌ ‌ ‌ ‍‍‍ ‌‍ ‌‍‍‍‍‍
Ұа Ламмӓ Даҳалӱ `Алá Йӱсуфа 'Ӓұá 'Илайһи 'Аҳӓһу ۖ Қӓла 'Иннӥ 'Анӓҳӱка Фалӓ Табта'ис Бимӓ Кӓнӱ Йа`малӱна 012-069 Юсуфнинг олдига кирганларида, у инисини ўзига яқин жойлаштирди ва: Мен акангман, улар қилган нарсалардан хафа бўлма, деди. (Улар Юсуфнинг (а.с.) ҳузурларига кирган вақтларида, у зот меҳмонларни яна яхши кутиб олдилар. Кичик укаларини ёнларига олиб, бошқаларига билдирмай, Мен акангман, деб ўзларини танитдилар.) ‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌ ‌‌‌ ‌‍‍‍‍ ‌‍ ۖ ‌‍‌ ‌‍ ‌ ‍‍‍‍ ‌
Фаламмӓ Җаһһазаһум Биҗаһӓзиһим Җа`ала Ас-Сиқӓйата Фӥ Рахли 'Аҳӥһи Ćумма 'Аҙҙана Му'уаҙҙинун 'Аййатуһӓ Ал-`Ӥруннакум Ласӓриқӱна 012-070 Уларнинг жиҳозларини ҳозирлаган пайтда, инисининг юкига бир сув идишни солиб қўйди. Сўнгра жарчи: Эй карвондагилар, сизлар ўғридирсизлар, деб жар солди. (Яъни, Юсуф (а.с.) оға-иниларининг жиҳозларини ҳозирлаётган ходимларига айтиб, кичик укасининг юкига бир сув идиш қўштириб қўйдилар. Улар жўнаб кетганларидан сўнг, орқаларидан бир одам юбориб, уларни ўғриликда айблади.) ‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍‍ ‌‍ ‌‍‍‍‍ ‍ ‌‌ ‌ ‌‌ ‍‍‍‍‌ ‌‍‍
Қӓлӱ Ұа 'Ақбалӱ `Алайһим Мӓҙӓ Тафқидӱна 012-071 Улар (ортларидан келганларга) қараб: Нима йўқотдингиз? дедилар. (Демак, карвон ортидан фақат овоз чиқариб жар солган киши эмас, бошқалар ҳам борган экан. Оға-инилар уларга қараб туриб: Нима йўқотдингиз? дедилар.) ‌ ‌‌‍‍‌ ‌‌‌ ‍‍‍‍‌
Қӓлӱ Нафқиду Ҫуұӓ Ал-Малики Ұа Лиман Җӓ'а Биһи Химлу Ба`ӥрин Ұа 'Анӓ Биһи За`ӥмун 012-072 Улар: Подшоҳнинг идишини йўқотдик. Уни келтирган кишига бир туя юк. Мен унга кафилман, деди. (Яъни, хизматкорлардан бири ҳамманинг номидан юқоридаги гапларни айтди. Лекин карвондагилар ўзларининг айбсиз эканликларига ишончлари комил эди.) ‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍‌ ‌‍‌‍‍‌‌ ‍‍‍‍‌ ‌‌‌ ‍
Қӓлӱ Та-Аллӓһи Лақад `Алимтум Мӓ Җи'нӓ Линуфсида Фӥ Ал-'Арđи Ұа Мӓ Куннӓ Сӓриқӥна 012-073 Улар: Аллоҳга қасамки, ўзингиз биласиз, биз ер юзида фасод учун келган эмасмиз, биз ўғрилар бўлган эмасмиз, дедилар. ‌ ‍‍‍‌ ‌ ‌ ‌ ‌‍ ‌‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍
Қӓлӱ Фамӓ Җазӓ'ууһу~н Кунтум Кӓҙибӥна 012-074 Улар: Агар ёлғончи бўлиб чиқсангиз, жазоси нима? дедилар. ‌ ‌ ‍‍‌~ ‌‌ ‍‌‍‍‍ ‌
Қӓлӱ Җазӓ'ууһу Ман Ұуҗида Фӥ Рахлиһи Фаһуұа Җазӓ'ууһу ۚ Каҙӓлика Наҗзӥ Аž-Žӓлимӥна 012-075 Улар: Унинг жазоси, кимнинг юкида топилса, ўшадир. Бас, унинг жазоси ўшадир. Золимни шундай жазолаймиз, дедилар. (Яъни, бизнинг қонун-қоидамиз бўйича, ўғирланган нарса кимнинг юкидан чиқса, ўша одам жазоланади, дедилар.) ‍‍‌ ‍‌ ‌‌ ‌‍‍‍‌ ۚ‍‍‍‍
Фабада'а Би'аұ`ийатиһим Қабла Ұи`ӓ'и 'Аҳӥһи Ćумма Астаҳраҗаһӓ Мин Ұи`ӓ'и 'Аҳӥһи ۚ Каҙӓлика Киднӓ Лийӱсуфа ۖ Мӓ Кӓна Лийа'ҳуҙа 'Аҳӓһу Фӥ Дӥни Ал-Малики 'Иллӓн Йашӓ Аллӓһу ۚ Нарфа`у Дараҗӓтин Ман Нашӓۗ Ұа Фаұқа Кулли Ҙӥ `Илмин `Алӥмун 012-076 У инисининг юкидан олдин уларнинг юкидан (тафтиш) бошлади. Сўнгра у( идиш)ни унинг юкидан чиқариб олди. Шундай қилиб, Юсуф фойдасига ҳийла қилдик. У подшоҳнинг дини бўйича инисини олиб қола олмас эди. Магар Аллоҳ хоҳласагина, бўлиши мумкин эди. Кимни хоҳласак, ўшанинг даражасини кўтарамиз. Ҳар бир илм эгаси устидан билувчи бор. (Миср подшоҳининг қонуни ўғрига бошқа жазо берарди, уни олиб қолиш мумкин эмас эди. Шунинг учун оға-иниларнинг эътироф қилдириб, Яъқуб (а.с.) дини ҳукми бўйича амал қилишгаўғрини олиб қолишга йўл очилди.) ‌‌ ‌ ‍‍‍ ‌‍‍‍‌‌ ‌‍‍‍‍ ‍ ‍‍‌ ‍‌ ‌‍‍‍‌‌ ‌‍‍‍ۚۖ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌‍‍‌‌ ۚ ‌‌‍‍‍‌ ‍‌‍‍‌‌ ۗ ‌‍
Қӓлӱн Йасриқ Фақад Сарақа 'Аҳун Лаһу Мин Қаблу ۚ Фа'асарраһӓ Йӱсуфу Фӥ Нафсиһи Ұа Лам Йубдиһӓ Лаһум ۚ Қӓла 'Антум Шаррун Макӓнӓан Ұа ۖ Аллӓһу 'А`ламу Бимӓ Таҫифӱна 012-077 Улар: Агар бу ўғирлаган бўлса, бундан олдин унинг акаси ҳам ўғирлаган эди, дедилар. Юсуф буни кўнглига тугиб қўйди, уларга ошкор қилмади. Ўзингиз ёмонроқ турумдасиз. Аллоҳ сиз васф қилаётган нарсани яхши билгувчи зотдир, деди. (Улар ўзларини оқлаш учун навбатдаги ёлғонни гапирдилар. Энди Юсуфнинг (а.с.) ўзларига у киши ва укалари ҳақида ёлғон тўқимоқдалар. Улар, кичик ўгай ука ўғрилик қилган бўлса, бу ажабланарли эмас, унинг туғишган акаси ҳам олдин ўғрилик қилган эди, бу иш уларниг табиатида бор ўзи, дейишмоқчи.) ‍‍‌ ‌‌‍‍‌ ‍ ‌‍ ‌ ‍ ‍‌ ‍‍ۚ‌ ‍ ‌ ‍‍‍‍‌ ۚ ‌‌ۖ ‌ ‌ ‍‍‍
Қӓлӱ Йӓ 'Аййуһӓ Ал-`Азӥзу 'Инна Лаһу~ 'Абӓан Шайҳӓан Кабӥрӓан Фаҳуҙ 'Ахаданӓ Макӓнаһу~ ۖннӓ Нарӓка Мина Ал-Мухсинӥна 012-078 Улар: Эй Азиз, бунинг катта ёшли чол отаси бор. Бас, биримизни унинг ўрнига ол. Биз сени яхшилик қилувчилардан эканлигингни кўрмоқдамиз, дедилар. ‌ ‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍‌ ‌ ~ ‌‌‌ ‍‍‍‍‌‌ ‍‌‌‌ ‍‍‍‍‌ ‌‌ ~ ۖ‍‌ ‍‍‌
Қӓла Ма`ӓҙа Аллӓһи 'Ан На'ҳуҙа 'Иллӓ Ман Ұаҗаднӓ Матӓ`анӓ `Индаһу~ннӓ 'Иҙӓан Лаžӓлимӱна 012-079 У: Нарсамизни ҳузуридан топган одамдан бошқани олиб қолишимиздан Аллоҳ сақласин. Акс ҳолда, албатта, золимлардан бўлиб қоламиз, деди. (Бошқа ўринларда бўлгани каби, бу сафар ҳам Юсуф (а.с.) нозик ибораларни ишлатиб, ҳеч кимнинг ҳаққига ножўя гап айтмадилар. Ўғринингг ё айбдорнинг ўрнига демасдан, нарсамизни ҳузуридан топган одамдан бошқани олиб қолишимиздан Аллоҳ сақласин, дея марҳамат қилдилар.) ‍‍‌‌ ‍ ‌‌‍‌ ‌‌ ‍‌ ‌‍‌ ‌ ‍‌‍‍~‌ ‌‌‌‌ ‍‍‍
Фаламмӓ Астай'асӱ Минһу Ҳалаҫӱ Наҗӥйӓан ۖ Қӓла Кабӥруһум 'Алам Та`ламӱнна 'Абӓкум Қадҳаҙа `Алайкум Маұćиқӓан Мина Аллӓһи Ұа Мин Қаблу Мӓ Фарраҭтум Фӥ Йӱсуфа ۖ Фалан 'Абраха Ал-'Арđа Хаттá Йа'ҙана Лӥ 'Абӥ 'Аұ Йахкума Аллӓһу Лӥ ۖ Ұа Һуұа Ҳайру Ал-Хӓкимӥна 012-080 Ундан умидни узган чоғларида, четга чиқиб, хуфёна маслаҳат қилдилар. Катталари: Отангиз сиздан Аллоҳ номи билан васийқа олганини ва бундан олдин Юсуф ҳақида қилган айбингизни билмайсизларми?! Мен токи отам менга изн бермагунча ёки Аллоҳ ҳукм чиқармагунча бу ердан қимирламасман. У ҳукм чиқарувчиларнинг энг яхшисидир. ‍‍‍‌ ‍‍‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍‌ ‌ۖ ‌ ‍‌ ‌‌ ‌‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌‍‌ ‍‍‍ ‌ ‍‍‍ۖ ‍‌‍‍ ‌‍ ‌ ‌ ‍ ‌‍ ‌‌‌ ۖ ‌‌ ‍‍‍‌
Арҗи`ӱ 'Илá 'Абӥкум Фақӱлӱ Йӓ 'Абӓнӓнна Абнака Сарақа Ұа Мӓ Шаһиднӓ 'Иллӓ Бимӓ `Алимнӓ Ұа Мӓ Куннӓ Лилғайби Хӓфиžӥна 012-081 Отангиз олдига қайтинглар, бас, унга:Эй отамиз, ҳақиқатда ўғлинг ўғрилик қилди. Биз фақат ўзимиз билган нарсага гувоҳлик бердик, холос. Биз ғайбни билувчи эмас эдик. ‌‍‌ ‌‍‌ ‌ ‍‍‍‌ ‍‌ ‌‍‌ ‌ ‍ ‍ ‌‌ ‍‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍
Ұа Ас'али Ал-Қарйата Аллатӥ Куннӓ Фӥһӓ Ұа Ал-`Ӥра Аллатӥқбалнӓ Фӥһӓ ۖ Ұа 'Иннӓ Лаҫӓдиқӱна 012-082 Биз бўлган шаҳардан сўра ва у ерда биз учраган карвондан сўра, биз, албатта, ростгўйларданмиз, денглар, деди. (Оға-иниларнинг каттаси бўлиб ўтган воқеадан кейин масъулиятни ҳис этди. Отаси олдига қайтиб боришга журъат қила олмади. Отам айбимни кечиб, ҳузурига боришимга рухсат бермагунча ёки Аллоҳ таолонинг Ўзи бу ҳақда бирор ҳукм чиқармагунча Мисрдан ҳеч қаерга қимирламайман. Отамга ваъда берган эдик. У рози бўлиб, ўзи рухсат берса ё Аллоҳ бир ҳукм чиқарса, юртимизга қайтишим мумкин. Сизлар, эй укаларим, юртимизга қайтиб боринглар ва отамизга бўлиб ўтган воқеани айтиб беринглар, деб оятда келган гапларни ўргатди.) ‍‍‍‍‍‌ ‌ ‌‍‍‍‍‍‍‌ ‌ ۖ ‌‌‍‌ ‍‍‍‍‌
Қӓла Бал Саұұалат Лакумнфусукуммрӓан ۖ Фаҫабрун Җамӥлун ۖ `Асá Аллӓһу 'Ан Йа'тийанӥ Биһим Җамӥ`ӓан ۚннаһу Һуұа Ал-`Алӥму Ал-Хакӥму 012-083 У: Йўқ, сизга ҳавои нафсингиз бир ишни яхши кўрсатмиш. Бас, чиройли сабр (қиламан). Шоядки Аллоҳ уларнинг ҳаммасини ҳузуримга жамлаб келтирса. Албатта, Унинг Ўзи билгувчи ва ҳикматли зотдир, деди. (Яъқуб (а.с.) худди шу гапни Юсуфни (а.с.) йўқотган кунларида ҳам айтган эдилар. Энди йиллар ўтиб, кичик ўғлини йўқотган куни ҳам шу гапни такрорладилар, кетидан Аллоҳ таолонинг марҳаматидан умид узмаганларини билдириб қўйдилар.) ‌‌‍ ‌‌‌ۖ‍‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍ۖ‍ ‌‌ۚ‍‍‍
Ұа Таұаллá `Анһум Ұа Қӓла Йӓ 'Асафá `Алá Йӱсуфа Ұа Абйаđđат `Айнӓһу Мина Ал-Хузни Фаһуұа Каžӥмун 012-084 Ва улардан юз ўгирди ҳамда: Оҳ, Юсуф!!! деб кўзларига оқ тушди. Бас, у дардини ютувчидир. ‌ ‍‌‍‍‍ ‌‍‌ ‌‌ ‌ ‌‍‍‍‍‍ ‍‍‍ ‌ ‍‍‍
Қӓлӱ Та-Аллӓһи Тафта'у Таҙкуру Йӱсуфа Хаттá Такӱна Хараđӓан 'Аұ Такӱна Мина Ал-Һӓликӥна 012-085 Улар: Аллоҳга қасамки, токи мадордан кетгунингча ёки ҳалок бўлувчилардан бўлгунингча, Юсуфни зикр қилаверасан, дедилар. (Яъни, йўқ бўлиб кетган Юсуфни эслайвериб, ҳолдан тоясан ёки бир йўла ҳалок бўласан, дейишди.) ‌ ‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌‌‌ ‍‍‍
Қӓла 'Иннамӓ 'Ашкӱ Баććӥ Ұа Хузнӥ 'Илá Аллӓһи Ұа 'А`ламу Мина Аллӓһи Мӓ Лӓ Та`ламӱна 012-086 У: Албатта, мен дарду ҳасратимдан фақат Аллоҳнинг Ўзига шикоят қилмоқдаман ва Аллоҳдан сиз билмаган нарсани биламан. ‍‍‌ ‌‌ ‌‍ ‌‌ ‍ ‌‌ ‍ ‌ ‌
Йӓ Банӥйа Аҙ/һабӱ Фатахассасӱ Мин Йӱсуфа Ұа 'Аҳӥһи Ұа Лӓ Тай'асӱ Мин Раұхи Аллӓһи ۖннаһу Лӓ Йай'асу Мин Раұхи Аллӓһи 'Иллӓ Ал-Қаұму Ал-Кӓфирӱна 012-087 Эй ўғилларим, боринглар, Юсуфни ва унинг укасини яхшилаб изланглар, Аллоҳнинг раҳматидан ноумид бўлманглар. Ҳақиқатда Аллоҳнинг раҳматидан фақат кофир қавмларгина ноумид бўлурлар, деди. ‌ ‍‌ ‌‌‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‌ ‍‌ ‌‍ ۖ ‌ ‍‍‍‍ ‍‌ ‌‍ ‍ ‌‌ ‍‍
Фаламмӓ Даҳалӱ `Алайһи Қӓлӱ Йӓ 'Аййуһӓ Ал-`Азӥзу Массанӓ Ұа 'Аһланӓ Аđ-Đурру Ұа Җи'нӓ Бибиđӓ`атин Музҗӓатин Фа'аұфи Ланӓ Ал-Кайла Ұа Таҫаддақ `Алайнӓ ۖнна Аллӓһа Йаҗзӥ Ал-Мутаҫаддиқӥна 012-088 Унинг ҳузурига кирганларида: Эй Азиз, бизни ва аҳлимизни зарар тутди ва арзимаган сармоя келтирдик. Бас, бизга ўлчовни тўлиқ қилиб бер ва садақа ҳам бер. Аллоҳ, албатта, садақа қилувчиларни мукофотлайдир, дедилар. (Гапларидан кўриниб турибдики, уларнинг аҳволи оғир. Аввалгидек бор нарсаларини озиқ-овқатга алмаштиришга имконлари ҳам қолмаган. Олиб келган моллари жуда арзимас. Садақага муҳтожлар. Аввалги гердайишларидан асар ҳам йўқ.) ‍‍‍‌ ‌‍‌ ‍‍‍‌ ‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍‌ ‌ ‌‌‌ ‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍ۖ ‍ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍
Қӓла Һал `Алимтум Мӓ Фа`алтум Бийӱсуфа Ұа 'Аҳӥһи 'Иҙ 'Антум Җӓһилӱна 012-089 У: Жоҳиллик пайтингизда Юсуфга ва унинг инисига нима қилганларингизни биласизларми? деди. (Шунда акаларининг кўз-қулоқлари ялт этиб очилди. Кўзлари Азиз сиймосида Юсуфни кўрди, қулоқлари унинг овозини эшитди.) ‌ ‌‌‍‍‍‍ ‌‌‌ ‌‌
Қӓлӱ 'А'иннака Ла'анта Йӱсуфу ۖ Қӓла 'Анӓ Йӱсуфу Ұа Һаҙӓҳӥ ۖ Қад Манна Аллӓһу `Алайнӓ ۖннаһу Ман Йаттақи Ұа Йаҫбир Фа'инна Аллӓһа Лӓ Йуđӥ`у 'Аҗра Ал-Мухсинӥна 012-090 Улар: Э-э, ҳали сенн сенн Юсуфмисан?! дедилар. У: Мен Юсуфман, мана бу иним. Аллоҳ бизга марҳамат кўрсатди. Ҳақиқатда ким тақво ва сабр қилса, Аллоҳ, албатта, гўзал иш қилувчиларнинг ажрини зое қилмагай, деди. ‍‍‌ ‌‍‍‍‍ ‌ۖ ‌‌ ‌‌ ‌‍ۖ ‌ ‍ ‍ ‍ۖ ‍‌ ‌‍‍‍‍‍ ‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍
Қӓлӱ Та-Аллӓһи Лақад 'Ӓćарака Аллӓһу `Алайнӓ Ұа 'Ин Куннӓ Лаҳӓҭи'ӥна 012-091 Улар:Аллоҳга қасамки, ҳақиқатда Аллоҳ сени биздан устун қилди. Биз эса, хатокорлардан бўлдик, дедилар. (Оғалар бор ҳақиқатни эътироф қилдилар,хато қилганларини ҳам тан олдилар.) ‌ ‍‍‍‌ ‌‍ ‍ ‌ ‌‌‌‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍
Қӓла Лӓ Таćрӥба `Алайкуму Ал-Йаұма ۖ Йағфиру Аллӓһу Лакум ۖ Ұа Һуұа 'Архаму Ар-Рӓхимӥна 012-092 У: Бугунги кунда сизларни айблаш йўқ. Сизларни Аллоҳ мағфират қилгай. У раҳм қилгувчиларнинг раҳмлироғидир. (Ўтган ишга саловот. Бугун сизни биров айбламоқчи эмас, уялтирмоқчи ҳам эмас. Гуноҳларни кечирувчи Аллоҳнинг ўзи.) ‌ ‍‍‍‍ ۖ‍‍‍‍‍‍‌ ۖ ‌‌ ‌‌
Аҙ/һабӱ Биқамӥҫӥ Һӓҙӓ Фа'алқӱһу `Алá Ұаҗһи 'Абӥ Йа'ти Баҫӥрӓан Ұа 'Тӱнӥ Би'аһликумҗма`ӥна 012-093 Менинг мана бу кўйлагимни олиб бориб, отамнинг юзига ташлангиз, кўзи очилур. Сўнгра аҳлингиз ила жам бўлиб ҳузуримга келинглар, деди. (Ажабланишга ҳеч ҳожат йўқ. Аввало, Яъқуб (а.с.) ҳам, Юсуф (а.с.) ҳам Аллоҳнинг Пайғамбарлари, ораларида мўъжиза бўлиб, бир кўйлак сабабли дардга шифо етиши ғаройиб иш эмас.) ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍ ‌ ‌‍ ‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌‌ ‌
Ұа Ламмӓ Фаҫалати Ал-`Ӥру Қӓла 'Абӱһумннӥ Ла'аҗиду Рӥха Йӱсуфа ۖ Лаұлӓн Туфаннидӱни 012-094 Карвон йўлга чиққан вақтда оталари: Мени ақлдан озган деманглар-у, албатта, мен Юсуфнинг ҳидини сезмоқдаман, деди. (Яъни, Юсуфнинг кўйлагини олган карвон йўлга чиқиб, Мисрдан жўнаб кетган вақтда Яъқуб (а.с.) ҳузуридагиларга юқоридаги гапларни айтдилар. Юсуфнинг ҳиди Яъқубга (а.с.) қандай етиб борганини Аллоҳнинг ўзи билади. Лекин у кишининг гапларига олдиларида турганлар ишонмадилар.) ‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌ ‌‍ ‌ ‍‍‍ۖ ‌ ‌‌‍‍‍‌
Қӓлӱ Та-Аллӓһи 'Иннака Лафӥ Đалӓлика Ал-Қадӥми 012-095 Улар: Аллоҳга қасамки, сен эски адашувингдасан, дедилар. (Яъни, йўқ бўлиб кетган Юсуфдан ҳали ҳам умидворсан-а, дедилар. Лекин иш бошқача бўлиб чиқди.) ‌ ‌‍‍
Фаламмӓн Җӓ Ал-Башӥру 'Алқӓһу `Алá Ұаҗһиһи Фӓртадда Баҫӥрӓан Қӓла ۖ 'Аламқул Лакумннӥ 'А`ламу Мина Аллӓһи Мӓ Лӓ Та`ламӱна 012-096 Хушхабарчи келган чоғида у(кўйлак) ни унинг юзига ташлаганида, яна кўрадиган бўлди. У: Сизларга мен, Аллоҳдан сизлар билмайдиган нарсани биламан, демаганмидим?! деди. ‍‍‌ ‌‌‍‍‌‌ ‍‍‍‍‌ ‌‍‍‍ ‌ ‌‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍‌‌ۖ ‌ ‌‍‍ ‌‍ ‌ ‌
Қӓлӱ Йӓ 'Абӓнӓ Астағфир Ланӓ Ҙунӱбанӓннӓ Куннӓ Ҳӓҭи'ӥна 012-097 Улар: Эй отамиз, гуноҳларимиз учун истиғфор айт. Албатта, биз хатокорлардан бўлган эканмиз, дедилар. ‌ ‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍‌ ‌ ‌‍‌ ‌‍‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍
Қӓла Саұфа 'Астағфиру Лакум Раббӥ ۖннаһу Һуұа Ал-Ғафӱру Ар-Рахӥму 012-098 У: Сизлар учун Роббимга сўнгра истиғфор айтаман. Албатта, Унинг Ўзи мағфират қилгувчи ва раҳмли Зотдир, деди. (Шундан сўнг ҳаммалари Яъқуб (а.с.) бошчиликларида юртлари Канъондан Мисрга қараб йўлга тушдилар. Қуръони Карим уларнинг сафарлари ҳақида ҳеч нарса демайди. Балки сўзни улар Юсуф (а.с.) ҳузурларига киришлари саҳнасидан улаб кетади.) ‌‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‍ ۖ‍‍‍‍‍‍‌‌
Фаламмӓ Даҳалӱ `Алá Йӱсуфа 'Ӓұá 'Илайһи 'Абаұайһи Ұа Қӓла Адҳулӱ Миҫран Шӓ Аллӓһу 'Ӓминӥна 012-099 Юсуф ҳузурига кирган чоғларида у отаси ва онасини ўзига яқинлаштирди ва: Аллоҳнинг хоҳиши ила Мисрга омонликда киринглар! деди. ‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌ ‌‌‌ ‌‍‍‍‍ ‌‍ ‌‍ ‍‍‌ ‍‍‍‌ ‌‌‍‍‌‌ ‍ ‌
Ұа Рафа`а 'Абаұайһи `Алá Ал-`Арши Ұа Ҳаррӱ Лаһу Суҗҗадӓан ۖ Ұа Қӓла Йӓ 'Абати Һӓҙӓ Та'ұӥлу Ру'уйӓ Й Мин Қаблу Қад Җа`алаһӓ Раббӥ ۖ Хаққӓан Ұа Қад 'Ахсана Бӥ 'Иҙ 'Аҳраҗанӥ Мина Ас-Сиҗни Ұа Җӓ'а Бикум Мина Ал-Бадұи Мин Ба`ди 'Ан Назаға Аш-Шайҭӓну Байнӥ Ұа Байна ۚҳұатӥнна Раббӥ Лаҭӥфун Лимӓ ۚ Йашӓ'у 'Иннаһу Һуұа Ал-`Алӥму Ал-Хакӥму 012-100 Ва ота-онасини тахтга кўтарди. Улар унга сажда қилиб йиқилдилар. У: Эй отажон, бу аввал кўрган тушимнинг таъбиридир, Роббим уни ҳаққа айлантирди. Дарҳақиқат, У менга яхшилик қилди. Мени қамоқдан чиқарди. Шайтон мен билан акаларимнинг орасини бузгандан сўнг, сизларни биёбондан олиб келди. Албатта, Роббим нимани хоҳласа, ўшанга латифдир. Албатта, Унинг Ўзи билгувчи ва ҳикматли зотдир. (Бу ояти каримада узоқ айрилиқдан сўнг дийдор топишиб, сўрашиб бўлганларидан кейинги ҳолатларнинг тасвири келтирилмоқда. Бу ҳол қандай бўлганини Аллоҳнинг Ўзи билади. Аммо қадимги тафсирчиларимиз бу ҳақда турли фикрлар айтганлар. Баъзилари, салом маъносида бошларини бир оз эгдилар, дейдилар. Бошқалари, берилган бу неъмат учун Аллоҳга шукр саждаси қилдилар, дейдилар. Яна бирлари, ўша вақтда катталарнинг оёғига йиқилиб сажда қилиш бор эди, лекин Ислом шариатида бекор қилинган, деган фикрни айтганлар.) ‌‍‍ ‌ ‌‍‍‌‌ ‍ۖ ‌‍‍‍‌ ‌‌ ‌‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ‍‍‌ ‌ ‌‍‍‍‌ ‌‍ۖ ‌ ‍ ‌‌‌ ‌‍ ‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‌‌ ‌‌ ‍‌ ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍ ‌‍‍ ۚ ‌‍‍‍‍‍ ‌ ‌ ‍‍‍‌‌ ‌ ۚ‍‍‍
Рабби Қад 'Ӓтайтанӥ Мина Ал-Мулки Ұа `Алламтанӥ Мин Та'ұӥли Ал-'Ахӓдӥćи ۚ Фӓҭира Ас-Самӓұӓти Ұа Ал-'Арđи 'Анта Ұа Лӥйи Фӥ Ад-Дунйӓ Ұа Ал-'Ӓҳирати ۖ Таұаффанӥ Муслимӓан Ұа 'Алхиқнӥ Биҫ-Ҫӓлихӥна 012-101 Эй Роббим, ҳақиқатда менга мулк бердинг ва менга тушларнинг таъбирини ўргатдинг. Эй осмонлару ерни яратган зот! Сен дунёю охиратда менинг валиййимсан. Мени мусулмон ҳолимда вафот этдиргин ва солиҳларга қўшгин, деди. (Ушбу оятда Юсуф (а.с.) Аллоҳ таолога неъматларини бергани учун шукрлар айтиш билан бирга охиратнинг неъматини ҳам беришини сўрамоқдалар.) ‌ ‌ ‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍ۚ ‍‍‌ ‍‌‍‍‌‌‍ ‌‌‍ ‌ ‍‌‍‌ ‌‍‍ ۖ ‌ ‌‌‍‍‍‍ ‍‍‍
Ҙӓлика Мин 'Анбӓ Ал-Ғайби Нӱхӥһи 'Илайка ۖ Ұа Мӓ Кунта Ладайһим 'Иҙ 'Аҗма`ӱмраһум Ұа Һум Йамкурӱна 012-102 Бу ғайб хабарлардан бўлиб, уни сенга ваҳий қилмоқдамиз. Улар макр қилиб, ишлари ҳақида гап бириктирганларида олдиларида бўлмаган эдинг. ‍‌ ‌‌‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍ۖ ‌‌ ‍‌‍‍‍ ‌‌‌ ‌‍‍‌ ‌‍ ‌ ‌
Ұа Мӓ 'Акćару Анӓси Ұа Лаұ Хараҫта Биму'уминӥна 012-103 Одамларнинг кўплари, гарчи сен жуда қизиқсанг ҳам, мўмин эмаслар. (Пайғамбаримиз (с.а.в.) қавмларига яхшиликни раво кўрганларидан, иймонга келишларини жуда қаттиқ истар эдилар. Шунга ҳаракат ҳам қилар эдилар. Аммо Аллоҳ таоло бу уриниш уларнинг иймонга келишларига сабаб бўла олмаслигини билдирмоқда.) ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍
Ұа Мӓ Тас'алуһум `Алайһи Мин 'Аҗрин ۚ 'Ин Һуұа 'Иллӓ Ҙикрун Лил`ӓламӥна 012-104 Сен улардан бунинг учун ажр ҳам сўрамайсан. У фақат оламлар учун эслатма, холос. ‌ ‍‍‍‍ ‍‌‍‌ۚ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌
Ұа Ка'аййин Мин 'Ӓйатин Фӥ Ас-Самӓұӓти Ұа Ал-'Арđи Йамуррӱна `Алайһӓ Ұа Һум `Анһӓ Му`риđӱна 012-105 Улар осмонлару ердаги қанчадан-қанча оят-белгилар қаршисидан юз ўгирган ҳолларида ўтарлар. (Яъни, уларга эътибор қилмайдилар. Улардан ибратланиб, ваъз-насиҳат олиб, иймонга келмайдилар. Инсон яшаб турган борлиқнинг ҳар бир қаричида Аллоҳнинг борлигига, бирлигига, қудратига, тадбирига, билувчилигига ва бошқа камоли сифатларига далолат қилувчи оят-белгилар, далил-ҳужжатлар мавжуд. Лекин одамлар ўша ҳужжатларга, оят-белгиларга эътибор билан қарамайдилар. Шунинг учун ҳам иймонга келмайдилар.) ‍‌ ‍‌ ‌‌‍‌‍‍‌‌‍ ‍‍‌ ‌ ‌ ‍‌‍‍‍‌ ‍‍‍
Ұа Мӓ Йу'умину 'Акćаруһум Биллӓһи~ 'Иллӓ Ұа Һум Мушрикӱна 012-106 Кўплари эса, Аллоҳга мушрик бўлган ҳолларидагина иймон келтирадилар, холос. (Яъни, иймон келтирсалар ҳам, Унга ширк келтирган ҳолларида иймон келтирадилар. Холис тавҳид ила иймон келтирмайдилар. Чунки холис тавҳид масаласи нозик масала, ширкнинг турлари эса, жуда ҳам кўп.) ‌ ‌ ‍‍ ‌‌ ‌ ‍
'Афа'аминӱн Та'тийаһум Ғӓшийатун Мин `Аҙӓби Аллӓһи 'Аұ Та'тийаһуму Ас-Сӓ`ату Бағтатан Ұа Һум Лӓ Йаш`урӱна 012-107 Улар ўзларига Аллоҳдан қамраб олувчи азоб келишидан ёки сезмай турганларида қиёмат ногаҳон келиб қолишидан омондамилар?! ‌ ‌‌ ‌ ‍‌ ‍‍‌ ‍ ‌‌‌ ‍ ‍‍‍ ‌ ‌ ‌ ‌
Қул Һаҙиһи Сабӥлӥд`ӱ 'Илá Аллӓһи ۚ `Алá Баҫӥратин 'Анӓ Ұа Мани Аттаба`анӥ ۖ Ұа Субхӓна Аллӓһи Ұа Мӓ 'Анӓ Мина Ал-Мушрикӥна 012-108 Сен: Буменинг йўлимдир. Мен Аллоҳга билибишонч ила чақираман ва менга эргашганлар ҳам. Аллоҳ покдир. Ва мен мушриклардан эмасман, деб айт. (Яъни, биз йўлимизнинг тўғри эканини аниқ билиб, ишониб туриб чақирамиз. Бизга Аллоҳ таоло ҳидоят ва нур бергандир. Биз бу йўлдан ишонч ва билим ила юрамиз, унга бошқаларни ҳам чақирамиз.) ‌ ‌‌ ۚ ‌ ‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌ ۖ ‌‍‍‍‍‍‍‍ ‍ ‌‍‌ ‌‌
Ұа Мӓ 'Арсалнӓ Мин Қаблика 'Иллӓ Риҗӓлӓан Нӱхӥ 'Илайһим Мин 'Аһли Ал-Қурá ۗ 'Афалам Йасӥрӱ Фӥ Ал-'Арđи Файанžурӱ Кайфа Кӓна `Ӓқибату Ал-Лаҙӥна Мин Қаблиһим ۗ Ұа Ладӓру Ал-'Ӓҳирати Ҳайрун Лиллаҙӥна Аттақаұ ۗ 'Афалӓ Та`қилӱна 012-109 Биз сендан илгари ҳам фақат шаҳар аҳлидан эр кишиларга ваҳий юбориб, Пайғамбар этганмиз. Ер юзида юриб, ўзларидан олдингиларнинг оқибати нима бўлганига назар солмайдиларми? Албатта, охират диёри тақво қиладиганлар учун яхшироқдир. Ақл юритмайдиларми?! (Ушбу оятда Аллоҳ таоло Пайғамбаримиз Муҳаммадга (с.а.в.) тасалли бериб, кофир ва мушрикларнинг у кишини инкор этишларига эътибор қилмасликка, аввалги Пайғамбарлар ҳам у зотга ўхшаган инсонлар бўлганига ишора этмоқда.) ‌ ‌‌‌ ‍‌ ‍‍‍ ‌‌ ‌ ‍ ‌ ‍‌‍‍ۗ ‌ ‌‌‍ ‍‌‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍ ‍‍‍‍ ‍‌ ‍‍ۗ‍‍‌‌‌ ‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ۗ ‌‌ ‍‍‍
Хаттá 'Иҙӓ Астай'аса Ар-Русулу Ұа Žаннӱннаһум Қад Куҙибӱ Җӓ'аһум Наҫрунӓ Фануҗҗийа Ман Нашӓۖ Ұа Лӓ Йурадду Ба'сунӓ `Ани Ал-Қаұми Ал-Муҗримӥна 012-110 Ҳаттоки Пайғамбарлар ноумид бўлиб, ўзларини ёлғончига чиқарилганлар, деб гумон қилиб қолганларида, уларга Бизнинг нусратимиз келадир. Бас, Биз хоҳлаганларга нажот бериладир. Жиноятчи қавмлардан Бизнинг азобимиз қайтарилмас. (Ҳа, Аллоҳнинг нусрати охирги лаҳзада, ҳеч умид қолмаганда келади. Гулга етиш учун тикан заҳрини тотиб кўриш керак. Пайғамбаримиз (с.а.в.): Жаннат тиканлар билан ўралгандир, дейдилар.) ‌ ‌‌‌‌ ‍‍‍ ‌‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍‌ ‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍‌‌ ۖ ‌‌ ‍‌‌ ‌ ‍‍ ‍‍
Лақад Кӓна Фӥ Қаҫаҫиһимбратун Ли'ұлӥ Ал-'Албӓби ۗ Мӓ Кӓна Хадӥćӓан Йуфтарá Ұа Лакин Таҫдӥқа Ал-Лаҙӥ Байна Йадайһи Ұа Тафҫӥла Кулли Шайн Ұа Һудан Ұа Рахматан Лиқаұмин Йу'уминӱна 012-111 Батаҳқиқ, уларнинг қиссаларида ақл эгалари учун ибрат бор эди. Бу (Қуръон) тўқима гап эмас, лекин ўзидан олдин келганни тасдиқлаш ва ҳар бир нарсани батафсил қилиш, ҳидоят ҳамда иймон келтирганлар учун раҳматдир. (Ҳа, ўтган умматларнинг, жумладан Юсуф (а.с.) ва замондошларининг қиссаларида ҳам ақл ишлатган ҳар бир киши учун ибрат бор.) ‌ ‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‍‍ ‍‍ ۗ ‌ ‍‍‍ ‌ ‍‌‌ ‌‍‌‍‍‍‍‍ ‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍ ‍‌ ‌‍‌ ‌‌‍ ‌ ‍‍‍
Toggle thick letters. Most people make the mistake of thickening thin letters in the words that have other (highlighted) thick letter Toggle to highlight thick letters
Next Sūrah