Roman Script    Reciting key words            Previous Sūrah    Quraan Index    Home  

11) Sūrat Hūd

Printed format

11)

Toggle thick letters. Most people make the mistake of thickening thin letters in the words that have other (highlighted) thick letter Toggle to highlight thick letters
'Алиф-Лӓм-Рӓ ۚ Китӓбун 'Ухкимат 'Ӓйӓтуһу Ćумма Фуҫҫилат Мин Ладун Хакӥмин Ҳабӥрин 011-001 Алиф. Лом. Ро. (Ушбу) китоб оятлари маҳкам қилинган, сўнгра ҳикматли ва хабардор Зот томонидан муфассал қилингандир. --‍‌‌ ۚ‍‍ ‌ ‌‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‍‍‍
'Аллӓ Та`будӱ 'Иллӓ Ал-Лаһа ۚннанӥ Лакум Минһу Наҙӥрун Ұа Башӥрун 011-002 Аллоҳдан ўзгага ибодат қилмаслигингиз учундир. Албатта, мен сизларга Ундан келган огоҳлантирувчи ва хушхабарчиман. ‌ ‌‌ ۚ‍ ‍‌‍‍‍‍‍‌ ‌
Ұа 'Ани Астағфирӱ Раббакум Ćумма Тӱбӱ 'Илайһи Йуматти`кум Матӓ`ӓан Хасанӓан 'Илá 'Аҗалин Мусамман Ұа Йу'ути Кулла Ҙӥ Фаđлин Фаđлаһу ۖ Ұа 'Ин Таұаллаұ Фа'иннӥҳӓфу `Алайкум `Аҙӓба Йаұмин Кабӥрин 011-003 Роббингизга истиғфор айтинглар, сўнгра Унга тавба қилинглар. (Шунда) У сизларни маълум муддатгача яхши роҳатлар ила баҳраманд қилур ва ҳар бир фазл эгасига фазлини берур. Агар юз ўгириб кетсангиз, бас, албатта, мен сизларга улуғ куннинг азоби бўлишидан қўрқаман. ‍‍‍‌‌ ‌‍‌ ‌‍‍‍‍ ‌ ‌‌ ‌‍‌ ‌‌ ‍‍‍‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍ ۖ ‌‌‌ ‌‌ ‌‍ ‍‍‌‌ ‍‍‍
'Илá Аллӓһи Марҗи`укум ۖ Ұа Һуұа `Алá Кулли Шайн Қадӥрун 011-004 Аллоҳнинг Ўзига қайтишингиз бор. У ҳар бир нарсага қодир зотдир. ۖ ‌‌ ‌ ‍
'Алӓннаһум Йаćнӱна Ҫудӱраһум Лийастаҳфӱ Минһу ۚ 'Алӓ Хӥна Йастағшӱна Ćийӓбаһум Йа`ламу Мӓ Йусиррӱна Ұа Мӓ Йу`линӱна ۚннаһу `Алӥмун Биҙӓти Аҫ-Ҫудӱри 011-005 Огоҳ бўлингким, албатта, улар ундан яшириниш учун кўксиларига (бошларини) эгадилар. Огоҳ бўлингким, кийимларига ўралган чоғларида ҳам, У зот нимани сир тутаётганларинию нимани ошкор қилаётганларини биладир. Албатта, У қалблардаги бор нарсаларни билгувчи зотдир. (Ушбу оятда жоҳилият аҳлининг кулгили ҳолатларидан бири ҳақида сўз кетмоқда. Пайғамбаримиз (с.а.в.) кишиларга Қуръони Карим оятларини ўқиб бераётганларида, юқорида зикр қилинган ҳақиқатларни етказаётганларида, баъзи мушриклар, мен ҳам шу гапларга дахлдор бўлиб қолмай, дегандек, кўринмасликка уриниб, пусиб, бошини кўксига эгиб, беркинишга ҳаракат қилар эканлар. Оятда уларнинг қилмишлари, Аллоҳдан яширинишга уриниш, деб таърифланмоқда.) ‌ ‌‍ ‍‍‍ ‍‌‌‍‍‍‌ ‍‌‍‍ۚ ‌‌ ‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍ ۚ‍‍‍‍‌‍‍‌ ‍‍‍‌
Ұа Мӓ Мин Дӓббатин Фӥ Ал-'Арđи 'Иллӓ `Алá Аллӓһи Ризқуһӓ Ұа Йа`ламу Мустақарраһӓ Ұа Мустаұда`аһӓ ۚ Куллун Фӥ Китӓбин Мубӥнин 011-006 Ер юзида ўрмалаган нарса борки, уларнинг ризқи Аллоҳнинг зиммасидадир. У уларнинг турар жойларини ҳам, борар жойларини ҳам билур. Ҳаммаси очиқ-ойдин китобдадир. ‌ ‍‌‍‍‌‌‍ ‌‌ ‌ ‌‍‍‌ ‌ ‍‍‍‌ ‌‌‌ ۚ‌ ‍‍‍
Ұа Һуұа Ал-Лаҙӥ Ҳалақа Ас-Самӓұӓти Ұа Ал-'Арđа Фӥ Ситтати 'Аййӓмин Ұа Кӓна `Аршуһу `Алá Ал-Мӓ'и Лийаблуұакум 'Аййукум 'Ахсану `Амалӓан ۗ Ұа Ла'ин Қулта 'Иннакум Маб`ӱćӱна Мин Ба`ди Ал-Маұти Лайақӱланна Ал-Лаҙӥна Кафарӱ 'Ин Һӓҙӓ 'Иллӓ Сихрун Мубӥнун 011-007 У сизлардан қайсингизнинг амали яхшироқ эканини синаб кўриш учун олти кунда осмонлару ерни яратди. Ўшанда арши сув устида эди. Агар сен: Сизлар ўлимдан кейин, албатта, қайта тирилтириласизлар, десанг, куфр келтирганлар, албатта: Бу очиқ-ойдин сеҳрдан ўзга нарса эмас, дерлар. (Бу оятда ҳам Аллоҳ таолонинг таърифи давом этмоқда. Аллоҳ осмонлару ерни олти кунда яратган зотдир. Бу ҳақда ўтган Юнус сураси тафсирида батафсил гапирилган. Ушбу оятда эса, осмонлару ерни яратишдан мақсад одамлардан қайсилари яхшироқ амаллар қилишини синаб кўриш эканлиги таъкидланмоқда. Шунингдек, Аллоҳнинг арши ва унинг турган жойи ҳақида ҳам маълумот келмоқда: Демак, Аллоҳ таоло осмонлару ерни яратган вақтда унинг арши сув устида бўлган экан. Шунинг ўзини билишимиз кифоя. Аллоҳнинг арши бор экан. Ўша пайтда бу арш сувнинг устида турган экан. Бўлди, бундан бошқаси ортиқча. Бунақа ғайбиётга тегишли масалалар атрофида овора бўлиб, вақт ва ақл-заковотни бехуда сарфлагандан кўра, кўпроқ яхши амалларни қилиб, синовдан яхши ўтишга уринган маъқул.) ‍‍ ‍‌‍‍‌‌‍ ‌‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍ ‌ ‌ ۗ ‌‍‌ ‍ ‌‍ ‍‍‍‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍ ‍‍‍‌ ‌‌ ‌ ‌‌
Ұа Ла'ин 'Аҳҳарнӓ `Анһуму Ал-`Аҙӓба 'Илáмматин Ма`дӱдатин Лайақӱлунна Мӓ Йахбисуһу~ ۗ 'Алӓ Йаұма Йа'тӥһим Лайса Маҫрӱфӓан `Анһум Ұа Хӓқа Биһим Мӓ Кӓнӱ Биһи Йастаһзи'ӱн 011-008 Агар Биз улардан маълум муддатгача азобни кечиктирсак, албатта, улар: Уни нима тўхтатиб турибди? дерлар. Огоҳ бўлингларким, у келган кунда улардан қайтарилмас ва уларни ўзлари истеҳзо қилиб юрган нарса ўраб олур. ‍‌ ‌‍‍‌ ‍‌‍‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌‌ ‌‌‌ ‍‍‍‍‍~ ۗ ‌‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‍‌‌ ‍‌‍‍‍ ‌‍‍‍‌ ‍‍‍
Ұа Ла'ин 'Аҙақнӓ Ал-'Инсӓна Миннӓ Рахматан Ćумма Наза`нӓһӓ Минһу 'Иннаһу Лайа'ӱсун Кафӱрун 011-009 Агар инсонга Ўз томонимиздан роҳатни тоттириб, сўнгра ундан уни тортиб олсак, албатта, у ноумид ва ношукр бўлур. ‍‌ ‌‌‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‍ ‌ ‍ ‌ ‍‌‍‍‍ ‌‍‍‌ ‌
Ұа Ла'ин 'Аҙақнӓһу На`мӓ'а Ба`да Đаррӓ'а Массат/һу Лайақӱланна Ҙаһаба Ас-Саййи'ӓту `Аннӥ ۚннаһу Лафарихун Фаҳӱрун 011-010 Агар унга етган қийинчиликлардан сўнг неъмат тоттирсак, албатта: Мендан ёмонликлар кетди, дейдир. Албатта, у хурсанд ва фахрлидир. ‍‌ ‌‌‍‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‌ ‍‍‌‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ۚ‌ ‍‍‍‍‌
'Иллӓ Ал-Лаҙӥна Ҫабарӱ Ұа `Амилӱ Аҫ-Ҫӓлихӓти 'Ӱлӓ'ика Лаһум Мағфиратун Ұа 'Аҗрун Кабӥрун 011-011 Магар сабр қилганлар ва яхши амаллар қилганлар, ана ўшаларга мағфират ва катта ажр бор. ‍‍‍‍‌‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍‌‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‌‍‌
Фала`аллака Тӓрикун Ба`đа Мӓ Йӱхá 'Илайка Ұа Đӓқун Биһи Ҫадрука 'Ан Йақӱлӱ Лаұлӓнзила `Алайһи Канзун 'Аұ Җӓ'а Ма`аһу Малакун ۚннамӓнта Наҙӥрун Ұа ۚ Аллӓһу `Алá Кулли Шайн Ұа Кӥлун 011-012 Эҳтимол сен уларнинг: Унга хазина туширилса эди ёки У билан бирга фаришта келса эди, деганлари учун ўзингга ваҳий қилинган нарсанинг баъзисини тарк қилмоқчи бўларсан ёки ундан юрагинг сиқилар. Сен огоҳлантирувчисан, холос. Аллоҳнинг Ўзи ҳамма нарсага вакилдир. (Албатта, кофир ва мушриклар қанчалик шаккоклик қилмасинлар, қанчалик таклифлар киритмасинлар, Расулуллоҳнинг (с.а.в.) эътиқодларига зарар етказа олмайдилар. У киши Қуръоннинг баъзисини тарк этмоқчи ҳам бўлмайдилар, ундан юраклари сиқилмайди ҳам. Аммо бу оят у кишига ва у киши орқали барча мўмин-мусулмонларга тасалли, панд-насиҳат бўлиб келмоқда. Яъни, мушриклар қанчалар ёмонлик қилсалар ҳам, сизлар сабр қилинглар, сиқилманглар, демоқда.) ‌ ‍ ‌ ‍‌ ‌‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‌‌ ‍ ‌ ‌‌‍‍‌ ‌ ‌‌‍ ‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‌ ‌‌‌ ‍‍‍‌‌ ‍ۚ‍‍‌ ‌‌‍‍‍ۚ ‌ ‍‌ ‌
м Йақӱлӱна Афтарӓһу ۖ Қул Фа'тӱ Би`ашри Суұарин Миćлиһи Муфтарайӓтин Ұа Ад`ӱ Мани Астаҭа`тум Мин Дӱни Аллӓһи 'Ин Кунтум Ҫӓдиқӥна 011-013 Ёки: Ўзи тўқиб олди, дерларми? Сен: Бас, агар ростгўй бўлсаларингиз, Аллоҳдан бошқа кимни чақиришга қодир бўлсангиз, чақириб, бунга ўхшаш ўнта тўқилган сура келтиринг-чи, дегин. (Мушрикларнинг аввалги оятда келган Пайғамбарга хазина туширса ёки у билан бирга фаришта ҳам Пайғамбар этиб юборилсагина унга эргашамиз, деган мантиқсиз гаплари етмаганидек, улар: Қуръонни Пайғамбарнинг ўзи тўқиб олган, ҳам дейдилар. Бундан ҳам аччиғинг чиқмасин, хафа бўлма. Аллоҳдан бошқа кимни чақиришга қодир бўлсангиз, чақириб, бунга ўхшаш ўнта тўқилган сура келтиринг-чи, дегин.) ‍‍‍‍‍‍ ‍‌ ۖ ‌ ‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍‌ ‌‍‍‍ ‍‌‍‍‌ ‍ ‌‌ ‍‌‍‍‍‌
Фа'иллам Йастаҗӥбӱ Лакум Фӓ`ламӱннамӓнзила Би`илми Аллӓһи Ұа 'Ан Лӓ 'Илӓһа 'Иллӓ Һуұа ۖ Фаһал 'Антум Муслимӱна 011-014 Агар жавоб бера олмасалар, бас, билингки, у фақатгина Аллоҳнинг илми ила нозил қилингандир. Ундан ўзга бирон илоҳ йўқдир. Энди мусулмон бўларсизлар?! ‌ ‍‌ ‌‍‍‌ ‌‌‍ ‌‌‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ۖ ‌‌
Ман Кӓна Йурӥду Ал-Хайӓата Ад-Дунйӓ Ұа Зӥнатаһӓ Нуұаффи 'Илайһим 'А`мӓлаһум Фӥһӓ Ұа Һум Фӥһӓ Лӓ Йубҳасӱна 011-015 Кимки бу дунё ҳаётини ва унинг зийнатини хоҳласа, бу борадаги амалларининг (самараси)ни тўлиқ берурмиз. Улар бунда камситилмаслар. ‍‌‍‍‍‍‍‍‌ ‍‍ ‍‌‍‌ ‌‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍
'Ӱлӓ'ика Ал-Лаҙӥна Лайса Лаһум Фӥ Ал-'Ӓҳирати 'Иллӓ Анӓру ۖ Ұа Хабиҭа Мӓ Ҫана`ӱ Фӥһӓ Ұа Бӓҭилун Мӓ Кӓнӱ Йа`малӱна 011-016 Ана ўшаларга охиратда дўзах оловидан бошқа ҳеч вақо йўқдир. Бу дунёда қилган ишлари ҳабата бўлди ва қилган амаллари ботил бўлди. ‍‍‌‍‍‍ ‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍‌‌ ۖ ‌‍‌ ‌ ‌‌ ‌
'Афаман Кӓна `Алá Баййинатин Мин Раббиһи Ұа Йатлӱһу Шӓһидун Минһу Ұа Мин Қаблиһи Китӓбу Мӱсá 'Имӓмӓан Ұа Рахматан ۚ 'Ӱлӓ'ика Йу'уминӱна Биһи ۚ Ұа Ман Йакфур Биһи Мина Ал-'Ахзӓби Фӓлннӓру Маұ`идуһу ۚ Фалӓ Такун Фӥ Мирйатин Минһу ۚннаһу Ал-Хаққу Мин Раббика Ұа Лакинна 'Акćара Анӓси Лӓ Йу'уминӱна 011-017 Ўз Роббидан аниқ ҳужжатга эга бўлган, унга ўша (Робб)нинг Ўзидан гувоҳ эргашган ва у(гувоҳ)дан олдин Мусонинг китоби имом ва раҳмат ҳолида унга (шоҳид) бўлган кишига (куфр келтирилади)ми? Ана ўшалар у(шоҳид)га иймон келтирарлар. Гуруҳлардан ким унга куфр келтирса, унга ваъда қилинган жой жаҳаннамдир. Сен у ҳақда шак-шубҳада бўлма! Албатта, у Роббингдан келган ҳақдир. Лекин одамларнинг кўплари иймон келтирмаслар. (Қуръони Каримдан олдин Мусонинг (а.с.) китоби Таврот ҳам имом ва раҳмат бўлган ҳолида Муҳаммаднинг (с.а.в.) охирзамон Пайғамбари бўлишларига гувоҳ бўлган эди. Ана шундай кишига куфр келтирадиларми?! Қуръонга иймон келтирмасдан жаннатга киришни ҳеч ким хаёлига ҳам келтирмасин. Албатта, Пайғамбармиз (с.а.в.) ҳеч қачон Қуръони Каримнинг ҳақ эканлигига шак-шубҳа қилмаганлар. Аммо бу сўзлар ўша даврдаги оғир ҳолатни енгиллатиш учун айтилмоқда. Чунки у пайтда одамлар Исломга қаршилик қилиб, даъват ишлари юришмай туриб қолган эди. Аллоҳ таоло Пайғамбарига ва оз сонли мўмин бандаларига тасалли бериб, бу ҳолатдан ҳайрон бўлмасликларини уқдирмоқда. Нимага Қуръон иши тўхтаб қолди, деб ўйлама, Аллоҳ хоҳлаган вақтида юришиб кетади.) ‍‌‍‍‌ ‍‌ ‌‍ ‌‍‍‍ ‌ ‍‌‍‍‍ ‌‍‌ ‍‍‍‍‍‍‌ ‌‌ ‌‌‍ ۚ‍‍‌‍‍‍‍‍ ۚ ‌‍‌ ‌ ‍ ‍‍‌ ‍‍‍‍‌‌ ۚ ‌ ‍‌‌ ‍‌‍‍ۚ ‍‌ ‌‍ ‌‍ ‌‍‍‍‍‍
Ұа Ман 'Аžламу Миммани Афтарá `Алá Аллӓһи Каҙибӓан ۚ 'Ӱлӓ'ика Йу`раđӱна `Алá Раббиһим Ұа Йақӱлу Ал-'Аш/һӓду Һӓ'уулӓ' Ал-Лаҙӥна Каҙабӱ `Алá Раббиһим ۚ 'Алӓ Ла`нату Аллӓһи `Алá Аž-Žӓлимӥна 011-018 Аллоҳга нисбатан ёлғон тўқиган кимсадан ҳам золимроқ одам борми? Ана ўшалар Роббиларига рўбарў қилинурлар ва гувоҳлар: Анавилар Роббилари шаънига ёлғон гапирганлардир. Огоҳ бўлингким, Аллоҳнинг лаънати золимларгадир, дерлар. ‍‌ ‌‍‍ ‍‍‍‌‌ ‌ ‍ ‌ ۚ‍‍‌‍‍‍ ‌ ‌‍ ‌‍‍‍ ‍‍‌‌ ‍‍‍‌‌‌ ‍‍‍‌ ‌ ‌‍ ۚ ‌‌ ‍ ‌ ‍‍
Ал-Лаҙӥна Йаҫуддӱна `Ан Сабӥли Аллӓһи Ұа Йабғӱнаһӓ `Иұаҗӓан Ұа Һум Бил-'Ӓҳирати Һум Кӓфирӱна 011-019 Улар Аллоҳнинг йўлидан тўсарлар ва унинг эгри бўлишини хоҳларлар ҳамда улар охиратга куфр келтирувчи кимсалардир. ‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌ ‌ ‍‍‍
'Ӱлӓ'ика Лам Йакӱнӱ Му`җизӥна Фӥ Ал-'Арđи Ұа Мӓ Кӓна Лаһум Мин Дӱни Аллӓһи Мин 'Аұлийӓۘ Йуđӓ`афу Лаһуму Ал-`Аҙӓбу ۚ Мӓ Кӓнӱ Йастаҭӥ`ӱна Ас-Сам`а Ұа Мӓ Кӓнӱ Йубҫирӱна 011-020 Ана ўшалар ер юзида қочиб қутилувчи бўла олмадилар, уларга Аллоҳдан ўзга дўст ҳам бўлмади, азоб бир неча баробар қилинур. Улар эшитишга қодир бўла олмадилар ва кўра олмадилар ҳам. ‍‍‌‍‍‍ ‍‍‍‌‍ ‌‌ ‍‍‍ ‍‌‍‍‌ ‍ ‍‌ ‌‌‍‍‍‌‌ ۘ‍‍‍‍‌ ۚ‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‍ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‌
'Ӱлӓ'ика Ал-Лаҙӥна Ҳасирӱнфусаһум Ұа Đалла `Анһум Мӓ Кӓнӱ Йафтарӱна 011-021 Ана ўшалар ўзларига зиён қилганлардир ва тўқиган нарсалари улардан ғойиб бўлди. ‍‍‌‍‍‍ ‍‍‍‌ ‌‌‍ ‌‍‍ ‍‌‍‍‍ ‌ ‌ ‌
Лӓ Җарама 'Аннаһум Фӥ Ал-'Ӓҳирати Һуму Ал-'Аҳсарӱна 011-022 Шак-шубҳасиз, албатта, улар охиратда яна ҳам кўпроқ зиён кўргувчилардир. ‌ ‍‍‍ ‍‌
нна Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Ұа `Амилӱ Аҫ-Ҫӓлихӓти Ұа 'Аҳбатӱ 'Илá Раббиһим 'Ӱлӓ'ика 'Аҫхӓбу Ал-Җаннати ۖ Һум Фӥһӓ Ҳӓлидӱна 011-023 Албатта, иймон келтирганлар, яхши амаллар қилганлар ва Роббиларига ишонч ила бўйинсунганлар, ана ўшалар жаннат эгаларидир. Улар унда абадий қолурлар. ‍‍‍‍ ‌‌ ‌‍‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍‌ ‌‌ ‌‍‍‍‌‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍ ‍‍ۖ‍‌
Маćалу Ал-Фарӥқайни Кӓл'а`мá Ұа Ал-'Аҫамми Ұа Ал-Баҫӥри Ұа Ас-Самӥۚ Һал Йастаұийӓни Маćалӓан ۚ 'Афалӓ Таҙаккарӱна 011-024 Бу икки гуруҳнинг мисоли худди кару кўр ҳамда эшитувчи ва кўрувчига ўхшайдир. Улар бир-бирларига баробар бўла оладиларми? Ибрат олмайсизларми? (Кофир билан мўминнинг орасида ер билан осмонча фарқ бор. Кофир кўр ва кар одамга ўхшайди. Мўмин эса, кўзи, қулоғи бутун, ҳам кўриб, ҳам эшитадиган одам кабидир. Куфри туфайли қалб кўзи кўр, ибрат қулоғи кар бўлиб қолган кофир бу дунёнинг ҳақиқатини кўролмайди, эшитолмайди. Ҳаммаёққа урилиб, туртилиб-суртилиб юради. Иймони сабабли қалб кўзи ва ибрат қулоғи очиқ бўлган мўмин эса, ҳамма нарсани кўриб, эшитиб, яхши йўлни танлаб, тўғри ва шаҳдам юради.) ‍‍‍‍‍ ‌ ‌‍‍‍‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍‍ۚ‍‍ۚ ‌‌ ‌
Ұа Лақад 'Арсалнӓ Нӱхӓан 'Илá Қаұмиһи~ннӥ Лакум Наҙӥрун Мубӥнун 011-025 Албатта, Биз Нуҳни ўз қавмига:Албатта, мен сизларга очиқ-ойдин огоҳлантирувчиман. ‌ ‌‌‌ ‌‌ ‌‌ ‍ ‌‍‍‍
н Лӓ Та`будӱ 'Иллӓ Ал-Лаһа ۖннӥҳӓфу `Алайкум `Аҙӓба Йаұмин 'Алӥмин 011-026 Аллоҳдан ўзгага ҳеч ибодат қилманглар, албатта, мен сизларга аламли кун азоби бўлишидан қўрқаман, дедириб юбордик. ‌ ‌‌ ۖ ‌‍ ‍‍‌
Фақӓла Ал-Мала'у Ал-Лаҙӥна Кафарӱ Мин Қаұмиһи Мӓ Нарӓка 'Иллӓ Башарӓан Миćланӓ Ұа Мӓ Нарӓка Аттаба`ака 'Иллӓ Ал-Лаҙӥна Һумрӓҙилунӓ Бӓдийа Ар-Ра'йи Ұа Мӓ Нарá Лакум `Алайнӓ Мин Фаđлин Бал Наžуннукум Кӓҙибӥна 011-027 Унинг қавмидан куфр келтирган зодагонлар: Биз сени ҳам фақат ўзимизга ўхшаган одам эканингни кўряпмиз, сенга ичимиздан эси паст пасткашларимизгина эргашаётганини кўряпмиз, сизларнинг биздан устун фазлингизни кўрмаяпмиз, балки сизларни ёлғончи деб ўйлаяпмиз, дедилар. (Нуҳнинг (а.с.) гапларига қавм номидан уларнинг корчалонлари, оғзи ботир зодагон бошлиқлари жавоб берди. Диққат билан разм солсак, уларнинг жавоблари барча кофир, саркаш қавмларнинг ўзларига келган Пайғамбарларга берган жавобларига ўхшашини кўрамиз: Уларнинг фикрича, камбағал кишилар пасткаш ва ақли оз ҳисобланади. Шунинг учун камбағал бўлиб қолган, дейишади. Ўша камбағаллар аралашган ҳар бир ишга хосиятсиз иш деб қарашади. Аслида эса, камбағалларнинг қалбини бойлик, айшу ишрат ва мутакаббирлик бузмагани учун улар илоҳий даъватларга тез жавоб берадилар. Буни бой-зодагонлар тамоман тескари тушунадилар.) ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ‍‍ ‌ ‍‍‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌‍‌‌‌ ‌ ‌ ‌‌ ‍‌‌ ‌ ‍‌‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌
Қӓла Йӓ Қаұми 'Ара'айтумн Кунту `Алá Баййинатин Мин Раббӥ Ұа 'Ӓтӓнӥ Рахматан Мин `Индиһи Фа`уммийат `Алайкум 'Анулзимукумӱһӓ Ұа 'Антум Лаһӓ Кӓриһӱна 011-028 У:Эй қавмим, айтинг-чи, агар мен Роббимдан аниқ ҳужжатга эга бўлган бўлсам ва У менга Ўз ҳузуридан раҳмат берган бўлса-ю, сизга махфий қолган бўлса, уни сизга, агар ёқтирмасангиз ҳам, мажбурлаймизми?! ‌‌‍‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍ ‌ ‌ ‍‌ ‌‍ ‌‌ ‌‍ ‌ ‍‌ ‍‌‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌‌‍ ‌
Ұа Йӓқаұми Лӓ 'Ас'алукум `Алайһи Мӓлӓан 'Ин ۖҗрийа 'Иллӓ `Алá Аллӓһи Ұа Мӓ ۚ 'Анӓ Биҭӓриди Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱннаһум ۚ Мулӓқӱ Раббиһим Ұа Лакиннӥрӓкум Қаұмӓан Таҗһалӱна 011-029 Эй қавмим, бу (даъватим) учун сиздан мол сўрамайман. Менинг ажрим фақат Аллоҳнинг зиммасида. Мен иймон келтирганларни қувловчи эмасман. Албатта, улар Роббиларига рўбарў бўлувчилардир. Аммо мен сизларнинг жоҳил қавм эканингизни кўрмоқдаман. (Эй қавмим, менинг сиз учун куюнаётганимни ўзингизча ҳар хил тушунманг. Мен сизларнинг иймонли бўлиб, саодатга эришишингизни истайман, холос. Ажрни Аллоҳ беради, сиз бермайсиз, хавотирланманг. Сенга пасткашларгина эргашаётганини кўряпмиз, деганингиз учун, сизларга ёқиш мақсадида ёки сизларни рози қилиш учун: Мен иймон келтирганларни қувловчи эмасман. Мен учун бой-камбағал барибир, муҳими, иймон келтириш. Ҳамма гап иймонда. Шунингдек, улар мен учун иймон келтирган эмаслар, уларнинг иймон келтиришлари Аллоҳга боғлиқ. Қадр-қийматни пул-мол билан ўлчаб юрибсиз. Одамлар Роббиларига рўбарў келишларини англамай, жоҳиллик қилмоқдасиз.) ‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌ ۖ ‌‌ ‌ ‍ ‌‍ۚ ‌‌ ‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌ۚ‍‌ ‌‍ ‌‍‍‍ ‌‌‍‍‌‌ ‍‍‍
Ұа Йӓқаұми Ман Йанҫурунӥ Мина Аллӓһи 'Ин Ҭарадтуһум 'Афалӓ ۚ Таҙаккарӱна 011-030 Эй қавмим, агар уларни қувсам, ким менга Аллоҳ(азобидан)дан (қутулишга) ёрдам беради? Ўйлаб кўрмайсизларми? ‍‌ ‍‌‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌ ۚ
Ұа Лӓқӱлу Лакумндӥ Ҳазӓ'ину Аллӓһи Ұа Лӓ 'А`ламу Ал-Ғайба Ұа Лӓқӱлу 'Иннӥ Малакун Ұа Лӓқӱлу Лиллаҙӥна Таздарӥ 'А`йунукум Лан Йу'утийаһуму Аллӓһу Ҳайрӓан ۖ Ал-Лаһу 'А`ламу Бимӓ Фӥнфусиһим ۖннӥ 'Иҙӓан Ламина Аž-Žӓлимӥна 011-031 Мен сизларга: Ҳузуримда Аллоҳнинг хазиналари бор, демайман. Ғайбни ҳам билмайман. Мен фариштаман, демайман. Кўзингизга ҳақир кўринаётганларга Аллоҳ ҳаргиз яхшилик бермайди, демайман. Уларнинг дилларида нима борлигини Аллоҳ яхши биладир. Акс ҳолда, мен, албатта, золимлардан бўлиб қоламан, деди. (Ушбу ояти каримада Нуҳнинг (а.с.) ўз шахслари ва Пайғамбарликлари хусусиятларини қавмларига қандай васф қилиб берганлари баён қилинмоқда.) ‌ ‌‍ ‍‌‍‍‍‍‌ ‍ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌‍‌ ‌‌ ‌‍ ‍‍‍‍ ‌ ‌ ‍‌ ‍‌‌ۖ ‌ ‌ ‍ ‌‌ۖ ‌‌‌‍‍
Қӓлӱ Йӓ Нӱху Қад Җӓдалтанӓ Фа'акćарта Җидӓланӓ Фа'тинӓ Бимӓ Та`идунӓн Кунта Мина Аҫ-Ҫӓдиқӥна 011-032 Улар: Эй Нуҳ, батаҳқиқ, сен биз билан тортишдинг, кўп тортишдинг. Энди, агар ростгўйлардан бўлсанг, бизга ваъда қилаётган нарсангни келтир, дедилар. ‌ ‍‍‍ ‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ‌ ‍‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍‍‍‌
Қӓла 'Иннамӓ Йа'тӥкум Биһи Аллӓһу 'Ин Шӓ'а Ұа Мӓнтум Биму`җизӥна 011-033 У: Уни сизларга, агар хоҳласа, фақат Аллоҳгина келтирур ва сизлар қочиб қутулувчи эмассиз. ‍‌ ‍ ‌‌‍‍‌‌ ‌‍‌ ‌‌
Ұа Лӓ Йанфа`укум Нуҫхӥ 'Ин 'Арадту 'Ан 'Анҫаха Лакумн Кӓна Аллӓһу Йурӥду 'Ан Йуғұийакум ۚ Һуұа Раббукум Ұа 'Илайһи Турҗа`ӱна 011-034 Ва агар Аллоҳ сизларни йўлдан оздиришни истаса, мен насиҳат қилишни хоҳлаганим билан насиҳатим сизларга манфаат бермайди. У сизнинг Роббингиздир ва Унга қайтарилурсиз, деди. ‌ ‍‌‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌‍ ‌‌ ‌‌‍‍‍ ‌‌‍‍ ‍ ‍‍‍‍‍‌ ‌‌‍‍ۚ ‌ ‌‍ ‌‌‍‍‍
м Йақӱлӱна Афтарӓһу ۖ Қул 'Ини Афтарайтуһу Фа`алаййа 'Иҗрӓмӥ Ұа 'Анӓ Барӥн Миммӓ Туҗримӱна 011-035 Ёки: Уни тўқиб олди, дейдиларми? Сен:Агар уни тўқиб олган бўлсам, жиноятим ўз зиммамда ва мен сиз қилаётган жиноятдан холидирман, деб айт. ‍‍‍‍‍‍ ‍‌ ۖ ‍ ‌ ‍‍‌ ‌‌‌ ‍‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍
Ұа 'Ӱхийа 'Илá Нӱхин 'Аннаһу Лан Йу'умина Мин Қаұмика 'Иллӓ Ман Қад 'Ӓмана Фалӓ Табта'ис Бимӓ Кӓнӱ Йаф`алӱна 011-036 Ва Нуҳга: Қавмингдан аввал иймон келтирганлардан бошқа ҳеч ким иймон келтирмас ва уларнинг қилмишларидан қайғуга тушмагин. ‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍ ‍‌ ‍‌ ‍ ‌‌ ‍‌ ‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌
Ұа Аҫна`и Ал-Фулка Би'а`йунинӓ Ұа Ұахйинӓ Ұа Лӓ Туҳӓҭибнӥ Фӥ Ал-Лаҙӥна Žаламӱ ۚннаһум Муғрақӱна 011-037 Бизнинг риоятимиз ва ваҳиймиз ила кема ясагин ҳамда зулм қилганлар тўғрисида Менга гап очмагин, албатта, улар ғарқ бўлгувчилардир, деб ваҳий қилинди. ‌ ‌‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ۚ‍ ‍‍‍
Ұа Йаҫна`у Ал-Фулка Ұа Кулламӓ Марра `Алайһи Мала'ун Мин Қаұмиһи Саҳирӱ Минһу ۚ Қӓла 'Ин Тасҳарӱ Миннӓ Фа'иннӓ Насҳару Минкум Камӓ Тасҳарӱна 011-038 У кема ясамоқда. Ўз қавмидан бўлган зодагонлар қачон олдидан ўтсалар, уни масхара қилдилар. У: Агар бизни масхара қилсангиз, биз ҳам худди сиз бизни масхара қилганингиздек сизларни масхара қиламиз. ‌‌ ‍‌ ‍‍‍‌ ‍‌ ‍‍‍‍‍‌‌ ‍‌‍‍ۚ ‌‌‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍‌ ‍‌ ‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‌
Фасаұфа Та`ламӱна Ман Йа'тӥһи `Аҙӓбун Йуҳзӥһи Ұа Йахиллу `Алайһи `Аҙӓбун Муқӥмун 011-039 Бас, яқинда кимга шарманда қилувчи азоб келишини ва кимнинг устига муқим азоб тушишини билиб олурсиз, деди. ‍‍ ‍‌‍‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍
Хаттá 'Иҙӓ Җӓ'а 'Амрунӓ Ұа Фӓра Ат-Таннӱру Қулнӓ Ахмил Фӥһӓ Мин Куллин Заұҗайни Аćнайни Ұа 'Аһлака 'Иллӓ Ман Сабақа `Алайһи Ал-Қаұлу Ұа Ман 'Ӓмана ۚ Ұа Мӓ 'Ӓмана Ма`аһу~ 'Иллӓ Қалӥлун 011-040 Токи Бизнинг амримиз келиб, таннур фаввора отганда: У(кема)га ҳар нарсадан бир жуфтдан ва аҳлингдан аввал сўз кетмаганини ва иймон келтирганларни ол, дедик. У билан бирга иймон келтирганлар жуда оз эди. (Нуҳ (а.с.) оиласидан ҳалок бўлишга сўз кетиб қолганлархотини билан бир ўғли. Уларни кемага олмасликни амр қилинди. Ҳа, Нуҳ (а.с.) узоқ вақтэллик санаси кам минг йил даъват қилишларига қарамай, саркаш қавмнинг озгинасидан бошқаси иймонга келмади. Шу сабаб ила бу тузалмас дардисарларни дунё танасидан бутунлай кесиб ташлаш учун Аллоҳ ҳаммасини ғарқ этишни ирода қилди.) ‌ ‌‌‌‌ ‍‍‍‌‌ ‌‌ ‌‍‍‍‌‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‍‌ ‌ ‍‌‌ ‌‌‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍‍ ‌‍‌ۚ ‌‍‌ ‌ ~ ‌‌
Ұа Қӓла Аркабӱ Фӥһӓ Бисми Аллӓһи Маҗрӓһӓ Ұа Мурсӓһӓ ۚнна Раббӥ Лағафӱрун Рахӥмун 011-041 Ва у: Кемага мининглар, унинг юриши ҳам, туриши ҳам Аллоҳнинг исми ила бўлур. Албатта, Роббим мағфиратли ва раҳмлидир, деди. ‌ ‌ ‍ ‍‍‍‍‍‌‌ ‌‍ۚ ‌‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‍
Ұа Һийа Таҗрӥ Биһим Фӥ Маұҗин Кӓлҗибӓли Ұа Нӓдá Нӱхун Абнаһу Ұа Кӓна Фӥ Ма`зилин Йӓ Бунаййа Аркаб Ма`анӓ Ұа Лӓ Такун Ма`а Ал-Кӓфирӥна 011-042 Ва у(кема) уларни тоғлардек тўлқинда олиб кетаётганида, Нуҳ бир четда турган ўғлига: Эй ўғлим, биз билан бирга мингин, кофирлар билан бирга бўлмагин, деди. (Нуҳ (а.с.) ва шериклари нажот кемасига минганларидан сўнг, ўғиллардан бирининг бир четда ажралиб турганини кўрдилар. Даҳшатли тўфондан-да оталик меҳрлари устун келиб: бир четда турган ўғлига: Эй ўғлим, биз билан бирга мингин, кофирлар билан бирга бўлмагин, дедилар.) ‍‍‌ ‍‍‍ ‌‌‌‌ ‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍ ‌‍ ‌ ‌‌ ‍‌
Қӓла Са'ӓұӥ 'Илá Җабалин Йа`ҫимунӥ Мина Ал-Мӓۚ Қӓла Лӓ `Ӓҫима Ал-Йаұма Мин 'Амри Аллӓһи 'Иллӓ Ман Рахима ۚ Ұа Хӓла Байнаһумӓ Ал-Маұҗу Факӓна Мина Ал-Муғрақӥна 011-043 У (ўғил): Тоққа жойлашиб олсам, мени сувдан сақлайдир, деди. У эса: Бугун Аллоҳнинг амридан сақловчи йўқдир. Магар кимни раҳм қилсагина (сақлар), деди. Шунда ораларини тўлқин тўсди ва у(ўғил) ғарқ бўлганлардан бўлди. (Кофир бўлгандан кейин қийин экан. Улуғ Пайғамбар бўлмиш отанинг гапини эшитиб туриб ҳам, бостириб келаётган даҳшатли тўфонни кўриб туриб ҳам: Тоққа жойлашиб олсам, мени сувдан сақлайди, деди.) ‌‌ ‌ ‍‍‍‍‍‌‌ ۚ ‍‌ ‌‍‍‍‌ ‍ ‌‌ ‍‌ ‌‍ ۚ ‌‍‍‍‍‍ ‍‍
Ұа Қӥла Йӓ 'Арđу Абла`ӥ Мӓ'аки Ұа Йӓ Самӓ'у 'Ақли`ӥ Ұа Ғӥđа Ал-Мӓ'у Ұа Қуđийа Ал-'Амру Ұа Астаұат `Алá Ал-Җӱдӥйи ۖ Ұа Қӥла Бу`дӓан Лилқаұми Аž-Žӓлимӥна 011-044 Эй ер, сувингни ютгин, эй осмон, ўзингни тутгин, дейилди. Сув қуриди. Фармон бажарилди ва (кема) Жудий (тоғи)га жойлашди. Ҳамда Золим қавмлар йўқолсин! дейилди. ‍‍‍ ‍‍‍‌‌‍ ‍ ‍‍‍‌ ‌‍‍‍‌‌ ‌‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍ ‍‍‌‌ ‌‍‍‍‌ ‌‌ ‌‍‍‍‍ ‌ۖ‍‍ ‍‍
Ұа Нӓдá Нӱхун Раббаһу Фақӓла Рабби 'Инна Абнӥ Мин 'Аһлӥ Ұа 'Инна Ұа`дака Ал-Хаққу Ұа 'Анта 'Ахкаму Ал-Хӓкимӥна 011-045 Нуҳ Роббига нидо қилиб: Роббим, албатта, ўғлим аҳлимдандир, албатта, ваъданг ҳақдир ва Сен ҳукм қилгувчиларнинг энг ҳикматлисисан, деди. (Яъни, бу билан Нуҳ (а.с.), эй Роббим, сен менга аҳлингни қутқараман, деб ваъда берган эдинг, ўғлим аҳлимдан-ку, ўша боламни менга бергин, ўзинг ҳикмат ила ҳукм чиқаргувчи зотсан, демоқчилар.) ‌‌‌ ‍‍‍ ‌ ‌‍‍‍ ‌‍ ‍ ‍‌ ‌ ‌‌ ‌‌‌‍ ‌
Қӓла Йӓ Нӱху 'Иннаһу Лайса Мин 'Аһлика ۖннаһу `Амалун Ғайру Ҫӓлихин ۖ Фалӓ Тас'ални Мӓ Лайса Лака Биһи `Илмун ۖннӥ 'А`иžука 'Ан Такӱна Мина Ал-Җӓһилӥна 011-046 У зот: Эй Нуҳ, албатта у(ўғил) аҳлингдан эмас. Албатта, у яхши амал эмасдир. Ўзингнинг илминг бўлмаган нарсани зинҳор сўрамагин. Мен сенга жоҳиллардан бўлмаслигингни насиҳат қиламан, деди. (Унинг қилган иши яхши эмас. У кофирлик қилди. У кофирлиги билан сенинг аҳлингдан бўла олмайди. Иймони борлар сенинг аҳлинг бўлади. Билмаган нарсаларингни сўрайвериб, жоҳиллар қаторига қўшилиб қолмагин, дейман. Мисол учун, юқоридаги саволинг билан инсонлар орасидаги ҳақиқий алоқа иймон алоқаси эканидан, аҳл деганда кимни эътиборга олиш кераклигидан, Аллоҳ Ўз ваъдасини қандай бажарганидан бехабаргажоҳилга ўхшаб кўриняпсан. Ҳолбуки, Аллоҳ иймонли қалблар ўртасидаги риштани ҳар қандай алоқадан устун қўяди, аҳл деганда, иймонли аҳлни кўзда тутади. Аҳлингни қутказишга ваъда берган бўлса, сенга ҳақиқий аҳл бўлганларни тўфон балосидан халос этиб қўйди.) ‍‍‍‍‍ ‍‌ ‌ ‌ ۖ ‍‍‍‌ ‍‌‌ ‌ ۖ ‌ ‍‍‍‍ ‍‌ ‌ ۖ ‌‍‍‍‍ ‌‌‍‍
Қӓла Рабби 'Иннӥ 'А`ӱҙу Бика 'Ан 'Ас'алака Мӓ Лайса Лӥ Биһи `Илмун ۖ Ұа 'Иллӓ Тағфир Лӥ Ұа Тархамнӥ 'Акун Мина Ал-Ҳӓсирӥна 011-047 У: Роббим, мен ўзимнинг илмим бўлмаган нарсани сендан сўрамоқдан паноҳ тилайман. Агар мени мағфират қилмасанг ва менга раҳм кўрсатмасанг, зиён кўргувчилардан бўламан, деди. ‌‍ ‌‍‍‍‌‌ ‌‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍ ‍ ۖ ‌‌‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌‍ ‌‍‌ ‍‍‍‍
Қӥла Йӓ Нӱху Аһбиҭ Бисалӓмин Миннӓ Ұа Баракӓтин `Алайка Ұа `Алá 'Умамин Мимман Ма`ака ۚ Ұа 'Умамун Сануматти`уһум Ćумма Йамассуһум Миннӓ `Аҙӓбун 'Алӥмун 011-048 Эй Нуҳ, Биздан сенга ва сен билан бирга бўлган умматларга бўлган тинчлик ва баракотлар ила (кемадан) тушгин. Яна бир умматлар бўлур, уларни бир оз ҳузурлантирурмиз, сўнгра уларни биздан бўлган аламли азоб тутар, дейилди. ‍‍‍ ‌ ‍‍‍ ‍‍ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍‌ ۚ ‌‌‌‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍‌
Тилка Мин 'Анбӓ Ал-Ғайби Нӱхӥһӓ 'Илайка ۖ Мӓ Кунта Та`ламуһӓнта Ұа Лӓ Қаұмука Мин Қабли Һӓҙӓ ۖ Фӓҫбир ۖнна Ал-`Ӓқибата Лилмуттақӥна 011-049 Ана шу ғайб хабарларини сенга ваҳий қилмоқдамиз. Бундан олдин уларни сен ҳам билмас эдинг ва сенинг қавминг ҳам. Бас, сабр қил, албатта, оқибат тақводорларникидир. (Нуҳ (а.с.) ва у кишининг қавмлари аллақачон ўтиб кетган. Уларнинг хабарини Муҳаммад (c.а.в.) ҳам, у кишининг қавмлари, Арабистон аҳолиси ҳам билмас эдилар. Лекин ана шу одамларга ваҳий йўли билан номаълум нарсаларнинг хабариНуҳ (а.с.) ва у зотнинг қавмлари хабари келди.) ‍‌ ‌‌‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍ ‍‌ ‌‍‍‍ۖ ‌ ‍‌‍‍‍ ‍‌ ‌‌‍ ‌‌ ‍ ‍‌ ‍‍‍ ‌‌ ۖ ‍‍ۖ ‍ ‍‍‍
Ұа 'Илá `Ӓдин 'Аҳӓһум Һӱдӓан ۚ Қӓла Йӓ Қаұми А`будӱ Аллаһа Мӓ Лакум Мин 'Илаһин Ғайруһу~ ۖ 'Ин 'Антум 'Иллӓ Муфтарӱна 011-050 Ва Одга ўз биродарлари Ҳудни (юбордик). У: Эй қавмим, Аллоҳга ибодат қилинг. Сиз учун ундан ўзга илоҳ йўқдир. Сизлар фақат тўқиб олувчиларсиз, холос. ‌‌ ‍‍‍‌‌ ‌‍‍ ‌‌‌ۚ ‍ ‌ ‍‌~ ‌‌ ۖ ‌‌‍ ‌‌ ‌
Йӓ Қаұми Лӓ 'Ас'алукум `Алайһи 'Аҗрӓан ۖ 'Ин 'Аҗрийа 'Иллӓ `Алá Ал-Лаҙӥ Фаҭаранӥ ۚ 'Афалӓ Та`қилӱна 011-051 Эй қавмим, мен сизлардан бу (даъватим) учун ажр сўрамайман. Менинг ажрим фақат мени яратган зотнинг зиммасидадир. Ақл юритмайсизларми? ‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌‍‌‌ۖ ‌‌ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍ ۚ ‌‌ ‍‍‍
Ұа Йӓ Қаұми Астағфирӱ Раббакум Ćумма Тӱбӱ 'Илайһи Йурсили Ас-Самӓ'а `Алайкум Мидрӓрӓан Ұа Йазидкум Қӱұатан 'Илá Қӱұатикум Ұа Лӓ Татаұаллаұ Муҗримӥна 011-052 Эй қавмим, Роббингизга истиғфор айтинг, сўнгра Унга тавба қилинг, шунда У устингизга осмондан барака ёмғири юборади ва қувватингизга қувватни зиёда қилади. Жиноятчи бўлган ҳолингизда юз ўгириб кетманг, деди. ‍‍‍‌‌ ‌‍‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‍‌‍‌‌‌‌ ‌ ‍‌ ‌ ‌‌ ‍ ‌‌ ‌‌ ‍‍‍
Қӓлӱ Йӓ Һӱду Мӓ Җи'танӓ Бибаййинатин Ұа Мӓ Нахну Битӓрикӥ 'Ӓлиһатинӓ `Ан Қаұлика Ұа Мӓ Нахну Лака Биму'уминӥна 011-053 Улар: Эй Ҳуд, бизга очиқ-ойдин ҳужжат келтирмадинг. Биз сенинг гапинг учун худоларимизни тарк қилувчи эмасмиз ва биз сенга иймон келтирувчи ҳам эмасмиз. ‌ ‌ ‍‍‍‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ‍‌ ‍ ‌‌
н Нақӱлу 'Иллӓ А`тарӓка Ба`đу 'Ӓлиһатинӓ Бисӱн ۗ Қӓла 'Иннӥ 'Уш/һиду Аллӓһа Ұа Аш/һадӱннӥ Барӥн Миммӓ Тушрикӱна 011-054 Биз фақат, сени баъзи худоларимиз ёмонлик ила урибди, деймиз, холос, дедилар. У: Албатта, мен Аллоҳни гувоҳ қиламан ва сиз ҳам гувоҳ бўлингки, мен шерик келтираётганингиздан покман. ‍‍ ‌‌ ‍‌ ‌‌ ‍‍‍‌‌ۗ ‌‌ ‍ ‌‌ ‌‍ ‍‌ ‍‍‍‍‌ ‍
Мин Дӱниһи ۖ Факӥдӱнӥ Җамӥ`ӓан Ćумма Лӓ Тунžирӱни 011-055 Ундан ўзгани. Бас, ҳаммангиз менга қарши ҳийла қилаверинглар, менга муҳлат берманглар. ‍‌ ‌‌‍ ۖ ‌ ‌‌ ‍ ‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍‍‌
ннӥ Таұаккалту `Алá Аллӓһи Раббӥ Ұа Раббикум ۚ Мӓ Мин Дӓббатин 'Иллӓ Һуұа 'Ӓҳиҙун Бинӓҫийатиһӓ ۚнна Раббӥ `Алá Ҫирӓҭин Мустақӥмин 011-056 Албатта, мен Роббим ва Роббингиз бўлмиш Аллоҳга таваккал қилдим. Ҳар бир ўрмалайдиган нарсанинг пешонаси Унинг чангалидадир. Албатта, Роббим тўғри йўлдадир. (Фақат Унгагина суяндим. Ундан ўзга таваккал қиладиган зот йўқ. Ана шунинг учун ҳам мен сиздан эмас, ўша қудратли, ғолиб ва қаҳрли Аллоҳдан қўрқаман ва Унгагина суянаман. Мен Роббимнинг йўлига юрганман ва Унинг ёрдами ила мақсадга етишимда шубҳа йўқдир. Сиздан заррача қўрқмаслигимнинг боиси ҳам шунда.) ‍ ‌ ‍ ‌‍ ‌‌‍ ۚ ‌ ‍‌‍‍‌‌ ‌‌ ‌ ‌‍‍‍‍‍ۚ ‌‍‍‌‌ ‍‍‍
Фа'ин Таұаллаұ Фақадблағтукум Мӓ 'Урсилту Биһи~ 'Илайкум ۚ Ұа Йастаҳлифу Раббӥ Қаұмӓан Ғайракум Ұа Лӓ Таđуррӱнаһу Шай'ӓан ۚнна Раббӥ `Алá Кулли Шай'ин Хафӥžун 011-057 Агар юз ўгириб кетсангиз, батаҳқиқ, мен сизларга нима ила юборилган бўлсам, уни сизларга етказдим. Роббим ўрнингизга сиздан бошқа қавмни келтиради ва сиз Унга ҳеч бир зарар етказа олмассиз. Албатта, Роббим ҳар бир нарсани муҳофаза қилгувчи зотдир, деди. ‌‌ ‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍‍ ‍‌ ‌‌ ‌ ۚ ‌‍‍‍‍ ‌‍ ‍‌ ‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍‌‍‍‍‍‌ۚ ‌‍ ‌ ‍‌ ‍
Ұа Ламмӓ Җӓ'а 'Амрунӓ Наҗҗайнӓ Һӱдӓан Ұа Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Ма`аһу Бирахматин Миннӓ Ұа Наҗҗайнӓһум Мин `Аҙӓбин Ғалӥžин 011-058 Амримиз келган пайтда Ҳудга ва у билан бирга иймон келтирганларга раҳматимиз ила нажот бердик ва уларни қаттиқ азобдан қутқардик. ‍‍‍‌ ‍‍‍‌‌ ‌‌ ‌ ‌‌‌ ‌‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ‍‍‍‍‌ ‌ ‍‌ ‍‍‌ ‍‍
Ұа Тилка `Ӓдун ۖ Җахадӱ Би'ӓйӓти Раббиһим Ұа `Аҫаұ Русулаһу Ұа Аттаба`ӱмра Кулли Җаббӓрин `Анӥдин 011-059 Анави Оддир. Улар Роббилари оятларини инкор қилдилар. Унинг Пайғамбарларига осий бўлдилар. Ҳар хил жабрчи ва қайсарнинг ишига эргашдилар. ‍‍‌‌ۖ‌ ‍‍‍ ‌‍ ‌‍‍‍‍‌‌ ‌‍‌ ‌‍‌ ‍‍‍‌‌
Ұа 'Утби`ӱ Фӥ Һаҙиһи Ад-Дунйӓ Ла`натан Ұа Йаұма Ал-Қийӓмати ۗ 'Алӓнна `Ӓдӓан Кафарӱ Раббаһум ۗ 'Алӓ Бу`дӓан Ли`ӓдин Қаұми Һӱдин 011-060 Ва уларга бу дунёда ҳам, қиёмат кунида ҳам лаънат эргашур. Огоҳ бўлингким, албатта, Одликлар Роббиларига куфр келтирган эдилар. Огоҳ бўлингким, Ҳуд қавми Од йўқолсин-е! (Од қавми Аллоҳнинг йўлига юрмай, ҳар хил золим ва саркашларга эргашганлари учун уларга бу дунёю охиратда лаънат айтилади. Шу билан, Од қиссаси ҳам тамом бўлди. Бу қиссада оғир пайтларни бошларидан кечириб турган Пайғамбаримизга (с.а.в.) ва у зот билан бирга бўлган оз сонли мусулмонларга тасаллилар бор.) ‍‌‍‌ ‌ ‌‍ ‍‍ۗ ‌‌ ‌ ‌‌‌‌ ‌‌ ‌‍ ۗ ‌‌ ‌‌ ‍‍‍‌‌
Ұа 'Илá Ćамӱда 'Аҳӓһум Ҫӓлихӓан ۚ Қӓла Йӓ Қаұми А`будӱ Аллаһа Мӓ Лакум Мин 'Илаһин Ғайруһу ۖ Һуұа 'Анша'акум Мина Ал-'Арđи Ұа Аста`маракум Фӥһӓ Фӓстағфирӱһу Ćумма Тӱбӱ 'Илайһи ۚнна Раббӥ Қарӥбун Муҗӥбун 011-061 Ва Самудга биродарлари Солиҳни (юбордик). У: Эй қавмим, Аллоҳга ибодат қилинг. Сиз учун Ундан ўзга илоҳ йўқ. У сизларни ердан пайдо қилди ва унга сизни ободлиги учун қўйди. Бас, Унга истиғфор айтинг, сўнгра Унга тавба қилинг. Албатта, Роббим яқин ва ижобат қилгувчидир, деди. ‌‌ ‍‍‍‌‌ ‌‍‍‌ۚ ‍ ‌ ‍‌ ۖ ‌ ‌‌‌‍ ‌ ‍‍‍‍‍‌‌ ‌‍‍‍ۚ ‌‍ ‍‍‍
Қӓлӱ Йӓ Ҫӓлиху Қад Кунта Фӥнӓ Марҗӱұӓан Қабла Һӓҙӓ ۖ 'Атанһӓнӓн На`буда Мӓ Йа`буду 'Ӓбӓ'уунӓ Ұа 'Иннанӓ Лафӥ Шаккин Миммӓ Тад`ӱнӓ 'Илайһи Мурӥбин 011-062 Улар: Эй Солиҳ, бундан олдин сен ичимизда орзу қилинган эдинг. Энди бизни ота-боболаримиз ибодат қиладиган нарсага ибодат қилмоғимиздан қайтарасанми? Албатта, биз сен даъват қилаётган нарса ҳақида шак-шубҳадамиз, дедилар. ‌ ‌ ‌ ‍‌‍‍‍ ‌ ‌‌‍‍ۖ ‌‍‌‍‍‍‍‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‍‍‍‌‌ ‌‌‍‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‍‌ ‌‍‍‍‍ ‍
Қӓла Йӓ Қаұми 'Ара'айтумн Кунту `Алá Баййинатин Мин Раббӥ Ұа 'Ӓтӓнӥ Минһу Рахматан Фаман Йанҫурунӥ Мина Аллӓһи 'Ин `Аҫайтуһу ۖ Фамӓ Тазӥдӱнанӥ Ғайра Таҳсӥрин 011-063 У: Эй қавмим, хабар беринг-чи, агар мен Роббим томонидан очиқ-ойдин ҳужжатга эга бўлсам ва менга У томонидан раҳмат берилган бўлса-ю, мен Унга осий бўлсам, ким менга Аллоҳ (азоби)дан (қутулишга) ёрдам беради?! Бас, сиз менга зиёндан ўзгани зиёда қилмайсизлар. ‌‌‍‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍ ‌ ‌ ‍‌ ‌‍ ‌‌ ‍‌‍‍‍ ‌‍ ‌ ‍‌ ‍‌‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍ ۖ ‌ ‌ ‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍
Ұа Йӓ Қаұми Һаҙиһи Нӓқату Аллӓһи Лакум 'Ӓйатан Фаҙарӱһӓ Та'кул Фӥ 'Арđи Аллӓһи Ұа Лӓ Тамассӱһӓ Бисӱн Файа'ҳуҙакум `Аҙӓбун Қарӥбун 011-064 Эй қавмим, Аллоҳнинг мана бу туяси сизга оят-мўъжизадир. Бас, уни тек қўйинглар, Аллоҳнинг ерида еб юрсин, унга ёмонлик етказманглар, акс ҳолда, сизни яқин азоб ушлайди, деди. (Солиҳ (а.с.) ўзларига Аллоҳ таоло томонидан Пайғамбарликларини тасдиқловчи мўъжиза қилиб берилган туяни Самуд қавмига кўрсатиб, эй қавмим, мана бу туя менинг ҳақ Пайғамбар эканимни тасдиқловчи мўъжиза, бу Аллоҳнинг туяси, унга тегманглар, Аллоҳнинг ерида хоҳлаган нарсасини еб юрсин, унга бирор ёмонлик етказа кўрманглар, агар бирор ёмонлик етказсангиз, сизга тезда азоб келади, дедилар.) ‍ ‌‌ ‌ ‌‌‌ ‍ ‌‌‍ ‍ ‌‌ ‌ ‍‍‍‌‌‌ ‍‍‍‌
Фа`ақарӱһӓ Фақӓла Таматта`ӱ Фӥ Дӓрикум Ćалӓćата 'Аййӓмин ۖ Ҙӓлика Ұа`дун Ғайру Макҙӱбин 011-065 Бас, у(туя)ни сўйдилар. Сўнг У (Солиҳ): Диёрингизда уч кун баҳраманд бўлиб туринг. Бу ёлғон бўлмаган ваъдадир, деди. ‍‌‌ ‍‍‍ ‌ ‌‌ ‌‍‍‍ۖ ‌ ‌‌ ‍‍‍‌ ‌
Фаламмӓ Җӓ'а 'Амрунӓ Наҗҗайнӓ Ҫӓлихӓан Ұа Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Ма`аһу Бирахматин Миннӓ Ұа Мин Ҳизйи Йаұми'иҙин ۗнна Раббака Һуұа Ал-Қаұӥйу Ал-`Азӥзу 011-066 Амримиз келган пайтда раҳматимиз ила Солиҳга ва у билан бирга иймон келтирганларга нажот бердик ва ўша куннинг шармандалигидан қутқардик. Албатта, Роббинг, Унинг Ўзи кучли ва азиздир. ‍‍‍‌ ‍‍‍‌‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ‍‍‍‍‌ ‌‍‌ ‍ ‌ۗ ‌‍‍‍
Ұа 'Аҳаҙа Ал-Лаҙӥна Žаламӱ Аҫ-Ҫайхату Фа'аҫбахӱ Фӥ Дийӓриһим Җӓćимӥна 011-067 Ва зулм қилганларни даҳшатли қичқириқ олди. Бас, диёрларида тўкилдилар. ‌‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍ ‍‌ ‌
Ка'ан Лам Йағнаұ Фӥһӓ ۗ 'Алӓнна Ćамӱда Кафарӱ Раббаһум ۗ 'Алӓ Бу`дӓан Лиćамӱда 011-068 Худди унда турмаганга ўхшаб. Огоҳ бўлингким, албатта, Самуд (қавми) Роббиларига куфр келтирган эдилар. Огоҳ бўлингким, Самуд йўқолсин-е! ‍‍‍‌‌ ‍ۗ ‌‌ ‌‍‍‌‌ ‌‌ ‌‍ ۗ ‌‌ ‌‌ ‌
Ұа Лақад Җӓ'ат Русулунӓбрӓһӥма Бил-Бушрá Қӓлӱ Салӓмӓан ۖ Қӓла Салӓмун ۖ Фамӓ Лабиćа 'Ан Җӓ'а Би`иҗлин Ханӥҙин 011-069 Батаҳқиқ, элчиларимиз Иброҳимга хушхабар келтирдилар. Улар: Салом, дедилар. У: Салом, деди. Ва кўп ўтмай қовурилган бузоқ келтирди. (Ҳуд қиссаларидан фарқли ўлароқ, Иброҳимнинг (а.с.) қиссалари бошидан эмас, балки бир кўриниши келтирилмоқда. Бу эса, Лут (а.с.) қиссасига кириш учундир.) ‌ ‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌‍‍‌‍‍‍‍‍ ‍‌‌ ‌ ‌ۖ ۖ ‌ ‌‌‍‍‌‌ ‍‍‍
Фаламмӓ Ра'á 'Айдийаһум Лӓ Таҫилу 'Илайһи Накираһум Ұа 'Аұҗаса Минһум Ҳӥфатан ۚ Қӓлӱ Лӓ Таҳаф 'Иннӓ 'Урсилнӓ 'Илá Қаұми Лӱҭин 011-070 Уларнинг қўллари у(таом)га етмаётганини кўриб, улардан ҳайрон бўлди ва ичида хавфсиради. Улар: Қўрқма, биз Лут қавмига юборилганмиз, дедилар. (Фаришталар одам суратида келган эдилар. Шунинг учун Иброҳим (а.с.) саҳроликларнинг меҳмондўстликлари асосида уларни зиёфат қилишга шошилдилар. Тезда пиширилган бузоқ гўштини олиб келиб, меҳмонлар олдига қўйганларида фаришталар таом емасликлари сабабидан унга қўл узатмай ўтиравердилар. Бу ҳол Иброҳимга (а.с.) ғалати кўринди ва улардан хавфсирай бошладилар.) ‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍ ‍ ‌‌‌ ‍‌‍‍‍‌ ۚ ‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌‍‌ ‌‌
Ұа Амра'атуһу Қӓ'иматун Фаđахикат Фабашшарнӓһӓ Би'исхӓқа Ұа Мин Ұарӓ'и 'Исхӓқа Йа`қӱба 011-071 Тик турган хотини кулди. Бас, Биз у(хотин)га Исҳоқнинг ва Исҳоқдан кейин Яъқубнинг хушхабарини бердик. (Иброҳимнинг (а.с.) фаришталар билан қилаётган суҳбатларини тик туриб эшитаётган у кишининг аёллари, фаришталарнинг Лут қавмига азоб олиб кетаётганини эшитиб кулдилар. Лекин у аёлга аталган бошқа гап бор эди.) ‌‍‌‍ ‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍ ‌‍‌ ‌‌‍‍‌‌‌ ‌‍‍‍‍‍
Қӓлат Йӓ Ұайлатӓ 'А'алиду Ұа 'Анӓ `Аҗӱзун Ұа Һаҙӓ Ба`лӥ Шайҳӓан ۖнна Һӓҙӓ Лашай'ун `Аҗӥбун 011-072 У: Вой шўрим, ўзим кампир, манави эрим чол бўлса ҳам, туғаманми?! Бу қизиқ нарса-ку! деди. (Иброҳимнинг (а.с.) ҳам аёлларининг ҳам ёши ўтиб қолган эди.) ‍ ‌ ‌‍‌ ‌‌‌ ‌‌‌ ‍‍‍‌ ‌‌‌ ‍‍‍‍‌ۖ ‌‌ ‍
Қӓлӱ 'Ата`җабӥна Мин 'Амри Аллӓһи ۖ Рахмату Аллӓһи Ұа Баракӓтуһу `Алайкум 'Аһла Ал-Байти ۚннаһу Хамӥдун Маҗӥдун 011-073 Улар: Аллоҳнинг амридан ажабланасанми? Эй аҳли байтлар, сизларга Аллоҳнинг раҳмати ва баракотлари бўлгай. Албатта, У мақталган ва буюк зотдир, дедилар. ‍‍‌ ‌‍‍‍‍‍ ‍‌ ‌‍‍‍‌ ۖ ‌‍ ‍ ‌‍‍‍ۚ‍‍‍
Фаламмӓ Ҙаһаба `Ан 'Ибрӓһӥма Ар-Раұ`у Ұа Җӓ'ат/һу Ал-Бушрá Йуҗӓдилунӓ Фӥ Қаұми Лӱҭин 011-074 Иброҳимдан қўрқинч кетиб, хушхабар етгач, Биз билан Лут қавми ҳақида баҳслаша бошлади. ‍‍‍‌ ‌ ‍‌‍‍‌‍‍‍‍ ‌‍‍‍‌‌ ‌‌
нна 'Ибрӓһӥма Лахалӥмун 'Аұұӓһун Мунӥбун 011-075 Албатта, Иброҳим ҳалийм, тазарруъли ва (Аллоҳга) тез қайтувчидир. (Фаришталарнинг мақсадларини билгандан сўнг Иброҳимдан (а.с.) қўрқинч кетди. У кишига фаришталар келтирган хушхабар етди. Лекин у киши фаришталар хушхабар келтиргани билан бирга Лут қавмидан ташвишга тушиб, улар ҳақида тортиша бошладилар.) ‍‍‌‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‌
Йӓбрӓһӥму 'А`риđ `Ан Һӓҙӓ ۖннаһу Қад Җӓ'а 'Амру Раббика ۖ Ұа 'Иннаһум 'Ӓтӥһим `Аҙӓбун Ғайру Мардӱдин 011-076 Эй Иброҳим, бундан воз кеч. Чунки Роббингнинг амри келиб бўлган. Албатта, уларга қайтарилмас азоб келгусидир, дейишди. ‌ ‌‍‍‌‍‍‍‍‍ ‌‍ ‍‌ ۖ ‌ ‍‍‍‌‌ ‌‌ ‌‍ ۖ ‌‌‍ ‌ ‍‍‌ ‍‍‍‌ ‌‌‌
Ұа Ламмӓ Җӓ'ат Русулунӓ Лӱҭӓан Сӥ'а Биһим Ұа Đӓқа Биһим Ҙар`ӓан Ұа Қӓла Һӓҙӓ Йаұмун `Аҫӥбун 011-077 Элчиларимиз Лутга келган пайтларида, у уларни (кўриб) ёмон ҳолга тушди ва қўл-оёғи бўшашди ҳамда: Бу қийин кундир, деди. (Чунки Лут (а.с.) қавмининг жинояткор эканини яхши билардилар. Улар дунёда ҳеч ким қилмаган гуноҳни қилаётган эдилар. Бу золим қавмга Аллоҳнинг азоби келиши муқаррар эди. Аммо қачон келишини ҳеч ким билмас эди. Жумладан, Лут (а.с.) ҳам. Аммо ҳузурларига Аллоҳнинг элчилари бўлмиш фаришталар келганида Лут (а.с.) қавмига азоб келганини англадилар.) ‍‍‍‌ ‍‍‍‌ ‌‌ ‍‌‌ ‍‍‍‌ ‌‍ ‌‌‌ ‌‍ ‌‌ ‍‍‍
Ұа Җӓ'аһу Қаұмуһу Йуһра`ӱна 'Илайһи Ұа Мин Қаблу Кӓнӱ Йа`малӱна Ас-Саййи'ӓти ۚ Қӓла Йӓ Қаұми Һӓ'уулӓ' Банӓтӥ Һунна 'Аҭһару Лакум Фа ۖ Аттақӱ Аллаһа Ұа Лӓ Туҳзӱнӥ Фӥ Đайфӥ ۖ 'Алайса Минкум Раҗулун Рашӥдун 011-078 Қавми унга шошилиб, ҳаллослаб етиб келди. Улар бундан олдин гуноҳлар қилар эдилар. У: Эй қавмим, анаву қизларим сизлар учун покроқ-ку. Бас, Аллоҳдан қўрқинг! Меҳмонларим ҳақида мени шарманда қилманг. Ичингизда бирорта тузукроқ одам йўқми?! деди. (Мазкур қавм баччабозлик қилардилар. Лутнинг (а.с.) меҳмонга ёш йигитларнинг келишидан ёмон ҳолга тушишлари ва қўл-оёқлари бўшашишлари ҳам, юқорида айтиб ўтилганидек, шу боисдан эди. Қавмнинг нияти кўринишидан маълум эди.) ‍‍ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍ ‌‍‌ ‍‍‌ ‍‍‍ ‍‍‍‍ ۚ ‍‍‌‌‌ ‍‍‍‍‌ ۖ‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍ ۖ ‌‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍ ‌‍ ‌ ‌‍
Қӓлӱ Лақад `Алимта Мӓ Ланӓ Фӥ Банӓтика Мин Хаққин Ұа 'Иннака Лата`ламу Мӓ Нурӥду 011-079 Улар: Сенинг қизларингда бизнинг ҳаққимиз йўқлигини билгансан ва биз нимани хоҳлашимизни, албатта, сен биласан, дедилар. ‌ ‍‍‍‌ ‌ ‌ ‍‌‌ ‌‌‍ ‌ ‍
Қӓла Лаұ 'Анна Лӥ Бикум Қӱұатан 'Аұ 'Ӓұӥ 'Илá Рукнин Шадӥдин 011-080 У: Қани энди сизларга қувватим етса эди ёки мустаҳкам ерга беркинсайдим, деди. ‌ ‌ ‍ ‌‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌
Қӓлӱ Йӓ Лӱҭу 'Иннӓ Русулу Раббика Лан Йаҫилӱ 'Илайка ۖ Фа'асри Би'аһлика Биқиҭн Мина Ал-Лайли Ұа Лӓ Йалтафит Минкум 'Ахадун 'Иллӓ Амра'атака ۖннаһу Муҫӥбуһӓ Мӓҫӓбаһум ۚнна Маұ`идаһуму Аҫ-Ҫубху ۚ 'Алайса Аҫ-Ҫубху Биқарӥбин 011-081 Улар: Эй Лут, биз Роббингнинг элчиларимиз, булар сенга ҳаргиз тега олмаслар. Бас, кечанинг бир бўлагида аҳлинг ила юргин ва сизлардан хотинингдан бошқа ҳеч ким ўгирилмасин. Чунки уларга етадиган мусибат у (аёл)га-да етгувчидир. Уларга тайин қилинган вақт субҳдир. Субҳ яқин эмасми?! дедилар. ‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌ ‌‍ ‍‌‍‍‍‍‌ ‌‍‍‍ۖ‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌‍‍‍ ‌‌‌ ‌‌ ۖ‍‍‍‌ ‍‌ ‌‍ۚ ‍‍‍‍ۚ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍
Фаламмӓ Җӓ'а 'Амрунӓ Җа`алнӓ `Ӓлийаһӓ Сӓфилаһӓ Ұа 'Амҭарнӓ `Алайһӓ Хиҗӓратан Мин Сиҗҗӥлин Манđӱдин 011-082 Амримиз келган пайтда у ўлкани остин-устун қилдик ва устидан кетма-кет сопол тошларни ёғдирдик. ‍‍‍‌ ‍‍‍‌‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌‍‍‍‍‌ ‌ ‌‍ ‌ ‍‌‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍‍‌
Мусаұұаматан `Инда Раббика ۖ Ұа Мӓ Һийа Мина Аž-Žӓлимӥна Биба`ӥдин 011-083 Уларга Роббинг ҳузурида белги қўйилган эди ва улар золимлардан узоқ эмасдир. (Лут қавми истиқомат қилган диёрлар беш шаҳар-қишлоқдан иборат бўлган, уларнинг каттаси Садум деб номланган. Аллоҳ таоло уларнинг барчасини остин-устин қилиб ташлаганидан сўнг, устидан лойи қотиб қолган тош ёғдирган.) ‍‌‍‍‍‌ ‌‍ ۖ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍
Ұа 'Илá Мадйана 'Аҳӓһум Шу`айбӓан ۚ Қӓла Йӓ Қаұми А`будӱ Аллаһа Мӓ Лакум Мин 'Илаһин Ғайруһу ۖ Ұа Лӓ Танқуҫӱ Ал-Микйӓ Ла Ұа ۚ Ал-Мӥзӓна 'Иннӥрӓкум Биҳайрин Ұа 'Иннӥҳӓфу `Алайкум `Аҙӓба Йаұмин Мухӥҭин 011-084 Ва Мадянга биродарлари Шуайбни (юбордик). У: Эй қавмим, Аллоҳга ибодат қилинг, сиз учун Ундан ўзга илоҳ йўқ. Ўлчовни ва тортишни камайтирманглар. Албатта, мен сизларнинг яхшиликда (мўл-кўлликда) эканликларингизни кўриб турибман. Албатта, мен сизларга қамровли кун азобидан қўрқмоқдаман. ‌‌ ‍ ‌‍‍ ‌ۚ ‍ ‌ ‍‌ ‌‌ ۖ ‍‌‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ۚ ‌‌‍‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌‌ ‌‍ ‍‍‌‌ ‍
Ұа Йӓ Қаұми 'Аұфӱ Ал-Микйӓла Ұа Ал-Мӥзӓна Бил-Қисҭи ۖ Ұа Лӓ Табҳасӱ Анӓса 'Ашйӓ'аһум Ұа Лӓ Та`ćаұ Фӥ Ал-'Арđи Муфсидӥна 011-085 Эй қавмим, ўлчаш ва тортишни адолат ила мукаммал қилинг. Одамларнинг нарсаларини камайтириб қолманг ва ер юзида бузғунчилик қилиб юрманг. ‌‌‍‍‍‍‌‍‍‍‍ ۖ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‌ ‌‌ ‌‌ ‌‍
Бақӥйату Аллӓһи Ҳайрун Лакумн Кунтум Му'уминӥна ۚ Ұа Мӓ 'Анӓ `Алайкум Бихафӥžин 011-086 Агар мўмин бўлсангиз, Аллоҳнинг наздида боқий қолувчи сиз учун яхшироқдир. Мен сизнинг устингизда қўриқчи эмасман, деди. ‍‍‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍ ‍‍‍‍ۚ ‌‍‌ ‌‌ ‍
Қӓлӱ Йӓ Шу`айбу 'Аҫалӓтука Та'мурука 'Ан Натрука Мӓ Йа`буду 'Ӓбӓ'уунӓ 'Аұ 'Ан Наф`ала Фӥмұӓлинӓ Мӓ Нашӓۖннака Ла'анта Ал-Халӥму Ар-Рашӥду 011-087 Улар: Эй Шуайб, сенга бизнинг оталаримиз ибодат қиладиган нарсани тарк қилмоғимизни ёки молларимизда хоҳлаганимизни қилмаслигимизни намозинг амр қилмоқдами?! Сен жуда ҳалийм ва рашид экансан-да, дедилар. (Мадян аҳолисининг бу гапи ҳозирги жоҳилият аҳлининг Исломга даъват қилувчига: Намозингни ўқисанг-чи бизнинг ишларимизга аралашмасдан, деган гапларининг худди ўзи.) ‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍ ‌‌ ‌ ‌ ‌‍‍‍‌‍‌ ‌‌‌ ‌‌ ‌‌‌ ‌ ‍‍‍‌‌ ۖ‍ ‌‍‍‍
Қӓла Йӓ Қаұми 'Ара'айтумн Кунту `Алá Баййинатин Мин Раббӥ Ұа Разақанӥ Минһу Ризқӓан Хасанӓан ۚ Ұа Мӓрӥду 'Ан 'Уҳӓлифакум 'Илá Мӓ 'Анһӓкум `Анһу ۚ 'Ин 'Урӥду 'Иллӓ Ал-'Иҫлӓха Мӓ Астаҭа`ту ۚ Ұа Мӓ Таұфӥқӥ 'Иллӓ Биллӓһи ۚ `Алайһи Таұаккалту Ұа 'Илайһи 'Унӥбу 011-088 У: Эй қавмим, хабар беринглар-чи, агар мен Роббимдан аниқ ҳужжатга эга бўлсам-чи ва мени Ўзи тарафидан яхши ризқ ила ризқлантирган бўлса-чи?! Мен сизларни ўзим қайтараётган нарсада ўзим хилоф қилмоқчи эмасман. Мен имконим борича ислоҳ қилишдан ўзга ҳеч нарсани хоҳламасман. Менинг муваффақиятим фақат Аллоҳга боғлиқ. Унгагина таваккал қилдим. Унгагина қайтаман. (Аввалги гапларингизни ўйламай, шошилиб, бебошларга қўшилиб айтиб қўйган бўлишингиз мумкин. Аммо энди ўйлаб кўриб, шошилмасдан, ақлни пешлаб туриб, хабар беринглар-чи, агар мен Роббимдан аниқ ҳужжатга эга бўлсам-чи?! Унда нима деган одам бўласиз? Менинг Пайғамбарлигим ҳақ. Мен ўзим биламан. Аллоҳ менга ваҳий юборади, амр қилади. Мен одамларга етказаман. Мени инкор қилаётганингиз нотўғри. Сизларни тижоратда ҳалол бўлишга, одамларнинг ҳаққини уриб қолмасликка, иқтисодий муомалаларда адолат қилишга даъват этишимни нотўғри тушунманглар. Бунинг орқасида бирор манфаат қозонмоқчи эмасман. Аллоҳ таоло менга яхши ризқни бериб қўйган.) ‌‌‍‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍ ‌ ‌ ‍‌ ‌‍ ‌‌‍‌‍‍ ‍‌‍‍‌‍‍‌ ۚ ‌‍‌ ‌‍‍‍‍‌ ‌‌ ‌‍‍ ‌‌ ‍‌ ‌‌‍ ‍‌‍‍ۚ ‌‌‍‍‍‍‌ ‌‌ ‍ ‌ ‍‍ۚ ‌‌ ‍‍‍ ‌‌ ‍ۚ‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍ ‌
Ұа Йӓ Қаұми Лӓ Йаҗриманнакум Шиқӓқӥн Йуҫӥбакум Миćлу Мӓҫӓба Қаұма Нӱхин 'Аұ Қаұма Һӱдин 'Аұ Қаұма Ҫӓлихин ۚ Ұа Мӓ Қаұму Лӱҭин Минкум Биба`ӥдин 011-089 Эй қавмим, менга хилоф қилишингиз сизларни ё Нуҳ қавмига, ё Ҳуд қавмига, ёки Солиҳ қавмига етган мусибатга ўхшаш мусибат етишига олиб бормасин. Лут қавми сизлардан узоқ эмас. (Яъни, Нуҳ, Ҳуд, ва Солиҳ қавмига етган мусибатлар сизга ҳам етмаслигини хоҳласангиз, менга хилоф қилишни йиғиштиринг. Чунки ўша қавмлар Пайғамбарларига хилоф қилишлари оқибатида мусибатлар, азоб-уқубатларга дучор бўлишган эди. Сизлар ҳам менга қарши чиқмоқдасиз, агар шу хилда давом этаверсангиз, худди ўша қавмларга етган мусибатлар сизларга ҳам етиши турган гап. Улар яшаган жойлар сизга яқин. Улар яшаган замон ҳам сиз яшаётган замондан узоқ эмас. Ибрат олинглар. Ҳали ҳам вақт бор. Ўзингизни ўнглаб олишингиз мумкин.) ‌ ‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍ ‌‌‍‍‍ ‍‌ ‌‍ ‍‍ ‌‌‌ ‍‍‌‌ ‌‌‌ ۚ ‌‌ ‍‍‌ ‍‌‍‍
Ұа Астағфирӱ Раббакум Ćумма Тӱбӱ 'Илайһи ۚнна Раббӥ Рахӥмун Ұадӱдун 011-090 Роббингизга истиғфор айтинг, сўнгра Унга тавба қилинг. Албатта, Роббим раҳмли ва шафқатли зотдир, деди. ‌‍‍‍‍‌‌ ‌‍‌ ‌‍‍‍ۚ ‌‍ ‌‍‍‍‍‌ ‌‌‌‌
Қӓлӱ Йӓ Шу`айбу Мӓ Нафқаһу Каćӥрӓан Миммӓ Тақӱлу Ұа 'Иннӓ Ланарӓка Фӥнӓ Đа`ӥфӓан ۖ Ұа Лаұлӓ Раһҭука Лараҗамнӓка ۖ Ұа Мӓнта `Алайнӓ Би`азӥзин 011-091 Улар: Эй Шуайб, айтганларингнинг кўпини яхши тушунмадик ва биз сени ичимизда заифҳол кўряпмиз, агар одамларинг бўлмаганида, сени тошбўрон қилар эдик. Сенинг ўзинг биз учун қимматли эмассан, дедилар. ‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍ ‌‌‍‌ ‍‍‌ۖ ‌‌ ‌‍‍‍‍ ‍‍‍ ۖ ‌‍‌ ‌‌‍ ‌
Қӓла Йӓ Қаұми 'Араһҭӥ 'А`аззу `Алайкум Мина Аллӓһи Ұа Аттаҳаҙтумӱһу Ұарӓ'акум Žиһрӥйӓан ۖнна Раббӥ Бимӓ Та`малӱна Мухӥҭун 011-092 У:Эй қавмим, менинг одамларим сизлар учун Аллоҳдан кўра азизроқми?! Унга орқангизни ўгириб олдингиз. Албатта, Роббим қилаётган амалларингизни иҳота қилувчидир. ‌‌‍‍‍ ‌‌ ‍ ‌‍‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‌‍‍ۖ ‌‍ ‌ ‍‍‍
Ұа Йӓ Қаұми А`малӱ `Алá Макӓнатикумннӥ `Ӓмилун ۖ Саұфа Та`ламӱна Ман Йа'тӥһи `Аҙӓбун Йуҳзӥһи Ұа Ман Һуұа Кӓҙибун ۖ Ұа Артақибӱннӥ Ма`акум Рақӥбун 011-093 Эй қавмим, имконингиздаги амални қилаверинг, мен ҳам амал қилувчиман. Тезда кимга шарманда қиладиган азоб келишини ва ким ёлғончи эканини биласизлар. Кутинглар, мен ҳам сизлар ила кутувчиман, деди. ‌ ‌ ‌‍ ‌ۖ‍‍ ‍‌‍‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌ ‌ۖ‌‍‍‍‍‍‌ ‌‍ ‌‍
Ұа Ламмӓ Җӓ'а 'Амрунӓ Наҗҗайнӓ Шу`айбӓан Ұа Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Ма`аһу Бирахматин Миннӓ Ұа 'Аҳаҙати Ал-Лаҙӥна Žаламӱ Аҫ-Ҫайхату Фа'аҫбахӱ Фӥ Дийӓриһим Җӓćимӥна 011-094 Амримиз келган пайтда Шуайбга ва у билан бирга иймонга келганларга раҳматимиз ила нажот бердик. Зулм қилганларни эса, қичқириқ тутди ва диёрларида тўкилдилар. ‍‍‍‌ ‍‍‍‌‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ‍‍‍‍‌ ‌‌‍‍‍‍‍‍‍ ‍‌ ‌
Ка'ан Лам Йағнаұ Фӥһӓ ۗ 'Алӓ Бу`дӓан Лимадйана Камӓ Ба`идат Ćамӱду 011-095 Худди у ерда яшамаганлардек. Огоҳ бўлингким, худди Самуд йўқолгандек, Мадян ҳам йўқолди. (Мадян аҳлини ҳалок этиш учун тайин қилинган вақт келиб, амримиз етганида, одатдагидек, Пайғамбаримиз Шуайб ва у билан бирга бўлган мўминларга нажот бердик. Зулмкор бўлган кофирларни эса, биз томондан келган бир қичқириқ тутди ва ҳаммалари турган жойларида тўкилиб қолдилар. Худди ер юзида яшамагандек адо бўлдилар. Шуайбнинг (а.с.) қавми Мадян аҳли ҳам, Солиҳнинг (а.с.) қавми Самуд каби, йўқолди, узоқ бўлди.) ‍‍‍‌‌ ‍ۗ ‌‌ ‌‌ ‍ ‌ ‌
Ұа Лақад 'Арсалнӓ Мӱсá Би'ӓйӓтинӓ Ұа Сулҭӓнин Мубӥнин 011-096 Батаҳқиқ, Биз Мусони оятларимиз ва очиқ-ойдин ҳужжатимиз ила юбордик. ‌ ‌‌‌ ‌ ‌ ‌‍‍‍
'Илá Фирұна Ұа Мала'иһи Фа Аттаба`ӱмра Фирұна ۖ Ұа Мӓмру Фирұна Бирашӥдин 011-097 Фиръавнга ва унинг одамларига. Бас, улар Фиръавн ишига эргашдилар. Фиръавннинг иши эса тўғри эмасди! ‌ ‍ ‌‍‌ ‌‍‌ ‍ ۖ ‌‍‌ ‌‌ ‍
Йақдуму Қаұмаһу Йаұма Ал-Қийӓмати Фа'аұрадаһуму Анӓра ۖ Ұа Би'са Ал-Ұирду Ал-Маұрӱду 011-098 У қиёмат куни қавмининг олдига тушиб, уларни дўзахга бошлаб келтирадир. У жой қандай ҳам ёмон тушиш жойидир. (Биз тушган жойи деб таржима қилган сўз ояти каримада сув ичгани тушган жойи деган маънони англатувчи ал-вардул мавруд ибораси ила келган. Қавм бу дунёда Аллоҳ таолонинг амрини қўйиб, Фиръавнга эргашгани учун қиёмат куни ҳам унга эргашадилар. У эса, иссиқда куйиб-ёнган қавмни, сув ичишга бошлаб бораман, деб ҳаракат қилади-ю, олиб борган жойи дўзахнинг қаъри бўлади. У қандай ҳам ёмон жой.) ‍‍‍‍ ‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍‍‌‍ۖ‍‍‌‌ ‌‌‌
Ұа 'Утби`ӱ Фӥ Һаҙиһи Ла`натан Ұа Йаұма Ал-Қийӓмати ۚ Би'са Ар-Рифду Ал-Марфӱду 011-099 Бу дунёда ҳам, қиёмат кунида ҳам уларга лаънат эргашадир. Бу қандай ҳам ёмон ёрдамдир! ‌ ‌‍ ‍‍ۚ ‍‌
Ҙӓлика Мин 'Анбӓ Ал-Қурá Нақуҫҫуһу `Алайка ۖ Минһӓ Қӓ'имун Ұа Хаҫӥдун 011-100 Мана буларшаҳарларнинг хабарларидан бўлиб, уларни сенга қисса қилаётирмиз. Улардан (ўз ўрнида) турганлари ҳам бор, йиқилганлари ҳам бор. ‍‌ ‌‌‍‍‍‍‌‌ ‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍ۖ ‍‌‍‍‍‌ ‌ ‌‍‍‍
Ұа Мӓ Žаламнӓһум Ұа Лакин Žаламӱнфусаһум ۖ Фамӓғнат `Анһум 'Ӓлиһатуһуму Аллатӥ Йад`ӱна Мин Дӱни Аллӓһи Мин Шайн Ламмӓ Җӓ'а 'Амру Раббика ۖ Ұа Мӓ Зӓдӱһум Ғайра Татбӥбин 011-101 Биз уларга зулм қилмадик. Лекин ўзларига зулм қилдилар. Роббингнинг амри келган пайтда Аллоҳни қўйиб илтижо қилган худолари ҳеч бир нарсада уларнинг ҳожатларини чиқара олмади. Уларга зиёндан бошқани зиёда қилмадилар. ‍ ‌‍‌ ‍‍‌ ‌‌ۖ‌ ‌‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍ ‌ ‍‍ ‍‌‍‍‌ ‍ ‍‌‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍‌‌ ‌‌ ‌‍ ۖ ‌‌ ‌‌‌‌ ‍‍
Ұа Каҙалика 'Аҳҙу Раббика 'Иҙӓҳаҙа Ал-Қурá Ұа Һийа Žӓлиматун ۚнна 'Аҳҙаһу~ 'Алӥмун Шадӥдун 011-102 Роббинг золим шаҳарларни ушлаганида, ана шундай ушлайдир. Албатта, Унинг ушлаши аламли ва шиддатлидир. ‌‍‍‌ ‌‍ ‌‌‌ ‌‍‍‌ ‍‍‌‌ ‌ ‍‌ۚ ‌‍~ ‌‍‍‍‍‍‌
нна Фӥ Ҙӓлика Ла'ӓйатан Лиман Ҳӓфа `Аҙӓба Ал-'Ӓҳирати ۚ Ҙӓлика Йаұмун Маҗмӱн Лаһу Анӓсу Ұа Ҙалика Йаұмун Маш/һӱдун 011-103 Албатта, бунда охират азобидан қўрққан кимса учун ибрат бордир. Бу кун одамлар жамланадиган бир кундир. Бу кун шоҳид бўлинадиган кундир. ‌ ‍‌ ‍‍‌ ‍‍ ۚ ‌ ‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ‌
Ұа Мӓ Ну'уаҳҳируһу~ 'Иллӓ Ли'җалин Ма`дӱдин 011-104 Уни Биз фақат саноқли муддатга кечиктирамиз. ‌ ‍‍‍~ ‌‌ ‌ ‌‌
Йаұма Йа'ти Лӓ Такалламу Нафсун 'Иллӓ Би'иҙниһи ۚ Фаминһум Шақӥйун Ұа Са`ӥдун 011-105 У келган кунда ҳеч бир жон гапира олмас. Магар У зотнинг изни ила (гапирур). Бас, улардан бадбахтлари ва бахтлилари бордир. ‌ ‌‌ ‌‌ ‌‍ ۚ ‍‌‍‍‍ ‍‍‍‌ ‌
Фа'аммӓ Ал-Лаҙӥна Шақӱ Фафӥ Анӓри Лаһум Фӥһӓ Зафӥрун Ұа Шаһӥқун 011-106 Бас, бадбахт бўлганлар дўзахдалар. У ерда улар дод-фарёд қилурлар. ‍‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌ ‌‍‍‍‍‌ ‌‍
Ҳӓлидӥна Фӥһӓ Мӓ Дӓмати Ас-Самӓұӓту Ұа Ал-'Арđу 'Иллӓ Мӓ ШӓРаббука ۚнна Раббака Фа``ӓлун Лимӓ Йурӥду 011-107 Улар, модомики осмонлару ер бор экан, унда абадий қолурлар. Магар Роббинг хоҳласа, (абадий қолмаслар). Албатта, Роббинг нимани хоҳласа, қилгувчи зотдир. (Яъни, улар дўзахда абадий қолурлар. Магар Аллоҳ хоҳласа, баъзиларини озод этиши мумкин. Чунки Аллоҳ хоҳлаганини қилгувчи зотдир.) ‍‍‍‍ ‌ ‌ ‌‌ ‍‌‍‍‌‌‍ ‌‌ ‌ ‍‍‍‌‌ ‌‍ ۚ ‌‍‍‍ ‌ ‌ ‍
Ұа 'Аммӓ Ал-Лаҙӥна Су`идӱ Фафӥ Ал-Җаннати Ҳӓлидӥна Фӥһӓ Мӓ Дӓмати Ас-Самӓұӓту Ұа Ал-'Арđу 'Иллӓ Мӓ ШӓРаббука ۖҭӓ'ан Ғайра Маҗҙӱҙин 011-108 Бахтли бўлганлар жаннатдадирлар. Улар унда, модомики осмонлару ер бор экан, абадийлар. Магар Аллоҳ хоҳласа, (Ўзи билур). Бу туганмас инъомдир. (Яъни, бахтлилар жаннатда абадий қолиш билан бирга, туганмас неъматларга ҳам эга бўладилар. Саҳиҳ ҳадисда ривоят қилинишича, уларга: Эй аҳли жаннатлар, сизлар энди абадий яшайсизлар, ўлмайсизлар, абадий ёш бўласизлар, қаримайсизлар, абадий соғ бўласизлар, бемор бўлмайсизлар, абадий неъматда бўласизлар, ноумид бўлмайсизлар, дейилади.) ‍‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍ ‌ ‌ ‌‌ ‍‌‍‍‌‌‍ ‌‌ ‌ ‍‍‍‌‌ ‌‍ ۖ‍‍‌‌ ‍‍‌ ‍‍‍‍‌‌
Фалӓ Таку Фӥ Мирйатин Миммӓ Йа`буду Һӓ'уулӓ' ۚ Мӓ Йа`будӱна 'Иллӓ Камӓ Йа`буду 'Ӓбӓ'ууһум Мин Қаблу ۚ Ұа 'Иннӓ Ламуұаффӱһум Наҫӥбаһум Ғайра Манқӱҫин 011-109 Сен анавилар ибодат қилаётган нарсада шак-шубҳада бўлма. Улар олдин оталари ибодат қилганга ўхшаш ибодат қилурлар, холос. Ва, албатта, Биз уларга насибаларини камситмай, тўлиқ қилиб берамиз. ‌ ‍‌ ‍‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‌‌‌ ۚ‍‍‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌‍‍‍‌ ‍‌ ‍‍ۚ ‌‌‍‌ ‍‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍‍
Ұа Лақад 'Ӓтайнӓ Мӱсá Ал-Китӓба Фӓҳтулифа Фӥһи ۚ Ұа Лаұлӓ Калиматун Сабақат Мин Раббика Лақуđийа Байнаһум ۚ Ұа 'Иннаһум Лафӥ Шаккин Минһу Мурӥбин 011-110 Батаҳқиқ, Мусога китобни бердик. Бас, у ҳақида ихтилоф қилинди. Агар Роббингдан ўтган сўз бўлмаганида, ораларида ҳукм чиқарган бўлар эди. Ва, албатта, улар ундан шак-шубҳададирлар. ‌ ‌‌ ‌ ‍‍ ‍ ‍‍‍‍ۚ ‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‍‌ ‌‍‍‍‍‍ۚ ‌‌‌ ‍‌‍‍‍ ‍
Ұа 'Инна Куллӓ Ламмӓ Лайуұаффийаннаһум Раббука 'А`мӓлаһум ۚннаһу Бимӓ Йа`малӱна Ҳабӥрун 011-111 Албатта, Роббинг ҳаммага амалларига яраша тўлиқ вафо қилур. Чунки У қилаётган нарсаларидан хабардордир. ‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌‍ۚ ‌ ‍‍‍
Фӓстақим Камӓ 'Умирта Ұа Ман Тӓба Ма`ака Ұа Лӓ Таҭғаұ ۚннаһу Бимӓ Та`малӱна Баҫӥрун 011-112 Бас, сен ва сен билан тавба қилганлар мустақийм туринглар ва туғёнга кетманглар. Чунки У нима қилаётганингизни кўриб тургувчидир. (Яъни, Пайғамбар (с.а.в.) ва мўминлар тўғри йўлдаАллоҳнинг динида собит турмоқликлари, бардавом бўлмоқлари лозим. Улар ҳаддан ошиб, туғёнга кетиши мумкин эмас. Агар мустақийм турмасангиз ва туғёнга кетсангиз, ўзингизга қийин бўлади. Чунки У нима қилаётганингизни кўриб тургувчидир.) ‍‍‍ ‍‌ ‌‍ ‌‍‌‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ۚ ‌ ‍‍‍‍‍
Ұа Лӓ Тарканӱ 'Илá Ал-Лаҙӥна Žаламӱ Фатамассакуму Анӓру Ұа Мӓ Лакум Мин Дӱни Аллӓһи Мин 'Аұлийӓ'а Ćумма Лӓ Тунҫарӱна 011-113 Зулм қилганларга мойил бўлманглар. Яна сизни дўзах олови тутмасин. Сиз учун Аллоҳдан ўзга дўстлар йўқ. Сўнгра ёрдам берилмайсизлар. ‌ ‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‌‌ ‍‌‍‍‌ ‍ ‍‌ ‌‌‍‍‍‌‌ ‍ ‌ ‍‌‍‍‍‍‍‌
Ұа 'Ақими Аҫ-Ҫалӓата Ҭарафайи Ан-Наһӓри Ұа Зулафӓан Мина Ал-Лайли ۚнна Ал-Хасанӓти Йуҙ/һибна Ас-Саййи'ӓти ۚ Ҙӓлика Ҙикрá Лилҙҙӓкирӥна 011-114 Кундузнинг икки тарафида ва кечанинг бир бўлагида намозни тўкис адо қил! Албатта, яхшиликлар ёмонликларни кетказади. Бу эса, эсловчиларга эслатмадир. (Уламоларимиз ояти каримадаги Кундузнинг икки тарафида адо қилинадиган намоз бомдод, пешин ва аср намозлари, кечанинг бир бўлагида адо этиладиган намоз шом ва хуфтон намозлари, дейишган. Мўмин киши томонидан қилинган ҳар бир яхши иш ёмонликларни кетказади. Намоз ўша яхшиликларнинг гултожидир. Ушбу оятда оғир ва аҳамиятли ишларни қилишда, Аллоҳнинг амрига бўйсунишда, кўрсатган йўли ва йўллаган динида мустақийм туришдек масъулиятли ишда намоз ва яхшилик қилиш ила олдинга йўл очишга ундаш бор.) ‌‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‌‍‍‍‍ۚ ‍‍‍‍‍‍‍‍ ۚ ‌ ‌‍‌‌ ‌‍
Ұа Аҫбир Фа'инна Аллӓһа Лӓ Йуđӥ`у 'Аҗра Ал-Мухсинӥна 011-115 Ва сабр қил. Бас, албатта, Аллоҳ яхшилик қилувчиларнинг ажрини зое қилмас. ‍‍ ‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍
Фалаұлӓ Кӓна Мина Ал-Қурӱни Мин Қабликум 'Ӱлӱ Бақӥйатин Йанһаұна `Ани Ал-Фасӓди Фӥ Ал-'Арđи 'Иллӓ Қалӥлӓан Мимман 'Анҗайнӓ Минһум ۗ Ұа Аттаба`а Ал-Лаҙӥна Žаламӱ Мӓ 'Утрифӱ Фӥһи Ұа Кӓнӱ Муҗримӥна 011-116 Сиздан олдинги асрларда ер юзида фасоддан қайтарадиган боқийлик эгалари бўлганида эди. Магар Биз нажот берганлар озгина кишилар бўлди, холос. Зулм қилганлар эса, маишат ортидан кетдилар ва жиноятчилардан бўлдилар. ‌ ‍‍‍ ‍‍‍‍‌ ‍‌ ‍‍‍ ‌‍‍‌ ‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍‍ ‍‍‌‌ ‌‍ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌‌‍‌ ‍‌‍‍ۗ ‍‍‍‌ ‍‌ ‌‍‌ ‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍
Ұа Мӓ Кӓна Раббука Лийуһлика Ал-Қурá Биžулмин Ұа 'Аһлуһӓ Муҫлихӱна 011-117 Роббинг аҳли ислоҳчи бўлган шаҳарларни зулм ила ҳалок қилмас эди. ‌ ‍‍‍ ‌‍ ‍‍‌‌ ‍‍‍‌ ‌‌‌ ‍‍‍
Ұа Лаұ ШӓРаббука Лаҗа`ала Анӓса 'Умматан Ұӓхидатан ۖ Ұа Лӓ Йазӓлӱна Муҳталифӥна 011-118 Агар Роббинг хоҳласа, одамларни бир уммат қиларди. Улар ихтилоф қилишда бардавом бўлурлар. ‌ ‍‍‍‌‌ ‌‍ ‍‍‍‍ ‌ ‌‌ ۖ ‌‌ ‌‍‍‍‍‍
'Иллӓ Ман Рахима Раббука ۚ Ұа Лиҙалика Ҳалақаһум ۗ Ұа Таммат Калимату Раббика Ла'амла'анна Җаһаннама Мина Ал-Җиннати Ұа Анӓси 'Аҗма`ӥна 011-119 Роббинг раҳм қилганларидан бошқалари. Уларни шунинг учун яратгандир. Роббингнинг: Жаҳаннамни, албатта, жинлар ва одамлар билан тамомила тўлдирурман, деган сўзи батамом бўлди. (Чунки улар турлича яратилганлар. Динда ҳам ихтилоф қиладилар. Магар Аллоҳ раҳм қилганларгина хилофсиз Аллоҳнинг айтганларида юрадилар. Жаҳаннамни тўлдириш учун ихтилоф қилганлар етарлича топилади.) ‌ ‍‌ ‌‍ ‌‍ ۚ‍‍‍‍ۗ ‌‍‍‍‍ ‌‍ ‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍
Ұа Куллӓан Нақуҫҫу `Алайка Мин 'Анбӓ Ар-Русули Мӓ Нуćаббиту Биһи Фу'уӓдака ۚ Ұа Җӓ'ака Фӥ Һаҙиһи Ал-Хаққу Ұа Маұ`иžатун Ұа Ҙикрá Лилму'уминӥна 011-120 Биз қалбингни саботли қилиш учун сенга Пайғамбарлар хабарининг ҳаммасини қисса қилиб айтмоқдамиз. Бу (сура)да сенга ҳақ ва мўминларга мавъиза ҳамда эслатма келди. ‌ ‍‍‍‍‍‍ ‍‌ ‌‌‍‍‍‍‌‌ ‍ ‌ ‍ ‍‍‌‌ ۚ ‌‍‍‍ ‌‍‍‍‌ ‌‌‍‌‌
Ұа Қул Лиллаҙӥна Лӓ Йу'уминӱна А`малӱ `Алá Макӓнатикумннӓ `Ӓмилӱна 011-121 Иймон келтирмайдиганларга: Имконингиз бор амалларни қилаверинг, биз ҳам амал қилувчилармиз. ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍ ‌ ‌ ‌‍‌
Ұа Антаžирӱннӓ Мунтаžирӱна 011-122 Ва интизор бўлинглар, биз ҳам мунтазирмиз, деб айт. ‌‌‍‍‍‍‌ ‌‍‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍‍‌
Ұа Лиллӓһ Ғайбу Ас-Самӓұӓти Ұа Ал-'Арđи Ұа 'Илайһи Йурҗа`у Ал-'Амру Куллуһу Фӓ`буд/һу Ұа Таұаккал `Алайһи ۚ Ұа Мӓ Раббука Биғӓфилин `Аммӓ Та`малӱна 011-123 Осмонлару ернинг ғайби(ни билмоқ) Аллоҳга хосдир. Ишнинг барчаси Унга қайтарилур. Бас, Унга ибодат қил ва Унгагина таваккал қил. Роббинг қилаётганларингиздан ғофил эмасдир. (Интизор бўлиб кутилаётган нарса ғайбдир. Ғайбни эса, ҳеч ким билмайди. Уни фақат Аллоҳнинг Ўзи билади, холос.) ‍‍‍‌‍‍‌‌‍ ‌‌‍‍‍‌ ‍ ‌ ‍‍‍ۚ ‌‌ ‌‍‍‍‍ ‍‍‍‍‌
Toggle thick letters. Most people make the mistake of thickening thin letters in the words that have other (highlighted) thick letter Toggle to highlight thick letters
Next Sūrah