Roman Script    Reciting key words            Previous Sūrah    Quraan Index    Home  

9) Sūrat At-Tawbah

Printed format

9)

Toggle thick letters. Most people make the mistake of thickening thin letters in the words that have other (highlighted) thick letter Toggle to highlight thick letters
Барӓ'атун Мина Аллӓһи Ұа Расӱлиһи~ 'Илá Ал-Лаҙӥна `Ӓһадттум Мина Ал-Мушрикӥна 009-001 (Бу) Аллоҳдан ва Унинг Расулидан мушрикларнинг сиз аҳдлашганларига бароатора очиқлик (эълони)дир. ‍‍‌‍ ‌‌‍ ‌‌ ‍‍‍‍ ‍
Фасӥхӱ Фӥ Ал-'Арđи 'Арба`ата 'Аш/һурин Ұа А`ламӱннакум Ғайру Му`җизӥ Ал-Лаһи ۙ Ұа 'Анна Аллӓһа Муҳзӥ Ал-Кӓфирӥна 009-002 Бас, ер юзида тўрт ой сайр қилиб юринглар ва билингларки, албатта, сиз Аллоҳни ожиз қолдирувчи эмассиз ва, албатта, Аллоҳ кофирларни хор қилгувчидир.(Бу иш мусулмонлар билан тузган аҳдни бузган мушрикларга тегишлидир.) ‌‍ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‍‍‍‌ ۙ ‌‌ ‍ ‍‍‍
Ұа 'Аҙӓнун Мина Аллӓһи Ұа Расӱлиһи~ 'Илá Анӓси Йаұма Ал-Хаҗҗи Ал-'Акбари 'Анна Аллӓһа Барӥн Мина Ал-Мушрикӥна ۙ Ұа Расӱлуһу ۚ Фа'ин Тубтум Фаһуұа Ҳайрун Лакум ۖ Ұа 'Ин Таұаллайтум Фӓ`ламӱннакум Ғайру Му`җизӥ Ал-Лаһи ۗ Ұа Башшири Ал-Лаҙӥна Кафарӱ Би`аҙӓбин 'Алӥмин 009-003 (Бу) Аллоҳ ва Унинг Расулидан одамларга ҳажжул акбар куниги билдиришдир. Албатта, Аллоҳ ва Унинг Расулининг мушриклар билан оралари очиқдир. Бас, агар тавба қилсангиз, у ўзингиз учун яхшидир. Агар юз ўгириб кетадиган бўлсангиз, билингларки, албатта, сизлар Аллоҳни ожиз қолдирувчи эмассиз. Куфр келтирганларга аламли азобнинг башоратини беравер. ‌‌‍‍‌‍ ‌‌‍ ‌‌ ‍‍‍‍ ‍‍‌ ‌ ‍ ‍‍‍‍ۙ ‌‌‍ ۚ‍‍‍ ‌ ‍‍ۖ ‌‌‌‌ ‌‍‍‍‌ ۗ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‌
'Иллӓ Ал-Лаҙӥна `Ӓһадттум Мина Ал-Мушрикӥна Ćумма Лам Йанқуҫӱкум Шай'ӓан Ұа Лам Йуžӓһирӱ `Алайкум 'Ахадӓан Фа'атиммӱ 'Илайһим `Аһдаһум 'Илá Муддатиһим ۚнна Аллӓһа Йухиббу Ал-Муттақӥна 009-004 Магар мушриклардан сиз аҳдлашганингиздан кейин ҳеч нарсани нуқсон қилмаганлари ва сизга қарши бировга ёрдам бермаганларининг аҳдларини муддатларигача батамом қилинг. Албатта, Аллоҳ тақводорларни севадир. ‍‍‍‍ ‍ ‍‍‍‍ ‍ ‍‌‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍‌‌ ‌‌‌‌ ‍‍‍‌ ‌ ‌‌ ۚ ‍‍
Фа'иҙӓ Ансалаҳа Ал-'Аш/һуру Ал-Хуруму Фӓқтулӱ Ал-Мушрикӥна Хайćу Ұаҗадтумӱһум Ұа Ҳуҙӱһум Ұа Ахҫурӱһум Ұӓқ`удӱ Лаһум Кулла Марҫадин ۚ Фа'ин Тӓбӱ Ұа 'Ақӓмӱ Аҫ-Ҫалӓата Ұа 'Ӓтаұ Аз-Закӓата Фаҳаллӱ Сабӥлаһум ۚнна Аллӓһа Ғафӱрун Рахӥмун 009-005 Бас, ҳаром ойлар чиққанда, мушрикларни қаерда топсангиз, ўлдиринглар, тутинглар, қамал қилинглар ва уларни ҳар жойда пойланглар. Агар тавба қилсалар, намозни тўкис адо этсалар ва закотни берсалар, йўлларига қўйиб юборинглар. Албатта, Аллоҳ мағфиратли ва раҳмли зотдир.(Оятдаги амр йигирма икки йиллик сабр-чидам натижасидир, тушунтириш, турли йўлларни ахтариш ва аҳднома тузишлар наф бермаганидан сўнг, шунингдек, чор атрофни хавф-хатар ўраб олгандан кейин Ислом марказини ички душмандан тозалаш ниятида қилинган буйруқдир. Бу амрдан мақсад қириб ташлаш эмас, балки ҳақиқатни яхшилик билан тушунмаганларга бир оз таъсир ўтказиш эканлиги оятнинг иккинчи ярмидан ҳам билиниб турибди.) ‌‌‌ ‍‍ ‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌‍ ‌‍‍‌ ‌‍‍‍‌ ‌‍‍‍‌‌ ‍‍‌ۚ ‌ ‌‌‍‍‍‍ ‌‌‌‌ ‍‍‍‍‍‍ۚ ‍‍‍‍‌ ‌‍
Ұа 'Ин 'Ахадун Мина Ал-Мушрикӥна Астаҗӓрака Фа'аҗирһу Хаттá Йасма`а Калӓма Аллӓһи Ćумма 'Аблиғ/һу Ма'манаһу ۚ Ҙӓлика Би'аннаһум Қаұмун Лӓ Йа`ламӱна 009-006 Агар мушриклардан биронтаси паноҳ сўраса, унга паноҳ бер, токи у Аллоҳнинг каломини эшитсин. Сўнгра уни омонлик жойига етказиб қўй. Бу уларнинг билмайдиган қавм бўлганлари учундир. ‌‌‍‍‍‌‍‍ ‍‍‍‍‍‍ ‍ ۚ ‌ ‌
Кайфа Йакӱну Лилмушрикӥна `Аһдун `Инда Аллӓһи Ұа `Инда Расӱлиһи~ 'Иллӓ Ал-Лаҙӥна `Ӓһадтумнда Ал-Масҗиди Ал-Харӓми ۖ Фамӓ Астақӓмӱ Лакум Фӓстақӥмӱ Лаһум ۚнна Аллӓһа Йухиббу Ал-Муттақӥна 009-007 Қандай қилиб мушрикларга Аллоҳнинг ҳузурида ва Унинг Расулининг ҳузурида аҳд бўлсин?! Магар сиз билан Масжидул Ҳаром олдида аҳдлашганлар, сизга нисбатан мудом мустақим турсалар, сиз ҳам мустақим туринг. Албатта, Аллоҳ тақводорларни севадир. (Аҳду паймон уларнинг фақат бир тоифасига, яъни, мусулмонлар билан Масжидул Ҳаром олдида, яъни, Ҳудайбияда аҳдлашган мушрикларгагина бўлиши мумкин. Агар улар аҳдларида турсалар, мусулмонлар ҳам аҳдида туради. Модомики улар аҳдларида турган экан, мусулмонлар ҳам вафоли бўлишлари шарт. Чунки Исломаҳдга вафо динидир.) ‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍‌‍‍‍‌ ‍ ‌‍‌‍‍‍‌ ‌‍ ‌‌ ‍‍‍‍ ‍ ‍‌‍‍‍‌ ‍‌ ۖ‍‍‌ ‍‍‍ۚ ‍‍
Кайфа Ұа 'Ин Йаžһарӱ `Алайкум Лӓ Йарқубӱ Фӥкум 'Иллӓан Ұа Лӓ Ҙимматан ۚ Йурđӱнакум Би'афұӓһиһим Ұа Та'бá Қулӱбуһум Ұа 'Акćаруһум Фӓсиқӱна 009-008 Қандай қилиб (уларга аҳд бўлсинки), улар агар сиздан устун келсалар, на аҳдга ва на бурчга риоя этмаслар. Сизни оғизлари билан рози қиладилар-у, қалблари кўнмайдир. Уларнинг кўплари фосиқлардир. ‍‍‍ ‌‌‌‍‍‍‌‌ ‌ ‍‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ۚ‍ ‌ ‌‌ ‍ ‌‌ ‍‍‍
Аштараұ Би'ӓйӓти Аллӓһи Ćаманӓан Қалӥлӓан Фаҫаддӱ `Ан Сабӥлиһи~ ۚннаһум Сӓ'а Мӓ Кӓнӱ Йа`малӱна 009-009 Улар Аллоҳнинг оятларини озгина баҳога сотиб, Унинг йўлидан тўсдилар. Дарҳақиқат, уларнинг қилганлари қандай ҳам ёмон бўлди?! (Мушриклар ҳаммага баробар келган Аллоҳнинг оятларини қабул қилмай, ундан бу дунёнинг озгина баҳосини устун кўрдилар. Дин йўлига юрсалар, дунёнинг матоҳидан ажралиб қоламан ёки камроқ улуш оламан, деб ўйлашди. Шунингдек, бу дунёдаги молидан садақа беришдан чўчишди. Шуларни ўйлаб, одамларни Аллоҳнинг йўлидан тўсишди.) ‌‌‌ ‍‍‍ ‍ ‌‍‌‌ ‍‍‍‍‌‌ ‍‌ ۚ‍ ‍‍‍‌‌ ‌
Лӓ Йарқубӱна Фӥ Му'уминин 'Иллӓан Ұа Лӓ Ҙимматан ۚ Ұа 'Ӱлӓ'ика Һуму Ал-Му`тадӱна 009-010 Улар мўмин ҳақида на аҳдга ва на бурчга риоя қилмаслар. Ана ўшалар ўзлари тажовузкорлардир.(Улар бошқаларга нисбатан аҳдга риоя қилишлари мумкин. Аммо мўминга келганда:...на аҳдга ва на бурчга риоя қилмайдилар.) ‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ۚ ‌‌‍‍‌‍‍‍
Фа'ин Тӓбӱ Ұа 'Ақӓмӱ Аҫ-Ҫалӓата Ұа 'Ӓтаұ Аз-Закӓата Фа'иҳұӓнукум Фӥ Ад-Дӥни ۗ Ұа Нуфаҫҫилу Ал-'Ӓйӓти Лиқаұмин Йа`ламӱна 009-011 Бас, агар тавба қилсалар, намозни тўкис адо этсалар ва закотни берсалар, дин қардошингиздирлар. Биладиган қавм учун оятларимизни батафсил баён қилурмиз. ‌ ‌‌‍‍‍‍ ‌‌‌‌ ‍‍‍‍ ‍‌ ‍‍‍ۗ ‌‍‍‍‍‍‍‍
Ұа 'Ин Накаćӱ 'Аймӓнаһум Мин Ба`ди `Аһдиһим Ұа Ҭа`анӱ Фӥ Дӥникум Фақӓтилӱ 'А'иммата Ал-Куфри ۙннаһум Лӓ 'Аймӓна Лаһум Ла`аллаһум Йантаһӱна 009-012 Агар, аҳд берганларидан кейин аҳдларини бузсалар ва динингизга таъна тошини отсалар, куфрбошиларга қарши жанг қилинг! Зеро, уларнинг аҳдлари йўқдир. Шоядки, тўхтасалар.(Улар ўзлари рози бўлиб аҳднома тузганларидан сўнг, ўзлари уни бузсалар, бунинг устига, сизнинг динингиз Исломга таъна тошини отсалар, улар куфрбоши, кофирларнинг бошлиғиимоми бўладилар. Уларга қарши жанг қилиш лозим. Чунки улар аҳдга вафо қилмайдиган одамлардир. Уруш уларни йўқотиш учун эмас, душманликларини тўхтатиш учундир.) ‌‌‌ ‌ ‍‌ ‌ ‌‍‌ ‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍‍‌ ۙ‍ ‌ ‌‍‍‍ ‍‌‍‍
'Алӓ Туқӓтилӱна Қаұмӓан Накаćӱ 'Аймӓнаһум Ұа Һаммӱ Би'иҳрӓҗи Ар-Расӱли Ұа Һум Бада'ӱкум 'Аұұала Марратин ۚ 'Атаҳшаұнаһум ۚ Фа-Аллӓһу 'Ахаққу 'Ан Таҳшаұһу 'Ин Кунтум Му'уминӥна 009-013 Аҳдларини бузган, Расулни (юртдан) чиқаришга қасд қилган ва сизга (қарши) биринчи бўлиб (уруш) бошлаган қавм билан урушмайсизми?! Улардан қўрқасизми?! Агар мўмин бўлсангиз, қўрқишингиз лойиқ зот Аллоҳдир!!! (Ушбу ояти каримада мушрикларга қарши урушнинг баъзи сабаблари баён қилинмоқда. Мусулмонлар орасида ҳам, қавм билан нима учун урушамиз, деган савол туғилиши мумкин. Шундай саволга савол билан жавоб берилмоқда.) ‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍‌ ‌ ‌‍‍‍‍‌ ‍‍ ‌ ‌‍‍‌ ‌‌ ‍ ۚ ‌‍‍‍ۚ ‌‍ ‌‌‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌‍‍
Қӓтилӱһум Йу`аҙҙибһуму Аллӓһу Би'айдӥкум Ұа Йуҳзиһим Ұа Йанҫуркум `Алайһим Ұа Йашфи Ҫудӱра Қаұмин Му'уминӥна 009-014 Уларга қарши жанг қилинглар! Аллоҳ уларни сизнинг қўлингиз билан азоблайдир, хорлайдир ва уларга қарши сизга ёрдам берадир. Ва мўмин қавмларнинг кўнгилларига шифо берадир. ‍ ‌‍‍‍‍ ‌‍‌‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍‍‌‌‍
Ұа Йуҙ/һиб Ғайžа Қулӱбиһим ۗ Ұа Йатӱбу Аллӓһу `Алá Ман Йашӓ'у Ұа ۗ Аллӓһу `Алӥмун Хакӥмун 009-015 Ва қалбларидаги аччиқни кетказадир. Аллоҳ кимни хоҳласа, ўшанинг тавбасини қабул қиладир. Аллоҳ билгувчи ва ҳикматли зотдир.(Яъни, муҳими сизлар жанг қилаверинглар, бу ёғини Аллоҳнинг Ўзи билади. Аллоҳ сизларни қудратига парда қила туриб, қўлларингиз билан мушрикларни азоблайди, хорлайди. Мўминларга нусрат, мушрикларга мағлубият бериш билан аввалда мушриклар озорлаган мўминларнинг кўнгилларини даволайди. Исломга ёрдам бериб, уни куфрдан устун қилиш билан мўминларнинг қалбида йиғилиб қолган аччиқларни кетказади.) ‍‍ ۗ ‌‍‍‍ ‍ ‌ ‍‌‍‍‌‌ ۗ‍‍‍
м Хасибтумн Тутракӱ Ұа Ламмӓ Йа`лами Аллӓһу Ал-Лаҙӥна Җӓһадӱ Минкум Ұа Лам Йаттаҳиҙӱ Мин Дӱни Аллӓһи Ұа Лӓ Расӱлиһи Ұа Лӓ Ал-Му'уминӥна Ұалӥҗатан Ұа ۚ Аллӓһу Ҳабӥрун Бимӓ Та`малӱна 009-016 Сиздан жиҳод қилганларни, Аллоҳдан, Унинг Расулидан ва мўминлардан ўзгани дўст тутмаганларни билмай туриб, Аллоҳ томонидан тарк этиб қўйилмоғингизни ўйладингизми? Аллоҳ нима қилаётганларингиздан хабардор зотдир.(Даъват қилиб динга қизиқтирилганда, одамлар кўпчиликка қўшилаверадилар. Турли фикр, мақсад ва ғараз билан ўзини мусулмон кўрсатишга ҳамма уринаверади. Баъзилар сиртдан ўзини мусулмон кўрсатиб, ичдан Аллоҳдан бошқани дўст тутган бўлиши мумкин. Мўминлардан бошқани дўст тутган бўлиши мумкин. Бундай кишиларнинг ҳақиқий башараларини очиш учун сохтакорлар чидай олмайдиган қийинроқ иш таклиф қилинади. Жиҳод ана ўша ишлардан биридир. Жиҳодда ҳақиқий мўмин-мусулмонлар бошқалардан ажралиб чиқиб қоладилар.) ‍‍‍ ‌‌‌ ‌‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‌‌ ‍‌‍‍‌ ‍ ‌‌ ‌‍ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌ ۚ ‍‍‍‍‍‌ ‌
Мӓ Кӓна Лилмушрикӥна 'Ан Йа`мурӱ Масӓҗида Аллӓһи Шӓһидӥна `Алáнфусиһим Бил-Куфри ۚ 'Ӱлӓ'ика Хабиҭат 'А`мӓлуһум Ұа Фӥ Анӓри Һум Ҳӓлидӱна 009-017 Мушрикларга ўзларининг кофир эканликларига гувоҳ бўлган ҳолларида Аллоҳнинг масжидларини обод қилишлари жоиз эмас. Ана ўшалар амаллари ҳабата бўлганлардир ва улар дўзахда абадий қолувчилардир. ‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌‌ ‌ ‍‍‍‍ ‍‌ ‌‌‍ ‍‍‍‌ ۚ‍‍‌‍‍‍‍‍‍ ‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‌ ‍‌
ннамӓ Йа`муру Масӓҗида Аллӓһи Ман 'Ӓмана Биллӓһи Ұа Ал-Йаұми Ал-'Ӓҳири Ұа 'Ақӓма Аҫ-Ҫалӓата Ұа 'Ӓтá Аз-Закӓата Ұа Лам Йаҳша 'Иллӓ Ал-Лаһа ۖ Фа`асá 'Ӱлӓ'ика 'Ан Йакӱнӱ Мина Ал-Муһтадӥна 009-018 Албатта, Аллоҳнинг масжидларини фақат Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирганлар, намозни тўкис адо этганлар, закотни берганлар ва Аллоҳдан бошқадан қўрқмаганларгина обод қиларлар. Ажаб эмаски, ана ўшалар ҳидоят топгувчилардан бўлсалар. ‍‌ ‌ ‌ ‍ ‍‌ ‌ ‍‍ ‌ ‍‍‍‌ ‌‌‍ ‍‍‍ ‌‌‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ۖ‌ ‌‍‍‌‍‍‍ ‌‌
'Аҗа`алтум Сиқӓйата Ал-Хӓҗҗи Ұа `Имӓрата Ал-Масҗиди Ал-Харӓми Каман 'Ӓмана Биллӓһи Ұа Ал-Йаұми Ал-'Ӓҳири Ұа Җӓһада Фӥ Сабӥли Аллӓһи ۚ Лӓ Йастаұӱна `Инда Аллӓһи Ұа ۗ Аллӓһу Лӓ Йаһдӥ Ал-Қаұма Аž-Žӓлимӥна 009-019 Ҳожиларга сув беришни ва Масжидул Ҳаромни обод қилишни, Аллоҳга, охират кунига иймон келтирган ва Аллоҳнинг йўлида жиҳод қилган каби қилдингизми?! Улар Аллоҳнинг ҳузурида тенг эмаслар. Аллоҳ золим қавмларни ҳидоят қилмас. ( Макка мушриклари Масжидул Ҳаромнинг ва ҳажнинг хизматларини тақсимлаб олишган эди, айниқса, ҳожиларга сув бериш алоҳида мартаба ҳисобланарди. Бу ишлардан мушриклар доимо фахрланиб юришар эди. Ҳатто кишилар орасида бу ҳақда тортишувлар ҳам бўлиб турарди. Оятда бу ишнинг ҳақиқий баҳоси берилмоқда.) ‍‍‍‍ ‌‌‍ ‍‌ ‍‌ ‌ ‍‍ ‌ ‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍ۚ‍‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ۗ‍‍ ‍‍
Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Ұа Һӓҗарӱ Ұа Җӓһадӱ Фӥ Сабӥли Аллӓһи Би'амұӓлиһим Ұа 'Анфусиһим 'А`žаму Дараҗатан `Инда Аллӓһи ۚ Ұа 'Ӱлӓ'ика Һуму Ал-Фӓ'изӱна 009-020 Иймон келтириб, ҳижрат қилганлар ва Аллоҳнинг йўлида моллари ва жонлари билан жиҳод қилганларнинг даражалари Аллоҳнинг ҳузурида жуда улуғдир. Ана ўшалар ютуққа эришувчилардир. ‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌‌ ‌‌‌ ‍‍‍‍‍ ‌ ‌‌‌‍ ‌‍‍‍‍ ‌‌‍ ‍‌‍‍‍‌ ۚ ‌‌‍‍‌‍‍‍ ‍‍
Йубашшируһум Раббуһум Бирахматин Минһу Ұа Риđұӓнин Ұа Җаннӓтин Лаһум Фӥһӓ На`ӥмун Муқӥмун 009-021 Роббилари уларга Ўз тарафидан бўлган раҳмат, розилик ва ичида уларга аталган доимий неъматлар бор жаннатларнинг башоратини беради. (Яъни, иймон келтириб, ҳижрат қилиб, моллари ва жонлари билан жиҳодга чиққан бандалар, ана шундай ютуқларга эришадилар.) ‌‍‌ ‍‌‍‍‍ ‌‍‍‍‍‌‌ ‌‍‍‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍
Ҳӓлидӥна Фӥһӓ 'Абадӓан ۚнна Аллӓһа `Индаһу~җрун `Аžӥмун 009-022 Улар унда абадий қолувчилардир. Албатта, Аллоҳ, ҳузурида улуғ ажр бор зотдир. ‍‍‍‍ ‍‌ ‌‌‌ۚ ‍ ‍‌‍‍~‍‌ ‍‍‍
Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Лӓ Таттаҳиҙӱ 'Ӓбӓ'акум Ұа 'Иҳұӓнакум 'Аұлийӓ'а 'Ини Астахаббӱ Ал-Куфра `Алá Ал-'Ӥмӓни ۚ Ұа Ман Йатаұаллаһум Минкум Фа'ӱлӓ'ика Һуму Аž-Žӓлимӱна 009-023 Эй иймон келтирганлар! Агар куфрни иймондан устун кўрсалар, ота-онангиз ва ака-укаларингизни дўст тутманг. Сиздан ким уларни дўст тутса, бас, ана ўшалар, ўзлари золимлардир. (Ислом ақидаси учун соф қалб керак. Ақида тоза қалбдан жой олиши учун ундан бошқа манфаатлар узилиши лозим. Яъни, иймон, эътиқод, дину диёнат масаласи ҳамма нарсадан устун қўйилмоғи керак. Ҳатто ота-она ва ака-ука каби дунёдаги энг яқин кишилар бошқа диёнатни танлаган бўлсалар, уларни ҳам дўст тутиб бўлмайди. Яъни, қалбдан яхши кўриш мумкин эмас. Улар билан алоқа, муомалалар бўлаверади, аммо қалб фақат ақида учун холис қолади. Куфрни ихтиёр этган қариндошларни дўст-валий тутиш ширкнинг бир кўринишидир. Шунинг учун бу ишни қилганлар оятда золимлар деб аталмоқдалар.) ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‌ ‍‍‍‌ ‌‍‍‍‌ ‌‌‍‌ ‌‌‍‍‍‌‌ ‌ ‌ ‌ ‍‍ ۚ ‌‍‌ ‍‌‍‍‍‍‌‍‍‍ ‍‍
Қул 'Ин Кӓна 'Ӓбӓ'уукум Ұа 'Абнӓ'уукум Ұа 'Иҳұӓнукум Ұа 'Азұӓҗукум Ұа `Ашӥратукум Ұа 'Амұӓлун Ақтарафтумӱһӓ Ұа Тиҗӓратун Таҳшаұна Касӓдаһӓ Ұа Масӓкину Тарđаұнаһӓ 'Ахабба 'Илайкум Мина Аллӓһи Ұа Расӱлиһи Ұа Җиһӓдин Фӥ Сабӥлиһи Фатараббаҫӱ Хаттá Йа'тийа Аллӓһу Би'амриһи Ұа ۗ Аллӓһу Лӓ Йаһдӥ Ал-Қаұма Ал-Фӓсиқӥна 009-024 Агар ота-оналарингиз, болаларингиз, ака-укаларингиз, жуфтларингиз, қариндош-уруғларингиз, касб қилган молларингиз, касод бўлишдан қўрққан тижоратларингиз ва хуш кўрган масканларингиз сизга Аллоҳдан, Унинг Расули ва Унинг йўлида жиҳод қилишдан маҳбуброқ бўлса, у ҳолда Аллоҳ Ўз амрини келтургунча кутиб туринг. Аллоҳ фосиқ қавмни ҳидоят қилмас.(Ояти каримада инсон учун бу дунёда энг қадрли саккиз нарса эслатилиб, улардан ҳам маҳбуброқ нарса Аллоҳ, Унинг Расули ва Унинг йўлида жиҳод қилиш бўлмоғи лозимлиги уқтирилмоқда. Мазкур саккиз нарсанинг ҳаммаси ёки бирортаси инсонга Аллоҳдан, Унинг Расулидан ва Унинг йўлида жиҳод қилишдан маҳбуб бўлса, унда у инсоннинг иймони нуқсонга учрайди.Бу дунёда ота-она инсонлар учун жуда қадрдон ҳисобланадилар. Ислом дини уларга яхшилик қилишни, уларни ҳурматлаш ва эъзозлашни қаттиқ тайинлаган. Аммо шундай бўлса-да, уларнинг муҳаббати Аллоҳдан, Унинг Расулидан ва жиҳоддан устун бўла олмайди. Мусулмон одам бу ҳақиқатни билмоғи лозим.) ‍ ‌‌‍‍ ‌‍‍‍‌ ‌‌‍‍‍‍‌ ‌‌‍‌ ‌‌‌‌‌ ‌‍ ‌‌‍‍‌‍‍‍‍‌ ‌‌‍‌ ‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌ ‍‍‍‌ ‌ ‌ ‍ ‌‌‍ ‌‍‍‍‌‌‌ ‍‍‍‌ ‌ ‍ ‍ ۗ‍‍ ‍‍
Лақад Наҫаракуму Аллӓһу Фӥ Маұӓҭина Каćӥратин ۙ Ұа Йаұма Хунайнин ۙ 'Иҙ 'А`җабаткум Каćратукум Фалам Туғни `Анкум Шай'ӓан Ұа Đӓқат `Алайкуму Ал-'Арđу Бимӓ Рахубат Ćумма Ұаллайтум Мудбирӥна 009-025 Батаҳқиқ, Аллоҳ сизларга кўп жойларда нусрат берди. Ҳунайн кунида ҳам. Ўшанда сизни кўплигингиз мағрур қилган эди. Бас, сизга ҳеч фойда бермади ва кенг ер сизга торлик қилиб қолди. Сўнгра ортга қараб қочдингиз. ‌ ‍‍‍ ‍ ‌‍ ‍ۙ ‌‍‍‍‍‌ۙ ‌‌‌ ‌ ‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍ ‍‍‍‌ ‌‍‌‍ ‌ ‌‍ ‌ ‍
Ćумма 'Анзала Аллӓһу Сакӥнатаһу `Алá Расӱлиһи Ұа `Алá Ал-Му'уминӥна Ұа 'Анзала Җунӱдӓан Лам Тараұһӓ Ұа `Аҙҙаба Ал-Лаҙӥна Кафарӱ ۚ Ұа Ҙалика Җазӓ Ал-Кӓфирӥна 009-026 Сўнгра Аллоҳ сокинлигини Пайғамбарига ва мўминларга туширди ҳамда сиз кўрмайдиган лашкарларни туширди ва куфр келтирганларни азоблади. Ана ўша кофирларнинг жазосидир. ‌‌‍ ‍ ‌ ‌‍ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌‌‍ ‌‌‌ ‍‌‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌ۚ ‌‌ ‍‍‌‌‌
Ćумма Йатӱбу Аллӓһу Мин Ба`ди Ҙӓлика `Алá Ман Йашӓ'у Ұа ۗ Аллӓһу Ғафӱрун Рахӥмун 009-027 Сўнгра ўшандан кейин Аллоҳ Ўзи хоҳлаган кишиларнинг тавбасини қабул қилди. Аллоҳ мағфиратли ва раҳмли зотдир. ‍‍ ‍ ‍‌ ‌ ‌ ‌ ‍‌‍‍‌‌ ۗ ‍‍‍‍‌ ‌‍
Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱннамӓ Ал-Мушрикӱна Наҗасун Фалӓ Йақрабӱ Ал-Масҗида Ал-Харӓма Ба`да `Ӓмиһим Һӓҙӓ ۚ Ұа 'Ин Ҳифтум `Айлатан Фасаұфа Йуғнӥкуму Аллӓһу Мин Фаđлиһи~н Шӓۚнна Аллӓһа `Алӥмун Хакӥмун 009-028 Эй иймон келтирганлар! Албатта, мушриклар нажасдирлар, бунга шубҳа йўқ, бу йилларидан кейин Масжидул Ҳаромга яқин келмасинлар. Агар фақирликдан қўрқсангиз, тезда Аллоҳ Ўзи хоҳласа, сизни фазли ила бой қилиб қўядир. Албатта, Аллоҳ билгувчи ва ҳикматли зотдир. (Ақидалари бузуқ мушриклар маънавий жиҳатдан нажас ҳисобланадилар. Ушбу ояти карима ҳукмига биноан улар Масжидул Ҳаромга яқин келишлари мумкин эмас. Оятда бу йилларидан ибораси билан тўққизинчи ҳижрий йили назарда тутилган. Ўша йили, юқорида ўрганганимиздек, Ҳазрати Абу Бакр амирликларида ҳаж бўлган ва ҳазрати Али бу оятларни ҳажга келганларга ўқиб, ҳукмини тушунтирганлар. Ўша йилдан бошлаб мушрикларнинг Масжидул Ҳаромга келишлари ман қилинган. Бунинг учун ҳарам чегараси белги қилиб олинди. Маккаи Мукарраманинг атрофидаги ўша чегарадан мусулмон эмасларга ичкари киришга рухсат берилмайдиган бўлди.) ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌‍‌ ‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‌ ‌ ‌‌ ۚ ‌‌‌ ‍ ‌ ‌ ‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍ ‌‌‍‍‌‌ ۚ ‍ ‍‍‍‍
Қӓтилӱ Ал-Лаҙӥна Лӓ Йу'уминӱна Биллӓһи Ұа Лӓ Бил-Йаұми Ал-'Ӓҳири Ұа Лӓ Йухарримӱна Мӓ Харрама Аллӓһу Ұа Расӱлуһу Ұа Лӓ Йадӥнӱна Дӥна Ал-Хаққи Мина Ал-Лаҙӥна 'Ӱтӱ Ал-Китӓба Хаттá Йу`ҭӱ Ал-Җизйата `Ан Йадин Ұа Һум Ҫӓғирӱна 009-029 Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирмайдиганларга, Аллоҳ ва Унинг Расули ҳаром қилган нарсаларни ҳаром деб билмайдиган ва ҳақ динга юрмайдиган китоб берилганларга қарши, то улар бўйинсунган ҳолларида ўз қўллари билан жизя бермагунича, жанг қилинг. (Жизя, ғайридин кишининг Ислом ҳимояси остида яшаши, мусулмонлар томонидан тақдим этилган оммавий хизматлардан фойдаланиши ва бошқа сабаблар учун Ислом давлатига тўлаб туриладиган маблағдир. Жизяни ўз қўли билан бўйинсунган ҳолда берадиган аҳли китобларга қарши мусулмонлар урушмайдилар.) ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍ ‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍ ‌ ‍ ‍ ‌‌‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍ ‍‌ ‌ ‌ ‍‌
Ұа Қӓлати Ал-Йаһӱду `Узайрун Абну Аллӓһи Ұа Қӓлати Ан-Наҫӓрá Ал-Масӥху Абну Аллӓһи ۖ Ҙӓлика Қаұлуһум Би'афұӓһиһим ۖ Йуđӓһи'ӱна Қаұла Ал-Лаҙӥна Кафарӱ Мин Қаблу ۚ Қӓталаһуму Аллӓһу ۚннá Йу'уфакӱна 009-030 Яҳудийлар: Узайр Аллоҳнинг ўғлидир, дедилар. Насоролар: Масиҳ Аллоҳнинг ўғлидир, дедилар. Бу оғизлари билан айтган гапларидир. Аввалги куфр келтирганларнинг гапига ўхшатадилар. Аллоҳ уларни лаънатласин. Қаён бурилмоқдалар?! ‍‍‌‌ ‍‌‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍‌‍‌‌ ‍‍‍ۖ‍ ‌ ۖ‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ‍‍ۚ ۚ‍‌
Аттаҳаҙӱ 'Ахбӓраһум Ұа Руһбӓнаһум 'Арбӓбӓан Мин Дӱни Аллӓһи Ұа Ал-Масӥха Абна Марйама Ұа Мӓ 'Умирӱ 'Иллӓ Лийа`будӱ 'Илаһӓан Ұӓхидӓан ۖ Лӓ 'Илӓһа 'Иллӓ Һуұа ۚ Субхӓнаһуммӓ Йушрикӱна 009-031 Улар Аллоҳни қўйиб ўзларининг ҳибр ва роҳибларини ҳамда Масиҳ ибн Марямни Робб тутдилар. Улар фақат битта илоҳдан бошқага ибодат қилмасликка амр қилинган эдилар. Ундан ўзга ибодатга сазовар зот йўқ. У зот улар ширк келтираётган нарсадан покдир.(Адий ибн Ҳотим Жоҳилият даврида насронийлик динига кирган экан. Синглиси бориб акасини Исломга тарғиб қилибди. Расулуллоҳ (с.а.в.) ҳузурларига боришга ундабди.У Мадинага борганида, бўйнига кумушдан ясалган хоч таққан ҳолида Расулуллоҳнинг (с.а.в.) ҳузурлариига киради. Шунда у зот: Улар Аллоҳни қўйиб ўзларининг ҳибр ва роҳибларини ҳамда Масиҳ ибн Марямни Робб тутдилар, оятини тиловат қилаётган эдилар. Адий (р.а.) айтадиларки: Мен: Уларга ҳеч ибодат қилишгани йўқ, дедим. У зот (с.а.в.): Лекин уларга ҳалолни ҳаром қилдилар ва ҳаромни ҳалол қилдилар, улар эса эргашдилар. Ана ўша уларга ибодат қилишдир, дедилар) ‍‍‌ ‌‌‍ ‌‌ ‌‌‌ ‍‌‍‍‌ ‍ ‌‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌‌‌ۖ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ۚ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍
Йурӥдӱна 'Ан Йуҭфи'ӱ Нӱра Аллӓһи Би'афұӓһиһим Ұа Йа'бá Аллӓһу 'Иллӓн Йутимма Нӱраһу Ұа Лаұ Кариһа Ал-Кӓфирӱна 009-032 Улар Аллоҳнинг нурини оғизлари билан ўчирмоқчи бўлурлар. Аллоҳ эса, гарчи кофирлар ёқтирмаса ҳам, ўз нурини батамом қилишдан бошқа ҳар нарсадан бош тортадир.(Яъни, фақат ўз нурининг тўкис бўлишини истайди.) ‍‍‌ ‌‌‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‌‍‍ ‌ ‌‌ ‍ ‌‌ ‌‌ ‌‍ ‌‌ ‍
Һуұа Ал-Лаҙӥ 'Арсала Расӱлаһу Бил-Һудá Ұа Дӥни Ал-Хаққи Лийуžһираһу `Алá Ад-Дӥни Куллиһи Ұа Лаұ Кариһа Ал-Мушрикӱна 009-033 У гарчи мушриклар ёқтимаса ҳам, Ўз Расулини ҳидоят ва ҳақ дин билан ҳамма диндан устун қилиш учун юборган зотдир. (Аллоҳ таоло Пайғамбари Муҳаммадни (с.а.в.) ҳидоят ва ҳақ дин билан юборган. У дини Исломнинг дунёдаги барча динлардан устун бўлишини хоҳлайди. Аҳли китоблар Аллоҳниг бу хоҳишига қарши чиқадилар. Улар Исломнинг бошқа динлардан устунлигини кўра олмайдилар. Шунинг учун қўлларидан келган барча ёмонликларни қиладилар.) ‌‌ ‌‍‌‌ ‌‌‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍ ‌‌ ‍
Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱнна Каćӥрӓан Мина Ал-'Ахбӓри Ұа Ар-Руһбӓни Лайа'кулӱна 'Амұӓла Анӓси Бил-Бӓҭили Ұа Йаҫуддӱна `Ан Сабӥли Аллӓһи Ұа ۗ Ал-Лаҙӥна Йакнизӱна Аҙ-Ҙаһаба Ұа Ал-Фиđđата Ұа Лӓ Йунфиқӱнаһӓ Фӥ Сабӥли Аллӓһи Фабашширһум Би`аҙӓбин 'Алӥмин 009-034 Эй иймон келтирганлар! Албатта, ҳибр ва роҳибларнинг кўплари одамларнинг молларини ботил йўл билан ерлар ва Аллоҳнинг йўлидан тўсарлар. Олтин ва кумушни хазинага босадиган, Аллоҳнинг йўлида сарфламайдиганларга аламли азобнинг башоратини беравер.(Аҳли китобларнинг ҳибр ва роҳиблари мол-дунёга ўчлиги тарихда маълум ва машҳурдир. Улар одамларнинг молларини ботил йўл билан еганлар. Ушбу ояти каримада бу қабиҳ иш уларнинг кўпларига нисбат берилмоқда. Озчилиги ботил йўл билан одамларнинг молини ейишга қизиқмайди. Бу эса, воқеъликка тўғри келади. Бир вақтлар ҳибр ва роҳиблар тўплаган дунёлари подшоҳ ва императорларникидан ҳам кўплиги ошкор бўлган.Ояти каримада баён қилинишича, ҳибр ва роҳиблар фақат одамларнинг молларини ботил йўл орқали ейиш билан кифояланиб қолишмайди. Балки Аллоҳнинг йўлидан тўсадилар ҳам:) ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌‍‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍ۗ‍‍‍‍‍‌ ‍ ‌‍‍‍ ‌‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍ ‍ ‍‍‌
Йаұма Йухмá `Алайһӓ Фӥ Нӓри Җаһаннама Фатукұá Биһӓ Җибӓһуһум Ұа Җунӱбуһум Ұа Žуһӱруһум ۖ Һӓҙӓ Мӓ Каназтум Ли'нфусикум Фаҙӱқӱ Мӓ Кунтум Такнизӱна 009-035 Бир куни ўша(олтин-кумуш)ларни жаҳаннам ўтида қизитилади ва пешоналари, ёнбошлари ҳамда орқаларига босилиб: Мана бу ўзингиз учун тўплаган нарсангиз, бас, энди тўплаб юрган нарсангизни татиб кўринг! дейилур. ‌ ‌ ‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‌ ‌ ‌‍‍‌ ۖ ‌‌ ‌ ‌‍ ‌‌ ‌ ‍‌‍‍‍ ‌
нна `Иддата Аш-Шуһӱри `Инда Аллӓһи Аćнӓ `Ашара Шаһрӓан Фӥ Китӓби Аллӓһи Йаұма Ҳалақа Ас-Самӓұӓти Ұа Ал-'Арđа Минһӓ 'Арба`атун Хурумун ۚ Ҙӓлика Ад-Дӥну Ал-Қаййиму ۚ Фалӓ Таžлимӱ Фӥһинна 'Анфусакум ۚ Ұа Қӓтилӱ Ал-Мушрикӥна Кӓффатан Камӓ Йуқӓтилӱнакум Кӓффатан ۚ Ұа А`ламӱнна Аллӓһа Ма`а Ал-Муттақӥна 009-036 Албатта, Аллоҳнинг ҳузурида ойларнинг сони, Аллоҳнинг ҳузурида осмонлару ерни яратган куни ўн икки ой қилиб белгиланган. Улардан тўрттаси (уруш қилиш) ҳаром (ойлар)дир. Мана шу тўғри диндир. У (ой)ларда ўзингизга зулм қилманг. Мушрикларга қарши жам бўлиб, улар сизга қарши жам бўлиб урушаётгандек уруш қилинг. Ва билингки, албатта, Аллоҳ тақводорлар биландир. (Ушбу ояти карима ойларнинг ҳисоби, табиий равишда, Аллоҳ осмонлару ерни яратган пайтдаёқ, уларнинг ҳаракатига боғлиқ қилиниб ўн икки этиб белгиланганлигини баён қилмоқда. Бу доимий равишда бир хил турадиган собит ҳисобдир. Унда инсоннинг ҳеч даҳли йўқ. Инсон фақат Аллоҳ яратган нарсаларга қараб, Аллоҳ берган ақл билан ойларни санайди, холос.) ‍‍‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ‌ ‍‌ ‌‌‌ ‍‍‍ ‍ ‍ ‍‍ ‍‌‍‍‌‌‍ ‍‌‍‍‍‍‌ ‌‌ ‌ۚ‍‍‍‍‍ۚ ‌ ‍‍‍‌ ‍ ‌‌ۚ ‌‍‍‍‍‍ ‌ ‌ ‌ ‍‍‍ ۚ‌ ‌ ‍‍
ннамӓ Ан-Насӥ'у Зийӓдатун Фӥ Ал-Куфри ۖ Йуđаллу Биһи Ал-Лаҙӥна Кафарӱ Йухиллӱнаһу `Ӓмӓан Ұа Йухарримӱнаһу `Ӓмӓан Лийуұӓҭи'ӱ `Иддата Мӓ Харрама Аллӓһу Файухиллӱ Мӓ Харрама Аллӓһу ۚ Зуййина Лаһум Сӱ'у 'А`мӓлиһим Ұа ۗ Аллӓһу Лӓ Йаһдӥ Ал-Қаұма Ал-Кӓфирӥна 009-037 Албатта, насийу куфрда зиёда бўлишдан ўзга нарса эмас. Бу билан куфр келтирганлар залолатга кеткизилурлар. Аллоҳ ҳаром қилган нарсанинг ададига мослаш учун уни бир йил ҳалол қиларлар, бир йил ҳаром қиларлар. Бас, бу билан Аллоҳ ҳаром қилган нарсани ҳалол қиларлар. Уларга амалларининг ёмонлиги зийнатланди. Аллоҳ кофир қавмларни ҳидоят қилмас. (Ояти каримадаги насийу луғатда ортга суриш маъносини ифода қилади. Жоҳилият аҳлида уруш ҳаром қилинган ойнинг ҳукмини бошқа, кейин келадиган ойга суриш одати урф бўлган эди. Яъни, араб мушриклари ҳам тўрт ой ҳаром ойлар эканлигини айтар эдилар. Ўша ойларда уруш тамоман тўхтар эди. Агар бирор киши шу ойларда отасини ўлдирган одамни учратиб қолса, унга тегмасди. Аммо бордию урушни хоҳлаб қолсалар, аслида ҳаром бўлган ойнинг ҳаромлигини орқага суриб қўйиб, уруш қилаверар эдилар. Мисол учун, Муҳаррам ҳаром ой, аммо шу ойда уруш қилгилари келиб қолса, бу йил унинг ҳаромлигини Сафар ойига сурдик, ўша ойда уруш қилмаймиз, деб Муҳаррамда уруш қилишар эдилар. Сафарда эса, уруш қилишмасди. Янаги йили аксинча бўларди. Улар бир йилда тўрт ой урушмасак бўлди-да, қайси ойда бўлишининг нима фарқи бор, дегандек иш қилишар эди. Оятда уларнинг бу тасарруфларига баҳо ва шарҳ берилмоқда.) ‍‌ ‍‍‍‍‍‍‌ ‌‌‌‍‍‌ ۖ‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍ ‌ ‌‍ ‌ ‌‍‍‍‍‍‌‌ ‌ ‍ ‌ ‌ ‍ ۚ ‌ ‍‍‍‌‌ ‌ ۗ‍‍
Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Мӓ Лакум 'Иҙӓ Қӥла Лакум Анфирӱ Фӥ Сабӥли Аллӓһи Аććӓқалтум 'Илá Ал-'Арđи ۚраđӥтум Бил-Хайӓати Ад-Дунйӓ Мина Ал-'Ӓҳирати ۚ Фамӓ Матӓ Ал-Хайӓати Ад-Дунйӓ Фӥ Ал-'Ӓҳирати 'Иллӓ Қалӥлун 009-038 Эй иймон келтирганлар! Сизга нима бўлдики, Аллоҳнинг йўлида қўзғолинг дейилса, ерга ёпишиб олдингиз. Ёки охиратни қўйиб, ҳаёти дунёга рози бўлдингизми? Охират олдида бу ҳаёти дунё жуда оз-ку?!(Бу ояти карима Табук урушига оммавий сафарбарлик эълон қилингандан сўнг юз берган баъзи ҳолатлар туфайли нозил бўлган.) ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‌ ‌‌‌‌ ‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌‍ ۚ ‌‌‍‍ ‍‍‍ ‍‌‍‌ ‍‍ ۚ ‌ ‍‍‍ ‍‍ ‍‌‍‌ ‍‍ ‌‌
'Иллӓ Танфирӱ Йу`аҙҙибкум `Аҙӓбӓан 'Алӥмӓан Ұа Йастабдил Қаұмӓан Ғайракум Ұа Лӓ Таđуррӱһу Шай'ӓан Ұа ۗ Аллӓһу `Алá Кулли Шайн Қадӥрун 009-039 Агар қўзғолмасангиз, У зот сизни аламли азоб билан азоблайдир. Ўрнингизга бошқа қавмни келтирадир. Сиз Унга зарар келтира олмассиз. Аллоҳ ҳар бир нарсага қодирдир. ‌ ‍‌‍‍‍‌‍ ‌‌ ‌‌ ‌‍‍‍‍‌ ‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍‌‍‍ۗ ‌ ‍
'Иллӓ Танҫурӱһу Фақад Наҫараһу Аллӓһу 'Иҙ 'Аҳраҗаһу Ал-Лаҙӥна Кафарӱ Ćӓнийа Аćнайни 'Иҙ Һумӓ Фӥ Ал-Ғӓри 'Иҙ Йақӱлу Лиҫӓхибиһи Лӓ Тахзан 'Инна Аллӓһа Ма`анӓ ۖ Фа'анзала Аллӓһу Сакӥнатаһу `Алайһи Ұа 'Аййадаһу Биҗунӱдин Лам Тараұһӓ Ұа Җа`ала Калимата Ал-Лаҙӥна Кафарӱ Ас-Суфлá ۗ Ұа Калимату Аллӓһи Һийа Ал-`Улйӓ Ұа ۗ Аллӓһу `Азӥзун Хакӥмун 009-040 Агар сиз унга ёрдам бермасангиз, батаҳқиқ, Аллоҳ унга, куфр келтирганлар уни икки кишининг бири бўлган ҳолида чиқарганларида, нусрат берди. Улар икковлон ғорда турганларида, у шеригига, хафа бўлма, Аллоҳ, албатта, биз билан, деди. Бас, Аллоҳ унинг устидан Ўз сокинлигини нозил қилди ва сиз кўрмаган лашкарлар билан қўллади. Куфр келтирганлар калимасини паст қилди. Аллоҳнинг калимаси эса, ўзи юқори. Аллоҳ ғолиб ва ҳикматли зотдир.(Эй мўминман деб юрганлар, агар сиз бу сафар Пайғамбарга ёрдам бермасангиз, ҳечқиси йўқ, сизга ёмон бўлади. Аллоҳ Ўз Пайғамбарига ёрдам бериши турган гап. Уни Маккада кофирлар ўлдирмоқчи бўлиб, гапни бир жойга қўйганларида ҳам Аллоҳ унга нусрат берган. Аллоҳ кофирларнинг ёмон ниятларини унга билдирган ва унга чиқиб кетишни амр қилган. Пайғамбар (с.а.в.) Абу Бакр Сиддиқ билан бирга ҳижратга чиққанлар. Мушриклар кўп эдилар, Аллоҳ Пайғамбарига ёрдам берган.) ‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍‌‍‍‌ ‍‍‍ ‍ ‌‌‌ ‌‍ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍ ‌‌‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‌ ‍ ‌ ۖ‍ ‍‍‍‍ ‌‌‍‍‌ ‍‌‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌‍‌ ۗۗ ‍‍‍‍‌
Анфирӱ Ҳифӓфӓан Ұа Ćиқӓлӓан Ұа Җӓһидӱ Би'амұӓликум Ұа 'Анфусикум Фӥ Сабӥли Аллӓһи ۚ Ҙӓликум Ҳайрун Лакумн Кунтум Та`ламӱна 009-041 Енгил бўлса ҳам, оғир бўлса ҳам, қўзғолингиз ва Аллоҳнинг йўлида молларингиз ва жонларингиз ила жиҳод қилингиз. Агар билсангиз, шу ишингиз ўзингиз учун яхшидир.(Мусулмон инсон Аллоҳнинг йўлида молини ҳам, жонини ҳам қурбон қилишга доим тайёр турмоғи зарурдир. Ана шундагина ўзларига яхши қилган бўладилар. Мухлис мусулмонлар бу олий маънони тўлиқ тушунган пайтларида енгил бўлса ҳам, оғир бўлса ҳам, қўзғолганлар. Аллоҳнинг йўлида молларини ва жонларини фидо қилганлар,ваъда қилинган яхшиликка эришганлар. Бутун дунёга етакчи халқ бўлганлар.) ‍‌‌ ‌‍‍‍‌ ‌‌‌ ‌ ‌‌‌‍ ‍‍‍‍ۚ‍‍‌ ‌‌ ‍‌‍‍
Лаұ Кӓна `Араđӓан Қарӥбӓан Ұа Сафарӓан Қӓҫидӓан Лӓттаба`ӱка Ұа Лакин Ба`удат `Алайһиму Аш-Шуққату ۚ Ұа Сайахлифӱна Биллӓһи Лаұ Астаҭа`нӓ Лаҳараҗнӓ Ма`акум Йуһликӱна 'Анфусаһум Ұа Аллӓһу Йа`ламу 'Иннаһум Лакӓҙибӱна 009-042 Агар осон манфаат ва яқин сафар бўлганида, албатта, сенга эргашар эдилар. Лекин уларга масофа узоқ кўринди. Улар тезда Аллоҳ номи билан қасам ичиб: Агар қодир бўлганимизда, албатта, сиз билан чиқар эдик, дерлар. Улар ўзларини ҳалок қиладилар. Ҳолбуки, Аллоҳ улар ёлғончи эканларини, албатта, билади.(Мунофиқлар шахсий манфаатларини кўзлаб, мусулмонлар орасига суқилиб олган кимсалар эди. Ўзларини сиртдан мухлис мусулмон қилиб кўрсатишарди. Лекин Табук ғазотига умумий сафарбарлик эълон қилиниши билан уларнинг сирлари фош бўлиб қолди.) ‌ ‍‍‍‍‌‌ ‌‌‌‍‌‌ ‍‍‍ ‌‍‌ ‍‍‍‍ۚ ‌‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍ ‌‌‍ ‌‍ ‌
`Афӓ Ал-Лаһу `Анка Лима 'Аҙинта Лаһум Хаттá Йатабаййана Лака Ал-Лаҙӥна Ҫадақӱ Ұа Та`лама Ал-Кӓҙибӥна 009-043 Аллоҳ сени авф қилди. Нима учун уларга то сенга ростгўй бўлганлар равшан бўлмай туриб ва ёлғончиларни билмасингдан туриб, изн бердинг?(Пайғамбар (с.а.в.) мунофиқлардан баъзиларига урушга бормасликка изн бериб қўйган эдилар. Аслида, шошилиб рухсат бергандан кўра, кутиб турганларида яхши бўлар эди. Чунки изн олганларнинг кимлиги билинмай қолди. Изн бўлмаганда ҳам сафарбарликдан қолар эдилар. Шунда уларнинг мунофиқлиги ҳаммага ошкор бўларди.) ‍‌‍‍‍ ‌‌‌‍ ‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌
Лӓ Йаста'ҙинука Ал-Лаҙӥна Йу'уминӱна Биллӓһи Ұа Ал-Йаұми Ал-'Ӓҳири 'Ан Йуҗӓһидӱ Би'амұӓлиһим Ұа 'Анфусиһим Ұа ۗ Аллӓһу `Алӥмун Бил-Муттақӥна 009-044 Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирганлар сендан моллари ва жонлари билан жиҳод қилишдан қолишга изн сўрамайдилар. Аллоҳ тақводорларни билгувчи зотдир. ‌ ‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‌ ‌‌‌ ‌ ‌‌‌ۗ‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍
ннамӓ Йаста'ҙинука Ал-Лаҙӥна Лӓ Йу'уминӱна Биллӓһи Ұа Ал-Йаұми Ал-'Ӓҳири Ұа Артӓбат Қулӱбуһум Фаһум Фӥ Райбиһим Йатараддадӱна 009-045 Албатта фақат Аллоҳга ва охират кунига ишонмайдиганлар ва қалблари шубҳага тўлганларгина сендан изн сўрарлар. Бас, улар шубҳаларида иккиланаверадилар. ‍‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‌ ‌‍ ‌‍‌‌‌
Ұа Лаұ 'Арӓдӱ Ал-Ҳурӱҗа Ла'а`аддӱ Лаһу `Уддатан Ұа Лакин Кариһа Аллӓһу Анби`ӓćаһум Фаćаббаҭаһум Ұа Қӥла Ақ`удӱ Ма`а Ал-Қӓ`идӥна 009-046 Агар чиқишни хоҳлаганларида, унга тайёргарлик кўрар эдилар. Лекин Аллоҳ уларнинг ҳаракатланишларини ёқтирмай тутиб қолди. Уларга, ўтирувчилар билан ўтиринглар, деди. (Ўша иймонсиз мунофиқларда, аслида, жиҳодга чиқиш нияти бўлса, аввалдан тайёргарлик кўриб қўйган бўлар эдилар. Сафарбарлик эълон этилгандан сўнг турли баҳоналар қилиб, жиҳоддан қолишга изн сўраб келишлари, уларнинг жиҳодга чиқиш ниятлари йўқлигидандир.) ‌ ‌‌‍‌‌‌‍‍‍‍‌‌ ‍ ‌ ‌‍‌ ‍ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍‌‍‍
Лаұ Ҳараҗӱ Фӥкум Мӓ Зӓдӱкум 'Иллӓ Ҳабӓлӓан Ұа Ла'аұđа`ӱ Ҳилӓлакум Йабғӱнакуму Ал-Фитната Ұа Фӥкум Саммӓ`ӱна Лаһум Ұа ۗ Аллӓһу `Алӥмун Биž-Žӓлимӥна 009-047 Агар улар ичингизда чиққанларида ҳам сизга ёмонликдан бошқа нарсани зиёда қилмасдилар, тезлаб орангизга фитна солишга уринардилар. Ҳолбуки, ичингизда уларга қулоқ солувчилар бор эди. Аллоҳ золимларни билгувчи зотдир. ‌ ‌ ‌‌‌‌ ‌‌ ‌ ‌‌‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ۗ‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍
Лақади Абтағаұ Ал-Фитната Мин Қаблу Ұа Қаллабӱ Лака Ал-'Умӱра Хаттá Җӓ Ал-Хаққу Ұа Žаһарамру Аллӓһи Ұа Һум Кӓриһӱна 009-048 Батаҳқиқ, бундан аввал ҳам, улар ёқтирмасалар-да, ҳақ келиб, Аллоҳнинг иши устун бўлгунича, фитна қўзиб, сенга ишларни ағдар-тўнтар қилишар эди. (Яъни, мунофиқлар аввалдан фитначи бўлиб келганлар. Улар Пайғамбаримиз (с.а.в.) Мадинаи Мунавварага келган пайтларида устма-уст фитна қўзғашган. Доимо ишларни остин-устин қилиб бузиб юришган. Токи Аллоҳ имкон бериб, душманлар устидан ғалаба қозониб, Ислом куч-қувватга эга бўлгандагина, қўрққанларидан бир оз бўшашиб қолишган эди.) ‍‌ ‍‍‍‍‍‌‌ ‍‌ ‍‍‍ ‌‍‍‍‌‍‌ ‌ ‍‍‍‌‌ ‌‍‍‍‌ ‌‌ ‍ ‌
Ұа Минһум Ман Йақӱлу А'ҙан Лӥ Ұа Лӓ Тафтиннӥ ۚ 'Алӓ Фӥ Ал-Фитнати Сақаҭӱ ۗ Ұа 'Инна Җаһаннама Ламухӥҭатун Бил-Кӓфирӥна 009-049 Улардан: Менга изн бер, мени фитнага солма, дейдигани ҳам бор. Ажабо, улар фитнага тушмадиларми? Албатта, жаҳаннам кофирларни ўраб олгувчидир.(Ушбу ояти кариманинг сабаби нузули ҳақида Муҳаммад ибн Исҳоқ қуйидаги ривоятни келтирадилар: Расулуллоҳ (с.а.в.) бир куни жангга ҳозирлик кўриб (Табук жангига) Жадд ибн Қайсга: Эй Жадд, Бани Асфарга (яъни, румликларга) қарши курашга тайёрмисан? дедилар. У бўлса: Эй Аллоҳнинг Расули, менга изн бер, мени фитнага солма. Мен Бани Асфар (сариқлар)нинг хотинларини кўрсам, чидай олмайман, деб қўрқаман, деди. Шунда Расулуллоҳ (с.а.в.) ундан юз ўгирдилар ва: Сенга изн бердим, дедилар.) ‍‌‍‍‍ ‍‌‍‍ ‌‌ ‍‍‍ ۚ ‌‌ ‍‍‍‍ۗ ‌‌‍‍‍ ‍‍‍‍‌‌ ‍
н Туҫибка Хасанатун Тасу'уһум ۖ Ұа 'Ин Туҫибка Муҫӥбатун Йақӱлӱ Қадҳаҙнӓмранӓ Мин Қаблу Ұа Йатаұаллаұ Ұа Һум Фарихӱна 009-050 Агар сенга яхшилик етса, уларни хафа қиладир. Агар сенга мусибат етса: Олдиндан ишнинг олдини олган эдик, деб хурсанд бўлиб юз ўгириб кетарлар.(Аҳли Исломга етган яхшилик мунофиқлар учун мусибатдир. Аммо аҳли Исломга мусибат етса, мунофиқлар хурсанд бўладилар. Яхшиям уларга қўшилмаганимиз, уларнинг гапига кирмай, ишнинг олдини олган эканмиз, соғ-саломат қолдик, дейишади.) ‍‍‍‍‍ ‌ۖ ‌‌‌‍‍‍‍‍ ‍‍‍‌ ‍‍‍‌ ‌‍‍‍‌ ‌‍‌ ‍‌ ‍‍‍ ‌‌‌ ‌ ‍
Қул Лан Йуҫӥбанӓ 'Иллӓ Мӓ Катаба Аллӓһу Ланӓ Һуұа Маұлӓнӓ ۚ Ұа `Алá Аллӓһи Фалйатаұаккали Ал-Му'уминӱна 009-051 Сен:Бизга Аллоҳ ёзиб қўйган нарсадан ўзгаси зинҳор етмайди. У бизнинг хожамиздир. Мўминлар Аллоҳгагина таваккал қилсинлар, деб айт.(Яъни, бизга нима етса ҳам, Аллоҳдан етади. Аллоҳ таоло бизга нимани битган бўлса, ўшани кўрамиз.) ‍ ‍‌‍‍‍‍‌ ‌‌ ‌ ‍ ‌ ‌ ‌ ۚ ‌‌
Қул Һал Тараббаҫӱна Бинӓ 'Иллӓ 'Ихдá Ал-Хуснайайни ۖ Ұа Нахну Натараббаҫу Бикумн Йуҫӥбакуму Аллӓһу Би`аҙӓбин Мин `Индиһи~ 'Аұ Би'айдӥнӓ ۖ Фатараббаҫӱннӓ Ма`акум Мутараббиҫӱна 009-052 Сен:Сиз биз учун фақат икки яхшиликдан бирини кутмоқдасиз, холос. Биз эса, Аллоҳ сизни Ўз ҳузурида бўладиган ёки бизнинг қўлимиздан етадиган азобга дучор қилишини кутмоқдамиз. Бас, кутаверинглар, биз ҳам сизлар билан бирга кутувчилармиз, деб айт. (Жиҳодга бормай қолган мунофиқлар жиҳодга кетган мусулмонлар учун икки нарсадан бирини кутадилар, холос. Ўша икки нарса ҳам мусулмон учун яхшиликдир. Улардан биримусулмон инсоннинг олий мақсадиАллоҳнинг йўлида жиҳод қилиб шаҳид бўлишдир. Иккинчиси эсаурушда ғолиб келишдир.) ‍ ‍‍‍‌ ‌‌ ‌‌‌ ‍‍ۖ ‌ ‍ ‌‌‍‍‍‍‌‌ ‍‌ ‍‌‍‍‍ ‌‌‌ ‌ ۖ‍‍‌ ‌‍‌ ‍‍‍
Қул 'Анфиқӱ Ҭаұ`ӓан 'Аұ Карһӓан Лан Йутақаббала Минкум ۖннакум Кунтум Қаұмӓан Фӓсиқӥна 009-053 Сен:Хоҳлаб ёки хоҳламай нафақа қилаверинглар. Сиздан зинҳор қабул қилинмайди. Сизлар, шубҳасиз, фосиқ қавм бўлдингиз, деб айт. ‍ ‌‌‍‍‍‍‍‌ ‌‌‌ ‌ ‍‌‍‍‍ ‍‌‍‍ۖ‍ ‍‌‍‍‍‌‌ ‍‍‍
Ұа Мӓ Мана`аһумн Туқбала Минһум Нафақӓтуһум 'Иллӓннаһум Кафарӱ Биллӓһи Ұа Бирасӱлиһи Ұа Лӓ Йа'тӱна Аҫ-Ҫалӓата 'Иллӓ Ұа Һум Кусӓлá Ұа Лӓ Йунфиқӱна 'Иллӓ Ұа Һум Кӓриһӱна 009-054 Уларнинг нафақаларининг қабул этлишидан ман қилган нарса фақат Аллоҳга ва Унинг Расулига куфр келтирганлари, намозга доимо дангаса ҳолларида келганлари ва доимо ёқтирмай инфоқ қилганларидир. ‌ ‌‌‍‍‍ ‍‌‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌‌ ‌‍ ‌‌ ‍‍ ‌‍ ‌‌ ‍‍‍ ‍‍‍ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌
Фалӓ Ту`җибка 'Амұӓлуһум Ұа Лӓ 'Аұлӓдуһум ۚннамӓ Йурӥду Аллӓһу Лийу`аҙҙибаһум Биһӓ Фӥ Ал-Хайӓати Ад-Дунйӓ Ұа Тазһақа 'Анфусуһум Ұа Һум Кӓфирӱна 009-055 Уларнинг моллари ва болалари сени ажаблантирмасин. Аслида, Аллоҳ ўша нарсалар сабабли уларни ҳаёти дунёда азоблашни ва кофир ҳолларида жонлари чиқишни хоҳлайди, холос. ‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌ ‌‌‌ ۚ‍‌ ‍‍‍‍‍‌ ‍ ‌ ‍‍ ‍‌‍‌ ‌‍ ‌‌‍ ‌ ‌
Ұа Йахлифӱна Биллӓһи~ннаһум Ламинкум Ұа Мӓ Һум Минкум Ұа Лакиннаһум Қаұмун Йафрақӱна 009-056 Улар ўзлари, албатта, сиздан эканликларига Аллоҳ номи ила қасам ичарлар. Ҳолбуки, улар сиздан эмас. Лекин улар қўрқадиган қавмдирлар. ‍‍‍ ‌‍ ‍‌‍‍‍ ‌‌ ‍‌‍‍‍ ‌‍‍‍‌ ‍
Лаұ Йаҗидӱна Малҗа'ан 'Аұ Мағӓрӓтин 'Аұ Муддаҳалӓан Лаұаллаұ 'Илайһи Ұа Һум Йаҗмахӱна 009-057 Агар бирор бошпаноҳми, ғорми ёки кириб оладиган жойми топсалар, шошилиб ўша томонга юзланарлар. (Мунофиқларнинг мунофиқ бўлишининг асосий сабабларидан бири ҳам уларнинг қўрқоқликларидир. Уларга жон ширин туюлиб, ҳамма нарсадан қўрқиб, доимо ўзларини панага олиб юрадилар. Қаердан паноҳ топсалар, ўша ерга жойлашадилар. Бошпаноҳ берганга маъқул тўнни киядилар.) ‍‍‌ ‌ ‌‌‌ ‍‍‍‍‌‍‌ ‌‌‌ ‍‍‍‌ ‌‌ ‌‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍
Ұа Минһум Ман Йалмизука Фӥ Аҫ-Ҫадақӓти Фа'ин 'У`ҭӱ Минһӓ Раđӱ Ұа 'Ин Лам Йу`ҭаұ Минһӓ 'Иҙӓ Һум Йасҳаҭӱна 009-058 Улардан садақалар ишида сенга айб қўядиганлари ҳам бор. Агар ўша садақалардан уларга берилса, улар рози бўладилар. Агар берилмаса, кўрибсанки, ғазабланадилар. ‍‌‍‍‍ ‍‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌‌‌‍‍‍‌‌ ‍‌‍‍‍‍‌ ‌‌‌‌ ‍‍‍‍‍
Ұа Лаұ 'Аннаһум Раđӱ Мӓ 'Ӓтӓһуму Аллӓһу Ұа Расӱлуһу Ұа Қӓлӱ Хасбунӓ Ал-Лаһу Сайу'утӥнӓ Ал-Лаһу Мин Фаđлиһи Ұа Расӱлуһу~ннӓ 'Илá Аллӓһи Рӓғибӱна 009-059 Агар Аллоҳ ва Унинг Расули уларга берган нарсаларидан рози бўлганларида ва Аллоҳ бизга кифоя қилур, бизга тезда Аллоҳ ва Унинг Расули Ўз фазлидан беради, албатта, биз Аллоҳга рағбат қилувчилармиз, деганларида, яхши бўларди. ‌ ‌‍ ‌‍‌ ‍‌ ‌ ‍ ‌‌‍ ‌‍‌ ‌ ‍‌‍‍‍‍ ‌‌‍~‌ ‌‌ ‍ ‌‍
ннамӓ Аҫ-Ҫадақӓту Лилфуқарӓ'и Ұа Ал-Масӓкӥни Ұа Ал-`Ӓмилӥна `Алайһӓ Ұа Ал-Му'уаллафати Қулӱбуһум Ұа Фӥ Ар-Риқӓби Ұа Ал-Ғӓримӥна Ұа Фӥ Сабӥли Аллӓһи Ұа Аибни Ас-Сабӥли ۖ Фарӥđатан Мина Аллӓһи Ұа ۗ Аллӓһу `Алӥмун Хакӥмун 009-060 Албатта, садақалар фақирларга, мискинларга, садақа ишида ишловчиларга, кўнгилларини улфат қилинадиганларга, қул озод қилишга, қарздорларга, Аллоҳнинг йўлига ва йўл ўғлиларига берилиши Аллоҳ томонидан фарз қилингандир. Аллоҳ билгувчи ва ҳикматли зотдир.(Садақалар деганда закот назарда тутилгандир. Демак, садақаларни ҳар ким ҳам олавермайди, балки Аллоҳ таоло Ўзи тайинлаган кишиларгина оладилар. Бошқаларга закот олиш ҳаромдир. Кўнгилларини улфат қилинадиганлар. Яъни, баъзи кишиларнинг кўнгилларини Исломга моил қилиш учун ҳам закотдан тушган молдан берилади. қарздорларгатурли сабабларга кўра қарз бўлиб қолган одамга уни узиш учун ёрдам тариқасида закотдан берилади.Аллоҳнинг йўлиэнг аввало, Аллоҳнинг йўлида жиҳод қилаётганларни, қолаверса, дину диёнат, мусулмонлар оммаси фойдаси учун бўладиган ишларни ичига олади.йўл ўғлияъни, сафарда, ватанидан узоқда оғир ижтимоий ҳолга тушиб қолган шахс.) ‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‌‌‌ ‌‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍ ‌ ‌ ‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍ۖ‍‍ ۗ‍‍‍
Ұа Минһуму Ал-Лаҙӥна Йу'уҙӱна Ан-Набӥйа Ұа Йақӱлӱна Һуұа 'Уҙунун ۚ Қул 'Уҙуну Ҳайрин Лакум Йу'умину Биллӓһи Ұа Йу'умину Лилму'уминӥна Ұа Рахматун Лиллаҙӥна 'Ӓманӱ Минкум Ұа ۚ Ал-Лаҙӥна Йу'уҙӱна Расӱла Аллӓһи Лаһум `Аҙӓбун 'Алӥмун 009-061 Улардан Пайғамбарга озор берадиган ва: У қулоқдир дейдиганлар бор. Сен:У сизга яхшилик нарсаларга қулоқдир. Аллоҳга иймон келтирадир, мўминларга ишонадир, сизлардан иймон келтирганларга раҳматдир. Аллоҳнинг Расулига озор берадиганларга аламли азоб бордир, деб айт.(Пайғамбаримиз (с.а.в.) ҳамма билан яхши муомалада бўлардилар. Ҳамманинг дардига қулоқ осар эдилар. Мунофиқлар бу юксак одоб намунасидан ҳам эгри хулоса чиқариб, моғор босган қалблари ҳиқду ҳасадга тўлиб, фитна гап ўйлаб чиқардилар. Пайғамбаримизга (с.а.в.) қулоқ деб лақаб қўйдилар.) ‍‌‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‌ ‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‌‌‌ۚ ‍ ‌‌ ‍‍‌ ‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍ ‌‌‍ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌‍‍ۚ‍‍‍‍ ‌‍‍‌ ‌‍‍‍ ‍‍‌
Йахлифӱна Биллӓһи Лакум Лийурđӱкум Ұа Аллӓһу Ұа Расӱлуһу~ 'Ахаққу 'Ан Йурđӱһу 'Ин Кӓнӱ Му'уминӥна 009-062 Улар сизларни рози қилиш учун Аллоҳнинг номи ила қасам ичарлар. Агар мўмин бўлсалар, Аллоҳни ва Унинг Расулини рози қилмоқлари ҳақли эди. ‍‍‍ ‍‍ ‌ ‌‌‍~ ‌‍ ‌‌ ‌‌
'Алам Йа`ламӱннаһу Ман Йухӓдиди Аллӓһа Ұа Расӱлаһу Фа'анна Лаһу Нӓра Җаһаннама Ҳӓлидӓан Фӥһӓ ۚ Ҙӓлика Ал-Ҳизйу Ал-`Аžӥму 009-063 Улар кимки Аллоҳга ва Унинг Расулига хилоф қилса, албатта, унга жаҳаннам оташ бўлиб, унда абадий қолишини. Ана шу катта ор эканлигини билмайдиларми?! ‌ ‌ ‍‌ ‌‌‌ ‍ ‌‌‍ ‍‍‌‍‌ ‍‍‍‍‌‌‌ ‌ ۚ‍‍‍‍
Йахҙару Ал-Мунӓфиқӱна 'Ан Туназзала `Алайһим Сӱратун Тунабби'уһум Бимӓ Фӥ Қулӱбиһим ۚ Қули Астаһзи'ӱнна Аллӓһа Муҳриҗун Мӓ Тахҙарӱна 009-064 Мунофиқлар уларга қалбларидаги нарсанинг хабарини берадиган сура нозил бўлишидан қўрқарлар. Сен:Истеҳзо қилаверинглар, албатта, Аллоҳ сиз қўрқаётган нарсани чиқаргувчидир, деб айт.(Пайғамбаримиз (с.а.в.) замонларида яшаган мунофиқлар ҳар доим мусулмонлар билан бирга юрганларидан, нозил бўлаётган оятлар ва суралардан хабардор эдилар. Улар баъзи вақтларда сура нозил бўлиб, ҳеч ким билмайдиган яширин ишлар ҳам фош қилинаётганининг жонли гувоҳи эдилар. Ўзлари мунофиқлик қилиб, яширин гаплар айтиб ёки дилларида Исломга, мусулмонларга қарши ўй-фикрларни тугиб юришар эди. Аммо, бирон сура нозил бўлиб, қалбимиздаги сирни очиб қўймаса эди, деб қўрқардилар ҳам.) ‌‌ ‍‍ ‌‌ ‌‍‌ ‌ ۚ ‌ ‌ ‍ ‍‍‍‌ ‌ ‌‌
Ұа Ла'ин Са'алтаһум Лайақӱлунна 'Иннамӓ Куннӓ Наҳӱđу Ұа Нал`абу ۚ Қул 'Абиӓлллаһи Ұа 'Ӓйӓтиһи Ұа Расӱлиһи Кунтум Тастаһзи'ӱна 009-065 Агар улардан сўрасанг, албатта: Биз фақат ўзимизча гап қилиб ўйнаётган эдик, холос, дерлар. Сен:Аллоҳни, Унинг оятларини ва Расулини истеҳзо қилаётган эдингизми? деб айт. (Яъни, агар мунофиқлардан ўша истеҳзо қилиб айтган гаплари ҳақида сўрасанг, улар, биз ҳеч нарса деганимиз йўқ, фақат шундай ўзимизча гаплашдик, ўйнашдик, холос, дейдилар.) ‍‌‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍ۚ ‍ ‌ ‌‌‍ ‌‌‍ ‍‌‍‍‍ ‍‍‍
Лӓ Та`таҙирӱ Қад Кафартум Ба`да 'Ӥмӓникум ۚн На`фу `Ан Ҭӓ'ифатин Минкум Ну`аҙҙиб Ҭӓ'ифатан Би'аннаһум Кӓнӱ Муҗримӥна 009-066 Узр айтманглар. Батаҳқиқ, иймонингиздан кейин куфр келтирдингиз. Агар сиздан бир тоифани авф этсак, бошқа тоифани жиноятчи бўлганлари учун азоблаймиз. (Сиз қилар ишни қилиб қўйиб, узр айтишингиздан фойда йўқ. Иймон келтиргандан сўнг, унда собит турганингизда, бошқа гап эди. Аммо сиз иймондан кейин куфр келтириб, мунофиқ бўлдингиз. Энди узр айтманг. Билмасдан, жаҳолат билан сизга қўшилиб қолган тоифани афв этсак ҳам, бошқаларингизни жиноятчи бўлганларингиз учун, албатта, азоблаймиз.) ‌ ‌‌‌ ‌ ‌ ۚ ‌‌ ‍‌ ‌ ‍‌‍‍ ‌ ‍‍‍
Ал-Мунӓфиқӱна Ұа Ал-Мунӓфиқӓту Ба`đуһум Мин Ба`đин ۚ Йа'мурӱна Бил-Мункари Ұа Йанһаұна `Ани Ал-Ма`рӱфи Ұа Йақбиđӱна 'Айдийаһум ۚ Насӱ Аллаһа Фанасийаһум ۗнна Ал-Мунӓфиқӥна Һуму Ал-Фӓсиқӱна 009-067 Мунофиқ эркаклар ва мунофиқ аёллар ҳаммалари бирдирлар, ёмонликка буюрарлар, яхшиликдан қайтарарлар ва қўлларини маҳкам юмарлар. Аллоҳни унутдилар, бас, У ҳам уларни унутди. Албатта, мунофиқларулар фосиқлардир.(Мунофиқлар қаерда бўлсалар ҳам, кимлигидан қатъи назар, эркак-аёл бўлсин, нима иш қилмасин, барибир мунофиқдир. Ҳаммалари ҳам бир гўр. Чунки асллари бир. Кўрсатадиган фаолиятларининг маъноси бир.) ‍‍‍‍‍‍‍ ‍‌ۚ ‍‍‌‍‌‍‍‍‍‍‍‌ ‌‍‌‍‍‍‍ ‍‍‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍ۚ ۗ ‍‍‍‍‍‍
Ұа`ада Аллӓһу Ал-Мунӓфиқӥна Ұа Ал-Мунӓфиқӓти Ұа Ал-Куффӓра Нӓра Җаһаннама Ҳӓлидӥна Фӥһӓ ۚ Һийа Хасбуһум ۚ Ұа Ла`анаһуму Аллӓһу ۖ Ұа Лаһум `Аҙӓбун Муқӥмун 009-068 Аллоҳ мунофиқ эркакларга, мунофиқ аёлларга ва кофирларга жаҳаннам оташини ваъда қилди. Унда абадий қолурлар. Ўша улар учун етарлидир. Ҳамда Аллоҳ уларни лаънатлади. Уларга доимий азоб бордир. ‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‌‍‌ ‍‍‍‌‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ۚ ۚۖ‍‍‌‌ ‍‍‍
Кӓллаҙӥна Мин Қабликум Кӓнӱ 'Ашадда Минкум Қӱұатан Ұа 'Акćарамұӓлӓан Ұа 'Аұлӓдӓан Фӓстамта`ӱ Биҳалӓқиһим Фӓстамта`тум Биҳалӓқикум Камӓ Астамта`а Ал-Лаҙӥна Мин Қабликум Биҳалӓқиһим Ұа Ҳуđтум Кӓллаҙӥ Ҳӓđӱ ۚ 'Ӱлӓ'ика Хабиҭат 'А`мӓлуһум Фӥ Ад-Дунйӓ Ұа Ал-'Ӓҳирати ۖ Ұа 'Ӱлӓ'ика Һуму Ал-Ҳӓсирӱна 009-069 Ўзингиздан аввалгиларга ўхшайсиз. Улар сизлардан кўра қувватлироқ, молу дунё ва бола-чақалари кўпроқ эдилар. Бас, ўз насибалари ила маза қилдилар, ўзингиздан олдингилар насибалари ила маза қилганларидек, сиз ҳам ўз насибангиз ила маза қилдингиз. Улар шунғигандек, сиз ҳам шунғидингиз. Ана ўшаларнинг амаллари дунёю охиратда ҳабата бўлди. Ана ўшалар, ўзлари зиён кўргувчилардир. ‍‍‍‍ ‍‌ ‍‍‍ ‍‌ ‌‌ ‍‌‍‍ ‌ ‌‌‍‌ ‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌ ‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍ ‍‌ ‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍ۚ‍‍‌‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍‌‍‌ ‌‍‍ ۖ ‌‌‍‍‌‍‍‍ ‍‍‍‌
'Алам Йа'тиһим Наба'у Ал-Лаҙӥна Мин Қаблиһим Қаұми Нӱхин Ұа `Ӓдин Ұа Ćамӱда Ұа Қаұми 'Ибрӓһӥма Ұа 'Аҫхӓби Мадйана Ұа Ал-Му'утафикӓти ۚ 'Атат/һум Русулуһум Бил-Баййинӓти ۖ Фамӓ Кӓна Аллӓһу Лийаžлимаһум Ұа Лакин Кӓнӱнфусаһум Йаžлимӱна 009-070 Уларга ўзларидан олдин ўтганларнинг, Нуҳ, Од, Самуд қавмининг ва Иброҳим қавмининг, Мадян эгаларининг ва тўнтарилган(қишлоқ)ларнинг хабари келмадими? Уларга Пайғамбарлари очиқ-ойдин ҳужжатлар билан келдилар. Бас, Аллоҳ уларга зулм қилмас эди. Лекин улар ўзларига зулм қилар эдилар. (Кофир ва мунофиқлар Нуҳ қавмини тўфон босиб ҳалокатга учратганини ҳам, Од қавмини қаттиқ ўт шамол ҳалок қилганини ҳам, Самуд қавмини қаттиқ қичқириқ яксон этганини ҳам, Иброҳим алайҳиссалом ўзи қутулиб қолиб, қавмлари қандай ҳалок бўлганини ҳам, Мадян эгаларини зилзила олганларини ҳам, Лут алайҳиссаломнинг қавми қишлоқлари қандай тўнтарилиб, жинояткор аҳолисини босиб қолганини ҳам яхши билишар эди. Пайғамбарлари очиқ-ойдин ҳужжат билан келганида, уларни ёлғончига чиқариб, бошларига ўша мусибатлар тушганини ҳам яхши билишарди. Шу қилмишлари билан улар ўзларига ўзлари зулм қилдилар. Бўлмаса, Аллоҳ уларга зулм қилмас эди.) ‍‍‍‍ ‍‌ ‍‍‍‍‌ ‌‍‍‍‌ ‌‍‍‍‌‌ ‌‍‍‍‌‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍‍‍‍ ۚ ‌ ‌ ‍‍‍ ۖ ‌ ‍‍‍ ‍ ‍‍‍‍ ‌‍‌‌ ‌‌‍ ‍‍‍
Ұа Ал-Му'уминӱна Ұа Ал-Му'уминӓту Ба`đуһум 'Аұлийӓ'у Ба`đин ۚ Йа'мурӱна Бил-Ма`рӱфи Ұа Йанһаұна `Ани Ал-Мункари Ұа Йуқӥмӱна Аҫ-Ҫалӓата Ұа Йу'утӱна Аз-Закӓата Ұа Йуҭӥ`ӱна Аллӓһа Ұа Расӱлаһу~ ۚ 'Ӱлӓ'ика Сайархамуһуму Аллӓһу ۗнна Аллӓһа `Азӥзун Хакӥмун 009-071 Мўмин эркаклар ва мўмина аёллар бир-бирларига дўстдирлар. Улар яхшиликка буюрарлар, ёмонликдан қайтарарлар, намозни тўкис адо этарлар, закотни берарлар ҳамда Аллоҳга ва Унинг Расулига итоат қиларлар. Ана ўшаларга Аллоҳ тезда раҳм қилур. Албатта, Аллоҳ ғолиб ва ҳикматли зотдир.(Бу васфлар мунофиқлар ҳақида келган васфга тамоман зид эканлиги очиқ-ойдин кўриниб турибди. Мунофиқларнинг бир хил эканликлари, улар доимо бир-бирларига ўхшашлари таъкидланган бўлса, мўминларнинг ўзаро дўст-валий эканликлари айтилмоқда.) ‌‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍‌‌ ‍ۚ ‍‍‌‍‍‌ ‌‍‌‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍ ‌‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍ ‍ ‌‌‍~ ۚ‍‍‌‍‍‍ ۗ ‍‍‍‍‌
Ұа`ада Аллӓһу Ал-Му'уминӥна Ұа Ал-Му'уминӓти Җаннӓтин Таҗрӥ Мин Тахтиһӓ Ал-'Анһӓру Ҳӓлидӥна Фӥһӓ Ұа Масӓкина Ҭаййибатан Фӥ Җаннӓти `Аднин ۚ Ұа Риđұӓнун Мина Аллӓһи 'Акбару ۚ Ҙӓлика Һуұа Ал-Фаұзу Ал-`Аžӥму 009-072 Аллоҳ мўмин эр ва мўмина аёлларга остидан анҳорлар оқиб турган жаннатларни, уларда абадий қолишни ва барқарорлик жаннатидан покиза масканларни ваъда қилди. Аллоҳдан бўладиган розилик эса, энг улуғидир. Ана ўша улкан ютуқдир. (Кофир ва мунофиқларни жаҳаннам кутиб турган бўлса, мўмин ва мўминаларни ажойиб жаннатлар кутиб турибди. Кофирлар ва мунофиқлар дўзахда абадий азоб чексалар, мўмин ва мўминалар жаннатда абадий маза қиладилар. Уларнинг доимий истиқомат қиладиган жаннатларида покиза масканлар кутиб турибди. Лекин бу мўмин ва мўминаларга берилган мукофотнинг охирги даражаси эмас. Уларга бериладиган мукофотнинг энг улуғи Аллоҳнинг розилигидир. Бу мукофотнинг олдида жаннатлар ва уларнинг битмас-туганмас неъматлари ҳам ҳеч гап бўлмай қолади.) ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍ ‌ ‌ ‍‌ ‌ ‍‍‍‍‍ۚ‍‍‍‍‌‍ ‌‌ ۚ ‌ ‌ ‌‌ ‍‍
Йӓ 'Аййуһӓ Ан-Набӥйу Җӓһиди Ал-Куффӓра Ұа Ал-Мунӓфиқӥна Ұа Ағлуž `Алайһим ۚ Ұа Ма'ұӓһум Җаһаннаму ۖ Ұа Би'са Ал-Маҫӥру 009-073 Эй Пайғамбар, кофирлар ва мунофиқларга қарши жиҳод қил ва уларга нисбатан қаттиққўл бўл. Уларнинг жойи жаҳаннамдир. У қандай ҳам ёмон қайтадиган жой.(Маълумки, Пайғамбаримиз (с.а.в.) аввалда мунофиқларга нисбатан жуда ҳам кечиримли бўлганлар. Уларнинг кўпгина беодоблик ва душманликларини авф қилганлар. Ҳатто баъзи саҳобалар ҳаддан ошиб кетган мунофиқларни ўлдиришга изн сўраганларида ҳам, қўй, одамлар, ўз шерикларини ўлдиряпти, демасин, деганлар. Аммо ушбу ояти карима энди юмшоқ муомалаларнинг вақти ўтганини, энди мунофиқларга ҳам кофирларга қилгандек муомала қилиш вақти келганини билдирмоқда. Уларга қарши жиҳод қилиб, қаттиққўл бўлиш тайинланмоқда. Уламоларимиз Расулуллоҳ (с.а.в.) мунофиқларга қарши уруш қилмаганларини, уларни ўлдирмаганларини алоҳида таъкидлайдилар. Лекин шу оятдан кейин муомала кескин ўзгариб, уларга нисбатан қаттиққўл бўлинган ва кирдикорлари аёвсиз фош этилган.) ‌ ‌‌ ‍‍‍ ‌ ‍‍‌‍‌ ‌‍‍‍‍‍ ‌‍‍ ۚ ‌‌‌ ‍‍‍ۖ‍‍
Йахлифӱна Биллӓһи Мӓ Қӓлӱ Ұа Лақад Қӓлӱ Калимата Ал-Куфри Ұа Кафарӱ Ба`да 'Ислӓмиһим Ұа Һаммӱ Бимӓ Лам Йанӓлӱ ۚ Ұа Мӓ Нақамӱ 'Иллӓ 'Ан 'Ағнӓһуму Аллӓһу Ұа Расӱлуһу Мин Фаđлиһи ۚ Фа'ин Йатӱбӱ Йаку Ҳайрӓан Лаһум ۖ Ұа 'Ин Йатаұаллаұ Йу`аҙҙибһуму Аллӓһу `Аҙӓбӓан 'Алӥмӓан Фӥ Ад-Дунйӓ Ұа Ал-'Ӓҳирати ۚ Ұа Мӓ Лаһум Фӥ Ал-'Арđи Мин Ұа Лӥйин Ұа Лӓ Наҫӥрин 009-074 Улар гапирмаганлари ҳақида Аллоҳнинг номи ила қасам ичарлар. Батаҳқиқ, куфр калимасини айтдилар ва Исломларидан кейин куфр келтирдилар ҳамда ета олмаган нарсаларга қасд қилдилар. Аллоҳ ва Унинг Расули уларни Ўз фазлидан бой қилиб қўйганларидан бошқа айб топа олмадилар. Агар тавба қилсалар, ўзларига яхши бўладир. Гар юз ўгириб кетсалар, Аллоҳ уларни бу дунёю охиратда аламли азоб билан азоблайдир. Ер юзида уларга дўст ҳам, ёрдамчи ҳам йўқ. ( Пайғамбаримизнинг (с.а.в.) вақтларида мунофиқлар бир неча бор куфр гапларни айтганларидан кейин тониб, айтганимиз йўқ, деб қасам ичишган. Ояти каримада ўша ҳақиқат таъкидланиб, улар куфр гапни айтганлари ва шу билан мусулмонликдан чиқиб қайта кофир бўлганликлари баён қилинмоқда. Оятдаги ета олмаган нарсаларга қасд қилдилардан мурод Расулуллоҳни (с.а.в.) ўлдирмоққа қасд қилганлари ва мақсадларига ета олмаганларидир.) ‍‍‍ ‌ ‌ ‌‍‍‍‍‍‌ ‌‌‌ ‌ ‌ ‌‍‍‍‌ ‌ ۚ ‌‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌‌ ‌‌ ‌‍‍‍‍ ‌‌‍ ‍‌‍‍‍‍ ۚ ‍‌ۖ ‌‌‌ ‌‌ ‍ ‌‌ ‌‌‍‌‍‌ ‌‍‍ ۚ ‌‌ ‌‍ ‍‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍
Ұа Минһум Ман `Ӓһада Аллӓһа Ла'ин 'Ӓтӓнӓ Мин Фаđлиһи Ланаҫҫаддақанна Ұа Ланакӱнанна Мина Аҫ-Ҫӓлихӥна 009-075 Улардан: Агар У зот Ўз фазлидан берса, албатта, садақа қиламиз ва, албатта, аҳли солиҳлардан бўламиз, деб Аллоҳга аҳд берувчилар бор. ‍‌‍‍‍ ‍‌‍ ‍‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍ ‍‍
Фаламмӓ 'Ӓтӓһум Мин Фаđлиһи Баҳилӱ Биһи Ұа Таұаллаұ Ұа Һум Му`риđӱна 009-076 У зот Ўз фазлидан берган чоғда эса, бахиллик қилиб, юз ўгириб, орқага қараб кетарлар. ‍‍‌ ‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍‌ ‍ ‌‌‌ ‌ ‍‍‍
Фа'а`қабаһум Нифӓқӓан Фӥ Қулӱбиһим 'Илá Йаұми Йалқаұнаһу Бимӓҳлафӱ Аллаһа Мӓ Ұа`адӱһу Ұа Бимӓ Кӓнӱ Йакҙибӱна 009-077 Бас, Аллоҳга берган ваъдаларига хилоф қилганлари ва ёлғон гапирганлари учун Унга рўбарў бўладиган кунгача қалбларида нифоқни оқибат қилиб қўйди. ‍‍‍‌‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌‍‍ ‌ ‌‍‍‌ ‌‌
'Алам Йа`ламӱнна Аллӓһа Йа`ламу Сирраһум Ұа Наҗұӓһум Ұа 'Анна Аллӓһа `Аллӓму Ал-Ғуйӱби 009-078 Улар Аллоҳ уларнинг сирларини ҳам, яширин гапларини ҳам албатта билишини ва Аллоҳ, албатта, ғайбларни билгувчи зот эканини билмасмидилар? ‌ ‌ ‍ ‍‍‍ ‌‍‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍
Ал-Лаҙӥна Йалмизӱна Ал-Муҭҭаұұи`ӥна Мина Ал-Му'уминӥна Фӥ Аҫ-Ҫадақӓти Ұа Ал-Лаҙӥна Лӓ Йаҗидӱна 'Иллӓ Җуһдаһум Файасҳарӱна Минһум ۙ Саҳира Аллӓһу Минһум Ұа Лаһум `Аҙӓбун 'Алӥмун 009-079 Мўминлардан кўнгилли бўлиб садақа қилувчиларни ва ўз кучлари етгандан бошқани топа олмайдиганларни айблайдиган ва масхара қиладиганларни Аллоҳ масхара қилади ва уларга аламли азоб бўладир. ‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍ۙ‍‍‍‍‌ ‍ ‍‌‍‍‍ ‌ ‍‍‌
Астағфир Лаһум 'Аұ Лӓ Тастағфир Лаһумн Тастағфир Лаһум Саб`ӥна Марратан Фалан Йағфира Аллӓһу Лаһум ۚ Ҙӓлика Би'аннаһум Кафарӱ Биллӓһи Ұа Расӱлиһи Ұа ۗ Аллӓһу Лӓ Йаһдӥ Ал-Қаұма Ал-Фӓсиқӥна 009-080 Улар учун истиғфор айтсанг ҳам ёки истиғфор айтмасанг ҳам (барибир). Агар улар учун етмиш марта истиғфор айтсанг ҳам, Аллоҳ уларни зинҳор мағфират қилмас. Бу уларнинг Аллоҳ ва Унинг Расулига куфр келтирганлари учундир. Аллоҳ фосиқ қавмларни ҳидоят қилмас. (Мунофиқлар сурасидан маълумки, мунофиқларнинг гуноҳларини мағфират қилишни сўраб, улар учун истиғфор айтиш таклиф қилинган. Пайғамбаримиз (с.а.в.) бу ишга моил бўлганлар. Ўшанда ҳам шу маънодаги ояти карима нозил бўлган. Биз ўрганаётган ояти каримадан билиниб турибдики, Табук ғазоти асносида мунофиқларнинг кирдикорлари кетма-кет фош бўлгандан кейин яна улар учун истиғфор айтиш таклифи бўлган ёки ҳолат шуни тақозо қилиб қолган. Аллоҳ таоло Пайғамбари Муҳаммадга (с.а.в.) хитоб қилиб, мунофиқлар учун истиғфор айтишлари ва айтмасликлари барибир эканлигини, фойдаси йўқлигини билдирмоқда.) ‍‍‍‍‌ ‌‌‌ ‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌‌‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍ ‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍‌ ۚ‍ ‌‌ ‍‍ ‌‌‍ ۗ‍‍ ‍‍
Фариха Ал-Муҳаллафӱна Бимақ`адиһим Ҳилӓфа Расӱли Аллӓһи Ұа Кариһӱн Йуҗӓһидӱ Би'амұӓлиһим Ұа 'Анфусиһим Фӥ Сабӥли Аллӓһи Ұа Қӓлӱ Лӓ Танфирӱ Фӥ Ал-Харри ۗ Қул Нӓру Җаһаннама 'Ашадду Харрӓан ۚ Лаұ Кӓнӱ Йафқаһӱна 009-081 Улар Аллоҳнинг Расулига хилоф қилиб ортда қолганлар ўтирган жойларида хурсанд бўлдилар ва Аллоҳнинг йўлида моллари ва жонлари билан жиҳод қилишни ёқтирмадилар ҳамда Иссиқда қўзғолманглар, дедилар. Сен:Жаҳаннамнинг оташи иссиқроқ, агар тушунсалар, деб айт.(Яъни, улар одамларни ҳам ўзларига ўхшаб сафарбарликдан қочишга чақирдилар. Улар бу дунёнинг арзимаган иссиғидан қочишмоқдаю, аммо ўзларини охиратнинг ашаддий иссиғига дучор қилишмоқда.) ‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍ ‍ ‌‍‌ ‌‌‌ ‌ ‌‌‌‍ ‍‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌ ‍‌‍‍‍‌ۗ ‍ ‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‌ۚ‌ ‍‍‍
Фалйаđхакӱ Қалӥлӓан Ұа Лӥабкӱ Каćӥрӓан Җазӓн Бимӓ Кӓнӱ Йаксибӱна 009-082 Бас, қилган касблари туфайли оз кулиб, кўп йиғласинлар. (Улар бу дунёда қанча кўп кулсалар ҳам оз бўлади, охиратда кўп йиғлашлари турган гап.) ‍‍‌ ‌‍‍‍‌ ‍‌‌‍‍‌‌ ‌
Фа'ин Раҗа`ака Аллӓһу 'Илá Ҭӓ'ифатин Минһум Фӓста'ҙанӱка Лилҳурӱҗи Фақул Лан Таҳруҗӱ Ма`ийа 'Абадӓан Ұа Лан Туқӓтилӱ Ма`ийа `Адӱұӓан ۖннакум Раđӥтум Бил-Қу`ӱди 'Аұұала Марратин Фӓқ`удӱ Ма`а Ал-Ҳӓлифӥна 009-083 Бас, Аллоҳ сени улардан бир тоифасига қайтарса-ю, улар сендан (урушга) чиқишга изн сўрасалар: Мен билан ҳеч қачон чиқмайсизлар ва мен билан бирга ҳеч қачон жанг қилмайсизлар, сизлар биринчи мартада ўтиришга рози бўлдингиз, бас, ортда қолувчилар билан ўтираверинглар, деб айт. ‌‍ ‍ ‌‌ ‌ ‍‌‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍‌‍‍‍ ‍‌‍‍‌ ‌‌‌ ‌‍‌‍‍‌ ‌‌‌ۖ‍ ‌‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍‌‍‍
Ұа Лӓ Туҫалли `Алá 'Ахадин Минһум Мӓта 'Абадӓан Ұа Лӓ Тақум `Алá Қабриһи~ ۖннаһум Кафарӱ Биллӓһи Ұа Расӱлиһи Ұа Мӓтӱ Ұа Һум Фӓсиқӱна 009-084 Ва ҳеч қачон улардан ўлган бирортасига ҳам (жаноза) намоз ўқима, қабри устида турма. Чунки улар Аллоҳга ва Унинг Расулига куфр келтирдилар ҳамда фосиқ ҳолларида ўлдилар. (Чунки, жаноза намозини ўқиш, бировнинг қабри устида туриш ўлган учун катта ҳурмат ва эъзоздир. Бу улкан ҳурмат ва эъзозни ҳақдор кишиларга қилиш керак.Мунофиқ ва фосиқлар бунга лойиқ эмаслар.) ‌ ‍‍‍‍ ‍‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍ ‍‍‍ ‌‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍‍ ۖ‍ ‌‌ ‍‍ ‌‌‍‌ ‌ ‍‍‍
Ұа Лӓ Ту`җибка 'Амұӓлуһум Ұа 'Аұлӓдуһум ۚннамӓ Йурӥду Аллӓһу 'Ан Йу`аҙҙибаһум Биһӓ Фӥ Ад-Дунйӓ Ұа Тазһақа 'Анфусуһум Ұа Һум Кӓфирӱна 009-085 Уларнинг мол-дунёлари ва бола-чақалари сени ажаблантирмасин. Аслида, Аллоҳ ўша нарсалар сабабли уларни дунёда азоблашни ва кофир ҳолларида жонлари чиқишни хоҳлайди, холос. ‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌‌‌ ۚ‍‌ ‍‍‍‍‍‌ ‍ ‌‌‍‌‍‌ ‌‍ ‌‌‍ ‌ ‌
Ұа 'Иҙӓнзилат Сӱратун 'Ан 'Ӓминӱ Биллӓһи Ұа Җӓһидӱ Ма`а Расӱлиһи Аста'ҙанака 'Ӱлӱ Аҭ-Ҭаұли Минһум Ұа Қӓлӱ Ҙарнӓ Накун Ма`а Ал-Қӓ`идӥна 009-086 Аллоҳга иймон келтиринглар ва Унинг Расули билан жиҳод қилинглар, деб сура нозил қилинган пайтда улардан бой-задагонлари: Бизни тек қўй, ўтирувчилар билан бирга бўлайлик, деб изн сўрарлар. ‌‌‌ ‌‌‍ ‌‍ ‌‌‌ ‍‍ ‌‌‌ ‌‍ ‌ ‌‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍ ‌‍‌ ‌‌‌ ‍‌ ‍‍
Раđӱ Би'ан Йакӱнӱ Ма`а Ал-Ҳаұӓлифи Ұа Ҭуби`а `Алá Қулӱбиһим Фаһум Лӓ Йафқаһӱна 009-087 Улар хотин-халажлар билан бирга бўлишга рози бўлдилар ва қалбларига муҳр босилди. Бас, улар англамаслар. (Улар ўзлари хоҳлаб пасткашлик қилдилар. Шу сабабдан қалбларига муҳр босилди. Энди улар ўз фойдаларини англамайдилар. Агар англаганларида жиҳоддан қочмас эдилар.) ‌ ‌ ‍‍‍‌ ‌‍‍ ‌ ‍ ‌ ‍‍‍
Лакини Ар-Расӱлу Ұа Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Ма`аһу Җӓһадӱ Би'амұӓлиһим Ұа 'Анфусиһим ۚ Ұа 'Ӱлӓ'ика Лаһуму Ал-Ҳайрӓту ۖ Ұа 'Ӱлӓ'ика Һуму Ал-Муфлихӱна 009-088 Лекин Пайғамбар ва у билан бирга иймон келтирганлар моллари ва жонлари билан жиҳод қилдилар. Ана ўшаларга, ўзларига яхшиликлар бўладир. Ана ўшалар, ўзлари нажот топгувчилардир. (Булар мунофиқларга ўхшаб молу дунёга берилиб, унинг кетиб қолишидан қўрқиб, бахиллик қилмадилар. Топганларини Аллоҳнинг йўлидаги жиҳодга сарфладилар. Улар мунофиқларга ўхшаб жонлари ширин кўриниб, қўрқиб, урушдан қочиб, хотин-халаж орасига кириб ўтириб олмадилар. Улар Аллоҳнинг розилиги учун, Унинг йўлида шаҳид бўлишни орзу этиб жиҳод қилдилар. Шунинг учун уларга барча яхшиликлар берилади. Шунинг учун улар нажот топадилар.) ‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ‌ ‌‌‌ۚ ‌‌‍‍‌‍‍‍ ‍‍‍‍‍‌ ۖ ‌‌‍‍‌‍‍‍
'А`адда Аллӓһу Лаһум Җаннӓтин Таҗрӥ Мин Тахтиһӓ Ал-'Анһӓру Ҳӓлидӥна Фӥһӓ ۚ Ҙӓлика Ал-Фаұзу Ал-`Аžӥму 009-089 Аллоҳ улар учун остида анҳорлар оқиб турган жаннатларни тайёрлаб қўйди. Унда абадий қолурлар. Ана шу буюк ютуқдир. ‍ ‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍ ‌ ۚ‌‌ ‍‍
Ұа Җӓ Ал-Му`аҙҙирӱна Мина Ал-'А`рӓби Лийу'уҙана Лаһум Ұа Қа`ада Ал-Лаҙӥна Каҙабӱ Аллаһа Ұа Расӱлаһу ۚ Сайуҫӥбу Ал-Лаҙӥна Кафарӱ Минһум `Аҙӓбун 'Алӥмун 009-090 Аъробийлардан узр айтувчилар уларга изн берилишини сўраб келдилар. Аллоҳга ва Расулига ёлғон гапирганлар эса, ўтириб қолдилар. Улардан кофир бўлганларга аламли азоб етадир. (Араб тилида аъробий деб саҳрода истиқомат қилувчи арабларга айтилади. Уларнинг ичидан ҳам Табук урушига бормай қолганлари бор эди.) ‍‍‌‌ ‍‍‌ ‍‌ ‌ ‌‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌‌‍ ۚ‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌‍‍‍‍‌
Лайса `Алá Аđ-Đу`афӓ'и Ұа Лӓ `Алá Ал-Марđá Ұа Лӓ `Алá Ал-Лаҙӥна Лӓ Йаҗидӱна Мӓ Йунфиқӱна Хараҗун 'Иҙӓ Наҫахӱ Лиллӓһ Ұа Расӱлиһи ۚ Мӓ `Алá Ал-Мухсинӥна Мин Сабӥлин Ұа ۚ Аллӓһу Ғафӱрун Рахӥмун 009-091 Заифҳолларга, беморларга ва сарф-харажат қиладиган нарса топа олмаётганларга, Аллоҳга ва Расулига ихлосли бўлсалар, насиҳат қилсалар, гуноҳ йўқ. Чиройли амал қилувчиларни айблашга йўл йўқ. Аллоҳ мағфиратли ва раҳмли зотдир.(Урушга ярамайдиган заифҳол кишилар, беморлар ёки урушга бориш учун керак сарф-ҳаражатларни кўтара олмайдиган одамлар урушга бормай қолсалар, айб эмас. Гуноҳ ҳам бўлмайди. Чунки Ислом инсонни тоқатидан ташқари нарсага таклиф қилмайди.) ‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍‌‌ ‌‌ ‌ ‍‌ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‌ ‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍‌ ‌‌‌‌ ‍‍‍ ‌‌‍ ۚ ‌ ‌ ‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍ۚ ‍‍‍‍‌ ‌‍
Ұа Лӓ `Алá Ал-Лаҙӥна 'Иҙӓ Мӓ 'Атаұка Литахмилаһум Қулта Лӓ 'Аҗиду Мӓ 'Ахмилукум `Алайһи Таұаллаұ Ұа 'А`йунуһум Тафӥđу Мина Ад-Дам`и Хазанӓан 'Аллӓ Йаҗидӱ Мӓ Йунфиқӱна 009-092 Яна сенга улов беришинг учун келганларида: Сизларни миндиргани нарса топа олмаяпман, деганингда ғамгин бўлиб, кўзларидан ёшлари тўкилиб, орқага қайтиб кетганларга ҳам, сарф-харажат қиладиган нарса топа олмаганлари учун гуноҳ йўқ. (Бу тоифадагилар ўзлари соғ-саломат, бақувват, урушга ярайдилар. Рағбатлари ҳам бор. Урушга бориш учун жўнаб йўлга ҳам чиққанлар. Аммо Табук узоқ жой бўлгани учун миниб оладиган улов керак. Уларнинг эса, уловлари йўқ. Шунинг учун Расулуллоҳнинг (с.а.в.) олдиларига улов сўраб келишган.) ‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌‌‌‌ ‍‌ ‌‍ ‍ ‌ ‌‌ ‍‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‍ ‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍
ннамӓ Ас-Сабӥлу `Алá Ал-Лаҙӥна Йаста'ҙинӱнака Ұа Һумғнийӓۚ Раđӱ Би'ан Йакӱнӱ Ма`а Ал-Ҳаұӓлифи Ұа Ҭаба`а Аллӓһу `Алá Қулӱбиһим Фаһум Лӓ Йа`ламӱна 009-093 Бой-бадавлат бўлиб туриб сендан изн сўрайдиганларни айблашга йўл бор. Улар хотин-халажлар билан бирга бўлишга рози бўлдилар. Аллоҳ уларнинг қалбларига муҳр босди. Бас, улар билмаслар. ‍‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍ ‌ ‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ۚ ‌‍‌ ‌ ‍‍‍‌ ‌‍‍ ‌ ‍ ‌
Йа`таҙирӱна 'Илайкум 'Иҙӓ Раҗа`тум 'Илайһим ۚ Қул Лӓ Та`таҙирӱ Лан Ну'умина Лакум Қад Набба'анӓ Ал-Лаһу Мин 'Аҳбӓрикум ۚ Ұа Сайарá Аллӓһу `Амалакум Ұа Расӱлуһу Ćумма Тураддӱна 'Илá `Ӓлими Ал-Ғайби Ұа Аш-Шаһӓдати Файунабби'укум Бимӓ Кунтум Та`малӱна 009-094 Ҳузурларига қайтиб келганингизда, сизга узр айтадилар. Сен:Узр айтманглар, биз сизларга ҳеч қачон ишонмаймиз. Батаҳқиқ, Аллоҳ бизга сизларнинг хабарларингизни берди. Албатта, Аллоҳ ва Унинг Расули амалингизни кўрадир, сўнгра ғайбни ва шаҳодатни билгувчи зотга қайтарилурсизлар. Бас, у сизга қилиб юрган амалингизнинг хабарини берадир, деб айт. ‍‍‌ ‌ ‌‌‌‌ ‌‍ۚ ‍ ‌ ‌‌‌ ‍‌ ‌ ‌ ‍‌ ‌‍ ۚ ‌‍‌‌ ‍ ‌‌‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌ ‍‌‍‍
Сайахлифӱна Биллӓһи Лакум 'Иҙӓ Анқалабтум 'Илайһим Литу`риđӱ `Анһум ۖ Фа'а`риđӱ `Анһум ۖннаһум Риҗсун ۖ Ұа Ма'ұӓһум Җаһаннаму Җазӓн Бимӓ Кӓнӱ Йаксибӱна 009-095 Уларнинг ҳузурларига қайтиб келганингизда уларни айбламаслигингиз учун сизга Аллоҳнинг номи ила қасам ичадилар. Бас, улардан юз ўгиринглар! Албатта, улар нопокдирлар. Қилиб юрган касблари жазосига жойлари жаҳаннамдадир. (Урушдан қочиб, сафарбарликдан ортда қолган ўшалар фақат оддий узр айтиш билан кифояланмайдилар, балки узрлари ҳақиқий эканлигига ишонтириш учун қасам ичадилар. Қасам ичганда Аллоҳнинг номини тилга оладилар. Лекин уларнинг қасамларига ҳам ишонмаслик керак экан. Чунки пасткаш мунофиқнинг ўз манфаати йўлида Аллоҳ номи ила ёлғон қасам ичиши ҳеч нарса эмас.) ‍‍‍ ‌‌‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‌ ‍‌‍‍ۖ‍‍‌ ‍‌‍‍ۖۖ ‌‌‌ ‍‍‍‍‍‌‌ ‌
Йахлифӱна Лакум Литарđаұ `Анһум ۖ Фа'ин Тарđаұ `Анһум Фа'инна Аллӓһа Лӓ Йарđá `Ани Ал-Қаұми Ал-Фӓсиқӥна 009-096 Улар сизлар улардан рози бўлишингиз учун сизга қасам ичарлар. Агарчи сиз улардан рози бўлсангиз ҳам, Аллоҳ фосиқ қавмлардан рози бўлмас.(Мунофиқлар Аллоҳнинг розилигини эмас, балки банданинг розилигини олишга уринадилар. Мунофиқлик шу асосга қурилган.) ‍‍‍‌‌ ‍‌‍‍ۖ‍‌‌ ‍‌‍‍ ‍ ‌ ‍‍‌ ‍‍ ‍‍
Ал-'А`рӓбу 'Ашадду Куфрӓан Ұа Нифӓқӓан Ұа 'Аҗдару 'Аллӓ Йа`ламӱ Худӱда Мӓнзала Аллӓһу `Алá Расӱлиһи Ұа ۗ Аллӓһу `Алӥмун Хакӥмун 009-097 Аъробийлар куфр ва нифоқда ашаддийроқ ва Аллоҳ Ўз Пайғамбарига нозил қилган нарсанинг чегараларини билмасликка лойиқроқдирлар. Аллоҳ билгувчи ва ҳикматли зотдир. (Оятда аъробийларнинг асл табиатлари васф қилинмоқда. Улар ўзлари яшаб турган муҳитга мослашиб қолганлар. Улар куфр ва нифоқда ашаддий бўладилар. Аъробийлар шафқатсиз табиий шароитда узоқ яшагани учун кўнгли қаттиқ, қўпол табиатли бўлиб қоладилар. Яна бунга ўхшаган сабаблар жуда ҳам кўп бўлиши мумкин.) ‍‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌‍‌‌ ‌‌ ‍‍‌‌‌ ‍‌ ‌‌‍ ‌ ‌‍ ۗ‍‍‍
Ұа Мина Ал-'А`рӓби Ман Йаттаҳиҙу Мӓ Йунфиқу Мағрамӓан Ұа Йатараббаҫу Бикуму Ад-Даұӓра ۚ `Алайһим Дӓрату Ас-Саұ'и Ұа ۗ Аллӓһу Самӥ`ун `Алӥмун 009-098 Аъробийлардан қилган инфоқни зиён деб биладиган ва сизга бало-офат келишини кутиб турадиганлари ҳам бор. Ёмон балолар ўзларига урсин! Аллоҳ эшитгувчи ва билгувчи зотдир. (Оятда васфи келган мунофиқлар аъробийлардир. Улар мусулмонларга ўзларининг сири очилиб қолишидан қўрқиб, закот беришга ва жиҳод учун баъзи бир сарфларни қилишга мажбур бўладилар.) ‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍‌ ‌‍ ‍‌‍‍‌‍‍‌ ۚ‍‍‌ ‍‍‌‌ ۗ‍‍‍
Ұа Мина Ал-'А`рӓби Ман Йу'умину Биллӓһи Ұа Ал-Йаұми Ал-'Ӓҳири Ұа Йаттаҳиҙу Мӓ Йунфиқу Қурубӓтин `Инда Аллӓһи Ұа Ҫалаұӓти Ар-Расӱли ۚ 'Алӓннаһӓ Қурбатун Лаһум ۚ Сайудҳилуһуму Аллӓһу Фӥ Рахматиһи~ ۗнна Аллӓһа Ғафӱрун Рахӥмун 009-099 Аъробийлардан Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирадиган ҳамда инфоқ қиладиган нарсасини Аллоҳга қурбат ҳосил қилиш ва Расулнинг дуосига мушарраф этиш воситаси деб биладиганлари ҳам бор. Билсинларки, албатта, ўша нарсалар улар учун қурбатдир. Албатта, Аллоҳ уларни ўз раҳматига киритади. Албатта, Аллоҳ мағфиратли ва раҳмли зотдир. (Бу оятда васфлари келган аъробийлар мухлис, мўмин-мусулмон аъробийлардир. Улар Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган саодатманд кишилардир.) ‍‌ ‍‌‍ ‌ ‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍‌ ‌ ‍‌‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‌ ‍ ‌‍‍‍‌ ‍‍ ۚ ‌‌ ‌‍‌ ۚ‍‍‍ ‌‍ ۗ ‍‍‍‍‌ ‌‍
Ұа Ас-Сӓбиқӱна Ал-'Аұұалӱна Мина Ал-Муһӓҗирӥна Ұа Ал-'Анҫӓри Ұа Ал-Лаҙӥна Аттаба`ӱһум Би'ихсӓнин Раđийа Аллӓһу `Анһум Ұа Раđӱ `Анһу Ұа 'А`адда Лаһум Җаннӓтин Таҗрӥ Тахтаһӓ Ал-'Анһӓру Ҳӓлидӥна Фӥһӓ 'Абадӓан ۚ Ҙӓлика Ал-Фаұзу Ал-`Аžӥму 009-100 Биринчи пешқадам муҳожирлар ва ансорийлар ва уларга яхшилик билан эргашганлар. Аллоҳ улардан рози бўлди, улар ҳам Аллоҳдан рози бўлдилар. Уларга остидан анҳорлар оқиб турган жаннатларни тайёрлаб қўйди. Уларда абадий қолурлар. Ана ўша улкан ютуқдир. ‌‍‍‍ ‌‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍‍‌ ‌‍‍ ‍‌‍‍‍ ‌‌‍‌ ‍‌‍‍‍ ‌‌‌ ‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍ ‍‌ ‌‌‌ۚ‌‌ ‍‍
Ұа Мимман Хаұлакум Мина Ал-'А`рӓби Мунӓфиқӱна ۖ Ұа Мин 'Аһли Ал-Мадӥнати ۖ Марадӱ `Алá Ан-Нифӓқи Лӓ Та`ламуһум ۖ Нахну На`ламуһум ۚ Сану`аҙҙибуһум Марратайни Ćумма Йураддӱна 'Илá `Аҙӓбин `Аžӥмин 009-101 Атрофингиздаги аъробийлардан мунофиқлар бор. Мадина аҳлидан ҳам. Улар нифоқда сийқаси чиққанлардир. Сен уларни билмассан, уларни Биз биурамиз. Албатта, уларни икки марта азоблаймиз. Сўнгра улкан азобга қайтарилурлар. (Ушбу ояти каримада аъробийларнинг ва аҳли Мадинанинг алоҳида мунофиқлари, сийқаси чиққан мунофиқлари ҳақида сўз кетмоқда. Шу даражада сийқаси чиққанки, усталигидан, ҳатто Пайғамбаримиз (с.а.в.) ҳам уларнинг мунофиқ эканликларини билмайдилар. Мунофиқлигини фақат Аллоҳ таолонинг ўзигина билади.) ‍‍‍‌ ‍‌‍‍ ۖ ‌‍‌ ۖ‌‌‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍ۖ ۚ‍‍‍ ‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍‌‍‍
Ұа 'Ӓҳарӱна А`тарафӱ Биҙунӱбиһим Ҳалаҭӱ `Амалӓан Ҫӓлихӓан Ұа 'Ӓҳара Саййи'ӓан `Асá Аллӓһу 'Ан Йатӱба `Алайһим ۚнна Аллӓһа Ғафӱрун Рахӥмун 009-102 Бошқалар эса, гуноҳларини эътироф қилдилар; улар яхши ва ёмон амални аралаштириб қилганлардир. Шоядки Аллоҳ уларнинг тавбасини қабул қилса. Албатта, Аллоҳ мағфиратли ва раҳмли зотдир. (Ушбу оят тушишига сабаб бўлганлар Табук урушига бормай қолиб, сўнгра ўз ишларидан афсус-надомат қилиб тавба этган кишилардир. Улар ғазотдан қолиб жуда ёмон иш қилган, аммо чин кўнгилдан афсусланишлари яхши ишдир. Энди бундай кишиларнинг ишлари Аллоҳнинг ўзига ҳавола қилинади.) ‌‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‌ ‌‌ ‌‌‍‍‍‌ ‌ ‌ ‍ ‌‌‍‍ ۚ ‍‍‍‍‌ ‌‍
Ҳуҙ Мин 'Амұӓлиһим Ҫадақатан Туҭаһһируһум Ұа Тузаккӥһим Биһӓ Ұа Ҫалли `Алайһим ۖнна Ҫалӓтака Саканун Лаһум Ұа ۗ Аллӓһу Самӥ`ун `Алӥмун 009-103 Уларнинг молларидан садақа ол. Бу билан уларни поклайсан, тозалайсан ва уларнинг ҳаққига дуо қил. Албатта, сенинг дуоинг улар учун сокинликдир. Аллоҳ эшитгуви ва билгувчи зотдир. ‍‌ ‍‌ ‌‌ ‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌ ‌ ‌‍ۖ ۗ‍‍‍
'Алам Йа`ламӱнна Аллӓһа Һуұа Йақбалу Ат-Таұбата `Ан `Ибӓдиһи Ұа Йа'ҳуҙу Аҫ-Ҫадақӓти Ұа 'Анна Аллӓһа Һуұа Ат-Таұұӓбу Ар-Рахӥму 009-104 Улар, албатта, Аллоҳ Ўз бандаларидан тавбани қабул қилишини ва садақаларни олишини ва, албатта, Аллоҳнинг Ўзи тавбаларни кўплаб қабул қилгувчи ва раҳмли зот эканини билмайдиларми? ‌ ‌ ‍ ‌ ‍‍‍‍ ‍‌ ‌‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍ ‌ ‍‍‌
Ұа Қули А`малӱ Фасайарá Аллӓһу `Амалакум Ұа Расӱлуһу Ұа Ал-Му'уминӱна ۖ Ұа Сатураддӱна 'Илá `Ӓлими Ал-Ғайби Ұа Аш-Шаһӓдати Файунабби'укум Бимӓ Кунтум Та`малӱна 009-105 Сен:Амал қилинглар! Бас, албатта, Аллоҳ, Унинг Расули ва мўминлар амалингизни кўрарлар. Ва, албатта, ғайбни ва шаҳодатни билгувчи зотга қайтариласизлар. Бас, У сизларга қилиб юрган амалларингизнинг хабарини берадир деб айт. ‌ ‍‌‌ ‍ ‌‌‍‍‍ ۖ ‌‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌ ‍‌‍‍
Ұа 'Ӓҳарӱна Мурҗаұна Ли'амри Аллӓһи 'Иммӓ Йу`аҙҙибуһум Ұа 'Иммӓ Йатӱбу `Алайһим Ұа ۗ Аллӓһу `Алӥмун Хакӥмун 009-106 Ва Аллоҳнинг амрига ҳавола қилинган бошқалар бор. Уларни ёки азоблайдир ёки тавбаларини қабул қиладир. Аллоҳ билгувчи ва ҳикматли зотдир. (Уламоларимиз бу тоифадаги одамлар мазкур оят нозил бўлган пайтда уч киши, яъни, Ҳилол ибн Умаййа, Каъб ибн Молик ва Мирор ибн ар-Робийълар эди, дейдилар. Улар мунофиқ эмас, балки чин мусулмон бўлганлар, лекин хато қилиб, Табук ғазотига бормай қолганлар. Сўнгра афсус-надомат қилганлар-у, аммо Абу Лубоба ва унинг шерикларига қўшилиб, ўзларини масжид устунига боғламаганлар. Абу Лубоба ва унинг шерикларининг тавбалари қабул қилинди, гуноҳлари кечирилди. Аммо бу уч кишининг амри Аллоҳнинг Ўзига ҳавола қилинди. Хоҳласа, уларни азоблайди, хоҳласа, тавбаларини қабул қилиб, гуноҳларини кечиради.) ‌‍‍‍‍‍‌‍‍‌ ‍ ‌‍‌ ‌‌‍‌ ‍‍‍ ۗ‍‍‍
Ұа Ал-Лаҙӥна Аттаҳаҙӱ Масҗидӓан Đирӓрӓан Ұа Куфрӓан Ұа Тафрӥқӓан Байна Ал-Му'уминӥна Ұа 'Ирҫӓдӓан Лиман Хӓраба Аллӓһа Ұа Расӱлаһу Мин Қаблу ۚ Ұа Лайахлифунна 'Ин 'Араднӓ 'Иллӓ Ал-Хуснá Ұа ۖ Аллӓһу Йаш/һаду 'Иннаһум Лакӓҙибӱна 009-107 Зиён, куфр, мўминлар орасига тафриқа солиш ва бундан олдин Аллоҳга ва Унинг Расулига уруш очган кимсани кутиш жойи бўлиши учун масжид қурганлар, албатта, биз яхшиликдан бошқа нарсани ирода қилганимиз йўқ, деб қасам ичарлар. Аллоҳ шоҳидлик берадики, улар, албатта, ёлғончилардир. (Мазкур мунофиқлар қурган масжиддан ҳеч қандай фойда йўқ эди. Чунки улар ўз масжидларини Муҳаммад (с.а.в.) биринчи бўлиб тиклаган Қубо масжиди ёнида қурган эдилар. Шунинг учун бу масжид Масжидул Зирорзиён масжиди, деб номланди. Бу масжиднинг куфр учун қурилди дейилишига сабаб мунофиқлар уни ўзларига марказ қилиб, куфр ишларини ривож топтириш мақсадида эдилар. Ояти карима маълум шахслар, маълум масжид сабабли тушган бўлса ҳам, унинг маъноси умумийдир. Мунофиқ ва кофирлар барча жойларда ва барча замонларда Исломга зиён етказиш учун, куфрни ривожлантириш учун, мўмин-мусулмонлар орасига тафриқа солиш учун, Аллоҳ ва Унинг Расулига уруш очганларга кузатиш жойи бўлиш учун кўплаб Масжидул Зирорлар қурганлар. Бу ҳолат динсиз давлатлардаги масжид ва диний муассасалар мисолида жуда ҳам равшан намоён бўлган.) ‍‍‍‍‍‍‌‌ ‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌ ‌‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍‍‌‌‌ ‍‌ ‌‍ ‍ ‌‌‍ ‍‌ ‍‍ۚ ‌‍ ‌‌ ‌‌‍‌ ‌‌ ۖ ‌ ‌‍ ‌
Лӓ Тақум Фӥһи 'Абадӓан ۚ Ламасҗидун 'Уссиса `Алá Ат-Тақұá Мин 'Аұұали Йаұмин 'Ахаққу 'Ан Тақӱма Фӥһи ۚ Фӥһи Риҗӓлун Йухиббӱна 'Ан Йатаҭаһһарӱ Ұа ۚ Аллӓһу Йухиббу Ал-Муҭҭаһһирӥна 009-108 Сен у (масжид)да ҳеч қачон турма! Албатта, биринчи кундан тақво асосида қурилган масжидда турмоқлигинг ҳақдир. Унда покланишни севадиган кишилар бор. Аллоҳ эса покланувчиларни севадир. ‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‌‌ۚ ‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‍‌‌ ‍‌ ‌‌ ‍ ‌‍ ‌‌‍‍‍‍‍ۚ‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍ ‌‌‍‍‍‌ۚ ‍‍‍‍
'Афаман 'Ассаса Бунйӓнаһу `Алá Тақұá Мина Аллӓһи Ұа Риđұӓнин Ҳайрун 'Ам Ман 'Ассаса Бунйӓнаһу `Алá Шафӓ Җуруфин Һӓрин Фӓнһӓра Биһи Фӥ Нӓри Җаһаннама Ұа ۗ Аллӓһу Лӓ Йаһдӥ Ал-Қаұма Аž-Žӓлимӥна 009-109 Биносини Аллоҳга бўлган тақво ва Унинг розилиги асосида қурган кимса яхшими ёки биносини емирилаётган жар ёқасини асос қилиб қуриб у билан бирга жаҳаннам ўтига қулаган кимса яхшими? Ва Аллоҳ золим қавмларни ҳидоят қилмас. ‍‌ ‌ ‍‌‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‌‌ ‍ ‌‍‍‍‍‌ ‍‍‍‌ ‌ ‍‌ ‌ ‍‌‍‍‍‍ ‌ ‌ ‍‍‍‌‌‌ ‌‍‍‍‍‌‍‌ ‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍ۗ‍‍ ‍‍
Лӓ Йазӓлу Бунйӓнуһуму Ал-Лаҙӥ Банаұ Рӥбатан Фӥ Қулӱбиһим 'Иллӓн Тақаҭҭа`а Қулӱбуһум Ұа ۗ Аллӓһу `Алӥмун Хакӥмун 009-110 Барпо қилган бинолари қалбларида шак-шубҳа ҳолида бардавом қолади. Магар қалблари қиймаланиб кетсагина шак-шубҳа қолмас. Аллоҳ билгувчи ва ҳикматли зотдир. ‍‍‌ ‍‌‍‍ ‌‌ ‍ ‌‌ ‌‌‍‍‍‍ۗ‍‍‍
нна Аллӓһа Аштарá Мина Ал-Му'уминӥна 'Анфусаһум Ұа 'Амұӓлаһум Би'анна Лаһуму Ал-Җанната ۚ Йуқӓтилӱна Фӥ Сабӥли Аллӓһи Файақтулӱна Ұа Йуқталӱна ۖ Ұа`дӓан `Алайһи Хаққӓан Фӥ Ат-Таұрӓати Ұа Ал-'Инҗӥли Ұа Ал-Қур'ӓни ۚ Ұа Ман 'Аұфá Би`аһдиһи Мина Аллӓһи ۚ Фӓстабширӱ Бибай`икуму Ал-Лаҙӥ Бӓйа`тум Биһи ۚ Ұа Ҙалика Һуұа Ал-Фаұзу Ал-`Аžӥму 009-111 Албатта, Аллоҳ мўминлардан уларнинг жонлари ва молларини жаннат эвазига сотиб олди. Улар Аллоҳнинг йўлида жанг қиладилар, ўлдирадилар ва ўлдириладилар. Бу Тавротда, Инжилда ва Қуръонда Унинг зиммасидаги ҳақ ваъдадир. Аллоҳдан ҳам аҳдига вафодорроқ ким бор? Ким Аллоҳга берган аҳдига вафо қилса, бас, қилган савдоларингиздан шод бўлаверинг. Ана шунинг ўзи улкан ютуқдир.(Ушбу савдо алоқасида Аллоҳ таоло харидору, мўмин инсон сотувчи. Мўмин-мусулмон бўлиш билан инсон ўз жони ва молини Аллоҳга сотади. Аллоҳ таоло эса мўмин мусулмон бандасига жонингни ва молингни Менинг йўлимга тиксанг, Мен бунинг эвазига жаннатни бераман, деб сотиб олади. Албатта, Аллоҳ мўминлардан уларнинг жонлари ва молларини жаннат звазига сотиб олди, дегани шу маънони англатади. Сотиб олди, яъни, савдо тугади. Шунинг учун ҳеч бир мўмин-мусулмон шахс савдони бузмасликка, Аллоҳга сотган жони ва молини беришга доим тайёр турмоғи лозим.) ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌‍ ‌‌‌ ‍‍ۚ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍ ۖ ‌‌‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‍‌‍‌‍‌‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‌ ۚ ‌‍‌ ‌‌‌ ۚ‍‍‍‌ ۚ ‌‌ ‌ ‌‌ ‍‍
Ат-Тӓ'ибӱна Ал-`Ӓбидӱна Ал-Хӓмидӱна Ас-Сӓ'ихӱна Ар-Рӓки`ӱна Ас-Сӓҗидӱна Ал-'Ӓмирӱна Бил-Ма`рӱфи Ұа Ан-Нӓһӱна `Ани Ал-Мункари Ұа Ал-Хӓфиžӱна Лихудӱди Аллӓһи ۗ Ұа Башшири Ал-Му'уминӥна 009-112 Улар тавба қилувчилар, ибодат қилувчилар, ҳамд айтувчилар, рўза тутувчилар, рукуъ қилувчилар, сажда қилувчилар, яхшиликка буюриб, ёмонликдан қайтарувчилар, Аллоҳнинг чегарасида турувчилардир. Ва мўминларга хушхабар бер! (Бу ояти каримада мўмин кишининг бир неча сифатлари зикр қилинмоқда, агар уларда бу сифатлар мавжуд бўлса, мўминлик шарафига эришадилар ва Пайғамбаримиз (с.а.в.) берадиган хушхабарга ҳақли бўладилар.) ‍‍‍‍‍‍ ‍‍‌ ‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍ ‍‍‌ ‍‍‌‍‍‌‍‍‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‍‍‌ ‌‍‍ ‍‍‌‌‌ ۗ ‌‌
Мӓ Кӓна Лилннабӥйи Ұа Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱн Йастағфирӱ Лилмушрикӥна Ұа Лаұ Кӓнӱ 'Ӱлӥ Қурбá Мин Ба`ди Мӓ Табаййана Лаһумннаһумҫхӓбу Ал-Җахӥми 009-113 Пайғамбар ва мўминлар учун дўзах эгалари эканлиги аён бўлган мушрикларга, агар яқин қариндошлари бўлса ҳам, истиғфор айтишлари дуруст эмасдир. (Демак, Пайғамбаргаки (с.а.в.) рухсат йўқ экан, бошқаларга бўлмаслиги аниқ гап. Мўмин киши учун ҳамма нарсадан иймони афзал, шунинг учун у аввало иймон, дин қардошлари ила алоқа ва боғланишларни йўлга қўяди. Қон-қардошлик алоқаси эса бу жойда ҳеч нарсани ҳал қилмайди.) ‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌‌‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ‌‍‍‍‌ ‍‌ ‌ ‌ ‌‍ ‌‍‍‍‍‍
Ұа Мӓ Кӓна Астиғфӓрубрӓһӥма Ли'абӥһи 'Иллӓ `Ан Маұ`идатин Ұа`адаһӓ 'Ӥйӓһу Фаламмӓ Табаййана Лаһу~ннаһу `Адӱұун Лиллӓһ Табарра'а Минһу ۚнна 'Ибрӓһӥма Ла'аұұӓһун Халӥмун 009-114 Иброҳимнинг отаси учун айтган истиғфори унга берган ваъдаси устидан эди, холос. Вақтики, унга отасининг Аллоҳга душман эканлиги аён бўлганда ундан воз кечди. Албатта, Иброҳим тазарруъли ва ҳалиймдир. (Яъни, отаси Иброҳим (а.с.) билан тортишиб, уни сўкиб, тошбўрон қилмоқчи бўлганда ҳалийм сифатли Иброҳим (а.с.): Сенинг учун Аллоҳга истиғфор айтаман, деб ваъда берган эди. Ана шу ваъдага вафо қилиш учун отасига истиғфор айтди, холос. Кейинчалик унга отаси Аллоҳнинг душмани эканлиги аён бўлди. Ўшанда у отасидан воз кечди.) ‌ ‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‌‌ ‌‍‍‌‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ‌ ‌‍‌ ‌‍‍‍‍‍‍‌ ~‌‌ ‍‌‍‍ۚ‍‍‌‍‍‍‍‍ ‌‍‍‌
Ұа Мӓ Кӓна Аллӓһу Лийуđилла Қаұмӓан Ба`да 'Иҙ Һадӓһум Хаттá Йубаййина Лаһум Мӓ Йаттақӱна ۚнна Аллӓһа Бикулли Шай'ин `Алӥмун 009-115 Аллоҳ бир қавмни ҳидоятга бошлаганидан сўнг уларга сақланишлари лозим бўлган нарсани баён қилмасдан туриб залолатга кетказмас. Албатта, Аллоҳ ҳар бир нарсани билгувчи зотдир. (Яъни, иймон келтириб мусулмон бўлганларга аввало нима қилиш кераклиги, нималардан сақланишлари лозимлиги баён қилинади. Кейин ҳам ноҳақ иш қилсалар, нотўғри йўлда юрсалар, ана шундан сўнг Аллоҳ уларга нисбатан чора кўради.) ‌ ‍‍‍ ‍ ‍‍‍‌ ‌ ‌‌‌ ‌ ‌ ‌ ‍‍‍ ۚ ‍ ‍
нна Аллӓһа Лаһу Мулку Ас-Самӓұӓти Ұа Ал-'Арđи ۖ Йухйӥ Ұа Йумӥту ۚ Ұа Мӓ Лакум Мин Дӱни Аллӓһи Мин Ұа Лӥйин Ұа Лӓ Наҫӥрин 009-116 Албатта, осмонлару ернинг мулки Аллоҳникидир. У тирилтирур ва ўлдирур. Сизларга Аллоҳдан бошқа дўст ҳам йўқ, ёрдамчи ҳам йўқ. ‍ ‍ ‍‌‍‍‌‌‍ ۖ ‌‍‍‍‍ۚ ‌‌ ‍‌‍‍‌ ‍ ‍‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍
Лақад Тӓба Аллӓһу `Алá Ан-Набӥйи Ұа Ал-Муһӓҗирӥна Ұа Ал-'Анҫӓри Ал-Лаҙӥна Аттаба`ӱһу Фӥ Сӓ`ати Ал-`Усрати Мин Ба`ди Мӓ Кӓда Йазӥғу Қулӱбу Фарӥқин Минһум Ćумма Тӓба `Алайһим ۚннаһу Биһим Ра'ӱфун Рахӥмун 009-117 Батаҳқиқ, Аллоҳ Пайғамбарининг, муҳожир ва ансорларнинг тавбасини қабул қилди. Улардан баъзиларининг қалблари тойиб кетай дегандан сўнг тавбаларини қабул қилди. Албатта, У зот уларга марҳаматли ва меҳрибондир. (Ушбу оятда Аллоҳ таоло Пайғамбаримизнинг (с.а.в.) тавбаларини қабул қилгани хусусида хабар бермоқда. Маълумки, Пайғамбарлар маъсумдирлар. Аммо бу оятда Пайғамбаримизнинг Аллоҳдан тушган ваҳийга хилоф қилганлари ҳақида гап кетаётгани йўқ. Бу ҳол бўлиши ҳам мумкин эмас. Балки У зот (а.с.) ижтиҳод маъносида баъзи бир кишиларга Табук ғазотига чиқмай қолишга изн берган эдилар. У зот (с.а.в.) бу билан афзал ишни эмас, ундан пастроғини қилган эдилар. Афзали эса то ростгўйлар ёлғончилардан ажралгунча кутиб туриш эди.) ‌ ‍‍‍ ‍ ‌ ‍‍‍ ‌‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍ ‍‌ ‌ ‌ ‍‍‍‌‌ ‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍ ‍‍‍ ۚ ‌‍‍‍‌ ‌ ‌‍
Ұа `Алá Аć-Ćалӓćати Ал-Лаҙӥна Ҳуллифӱ Хаттá 'Иҙӓ Đӓқат `Алайһиму Ал-'Арđу Бимӓ Рахубат Ұа Đӓқат `Алайһимнфусуһум Ұа Žаннӱн Лӓ Малҗа'а Мина Аллӓһи 'Иллӓ 'Илайһи Ćумма Тӓба `Алайһим Лийатӱбӱ ۚнна Аллӓһа Һуұа Ат-Таұұӓбу Ар-Рахӥму 009-118 Ва ортда қолган уч кишига ҳам. Уларга кенг ер тор бўлиб, юраклари сиқилиб, Аллоҳдан қочиб, ўзгага бориб бўлмаслигига ишонганларидан сўнг тавба қилишлари учун тавба эшиги очилди. Албатта, Аллоҳ тавбаларни қабул қилувчи ва раҳмли зотдир. (Бу уч кишининг қиссаси ҳамма тарих китобларимизда, тафсир ва ҳадис китобларимизда ривоят қилинган. Мазкур уч киши Каъб ибн Молик, Мирора ибн Робиъ ва Ҳилол ибн Умаййа ал-Воқифийлар мунофиқ эмас, балки чин мусулмон бўлганлар, лекин хато қилиб, Табук ғазотига бормай қолганлар.) ‍‍‍‌ ‍‌ ‌‌‌‌ ‌‍ ‌ ‌‍ ‌‍‍ ‌‌‍ ‌‍‍‍‌ ‌‌ ‌ ‌ ‍ ‌‌ ‌‍‍‍‍ ‍‍‍ۚ ‍ ‌ ‍‍‌
Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Аттақӱ Аллаһа Ұа Кӱнӱ Ма`а Аҫ-Ҫӓдиқӥна 009-119 Эй иймон келтирганлар, Аллоҳга тақво қилинглар ва содиқлар ила бирга бўлинглар. ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍ ‌‍‍‍‌
Мӓ Кӓна Ли'һли Ал-Мадӥнати Ұа Ман Хаұлаһум Мина Ал-'А`рӓби 'Ан Йатаҳаллафӱ `Ан Расӱли Аллӓһи Ұа Лӓ Йарғабӱ Би'анфусиһимн Нафсиһи ۚ Ҙӓлика Би'аннаһум Лӓ Йуҫӥбуһум Žама'ун Ұа Лӓ Наҫабун Ұа Лӓ Маҳмаҫатун Фӥ Сабӥли Аллӓһи Ұа Лӓ Йаҭа'ӱна Маұҭи'ӓан Йағӥžу Ал-Куффӓра Ұа Лӓ Йанӓлӱна Мин `Адӱұин Найлӓан 'Иллӓ Кутиба Лаһум Биһи `Амалун Ҫӓлихун ۚнна Аллӓһа Лӓ Йуđӥ`у 'Аҗра Ал-Мухсинӥна 009-120 Мадина аҳлига ва уларнинг атрофидаги аъробийларга Расулуллоҳдан четда қолишлари ва ўз жонларини кўзлаб унинг жонига эътибор қилмасликлари дуруст эмас. Зеро, уларга Аллоҳнинг йўлида ташналик, чарчоқ, очлик етса, кофирларнинг ғазабини чиқарадиган бирон қадам боссалар, душманга бирон зиён етказсалар, албатта, уларга солиҳ амал ёзиладир. Албатта, Аллоҳ яхшилик қилувчиларнинг ажрини зое қилмас. ‌ ‍‍‍ ‌‍‌ ‍‌ ‌‌‍‍‌ ‍‌ ‌‍‍‍ ‍ ‌‌ ‍‌ ‌‍ ‍‌ ۚ‍ ‌ ‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍ ‍‍‌‍‌ ‌‌ ‍‍‍ ‍‌‌ ‌‌ ‌‌ ‍‍‌ۚ ‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍
Ұа Лӓ Йунфиқӱна Нафақатан Ҫағӥратан Ұа Лӓ Кабӥратан Ұа Лӓ Йақҭа`ӱна Ұа Адӥӓан 'Иллӓ Кутиба Лаһум Лийаҗзийаһуму Аллӓһу 'Ахсана Мӓ Кӓнӱ Йа`малӱна 009-121 Кичик ёки катта нафақа қилсалар ҳам, бирон водийни кесиб ўтсалар ҳам, албатта, уларга (солиҳ амал) ёзиладир. Аллоҳ уларга қилган энг гўзал амалларининг мукофотини берадир. (Яна ҳаммаёқ тўла ажр-савоб. Катта-кичик бўлсин, нафақа қилсалар бас. Унга ҳам ажр-савоб берилади. Душман томон бирон водийни кесиб ўтсалар ҳам ажр-савоб ёзилади. Ёзилганда ҳам мужоҳиднинг умрида қилган энг яхши амалининг савоби ёзилади. Шундай бўлиб тургандан кейин нима учун энди сафарбарликдан қочиб, жиҳоддан ортда қолиш керак экан?) ‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌ ‌‌ ‍ ‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌ ‌
Ұа Мӓ Кӓна Ал-Му'уминӱна Лийанфирӱ Кӓффатан ۚ Фалаұлӓ Нафара Мин Кулли Фирқатин Минһум Ҭӓ'ифатун Лийатафаққаһӱ Фӥ Ад-Дӥни Ұа Лийунҙирӱ Қаұмаһум 'Иҙӓ Раҗа`ӱ 'Илайһим Ла`аллаһум Йахҙарӱна 009-122 Мўминларнинг ҳаммалари (жангга) қўзғолишлари лозим эмас. Ҳар жамоадан бир нафар тоифа бўлсайди. Улар динни чуқур англаб, қайтиб келган вақтларида қавмларини огоҳлантирардилар. Шоядки, улар ҳазир бўлсалар. (Ушбу ояти каримадаги мўминларнинг ҳаммалари бирдан жиҳодга чиқишлари лозим эмаслиги ҳақидаги маъно, бошқа оятлардаги ҳамма чиқиши лозимлиги ҳақидаги маъноларга қарама-қарши келмайди. Ҳар бир оятга мақомга қараб амал қилинади. Баъзи вақтлар бўладики, ҳамма жиҳодга чиқиши тақазо қилинади. Баъзи вақтларда эса, ҳамманинг чиқиши шарт эмас. Керакли даражада чиқса етади. Ҳамма нарса вазиятга қараб, Ислом жамияти раҳбарлари томонидан аниқланади. Биз ўрганаётган бу оятда ҳамма жиҳодга чиқиши лозим бўлмаган ҳолат ҳақида гап кетмоқда.) ‌ ‍‍‍ ‍‍ ‍‌‍‍‍‌‌ ‌ ۚ ‌ ‍‌ ‍‌‍‍‌ ‍‌‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‌‍‍‍‌‌‍ ‌‌‌‌ ‌‍‌ ‌ ‌‌
Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Қӓтилӱ Ал-Лаҙӥна Йалӱнакум Мина Ал-Куффӓри Ұа Лӥаҗидӱ Фӥкум Ғилžатан ۚ Ұа А`ламӱнна Аллӓһа Ма`а Ал-Муттақӥна 009-123 Эй иймон келтирганлар, сизга яқин бўлган кофирларга қарши жанг қилинг. Улар сиздаги шиддатни кўрсинлар. Ва билингки, албатта, Аллоҳ тақводорлар билан биргадир. (Пайғамбаримиз (с.а.в.) ва хулофаи рошидинлар даврида ушбу ояти каримага тўлиқ амал этилган. Ислом ерларига яқин турган куфр жамиятларига қарши жиҳод қилинган. Бу тарихда маълум ва машҳур ҳақиқатдир.) ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‌‍‍‍‍ ۚ‌ ‌ ‍‍
Ұа 'Иҙӓ Мӓнзилат Сӱратун Фаминһум Ман Йақӱлу 'Аййукум Зӓдат/һу Һаҙиһи~ 'Ӥмӓнӓан ۚ Фа'аммӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Фазӓдат/һум 'Ӥмӓнӓан Ұа Һум Йастабширӱна 009-124 Бирон сура нозил қилинган вақтда улардан: Бу сиздан кимнинг иймонини зиёда қилди? дейдиган кимсалар бор. Бас, иймон келтирганларнинг иймонини зиёда қилди ва улар шоду хуррам бўлдилар. (Қуръони Каримдан бир сура нозил бўлиши жуда катта ҳодиса бўлган. Аммо мунофиқлар учун бу улкан ҳодиса истеҳзо ва масхара учун фурсат ҳисобланади. Улар сиртдан ўзларини мусулмон қилиб кўрсатиш учун уринадилар, аммо иймон ва Ислом тақазосидаги ишлар ўртага чиққанда ўзларини ким эканликларини фош қилиб қўйишади. Улар нозил бўлган сура бировнинг иймонини зиёда ҳам қиладими, деган истеҳзони бошқача қилиб айтадилар. Ҳа, Қуръон, унинг оятлари мўминларнинг иймонини зиёда қилади. Улар ўша иймонлари ва унинг зиёдалиги туфайли икки дунёда шоду хуррам бўлурлар. Қалби касал мунофиқларга эса бошқача таъсир қилади.) ‌‌‌‌ ‍‌ ‌‌‍ ‌‍‌ ‍‌‍‍‍ ‍‌‍‍ ‌ ‌‌‌ ‌‌ۚ ‍‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍‌
Ұа 'Аммӓ Ал-Лаҙӥна Фӥ Қулӱбиһим Мараđун Фазӓдат/һум Риҗсӓан 'Илá Риҗсиһим Ұа Мӓтӱ Ұа Һум Кӓфирӱна 009-125 Аммо қалбларида касали борларнинг ифлосликлари устига ифлослик зиёда қилди ва улар кофир ҳолларида ўларлар. (Албатта, қалбларида касали борлардан мурод мунофиқлардир, ифлосликдан мурод эса мунофиқликларидир.) ‍‌ ‍‍‍‍ ‍‌ ‌‌ ‍‌‌ ‌‌ ‍ ‌‌ ‌ ‌
'Аұалӓ Йараұна 'Аннаһум Йуфтанӱна Фӥ Кулли `Ӓмин Марратан 'Аұ Марратайни Ćумма Лӓ Йатӱбӱна Ұа Лӓ Һум Йаҙҙаккарӱна 009-126 Улар ҳар йили бир ёки икки марта фитна қилаётганларига қарамайдиларми? Шунда ҳам на тавба қилмаслар ва на эсламаслар. (Ҳар йили уларнинг ҳаётида бир ёки икки марта синовли ишлар, касалликми, бошқа мусибатми бўлиб ўтади. Аслида ўша ҳодисалар уларнинг кўзини очиши керак. Лекин улар бу нарсаларга ибрат кўзи билан қарамайдилар.) ‌‌ ‍‍ ‍‍‍‍‍‌ ‍ ‌‌‌ ‍‍‍‍ ‍ ‌ ‍‍‍ ‌‌ ‌
Ұа 'Иҙӓ Мӓнзилат Сӱратун Наžара Ба`đуһум 'Илá Ба`đин Һал Йарӓкум Мин 'Ахадин Ćумма Анҫарафӱ ۚ Ҫарафа Аллӓһу Қулӱбаһум Би'аннаһум Қаұмун Лӓ Йафқаһӱна 009-127 Бирон сура нозил бўлган вақтда сизни биров кўрмадими, деб бир-бирларига назар соладилар-да, сўнгра бурилиб кетадилар. Улар фаҳмламайдиган қавм бўлганлари учун Аллоҳ қалбларини буриб қўйди. ‌‌‌‌ ‍‌ ‌‌‍ ‌‍‌ ‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ‍‌ ‌‌‌ ‍ ‍‍ۚ ‌ ‌ ‍‍‍
Лақад Җӓ'акум Расӱлун Мин 'Анфусикум `Азӥзун `Алайһи Мӓ `Аниттум Харӥҫун `Алайкум Бил-Му'уминӥна Ра'ӱфун Рахӥмун 009-128 Батаҳқиқ, сизларга ўзингиздан бўлган, сизнинг машаққат чекишингиз унинг учун оғир бўлган, сизнинг (саодатга етишингизга) ташна, мўминларга марҳаматли, меҳрибон бўлган Пайғамбар келди. (Ояти каримада Пайғамбаримизнинг (с.а.в.) асосий сифатларидан бир нечаси зикр қилинмоқда. Дунё тарихида У зотдек (с.а.в.) кишиларга марҳаматли, меҳрибон инсон бўлган эмас. Бу улкан ҳақиқатни Пайғамбаримиз (с.а.в.) сийратлари ва ҳадисларидан билиб оламиз.) ‌ ‍‍‍‌ ‌‍‍‍‌ ‍‌ ‌‌‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‌ ‌ ‌‍
Фа'ин Таұаллаұ Фақул Хасбӥ Ал-Лаһу Лӓ 'Илӓһа 'Иллӓ Һуұа ۖ `Алайһи Таұаккалту ۖ Ұа Һуұа Раббу Ал-`Арши Ал-`Аžӥми 009-129 Бас, юз ўгириб кетсалар, сен: Менга Аллоҳнинг Ўзи етарли. Ундан ўзга ибодатга сазовор зот йўқ, Унга таваккал қилдим, У улуғ аршнинг Роббисидир, дегин. ‌‌ ‍‍‍ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ۖ‍‍ۖ ‌‌ ‌‍ ‍‍
Toggle thick letters. Most people make the mistake of thickening thin letters in the words that have other (highlighted) thick letter Toggle to highlight thick letters
Next Sūrah