Roman Script    Reciting key words            Previous Sūrah    Quraan Index    Home  

4) Sūrat An-Nisā'

Printed format

4)

Toggle thick letters. Most people make the mistake of thickening thin letters in the words that have other (highlighted) thick letter Toggle to highlight thick letters
Йӓ 'Аййуһӓ Анӓсу Аттақӱ Раббакуму Ал-Лаҙӥ Ҳалақакум Мин Нафсин Ұӓхидатин Ұа Ҳалақа Минһӓ Заұҗаһӓ Ұа Баććа Минһумӓ Риҗӓлӓан Каćӥрӓан Ұа Нисӓн ۚ Ұа Аттақӱ Аллаһа Ал-Лаҙӥ Тасӓ'алӱна Биһи Ұа Ал-'Архӓма ۚнна Аллӓһа Кӓна `Алайкум Рақӥбӓан 004-001 Эй одамлар! Сизларни бир жондан яратган ва ундан унинг жуфтини яратиб, икковларидан кўплаб эркагу аёллар таратган Роббингиздан қўрқинглар! Номини ишлатиб бир-бирингиздан сўровда бўладиганингиз Аллоҳдан ва қариндошлик (алоқалари) дан қўрқинг. Албатта, Аллоҳ устингиздан рақобат этувчи зотдир. ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‍‍‌ ‌‍ ‍‍‍‍‍ ‍‌ ‌ ‌‌‌ ‌‍‍‍ ‍‌‍‍‍‌ ‌‌‌ ‌ ‍‌‍‍‍‌ ‌ ‍‌ ‌‍‍‍ۚ‍‍‍‍‌‍‍‍‌‍‍‍ ۚ ‍ ‍‍‍ ‌‍
Ұа 'Ӓтӱ Ал-Йатӓмáмұӓлаһум ۖ Ұа Лӓ Татабаддалӱ Ал-Ҳабӥćа Биҭ-Ҭаййиби ۖ Ұа Лӓ Та'кулӱмұӓлаһум 'Илáмұӓликум ۚннаһу Кӓна Хӱбӓан Кабӥрӓан 004-002 Ва етимларга ўз молларини беринг. Нопокни покка алмаштирманг. Уларнинг молларини ўзингизнинг молларингизга қўшиб еманг. Зеро, бу катта гуноҳ бўлади. ‌ ‌‌ ۖ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍ۖ ‌‌ ‍‌ ‌‌ ‌‍‌ ‌‌ ۚ‍‍‌ ‍
Ұа 'Ин Ҳифтум 'Аллӓ Туқсиҭӱ Фӥ Ал-Йатӓмá Фӓнкихӱ Мӓ Ҭӓба Лакум Мина Ан-Нисӓ' Маćнá Ұа Ćулӓćа Ұа Рубӓۖ Фа'ин Ҳифтум 'Аллӓ Та`дилӱ Фаұӓхидатан 'Аұ Мӓ Малакат 'Аймӓнукум ۚ Ҙӓлика 'Аднá 'Аллӓ Та`ӱлӱ 004-003 Агар етимларга адолат қила олмасликдан қўрқсангиз, ўзингизга ёққан аёллардан иккитами, учтами, тўрттами никоҳлаб олинг. Агар адолат қила олмасликдан қўрқсангиз, биттани (олинг) ёки қўлингизда мулк бўлганлар билан (кифояланинг). Мана шу жабр қилмаслигингизга яқинроқдир. (Демак, оятдаги етимлардан мурод етим қизлар экан. Етим қизларга уларни ўз кафолатигаҳимоясига олган киши уйланмоқчи бўлса-ю, аммо бу ишда адолатсизликка йўл қўйишдан қўрқса, ўша етим қизларга уйланишни қўйсинда, бошқа ўзига ёққан, никоҳи ҳалол бўлган аёллардан хоҳишига қараб иккитагами, учтагами, тўрттагами уйлансин. Агар хотинлар орасида адолат ўрната олмасликдан қўрқса, биттага уйлансин ёки чўри тутиш билан кифоялансин.) ‌‌ ‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍‌‌ ‌ ‌ ‌‌‍‍‍ ۖ ‍ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌‌ ‌ ‌ ۚ ‌ ‌‌ ‌‌ ‌
Ұа 'Ӓтӱ Ан-Нисӓ' Ҫадуқӓтиһинна Нихлатан ۚ Фа'ин Ҭибна Лакумн Шайн Минһу Нафсӓан Факулӱһу Һанӥ'ӓан Марӥ'ӓан 004-004 Аёлларга маҳрларини кўнгилдан чиқариб беринг. Агар улар ундан бирор нарсани чин кўнгилдан тутсалар, бас, уни енглар. Ош бўлсин, офият бўлсин. ‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍ ۚ ‍‍‍ ‍‌‌ ‍‌‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‌ ‍
Ұа Лӓ Ту'утӱ Ас-Суфаһӓ'а 'Амұӓлакуму Аллатӥ Җа`ала Аллӓһу Лакум Қийӓмӓан Ұа Арзуқӱһум Фӥһӓ Ұа Аксӱһум Ұа Қӱлӱ Лаһум Қаұлӓан Ма`рӱфӓан 004-005 Аллоҳ (ҳаётингизни) тургизиш (воситаси) қилган молларингизни эси пастларга берманг. Уларни ўша моллардан ризқлантиринг, кийинтиринг ва уларга яхши сўзлар айтинг. ‍‍‍‍‌‌ ‌‌ ‌ ‌‌‌‍‍ ‌ ‌ ‌‍‌ ‌
Ұа Абталӱ Ал-Йатӓмá Хаттá 'Иҙӓ Балағӱ Ан-Никӓха Фа'ин 'Ӓнастум Минһум Рушдӓан Фӓдфа`ӱ 'Илайһиммұӓлаһум ۖ Ұа Лӓ Та'кулӱһӓ 'Исрӓфӓан Ұа Бидӓрӓан 'Ан Йакбарӱ ۚ Ұа Ман Кӓна Ғанӥйӓан Фалйаста`фиф ۖ Ұа Ман Кӓна Фақӥрӓан Фалйа'кул Бил-Ма`рӱфи ۚ Фа'иҙӓ Дафа`тум 'Илайһиммұӓлаһум Фа'аш/һидӱ `Алайһим ۚ Ұа Кафá Биллӓһи Хасӥбӓан 004-006 Етимларни то никоҳ (ёшига) етгунларича синаб туринглар. Агар уларнинг эси-ҳуши жойида эканини билсангиз, уларга ўз молларини топширинг. У молларни исроф ила ва эгаларининг катта бўлиб қолишидан қўрқиб шошилиб еманг. Бой бўлганлар иффатли бўлсинлар. Ким камбағал бўлса, тўғрилик билан есин. Уларга ўз молларини топшираётганингизда гувоҳлар келтиринг. Ҳисобчиликка Аллоҳнинг ўзи кифоя қилур. ‌ ‍‌ ‌‌‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍‌‍‍‍ ‌‌‌‌ ‌ ‌‌ ۖ ‌‌ ‍‌ ‌‍‌ ‌‌‌‌‌ ‌‌ۚ ‌‍‌‍‍ ‍‌ۖ ‌‍‌‍‍‍‍‍‍‌‌‌ ‍‍‍‌ ۚ ‌‌‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ۚ ‌‌ ‍
Лилрриҗӓли Наҫӥбун Миммӓ Тарака Ал-Ұӓлидӓни Ұа Ал-'Ақрабӱна Ұа Лилннисӓ'и Наҫӥбун Миммӓ Тарака Ал-Ұӓлидӓни Ұа Ал-'Ақрабӱна Миммӓ Қалла Минһу 'Аұ Каćура ۚ Наҫӥбӓан Мафрӱđӓан 004-007 Ота-оналар ва қариндошлар қолдирган нарсада эркакларнинг насибаси бор. Ота-оналар ва қариндошлар қолдирган нарсада аёлларнинг насибаси бор. У оз бўлсин, кўп бўлсинфарз қилинган насибадир. ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‌ ‍ ‍‍‌‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‌ ‍ ‍‍‌‍‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍ ‍‌‍‍‍ ‌‌‌ ‍ۚ‍‍‌ ‌
Ұа 'Иҙӓ Хаđара Ал-Қисмата 'Ӱлӱ Ал-Қурбá Ұа Ал-Йатӓмá Ұа Ал-Масӓкӥну Фӓрзуқӱһум Минһу Ұа Қӱлӱ Лаһум Қаұлӓан Ма`рӱфӓан 004-008 Агар тақсимлашга қариндошлар, етимлар ва мискинлар ҳозир бўлсалар, уларни у(мерос)дан ризқлантиринглар ҳамда уларга яхши гаплар айтинглар. (Тақсимлашмеросни бўлиш учун ҳақдорлар йиғилган мажлисдир. Демак, мерос тақсимлаш мажлисида ҳақдорлардан бошқа қариндошлар ҳам, шунингдек, етимлар, камбағал-мискинлар ҳам ҳозир бўлишлари мумкин. Xақдорлар меросдан насибаларини олишса-ю, қолганларга ҳеч нарса тегмай қолса, ўксишлари, кўнгиллари синиши эҳтимоли бор. Шундай ноқулай ҳолатни ўртадан кўтариш учун, оятнинг ҳукмига кўра, меросхўрлар бирор нарсани ажратиб, ҳалиги кишиларга бериб, уларни ҳам севинтиришлари лозим.) ‌‌‌‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‌ ‌‌ ‌‍‍‍‍ ‌‌‍‍ ‍‌‍‍‍ ‌‍‌ ‌
Ұа Лӥаҳша Ал-Лаҙӥна Лаұ Таракӱ Мин Ҳалфиһим Ҙуррӥйатан Đи`ӓфӓан Ҳӓфӱ `Алайһим Фалйаттақӱ Аллаһа Ұа Лӥақӱлӱ Қаұлӓан Садӥдӓан 004-009 Ўзлари заифҳол зурриётларини ортдан қолдиришдан қандай қўрқсалар, (бошқалар ҳақида ҳам) шундай қўрқсинлар. Бас, Аллоҳдан қўрқсинлар ва тўғри сўз айтсинлар. (Отаси ўлиб етим қолган болаларни оталиққа олган одам ўша етим болаларнинг ўрнига ўз болаларини қўйиб тасаввур қилсин. Гўё унинг ўзи вафот этиб, ортида зафиҳол болалари қолганини ўйлаганда қандай қўрқса, қўлидаги етим болаларга ҳам шундай назар билан қарасин, деган маъно чиқади. Бунда етимларни оталиққа олган кишида оталик меҳрини қўзиш билан етимларга бўлган раҳм-шафқатини зиёда қилинмоқда.) ‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍‌ ‍‌ ‍ ‌‌‌ ‍‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‌‌ ‌
нна Ал-Лаҙӥна Йа'кулӱна 'Амұӓла Ал-Йатӓмá Žулмӓан 'Иннамӓ Йа'кулӱна Фӥ Буҭӱниһим Нӓрӓан ۖ Ұа Сайаҫлаұна Са`ӥрӓан 004-010 Албатта, етимларнинг молини зулм ила еганлар, қоринларида оловни еган бўладилар. Ва, шубҳасиз, дўзахга кирадилар. ‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‌ ‍‌‌ ‌‍‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‌ۖ ‌‍‍‍‍‍
Йӱҫӥкуму Аллӓһу Фӥ 'Аұлӓдикум ۖ Лилҙҙакари Миćлу Хаžžи Ал-'Унćайайни ۚ Фа'ин Кунна Нисӓн Фаұқа Аćнатайни Фалаһунна Ćулуćӓ Мӓ Тарака ۖ Ұа 'Ин Кӓнат Ұӓхидатан Фалаһӓ Ан-Ниҫфу ۚ Ұа Ли'абаұайһи Ликулли Ұӓхидин Минһумӓ Ас-Судусу Миммӓ Тарака 'Ин Кӓна Лаһу Ұаладун ۚ Фа'ин Лам Йакун Лаһу Ұаладун Ұа Ұариćаһу~ 'Абаұӓһу Фали'аммиһи Аć-Ćулуćу ۚ Фа'ин Кӓна Лаһу~ҳұатун Фали'аммиһи Ас-Судусу ۚ Мин Ба`ди Ұаҫӥйатин Йӱҫӥ Биһӓ 'Аұ Дайнин ۗ 'Ӓбӓ'уукум Ұа 'Абнӓ'уукум Лӓ Тадрӱна 'Аййуһумқрабу Лакум Наф`ӓан ۚ Фарӥđатан Мина Аллӓһи ۗнна Аллӓһа Кӓна `Алӥмӓан Хакӥмӓан 004-011 Аллоҳ сизга фарзандларингиз ҳақида васият этиб, бир ўғилга икки қиз насибасича беришни амр этади. Агар улар иккитадан кўп (аёл) бўлсалар, уларга у (ота) қолдирганнинг учдан иккиси. Агар қиз битта бўлса, унга ярми. Агар унинг боласи бўлса, у тарк қилган нарсадан ота-онасининг ҳар бирига олтидан бир. Агар унинг боласи бўлмаса ва ота-онаси меросхўр бўлса, онасига учдан бир. Агар унинг ака-укалари бўлса, онасига олтидан бир. У қилган васият ёки қарзини адо этгандан сўнг, оталарингиз ва болаларингиздан қайси бирлари сизга манфаатлироқ эканини билмассизлар. Бу Аллоҳ жорий қилган фарздир. Албатта, Аллоҳ билувчи ва ҳикматли зотдир. (Ал-Авфий Ибн Аббосдан қуйидагиларни ривоят қилади: Аллоҳ таоло ўғил ва қизларга ота-оналарга мерос бобида фарз қилган ҳукмлар ҳақида оятлар туширганда баъзи одамларга ёқмади. Расулуллоҳнинг (с.а.в.) ҳузурларига келиб: Эй Аллоҳнинг Расули! Қиз болага отасининг меросидан ярми бериладими? Ахир, у от миниб, душманга қарши урушмайди-ку! Қўлидан ҳеч нарса келмайдиган гўдакка ҳам мерос бериладими? дейишди. Уларнинг бу тутимларига жавобан Аллоҳ таоло: Аллоҳ сизга фарзандларингиз ҳақида васият этиб, бир ўғилга икки қиз насибасича беришни амр қилади, деб бошланувчи ояти каримани нозил қилди.) ‍ ‍ ‌‌‌ ۖ‍‍‌ ‍ ‍‍‍‍ۚ‍‍‌‌‌ ‍ ‍‍‍ ‍ ‌ ‌ ‍ ۖ ‌‌‌ ‌‌‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍ۚ‍ ‌‌‌ ‍‌‍‍‍‌ ‍ ‍‍‍‍‌ ‍ ‌‌‍‍ ‌‌ۚ ‍‌‌ ‌‌~‍‍‌ ۚ‍‍ ~‍‌ۚ ‍‌ ‌ ‌‍‍ ‍‌ ‌‌‌ ‌‍‌ۗ ‌‍‍‍‌ ‌‌‍‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‌ ‌ ‌‍‍‍‍ۚ‍‍ ۗ ‍ ‍‍‍
Ұа Лакум Ниҫфу Мӓ Тарака 'Азұӓҗукумн Лам Йакун Лаһунна Ұаладун ۚ Фа'ин Кӓна Лаһунна Ұаладун Фалакуму Ар-Рубу`у Миммӓ Таракна ۚ Мин Ба`ди Ұаҫӥйатин Йӱҫӥна Биһӓ 'Аұ Дайнин ۚ Ұа Лаһунна Ар-Рубу`у Миммӓ Тарактумн Лам Йакун Лакум Ұаладун ۚ Фа'ин Кӓна Лакум Ұаладун Фалаһунна Аć-Ćумуну Миммӓ Тарактум ۚ Мин Ба`ди Ұаҫӥйатин Тӱҫӱна Биһӓ 'Аұ Дайнин ۗ Ұа 'Ин Кӓна Раҗулун Йӱраćу Калӓлатан 'Аұ Амра'атун Ұа Лаһу~ҳун 'Аұ 'Уҳтун Фаликулли Ұӓхидин Минһумӓ Ас-Судусу ۚ Фа'ин Кӓнӱ 'Акćара Мин Ҙӓлика Фаһум Шуракӓ'у Фӥ Аć-Ćулуćи ۚ Мин Ба`ди Ұаҫӥйатин Йӱҫá Биһӓ 'Аұ Дайнин Ғайра Муđӓррин ۚ Ұаҫӥйатан Мина Аллӓһи Ұа ۗ Аллӓһу `Алӥмун Халӥмун 004-012 Сизларга хотинларингиз қолдирган нарсанингагар уларнинг боласи бўлмасаярми тегади. Агар уларнинг боласи бўлса, сизга улар қолдирган нарсанинг чораги тегади. Улар қилган васиятни ёки қарзларини адо этгандан сўнг. Уларга сиз қолдирган нарсанингагар болангиз бўлмасачораги тегади. Агар болангиз бўлса, уларга сиз қолдирган нарсанинг саккиздан бири тегади. Сиз қилган васиятни ёки қарзингизни адо этгандан сўнг. Агар бир эркак ёки аёл калола ҳолида мерос қолдирса, унинг биродари ёки синглиси бўлса, улардан ҳар бирига олтидан бир тегур. Агар улар бундан кўп бўлсалар, учдан бирига шерикдирлар. Зарар қилмайдиган васиятни ёки қарзни адо этгандан сўнг. Булар Аллоҳнинг васиятидир. Ва Аллоҳ билувчи ҳамда ҳалийм зотдир. (Агар бефарзанд эр ўлиб, ортидан хотини қолса, мероснинг чорагини олади. Аммо ўлган эрнинг ўғилми, қизми, ўзми-ўгайми, яъни, бошқа хотиниданми, кўпми, озми фарзанди бўлса, хотинга мероснинг саккиздан бири тегади. Бу ҳам васиятни ёки олинган қарзни адо этгандан кейин бўладиган тақсим. Меросхўр хотин битта бўлса, мазкур чорак ёки саккиздан бир улушни ўзи олади. Агар иккита, учта ёки тўртта бўлсалар, ўша чорак ёки саккиздан бирда шерик бўладилар. Ояти каримадаги: Агар бир эркак ёки аёл калола ҳолида мерос қолдирса, жумласини, хусусан, калола сўзини бир оз шарҳлашга тўғри келади. Бу ҳақда уламоларимиз ҳам анча баҳс юритганлар. Бизнинг тилимизда калола сўзининг маъносини айнан ифода этадиган ибора йўқ. Шунингдек, араб тилида ҳам бу сўзнинг муродифи йўқ. Ҳазрати Абу Бакр Сиддиқ розийаллоҳу анҳудан одамлар калола ҳақида сўрашганида: У тўғрисида ўз фикримни айтаман, тўғри бўлса, Аллоҳдан, хато бўлса, мендан ва шайтондан, яъни, Аллоҳнинг ва Унинг Расулининг бунга алоқалари йўқ. Калолазурриёти ва аждоди йўқ одамдир, дедилар. Яъни, ўлган пайтида бола-чақаси, набира-чеваралари ҳам, ота-онаси, бобо-момоси ҳам йўқ бўлган одам, демакдир. Ҳазрати Умар (р.а.) ҳам ўз халифалик вақтларида: Абу Бакрнинг фикрига хилоф қилишдан уяламан, деганлар. Тўрт маҳзаб соҳиблари ҳам, аввал ўтган, кейин келган уламолар ҳам шу фикрга қўшилганлар.) ‍‍‍ ‌ ‍ ‌‌‌‌ ‌‌ ‍‌ ‌‌ۚ‍‍ ‌‌‍ ‍‍‍‍‌ ‍ ۚ ‍‌ ‌ ‌‍‍‍‍ ‍‌ ‌‌‌ ‌ۚ ‌‍ ‍ ‍‍‍‍‌ ‍ ‌‌ ‍‌ ‌‌ۚ‍‍ ‌‌‌ ‍ ‍ ‍‍‍‍‌ ‍ ۚ ‍‌ ‌ ‌‍‍‌‌ ‌‌‌ ‌ۗ ‌‌‌‍‍ ‌‍‌ ‌‍ ‌‌‌ ‌ ‌~ ‌‍ ‌‌‌ ‌‍‍‌‌ ‌‌‌ ‍‌‍‍‍‌ ۚ‌ ‌‍‌ ‍‌ ‌ ‍‍‍‌‌ ۚ ‍‌ ‌ ‌‍‍‌ ‍‌ ‌‌‌ ‌‍‍‌ ‍‍‍ۚ ‌‍ ۗ‍‍‍
Тилка Худӱду Аллӓһи ۚ Ұа Ман Йуҭи`и Аллӓһа Ұа Расӱлаһу Йудҳилһу Җаннӓтин Таҗрӥ Мин Тахтиһӓ Ал-'Анһӓру Ҳӓлидӥна Фӥһӓ ۚ Ұа Ҙалика Ал-Фаұзу Ал-`Аžӥму 004-013 Ана ўшалар, Аллоҳнинг чегараларидир. Ким Аллоҳга ва Унинг Расулига итоат этса, уни остидан анҳорлар оқиб турган жаннатга абадий қолиш учун киритадир. Бу эса, улкан ютуқдир. ‍‍‌‌‌ ۚ ‌‍‌‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍ ‌ ۚ ‌‌ ‌‌ ‍‍
Ұа Ман Йа`ҫи Аллӓһа Ұа Расӱлаһу Ұа Йата`адда Худӱдаһу Йудҳилһу Нӓрӓан Ҳӓлидӓан Фӥһӓ Ұа Лаһу `Аҙӓбун Муһӥнун 004-014 Ким Аллоҳга ва Унинг Расулига исён қилса ва Унинг чегарасидан тажовуз қилса, уни абадий қолиш учун дўзахга киритадир. Ва унга хорловчи азоб бордир. (Демак, бу дунёда фақат Аллоҳга ва Унинг Расулигагина итоат қилиб яшаш лозим. Бу итоат шариатга амал қилиш билан бўлади. Аллоҳга бўйсуниб, у кўрсатган дастурга амал қилиб яшаш иймонда, Исломда, диндорликда яшаш демакдир. Аллоҳнинг итоатидан чиқиб, бошқага итоат қилиш, унинг дастурини қўйиб, бошқанинг дастурига амал қилиш ширк, куфр ва жаҳаннамдир.) ‍‌ ‍ ‌‌‍ ‌‌ ‌‌‍‍‍ ‌‌‌ ‍‌‌‌ ‌ ‌‍ ‍‍‌
Ұа Ал-Лӓтӥ Йа'тӥна Ал-Фӓхишата Мин Нисӓ'икум Фӓсташ/һидӱ `Алайһинна 'Арба`атан Минкум ۖ Фа'ин Шаһидӱ Фа'амсикӱһунна Фӥ Ал-Буйӱти Хаттá Йатаұаффӓһунна Ал-Маұту 'Аұ Йаҗ`ала Аллӓһу Лаһунна Сабӥлӓан 004-015 Аёлларингиздан фоҳиша (зино) қилганларига ўзларингиздан тўртта гувоҳ келтиринг. Агар гувоҳлик берсалар, уларни то ўлим етгунча ёки Аллоҳ бир йўл кўрсатгунча уйларида тутиб туринг. (Исломдан аввал бошқа разилатлар қатори фоҳишабозлик ҳам кенг тарқалган эди. Зинокорлик айб эмас, фахр ҳисобланар эди. Ўзларига баҳона топиб, зинога турли йўллар очган эдилар. Аллоҳ таоло жамиятнинг бу дардига ҳам ўзига хос даво қўллади. Аввал-бошда бу борада биз ўрганаётган ушбу оятни туширди. Мусулмонларни бу разилатдан узоқлашишга ва ким бу мазкур фоҳишага қўл урса, унга нисбатан керакли чоралар кўришни амр қилди.) ‌ ‍‍‍‍ ‍‌‍‍‌ ‍ ‌‌ ‌ ‍‌‍‍ۖ‌ ‍ ‍‍ ‌ ‍ ‌‌‌ ‍‍‍‍ ‍
Ұа Ал-Лаҙӓни Йа'тийӓниһӓ Минкум Фа'ӓҙӱһумӓ ۖ Фа'ин Тӓбӓ Ұа 'Аҫлахӓ Фа'а`риđӱ `Анһумӓ ۗнна Аллӓһа Кӓна Таұұӓбӓан Рахӥмӓан 004-016 Сизлардан ўша(Фоҳиша) ишни қилган икки эркакка озор беринглар. Агар икковлари тавба қилсалар ва тузалсалар, уларни тек қўйинг. Албатта, Аллоҳ тавбаларни қабул қилувчи ва раҳмли зотдир. (Бу оятдаги фоҳиша ишдан кўз тутилган нарса бачабозликдир. Бу разилат ҳам кенг тарқалган жиноятлардан бўлган. Озор беринглар деганисўкиш, айблаш, қўлга тушган нарсалар билан уриш, деганидир ва булар вақтинчалик чора ҳисобланган. Ишончли ҳадис китобларининг соҳиблари Абдуллоҳ ибн Аббосдан (р.а) ривоят қилган ҳадисда Пайғамбаримиз алайҳиссалом: Кимнинг Лут қавми амалини қилаётганини кўрсангиз, қилувчини ҳам, қилинувчини ҳам ўлдиринг, деганлар. Аммо ушбу оятда кўрсатилган вақтинчалик чора бўйича озор бергандан сўнг улар: Агар икковлари тавба қилсалар ва тузалсалар, уларни тек қўйинг.) ‍‍‌ ‌ ‍‌‍‍‍ ‌‌‌ ۖ ‌ ‌‌‍‍‌ ‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍‍ۗ ‍ ‍‍‍‌ ‌‍
ннамӓ Ат-Таұбату `Алá Аллӓһи Лиллаҙӥна Йа`малӱна Ас-Сӱ'а Биҗаһӓлатин Ćумма Йатӱбӱна Мин Қарӥбин Фа'ӱлӓ'ика Йатӱбу Аллӓһу `Алайһим ۗ Ұа Кӓна Аллӓһу `Алӥмӓан Хакӥмӓан 004-017 Жаҳолат-ла ёмонлик қилиб қўйиб, сўнгра тезда тавба қиладиганларнинг тавбаси Аллоҳнинг зиммасидадир. Аллоҳ ана ўшаларнинг тавбасини қабул қилади. Ва Аллоҳ билувчи ва ҳикматли зотдир. ‍‌ ‍ ‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍ ‍‍‍‍‌‌ ‌‌ ‍‍‍ ‍‌ ‍‍‍‍‌‍‍‌‍‍‍‍‍ ۗ ‌‍‍‍ ‍ ‌
Ұа Лайсати Ат-Таұбату Лиллаҙӥна Йа`малӱна Ас-Саййи'ӓти Хаттá 'Иҙӓ Хаđара 'Ахадаһуму Ал-Маұту Қӓла 'Иннӥ Тубту Ал-'Ӓна Ұа Лӓ Ал-Лаҙӥна Йамӱтӱна Ұа Һум Куффӓрун ۚ 'Ӱлӓ'ика 'А`таднӓ Лаһум `Аҙӓбӓан 'Алӥмӓан 004-018 Ёмонликларни қилиб юриб, бирларига ўлим етганда, энди тавба қилдим, деганларга ва кофир ҳолларида ўлганларга тавба йўқ. Ана ўшаларга аламли азобларни тайёрлаб қўйганмиз. ‍‍‍‍ ‍‍‍ ‍‍‍‍‌ ‌‌‌‌ ‍‍‍‌ ‌ ‍ ‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍ ‌ ‍‍‍‌‌ ۚ‍‍‌‍‍‍ ‌‍‌ ‌‌ ‌
Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Лӓ Йахиллу Лакумн Тариćӱ Ан-Нисӓ' Карһӓан ۖ Ұа Лӓ Та`đулӱһунна Литаҙ/һабӱ Биба`đи Мӓ 'Ӓтайтумӱһунна 'Иллӓн Йа'тӥна Бифӓхишатин Мубаййинатин ۚ Ұа `Ӓширӱһунна Бил-Ма`рӱфи ۚ Фа'ин Кариһтумӱһунна Фа`асáн Такраһӱ Шай'ӓан Ұа Йаҗ`ала Аллӓһу Фӥһи Ҳайрӓан Каćӥрӓан 004-019 Эй иймон келтирганлар! Сизларга аёлларни зулм-ла меросга олиш ҳалол эмас. Очиқ фоҳиша иш қилмасалар, берган нарсаларнингизнинг баъзисини олиш учун уларни зўрлик-ла ушлаб турманг ва улар илаяхшиликда яшанг. Агар уларни ёқтирмасангиз, шоядки, Аллоҳ сиз ёқтирмаган нарсада кўпгина яхшиликларни қилса. (Ушбу оят Исломдан олдинги даврда аёл кишига зулм ва жабр шаклида жорий қилинган баъзи одатларни ботил этмоқда. Жумладан, жоҳилий арабларнинг одати бўйича, эркак киши вафот этса, унинг хотини ҳам бошқа молу мулки қатори қариндошларига мерос бўлиб қолар эди. У бечора аёлни зўрлик-ла меросга олишар эди. Хоҳласа, биронтаси унга маҳр бермай уйланар ёки бошқа бировга эрга бериб, маҳрини ўзлари олишар ёки умуман у шўрликни эрга беришмас, ўзлари ҳам уйланишмас, бехуда ушлаб туришар эди. Ушбу оятда Аллоҳ таоло мўмин-мусулмон бандаларига хитоб қилиб, бундай ишлар ярамаслигини баён қилмоқда. Ва аёлларга нисбатан бўлган зулм ва жабр-ситамни кўтармоқда.) ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‌ ‌‌‍‍‍‍‌‌ ۖ ‌‌ ‍‍‍‍‍ ‌ ‍‌ ‌‍ ‌‌ ‌‌‍‍‍ۚ ‌‌‍‍‍‌ ۚ‌ ‌‌‌ ‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‌‌‌ ‍
Ұа 'Ин 'Арадтуму Астибдӓла Заұҗин Макӓна Заұҗин Ұа 'Ӓтайтум 'Ихдӓһунна Қинҭӓрӓан Фалӓ Та'ҳуҙӱ Минһу Шай'ӓан ۚ 'Ата'ҳуҙӱнаһу Буһтӓнӓан Ұа 'Иćмӓан Мубӥнӓан 004-020 Ва агар хотин ўрнига бошқа хотин олмоқчи бўлсангиз ва уларнинг бирига ҳаддан зиёд меҳр берган бўлсангиз ҳам, ундан ҳеч нарсани қайтариб олманг. Уни бўҳтон ва катта гуноҳ ҳолида оласизми? ‌‌ ‌‌‍ ‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‌ ‌‌ ‌‌‍ ‍‌‍‍‍‍‍‌‌‌‌ ‌ ‍‍‌‌ ‍‌‍‍‍ ‍‍‍‍‌ ۚ ‌‍‍‌‍ ‌ ‌‌
Ұа Кайфа Та'ҳуҙӱнаһу Ұа Қад 'Афđá Ба`đукум 'Илá Ба`đин Ұа 'Аҳаҙна Минкум Мӥćӓқӓан Ғалӥžӓан 004-021 Ва қандай ҳам олурсиз?! Ахир, бир-бирингизга қовишдингиз ва улар сиздан мустаҳкам аҳду паймон олганлар-ку?! (Ояти каримадаги, ...улар сиздан мустаҳкам аҳду паймон олганлар-ку?! жумласидаги аҳду паймоннинг маъноси ҳақида Суфён ас-Саврий: Яхшилик ила тутиб туриш ёки яхшилик билан ажрашиш ҳақидаги аҳд, деганлар. Робеъ ибн Анас эса: Бу Пайғамбаримизнинг (с.а.в.): Сиз уларни Аллоҳнинг омонати ила олдингиз ва фаржларини Аллоҳнинг калимаси ила ўзингизга ҳалол этдингиз, деган ҳадисларидан иборатдир, деган.) ‍‍‍ ‍‍‌‍ ‌‍‌ ‌‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ‌‌‍‍ ‍‌‍‍‍‌ ‍‍‍‍
Ұа Лӓ Танкихӱ Мӓ Накаха 'Ӓбӓ'уукум Мина Ан-Нисӓ' 'Иллӓ Мӓ Қад Салафа ۚннаһу Кӓна Фӓхишатан Ұа Мақтӓан Ұа Сӓ'а Сабӥлӓан 004-022 Оталарингиз ўз никоҳларига олган аёлларни сиз ўз никоҳингизга олманг! Аввал ўтган бўлса, майли. Бу иш, албатта, фоҳиша, ғазабнок иш ва қандай ҳам ёмон йўлдир! (Жоҳилият даврида ўгай онага уйланиш одати бор эди. Бу кўпинча азлгааёлларни зулм ила бехуда тутиб туришга ҳам сабаб бўлар эди. Чунки аксар пайтда боланинг катта бўлиб вояга етишини, сўнгра отасининг хотинигаўгай онасига уйланишини кутишга тўғри келар эди. Агар ўғли отаси ўлган пайтда вояга етган бўлса, ўгай онаси унга мерос тариқасида хотин бўлиб қолар эди. Аллоҳ таоло ушбу ояти каримани нозил қилиб, бу ишни ҳаром этди.) ‌ ‍‌‍‍‌ ‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‌‌ ‌ ۚ‍‍ ‌ ‌‍‍‍‌ ‌‍‍‍‌‌
Хурримат `Алайкумммаһӓтукум Ұа Банӓтукум Ұа 'Аҳаұӓтукум Ұа `Аммӓтукум Ұа Ҳӓлӓтукум Ұа Банӓту Ал-'Аҳи Ұа Банӓту Ал-'Уҳти Ұа 'Уммаһӓтукуму Ал-Лӓтӥ 'Арđа`накум Ұа 'Аҳаұӓтукум Мина Ар-Раđӓ`ати Ұа 'Уммаһӓту Нисӓ'икум Ұа Рабӓ'ибукуму Ал-Лӓтӥ Фӥ Хуҗӱрикум Мин Нисӓ'икуму Ал-Лӓтӥ Даҳалтум Биһинна Фа'ин Лам Такӱнӱ Даҳалтум Биһинна Фалӓ Җунӓха `Алайкум Ұа Халӓ'илу 'Абнӓ'икуму Ал-Лаҙӥна Мин 'Аҫлӓбикум Ұа 'Ан Таҗма`ӱ Байна Ал-'Уҳтайни 'Иллӓ Мӓ Қад Салафа ۗнна Аллӓһа Кӓна Ғафӱрӓан Рахӥмӓан 004-023 Сизларга оналарингиз, қизларингиз, опа-сингилларингиз, аммаларингиз, холаларингиз, ака-укаларингизнинг қизлари, опа-сингилларингизнинг қизлари, эмизган оналарингиз, эмикдош опа-сингилларингиз, хотинларингизнинг оналари, ўзингиз қовушган хотинларингизнинг қарамоғингиздаги қизлари ҳаром қилинди. Агар у(хотин)лар билан қовушмаган бўлсангиз, (қизларига уйланишингизда) гуноҳ йўқ. Ва пуштингиздан бўлган ўғилларингизнинг хотинлари, опа-сингилни қўшиб олмоғингиз ҳаром қилинди. Магар аввал ўтган бўлса, майли. Албатта, Аллоҳ маҳфират қилувчи ва раҳмли зотдир. (Аввалда никоҳ муқаддас алоқа экани айтиб ўтилди. Албатта, бу алоқани тўғри ҳолда ўрнатиш керак. Бунинг учун эса, уйланмоқчи бўлган инсон ўзига мос жуфт танламоғи зарур. Танлаш жараёнида эътибор бериш фарз бўлган шартхотинликка танланаётган аёлнинг никоҳи танловчи эркакка ҳалол бўлиши керак. Ислом шариати мусулмон эркакларга айрим тоифа аёлларга уйланишни ҳаром қилган. Мазкур тоифалар ушбу оятда, бундан олдинги ва кейинги оятларда ва Пайғамбарларимизнинг ҳадисларида баён қилинган.) ‍ ‌ ‌‌‍‍‌ ‌‍‍‍‍ ‌‍‍ ‌‍‍‍ ‌‍‍‍ ‍ ‌‌‍‍ ‌‌‍‍ ‌‌‍‍‌ ‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍ ‍‌‍‍ ‍ ‌‍‍ ‍ ‌ ‌‍‍ ‍ ‌ ‍‍‍ ‌ ‌‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‍‌ ‌‍‍ ‌‌‌‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌ ۗ ‍ ‍‍‍ ‍‌‌‌ ‌‍
Ұа Ал-Мухҫанӓту Мина Ан-Нисӓ' 'Иллӓ Мӓ Малакат 'Аймӓнукум ۖ Китӓба Аллӓһи `Алайкум ۚ Ұа 'Ухилла Лакум Мӓ Ұарӓ'а Ҙӓликумн Табтағӱ Би'амұӓликум Мухҫинӥна Ғайра Мусӓфихӥна ۚ Фамӓ Астамта`тум Биһи Минһунна Фа'ӓтӱһунна 'Уҗӱраһунна Фарӥđатан ۚ Ұа Лӓ Җунӓха `Алайкум Фӥмӓ Тарӓđайтум Биһи Мин Ба`ди Ал-Фарӥđати ۚнна Аллӓһа Кӓна `Алӥмӓан Хакӥмӓан 004-024 Қўлингизга мулк бўлиб тушганлардан бошқа эрли аёллар ҳам (ҳаром қилинди). Бу сизларга Аллоҳнинг ёзганидир. Ана ўшалардан бошқаларни поклик ва зино аралаштирмаган ҳолда молларингиз ила талаб қилмоғингиз ҳалол қилинди. Улардан ҳузурланишингиз сабабидан маҳрларини беринг. Бу фарздир. Фарз маҳрдан кейин ўзаро розилик ила келишганингиз гуноҳ эмас. Албатта, Аллоҳ билувчи ва ҳикматли зотдир. (Бу ояти кариманинг аввалида никоҳи ҳаром қилинган аёлларнинг зикри давом этмоқда. Уларнинг охирги тоифаси ўлароқ эрли аёллар келтирилди. Демак, эри бор аёлга уйланиш ҳаром. Эри ўлиб ёки эридан ажрашиб идда ўтирган аёллар ҳам, то идда муддати орасида эрлик аёллар қаторига киради. Буларнинг никоҳи ҳам вақтинча ҳаромдир. Оятда эрли аёллардан қўлингизга мулк бўлиб тушганлар истисно қилинмоқда. Яъни, урушда душман томондан мусулмонлар қўлига тушган аёллар, эрлари бўлса ҳам, ҳайз кўрганларидан кейин уларга молик бўлган мусулмонларга ҳалол бўлаверади.) ‌‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‌‌ ‌‌ ‌ ‌ ۖ‍‍ ۚ ‌‌ ‌ ‌‌‍‍‌‌‌ ‌ ‌‌‍‍‍‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍ۚ ‍‌‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍ ۚ ‌‌ ‍‍‍ ‌ ‍‍ ‍ ‍‌‍‍ۚ ‍ ‍‍‍
Ұа Ман Лам Йастаҭи` Минкум Ҭаұлӓан 'Ан Йанкиха Ал-Мухҫанӓти Ал-Му'уминӓти Фамин Мӓ Малакат 'Аймӓнукум Мин Фатайӓтикуму Ал-Му'уминӓти Ұа ۚ Аллӓһу 'А`ламу Би'ӥмӓникум ۚ Ба`đукум Мин Ба`đин ۚ Фӓнкихӱһунна Би'иҙни 'Аһлиһинна Ұа 'Ӓтӱһунна 'Уҗӱраһунна Бил-Ма`рӱфи Мухҫанӓтин Ғайра Мусӓфихӓтин Ұа Лӓ Муттаҳиҙӓти 'Аҳдӓнин ۚ Фа'иҙӓ 'Ухҫинна Фа'ин 'Атайна Бифӓхишатин Фа`алайһинна Ниҫфу Мӓ `Алá Ал-Мухҫанӓти Мина Ал-`Аҙӓби ۚ Ҙӓлика Лиман Ҳашийа Ал-`Аната Минкум ۚ Ұа 'Ан Таҫбирӱ Ҳайрун Лакум Ұа ۗ Аллӓһу Ғафӱрун Рахӥмун 004-025 Сизлардан ким ҳур мўминаларни никоҳига олишга имкон топмаса, қўлингизда мулк бўлган мўмина канизаклардан (уйлансин). Аллоҳ иймонингизни билувчи зотдир. Ҳаммаларингиз бирсиз. Уларни никоҳингизга аҳлларининг изни ила олинг. Ва яхшилик билан маҳрларини беринг. Улар покиза, зинокор эмас ва ўйнаш тутмаган бўлсинлар. Эрга текканларидан сўнг фоҳиша иш қилсалар, уларга ҳур аёлларга бериладиган азобнинг ярми бериладир. Бу бузилишдан қўрққанлар учундир. Сабр қилмоғингиз сиз учун яхшидир. Аллоҳ мағфиратли ва раҳмлидир. (Биз тушунарли бўлиши учун канизак деб атаётган сўз ўрнида Қуръони Карим мўмина қизларингиздан деган иборани ишлатган. Бу билан уларнинг шаъни кўтарилмоқда, улар ҳам Ислом назарида бошқалардан фарқ қилмасликларини таъкидланмоқда. Маълумки, эрли ҳур аёлнинг зиноси исботланса, ўлгунча тошбўрон қилинади. Оила қурмаган ҳур аёл зино қилса, юз дарра урилади. Ушбу оятда, ҳур аёлларга бериладиган азобнинг ярми ҳақида сўз кетмоқда. Очиқ кўриниб турибдики, бу ерда назарда тутилган азоб дарра уришдир. Демак, эрли чўрининг зиноси собит бўлса, унга эллик дарра урилади. Уларнинг чўрилик ҳолатидан келиб чиқиб шундай ҳукм жорий қилинган. Албатта, улар ҳур аёллар каби қулайликларга эга эмаслар. Турмуш жараёнида турли ҳолатларни бошдан ўтказишлари мумкин. Шулар эътиборидан уларга нисбатан тошбўрон жазоси бекор қилинган ва дарра уриш юзтадан элликтага туширилган. Бу ҳол Исломнинг инсонпарварлигининг бир кўринишидир. Бошқа тузумларда киборларга жазо бекор қилиниб, бечораларга кучайтирилиши ҳаммага маълум.) ‍‌‍‍‍ ‍‌‍‍‍‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍ ‍‌ ‌ ‌ ‍‌ ‍‍ ۚۚ‍‍‍ ‍‌ۚ‍‍ ‌ ‌‍ ‌‌‍ ‌‌‍‍‍‌‍‍‍‍‍‍ ‍‍‌ ‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌‍‍‍‌ۚ‌ ‌‍‍‍ ‌‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍ ‍‍‌ ۚ ‌ ‍‌ ‍‌‍‍ۚ ‌‌‌‍‍‍‌‍‍ۗ ‍‍‍‍‌ ‌‍
Йурӥду Аллӓһу Лийубаййина Лакум Ұа Йаһдийакум Сунана Ал-Лаҙӥна Мин Қабликум Ұа Йатӱба `Алайкум Ұа ۗ Аллӓһу `Алӥмун Хакӥмун 004-026 Аллоҳ сизларга баён қилиб беришни, сизни олдингиларнинг йўлига ҳидоят қилишни ва тавбаларингизни қабул этишни хоҳлайди. Аллоҳ билувчи ва ҳикматли зотдир. ‍‍‍‍‌ ‍ ‌ ‍‍‍‍ ‍‌ ‍‍‍ ‌‍‍‍ ۗ‍‍‍
Ұа Аллӓһу Йурӥду 'Ан Йатӱба `Алайкум Ұа Йурӥду Ал-Лаҙӥна Йаттаби`ӱна Аш-Шаһаұӓти 'Ан Тамӥлӱ Майлӓан `Аžӥмӓан 004-027 Аллоҳ сизнинг тавбангизни қабул қилишни хоҳлайдир. Шаҳватларга эргашадиганлар эса, улкан оғишга мойил бўлишингизни хоҳларлар. ‍ ‍‍‍‍‍‌ ‌‌‍‍ ‌‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍ ‍‍‌ ‌‌ ‌ ‌ ‍‍‍
Йурӥду Аллӓһу 'Ан Йуҳаффифа `Анкум ۚ Ұа Ҳулиқа Ал-'Инсӓну Đа`ӥфӓан 004-028 Аллоҳ сиздан (юкингизни) енгиллатмоқни хоҳлайдир. Ва инсон заиф яратилгандир. (Яратувчининг Ўзи, заиф яратилган, деб тургандан кейин, шу заиф инсонга йўл кўрсатишда Аллоҳ таоло оғирликни хоҳлармиди? Йўқ, у енгилликни хоҳлайди.) ‍‍‍‍‌ ‍ ‌‌‍‍‍ ‍‌‍‍ۚ ‌‍‍‍ ‍‍‍‍
Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Лӓ Та'кулӱмұӓлакум Байнакум Бил-Бӓҭили 'Иллӓн Такӱна Тиҗӓратан `Ан Тарӓđин Минкум ۚ Ұа Лӓ Тақтулӱнфусакум ۚнна Аллӓһа Кӓна Бикум Рахӥмӓан 004-029 Эй иймон келтирганлар! Бир-бирларингизнинг молларингизни ботил йўл билан еманглар. Магар ўзаро розилик ила тижорат бўлса, майли. Ўзингизни ўзингиз ўлдирманг. Албатта, Аллоҳ сизларга раҳмлидир. ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‌ ‍‌ ‌‌ ‍‍ ‌‌ ‌‌‍‍ ‌‍ ‍‌‍‌‌ ‍‌‍‍ۚ ‌‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌‌ۚ ‍ ‍‍‍ ‌‍
Ұа Ман Йаф`ал Ҙӓлика `Удұӓнӓан Ұа Žулмӓан Фасаұфа Нуҫлӥһи Нӓрӓан ۚ Ұа Кӓна Ҙӓлика `Алá Аллӓһи Йасӥрӓан 004-030 Ким ўшани тажовузкорлик ва зулм ила қилса, албатта, уни дўзахга киритамиз. Бу эса, Аллоҳга осондир. (Оятдаги ўшани бир-бирининг молини ботил йўл ила еб, ўзини-ўзи ҳалокатга дучор қилишга ишорадир. Демак, ким мазкур ишни тажовузкорлик (яъни, ҳаромлигини билиб туриб) ва зулм ила (яъни, қилишдан тап тортмай) қилса, охиратда дўзахга киритилади. Яъни, ботил йўл билан мол еганларни дўзахга киритиш Аллоҳ учун осондир, xеч ким қочиб, ҳийла қилиб қутула олмайди.) ‍‌ ‌ ‍‌‌‌ ‌‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌ۚ ‌‍‍‍ ‌ ‌ ‍ ‍
н Таҗтанибӱ Кабӓра Мӓ Тунһаұна `Анһу Нукаффирнкум Саййи'ӓтикум Ұа Нудҳилкум Мудҳалӓан Карӥмӓан 004-031 Агар қайтарилган нарсаларнинг катталаридан четда бўлсангиз, гуноҳларингизни кечирамиз ва сизни яхши жойга киритамиз. (Бу ояти кариманинг маъноси, катта гуноҳлардан четда бўлсангиз, кичик гуноҳларингизни кечириб, охиратда сизни жаннатга киритамиз, деганидир.) ‍‍‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌ ‍‌‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍ ‍‌ ‍‌‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍ ‍‍‍‍‌‌ ‍
Ұа Лӓ Татаманнаұ Мӓ Фаđđала Аллӓһу Биһи Ба`đакум `Алá Ба`đин ۚ Лилрриҗӓли Наҫӥбун Миммӓ Актасабӱ ۖ Ұа Лилннисӓ'и Наҫӥбун Миммӓ Актасабна ۚ Ұа Ас'алӱ Аллаһа Мин Фаđлиһи~ ۗнна Аллӓһа Кӓна Бикулли Шай'ин `Алӥмӓан 004-032 Аллоҳ баъзингизни баъзингиздан афзал этган нарсаларни (ҳасад ила) орзу этманг. Эркакларга ўз касбидан насиба бор. Аёлларга ўз касбидан насиба бор. Аллоҳдан фазлини сўранг. Албатта, Аллоҳ ҳар бир нарсани билувчи зотдир. (Ояти каримада афзаллик ва фазл аниқ нимадан иборат эканлиги очиқ айтилмай, умумий ҳолда қолдирилган. Бу қуръоний усулга кўра, ҳар ким ўз фикри, идрокига яраша тушуниб олаверади. Фазл сиҳат-саломатликда, мансабда, молу пулда, хотиржамликда, ҳилмда, обрў-эътиборда бўлиши мумкин. Демак, Аллоҳ баъзи шахсларни бошқалардан афзал қилиб қўйса, унга ҳасад қилмаслик керак, балки фазлни Яратувчининг Ўзидан сўраш лозим.) ‌ ‍‍‍‍‌‌ ‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍ۚ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‌ ۖ ‌‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍ۚ‍ ‍‌‍‍ۗ ‍ ‍‍‍
Ұа Ликуллин Җа`алнӓ Маұӓлийа Миммӓ Тарака Ал-Ұӓлидӓни Ұа Ал-'Ақрабӱна Ұа ۚ Ал-Лаҙӥна `Ақадат 'Аймӓнукум Фа'ӓтӱһум Наҫӥбаһум ۚнна Аллӓһа Кӓна `Алá Кулли Шайн Шаһӥдӓан 004-033 Ота-она ва қариндошлар қолдирган нарсага ҳар бир киши учун меросхўрлар қилдик. Қасамингиз ила боғланганларга насибасини беринг. Албатта, Аллоҳ ҳар бир нарсага шоҳиддир. (Яъни, ҳар бир одамнинг қариндошлари меросхўри бўлади. У ота-онаси ва қариндошларидан мерос олганидек, ундан ҳам болалари ва қариндошлари мерос олади. Шундай қилиб, мол авлоддан авлодга ўтиб туради. Ояти каримадаги: Қасамингиз ила боғланганларга насибасини беринг, деган жумлада меросга тааллуқли, қариндош бўлмаган шахсларга ишора қилинмоқда. Исломнинг дастлабки босқичида шундай шахслар бўлган.) ‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‍ ‍‍‌‍‍‍‍‍‍ ۚ‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍ۚ ‍ ‍‍‍ ‌ ‍‌ ‌
Ар-Риҗӓлу Қаұұӓмӱна `Алá Ан-Нисӓ' Бимӓ Фаđđала Аллӓһу Ба`đаһум `Алá Ба`đин Ұа Бимӓнфақӱ Мин 'Амұӓлиһим ۚ Фӓлҫҫӓлихӓту Қӓнитӓтун Хӓфиžӓтун Лилғайби Бимӓ Хафиžа Аллӓһу Ұа ۚ Ал-Лӓтӥ Таҳӓфӱна Нушӱзаһунна Фа`иžӱһунна Ұа Аһҗурӱһунна Фӥ Ал-Маđӓҗи`и Ұа Аđрибӱһунна ۖ Фа'ин 'Аҭа`накум Фалӓ Табғӱ `Алайһинна Сабӥлӓан ۗнна Аллӓһа Кӓна `Алӥйӓан Кабӥрӓан 004-034 Аллоҳ баъзиларини баъзиларидан устун қилгани ва молларидан сарфлаганлари учун эркаклар аёлларга раҳбардирлар. Солиҳа аёлларитоаткор ва Аллоҳнинг ҳифзи-ҳимояси бўйича ғойиб(эр)ларининг муҳофазасини қилувчилардир. Бош кўтаришларидан хавф қилинган аёлларга ваъз-насиҳат қилинг, ётоқларида ҳижрон қилинг ва уринг. Агар итоат қилсалар, уларга қарши бошқа йўл ахтарманг. Албатта, Аллоҳ юксак мақомли буюк зотдир. (Аллоҳ таоло ҳеч бир ишни беҳикмат қилмайди. Жумладан, эркак киши оила раҳбари бўлса ва у ўз раҳбарлигини шариатда кўрсатилгандек адо этса, бундай оилалар бахт-саодатга соҳиб бўлмоқда. Бу кўрсатмага юрмаган оилалар эса, бахтсизликка учрамоқда, шундайлардан ташкил топган жамиятлар ҳам бахтсизликка дучор бўлмоқда. Бу ерда гапни чўзиб ўтиришнинг ҳожати бўлмаса керак. Мўмина, солиҳа аёлларнинг табиатида эрига итоаткорлик бордир. Биз итоаткорлик деб таржима қилаётган сўз ояти каримада қонитатун лафзи ила келган. Бу сўз ўз иродаси, рағбати ва муҳаббати ила итоат қилиш маъносини англатади. Демак, мўмина, солиҳа аёлларнинг эрларига итоати ўз масъулиятини тушунган ҳолдан келиб чиққан бўлади. Қўрққанидан, мажбурлашдан ёки бошқа бирор босқидан эмас. Бу итоат ўзини тушунган, ҳаётдаги ўрнини, вазифаси ва масъулиятини ҳис этган гўзал инсоннинг итоатидир.) ‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌ ‍‌ ‌‍‌ ‌‌‍‍‍‍‌ ‍‌ ‌‌ ۚ ‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍ ۚ‍ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‌‍ ‍‍‍ ‌ ۖ ‌‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍ۗ ‍ ‍‍‍‌ ‍
Ұа 'Ин Ҳифтум Шиқӓқа Байниһимӓ Фӓб`аćӱ Хакамӓан Мин 'Аһлиһи Ұа Хакамӓан Мин 'Аһлиһӓн Йурӥдӓҫлӓхӓан Йуұаффиқи Аллӓһу Байнаһумӓ ۗнна Аллӓһа Кӓна `Алӥмӓан Ҳабӥрӓан 004-035 Агар икковларининг оралари бузилишидан қўрқсангиз, эрнинг аҳлидан бир ҳакам ва хотиннинг аҳлидан бир ҳакам ажратинг. Агар улар ислоҳни ирода қилсалар, Аллоҳ эр-хотиннинг орасини мувофиқлаштиради. Албатта, Аллоҳ билувчи ва хабардор зотдир. ‌‌ ‍ ‍‍‍‌ ‍‌ ‌‍‌ ‍‌ ‌‍‌ ‌‌‌ ‌‌ ‍ ‍ ‍ۗ ‍ ‍‍‍‍‍
Ұа А`будӱ Аллаһа Ұа Лӓ Тушрикӱ Биһи Шай'ӓан ۖ Ұа Бил-Ұӓлидайни 'Ихсӓнӓан Ұа Биҙӥ Ал-Қурбá Ұа Ал-Йатӓмá Ұа Ал-Масӓкӥни Ұа Ал-Җӓри Ҙӥ Ал-Қурбá Ұа Ал-Җӓри Ал-Җунуби Ұа Аҫ-Ҫӓхиби Бил-Җанби Ұа Абни Ас-Сабӥли Ұа Мӓ Малакат 'Аймӓнукум ۗнна Аллӓһа Лӓ Йухиббу Ман Кӓна Муҳтӓлӓан Фаҳӱрӓан 004-036 Ва Аллоҳга ибодат қилинглар ва Унга ҳеч нарсани ширк келтирманглар. Ота-онага, қариндошларга, етимларга, мискинларга, яқин қўшниларга, ён қўшниларга, ёнбошдаги соҳибларга, кўчада қолганларга ва қўлингизда мулк бўлганларга яхшилик қилинглар. Албатта, Аллоҳ ўзини юқори тутувчи ва одамлар устидан фахр қилувчиларни хуш кўрмас. (Оилавий-ижтимоий масалалар, мол-мулк ҳақида, бировларга яхшилик қилиш ҳақида баҳс этувчи оят ва жумлалар ичида ибодат ва ширк келтирмаслик ҳақидаги ушбу жумланинг келиши бежиз эмас. Аллоҳнинг Ўзигагина ибодат қилиш, Унга ҳеч нарсани ширк келтирмасликтавҳиддир. Бандалар учун Аллоҳнинг тавҳиди асосий ақидадир. Тавҳид ҳар бир инсондан талаб этилади. У Аллоҳнинг бандаларидаги ҳаққидир. Оятда тавҳидга амр этилганидан сўнг, бир неча тоифа кишиларга яхшилик қилишга буюриляпти.) ‌‌‍ ‌‌ ‍‌ ‍‍‍ۖ ‌‌‍ ‌‌ ‌ ‍‍‍‌ ‌‌ ‌‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍‌ ‍‍‍ ‍‍‌‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌ ۗ ‍ ‌ ‍‌‍‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍‌‌
Ал-Лаҙӥна Йабҳалӱна Ұа Йа'мурӱна Анӓса Бил-Буҳли Ұа Йактумӱна Мӓ 'Ӓтӓһуму Аллӓһу Мин Фаđлиһи ۗ Ұа 'А`таднӓ Лилкӓфирӥна `Аҙӓбӓан Муһӥнӓан 004-037 Улар бахиллик қиладиган, одамларни бахилликка буюрадиган ва Аллоҳ уларга Ўз фазлидан берган нарсаларни беркитадиганлардир. Ва кофирларга хорловчи азобни тайёрлаганмиз. ‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‌ ‌ ‍ ‍‌‍‍‍‍ ۗ ‌‌‍‌ ‍‍‍‍‍ ‌
Ұа Ал-Лаҙӥна Йунфиқӱна 'Амұӓлаһум Ри'ӓ Анӓси Ұа Лӓ Йу'уминӱна Биллӓһи Ұа Лӓ Бил-Йаұми Ал-'Ӓҳири ۗ Ұа Ман Йакуни Аш-Шайҭӓну Лаһу Қарӥнӓан ФасӓҚарӥнӓан 004-038 Улар молларини кишилар кўриши учун сарфлайдилар. Ҳамда Аллоҳга ва қиёмат кунига иймон келтирмайдилар. Кимнинг яқини шайтон бўлса, у қандай ҳам ёмон яқин! ‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍ ‍‍‍‌ ۗ ‌‍‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‌‌
Ұа Мӓҙӓ `Алайһим Лаұ 'Ӓманӱ Биллӓһи Ұа Ал-Йаұми Ал-'Ӓҳири Ұа 'Анфақӱ Миммӓ Разақаһуму Аллӓһу ۚ Ұа Кӓна Аллӓһу Биһим `Алӥмӓан 004-039 Агар Аллоҳга ва қиёмат кунига иймон келтирсалар, Аллоҳ уларга ризқ қилиб берган нарсадан нафақа қилсалар, уларга нима зарар бўлади? Аллоҳ уларни яхши билувчи зотдир! ‌‌‌ ‌ ‌‌ ‍‍ ‌ ‍‍‍‌ ‌‌‌‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‌ ‌‍‌‍ۚ ‌‍‍‍
нна Аллӓһа Лӓ Йаžлиму Миćқӓла Ҙарратин ۖ Ұа 'Ин Таку Хасанатан Йуđӓ`ифһӓ Ұа Йу'ути Мин Ладунһу 'Аҗрӓан `Аžӥмӓан 004-040 Албатта, Аллоҳ заррача ҳам зулм қилмас. Агар яхшилик бўлса, бир неча бор кўпайтирур ва Ўз ҳузуридан улуғ ажр берур. ‍ ‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍ ‌‌‍ۖ ‌‌‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌ ‍‌‍ ‌‍‌‌ ‍‍‍
Факайфа 'Иҙӓ Җи'нӓ Мин Кулли 'Умматин Бишаһӥдин Ұа Җи'нӓ Бика `Алá Һӓ'уулӓ' Шаһӥдӓан 004-041 Ҳар бир умматдан бир гувоҳ келтириб, сени уларнинг ҳаммасига гувоҳ этиб келтирган чоғимизда ҳол қандоқ бўлур?! (Бу оятда қиёмат кунининг васфи келмоқда. Қиёмат қўпганида, ҳар бир умматга ўз Пайғамбари гувоҳ этиб олиб келинади. Анбиёлар эса, умматлари Аллоҳнинг амрига юрганлари ва юрмаганлари ҳақида адолатли гувоҳлик берадилар. Муҳаммад алайҳиссалом аввалдан охиргача ҳамма умматларга гувоҳлик берадилар. Ана ўшанда у кишига иймон келтирмаганлар, мутакаббир, фахрланувчи ва бахилларнинг, одамларни ҳам бахилликка буюрган ва Аллоҳ Ўз фазлидан берган неъматларни беркитганларнинг ҳоли нима бўлади? Улар ўзлари инкор этган Холиқнинг ҳузурида турибдилар, ўзлари рад қилган Пайғамбар энди уларга гувоҳлик бериши, улар ҳақидаги бор ҳақиқатни Олий Қози ҳузурида айтиши керак. Энди бу кофирлар, мунофиқларнинг ҳоли не кечади? Қиёмат қоим бўлди. Xақиқат юзага чиқди.) ‍‍‍ ‌‌‌‌ ‌ ‍‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌‌ ‌ ‍‍‍‌‌‌ ‌
Йаұма'иҙин Йаұадду Ал-Лаҙӥна Кафарӱ Ұа `Аҫаұ Ар-Расӱла Лаұ Тусаұұá Биһиму Ал-'Арđу Ұа Лӓ Йактумӱна Аллӓһа Хадӥćӓан 004-042 Ўша кунда куфр келтирганлар ва Расулга исён қилганлар ерга қоришиб кетишни истарлар ва Аллоҳдан ҳеч гапни яшира олмаслар. ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‌‍‍‍‍‌‌ ‍‍ ‌ ‌‌ ‌‍ ‌‌ ‍‍‍
Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Лӓ Тақрабӱ Аҫ-Ҫалӓата Ұа 'Антум Сукӓрá Хаттá Та`ламӱ Мӓ Тақӱлӱна Ұа Лӓ Җунубӓан 'Иллӓ `Ӓбирӥ Сабӥлин Хаттá Тағтасилӱ ۚ Ұа 'Ин Кунтум Марđá 'Аұ `Алá Сафарин 'Аұ Җӓ'а 'Ахадун Минкум Мина Ал-Ғӓҭи 'Аұ Лӓмастуму Ан-Нисӓ' Фалам Таҗидӱ Мӓн Фатайаммамӱ Ҫа`ӥдӓан Ҭаййибӓан Фӓмсахӱ Биұуҗӱһикум Ұа 'Айдӥкум ۗнна Аллӓһа Кӓна `Афӱұӓан Ғафӱрӓан 004-043 Эй иймон келтирганлар! Маст ҳолингиздато айтаётган гапингизни биладиган бўлмагунингизча, намозга яқинлашманг ва жунуб ҳолингизда ҳам то ғусл қилмагунингизча. Магар йўлдан ўтувчи бўлса, майли. Агар бемор ёки сафарда бўлсангиз ёки сиздан бирингиз таҳоратхонадан келса ёхуд аёлларга яқинлашган бўлсангиз-у, сув топа олмасангиз, покиза тупроқ-ла таяммум қилинг. Бас, юзингизга ва қўлларингизга масҳ тортинг. Албатта, Аллоҳ афв ва мағфират қилувчи зотдир. (Бу ояти каримада кўпгина ҳукмлар мужассам топгандир. Шу билан бирга, ароқни ҳаром қилиш йўлида татбиқ қилинган чоранинг яна бир босқичи ҳамдир. Таҳорат ва ғуслга сув топилмаса, тоза тупроқ-ла таяммум қилинади. Шунингдек, сув тегиши билан касаллиги кучайиб кетадиган беморларга ҳам таяммумга рухсат. Яъни, таҳорати йўқ одам таҳоратни ният қилиб таяммум қилса, таҳорат ўрнига ўтади. Жунуб одам ғуслни ният қилиб таяммум қилса, ғусл ўрнига ўтади.) ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌‌‍ ‌‍‌‌ ‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍ۚ ‌‌‌ ‍‌‍‍‍ ‍‌ ‌‌‌ ‌ ‌ ‌‌‌ ‍‍‍‌‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍‍ ‌‌‌ ‍‍‍‍‌‌ ‌‌ ‍‍‍‌‌‌ ‍‍‍‍‌‌‍‌‌ ‌‌ ۗ ‍ ‍‍‍ ‌‌ ‍‌‌
'Алам Тара 'Илá Ал-Лаҙӥна 'Ӱтӱ Наҫӥбӓан Мина Ал-Китӓби Йаштарӱна Аđ-Đалӓлата Ұа Йурӥдӱна 'Ан Таđиллӱ Ас-Сабӥла 004-044 Китобдан насиба берилганларнинг залолатни сотиб олишларини ва сиз йўлдан адашишингизни исташларини кўрмайсизми? ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‌ ‍‍‍‍‍ ‍‍‌ ‍‍‍ ‌‍‍‍‌ ‌‌‍‍
Ұа Аллӓһу 'А`ламу Би'а`дӓ'икум ۚ Ұа Кафá Биллӓһи Ұалӥйӓан Ұа Кафá Биллӓһи Наҫӥрӓан 004-045 Аллоҳ сизнинг душманларингизни билувчи зотдир. Валийликка Аллоҳнинг Ўзи кифоя қилур. Нусрат берувчиликка Аллоҳнинг Ўзи кифоя қилур. ‍ ‌ ‍‍‌ ۚ ‌‌ ‍‍ ‌‌ ‌‌ ‍‍ ‍‍‍‍‍
Мина Ал-Лаҙӥна Һӓдӱ Йухаррифӱна Ал-Калима `Ан Маұӓđи`иһи Ұа Йақӱлӱна Сами`нӓ Ұа `Аҫайнӓ Ұа Асма` Ғайра Мусма`ин Ұа Рӓ`инӓ Лаййӓан Би'алсинатиһим Ұа Ҭа`нӓан Фӥ Ад-Дӥни ۚ Ұа Лаұ 'Аннаһум Қӓлӱ Сами`нӓ Ұа 'Аҭа`нӓ Ұа Асма` Ұа Анžурнӓ Лакӓна Ҳайрӓан Лаһум Ұа 'Ақұама Ұа Лакин Ла`анаһуму Аллӓһу Бикуфриһим Фалӓ Йу'уминӱна 'Иллӓ Қалӥлӓан 004-046 Яҳудий бўлганлардан калималарни ўз жойидан бузиб-ўзгартирувчилар бор. Улар тилларини бураб ва динга таъна етказиб: Эшитдик ва исён қилдик, эшит, эшитмай қолгур ва Роина дерлар. Агар улар, эшитдик, ва итоат қилдик, эшит ва бизга назар сол, деганларида, албатта, ўзларига яхши ва тўғри бўлар эди. Лекин Аллоҳ уларни куфрлари сабабли лаънатлади. Бас, озгиналаридан бошқалари иймон келтирмаслар. (Яъни, яҳудийлар разилона сўз ўйини қилишади. Сиртдан чиройли, одобли сўзларни айтгандек кўринишади, аммо аслида тилларини буриб, ўша сўзларнинг иккинчиёмон маъносини ифодалашади.Мисол учун, Пайғамбаримиз алайҳиссалом бир гапни айтсалар, мўмин-мусулмонлар, эшитдик ва итоат қилдик, дер эдилар. Яҳудийлар эса, эшитдик ва исён қилдик, дейишади. Сиртдан қараганда, худди мўминларга ўхшаб жавоб берганга ўхшашади. Аслида эса, у кишини масхара қилмоқчи ва динга таъна етказмоқчи бўладилар.) ‍‍‍‍ ‌‌‌ ‍‍‍ ‍‌‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‌‍‍‍‍‌ ‌ ‍‍‌ ‌‌‍‌‌ ‌ ‌‍‍‌‍‍‍ۚ ‌‌ ‌‌ ‌ ‌‌‍‍‌ ‌‍‍‍‌ ‍‍‍ ‍‌‌ ‌‌‍‍‍ ‌‍‌ ‍ ‍ ‌ ‍‍‍ ‌‌
Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӱтӱ Ал-Китӓба 'Ӓминӱ Бимӓ Наззалнӓ Муҫаддиқӓан Лимӓ Ма`акум Мин Қабли 'Ан Наҭмиса Ұуҗӱһӓан Фанаруддаһӓ `Алáдбӓриһӓ 'Аұ Нал`анаһум Камӓ Ла`аннӓҫхӓба Ас-Сабти ۚ Ұа Кӓна 'Амру Аллӓһи Маф`ӱлӓан 004-047 Эй китоб берилганлар! Юзларни бузиб, орқаларига бурмасимиздан ёхуд уларни шанба одамларини лаънатлаганимиздек лаънатламасимиздан олдин сизлардаги нарсани тасдиқловчи бўлиб келган нарсага иймон келтиринг. Аллоҳнинг иши амалга ошгусидир. (Яҳудийлар шариати бўйича, шанба куни ишлаш, жумладан балиқ овлаш ман қилинган эди. Аммо улар шумлик қилиб, бу илоҳий амрни ҳам буздилар. Алоҳида ҳовузлар қазиб, шанба куни балиқларни қамаб олиб, бошқа кунлари тутишди. Шунда Аллоҳнинг ғазаби келиб, уларни маймун ва тўнғизга айлантирди.) ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌ ‍‌ ‍‍‍ ‌‌‍‍‍ ‌‌‌ ‌‌ ‍‌ ‌‌ ‌‌‌ ‌ ‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍ۚ ‌‍‍‍ ‌‌
нна Аллӓһа Лӓ Йағфиру 'Ан Йушрака Биһи Ұа Йағфиру Мӓ Дӱна Ҙӓлика Лиман Йашӓۚ Ұа Ман Йушрик Биллӓһи Фақади Афтарá 'Иćмӓан `Аžӥмӓан 004-048 Албатта, Аллоҳ Ўзига ширк келтирилишини кечирмас. Ундан бошқа гуноҳни, кимни хоҳласа, кечирур. Ким Аллоҳга ширк келтирса, шубҳасиз, катта гуноҳни тўқибдир. ‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌ ‌‍‍‌ ‌ ‍‌‍‍‌‌ ۚ ‌‍‌‍ ‍‍‍‍‌ ‌ ‌‌ ‍‍‍
'Алам Тара 'Илá Ал-Лаҙӥна Йузаккӱна 'Анфусаһум ۚ Бали Аллӓһу Йузаккӥ Ман Йашӓ'у Ұа Лӓ Йуžламӱна Фатӥлӓан 004-049 Ўзларини пок қилиб кўрсатаётганларни кўрмайсанми?! Йўқ! Аллоҳ кимни хоҳласа, шуни поклайди. Ва қилча зулм қилинмаслар. ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍ ‌‌ۚ ‍ ‍‌‍‍‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍
Анžур Кайфа Йафтарӱна `Алá Аллӓһи Ал-Каҙиба ۖ Ұа Кафá Биһи~ 'Иćмӓан Мубӥнӓан 004-050 Уларнинг Аллоҳга ёлғон тўқишини кўрмайсанми?! Шунинг ўзи ҳам очиқ-ойдин гуноҳликка етарли. ‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‌ ۖ ‌‌ ‌
'Алам Тара 'Илá Ал-Лаҙӥна 'Ӱтӱ Наҫӥбӓан Мина Ал-Китӓби Йу'уминӱна Бил-Җибти Ұа Аҭ-Ҭӓғӱти Ұа Йақӱлӱна Лиллаҙӥна Кафарӱ Һӓ'уулӓ' 'Аһдá Мина Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Сабӥлӓан 004-051 Китобдан насибадор бўлганларнинг ботилга ва тоғутга иймон келтиришларини ва куфр келтирганларни кўрсатиб: Анавилар иймон келтирганлардан кўра ҳидоятлироқ йўлдалар, дейишларини кўрмайсанми?! (Бу ояти каримада яҳудийлар энди Китобдан насибадор бўлганлар, деб тавсифланмоқда. Биз ботил деб таржима қилган сўз оятда жибт деб келган. Араб тилида жибтбут, санам, фолбин ва сеҳргарга ўхшаш нарсаларга ишлатилади. Тоғут эсаАллоҳнинг шариатидан бошқа шариат ва Аллоҳнинг шариатига асосланмаган ҳукмдир. Ушбу ояти каримада Аллоҳ таоло яҳудийларни жибт ва тоғутга иймон келтирганлар, деб васф қилмоқда.) ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‌‌‌ ‌‌‌ ‍‍‍‍ ‌
'Ӱлӓ'ика Ал-Лаҙӥна Ла`анаһуму Аллӓһу ۖ Ұа Ман Йал`ани Аллӓһу Фалан Таҗида Лаһу Наҫӥрӓан 004-052 Ана ўшаларни Аллоҳ лаънатлагандир. Кимни Аллоҳ лаънатласа, унга ҳеч нусратчи тополмассан. ‍‍‌‍‍‍ ‍‍‍ۖ ‌‍‌ ‍ ‍‌ ‌ ‍‍‍‍‍
м Лаһум Наҫӥбун Мина Ал-Мулки Фа'иҙӓан Лӓ Йу'утӱна Анӓса Нақӥрӓан 004-053 Ёки улар мулкдан насибадорлар-у, шундай тақдирда ундан одамларга зиғирча ҳам бермайдиларми?! ‍‍‍‍ ‌‌‌ ‌ ‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍‍
м Йахсудӱна Анӓса `Алá Мӓ 'Ӓтӓһуму Аллӓһу Мин Фаđлиһи ۖ Фақад 'Ӓтайнӓ 'Ӓла 'Ибрӓһӥма Ал-Китӓба Ұа Ал-Хикмата Ұа 'Ӓтайнӓһум Мулкӓан `Аžӥмӓан 004-054 Ёки Аллоҳ одамларга Ўз фазлидан берган нарсаларга ҳасад қилмоқдаларми? Батаҳқиқ, Иброҳим оиласига китобни, ҳикматни ва улуғ мулкни берганмиз-ку?! ‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍‌ ‌ ‍ ‍‌‍‍‍‍ ۖ‍‍‌ ‌‍‌ ‌ ‌‍‍‌‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌ ‍‍‍
Фаминһум Ман 'Ӓмана Биһи Ұа Минһум Ман Ҫадда `Анһу ۚ Ұа Кафá Биҗаһаннама Са`ӥрӓан 004-055 Бас, уларнинг ичида унга (Муҳаммадга) иймон келтирганлар ҳам бор, ундан юз ўгириб куфр келтирганлар ҳам бор. Жаҳаннам куйдириш азобига кифоя қилур. ‍‌‍‍‍ ‍‌ ‌ ‍ ‌‍‌‍‍‍ ‍‌ ‍‌ ‍‌‍‍ۚ ‌‌ ‍‍‍‍ ‍
нна Ал-Лаҙӥна Кафарӱ Би'ӓйӓтинӓ Саұфа Нуҫлӥһим Нӓрӓан Кулламӓ Наđиҗат Җулӱдуһум Баддалнӓһум Җулӱдӓан Ғайраһӓ Лийаҙӱқӱ Ал-`Аҙӓба ۗнна Аллӓһа Кӓна `Азӥзӓан Хакӥмӓан 004-056 Оятларимизга куфр келтирганларни, албатта, дўзахга киритамиз. Қачонки, терилари етиб пишганда, азобни тортишлари учун бошқа тери алмаштирамиз. Албатта, Аллоҳ азиз ва ҳаким зотдир. ‍‍‍‍ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌‌‌‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌ ‌‌‌ ‍‍‌ ‌‍‍‌ ۗ ‍ ‍‍‍ ‌‌
Ұа Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Ұа `Амилӱ Аҫ-Ҫӓлихӓти Санудҳилуһум Җаннӓтин Таҗрӥ Мин Тахтиһӓ Ал-'Анһӓру Ҳӓлидӥна Фӥһӓ 'Абадӓан ۖ Лаһум Фӥһӓ 'Азұӓҗун Муҭаһһаратун ۖ Ұа Нудҳилуһум Žиллӓ Žалӥлӓан 004-057 Иймон келтирган ва солиҳ амалларни қилганларни, албатта, остидан анҳорлар оқиб турган жаннатларга киритамиз. Унда абадий боқий қолурлар. Унда уларга покиза жуфтлар бор. Ва уларни қуюқ сояларга киритамиз. (Ушбу оятда зикр этилган саодатманд кишилар мазкур улуғ неъматга Аллоҳнинг фазли ила, иймонлари ва солиҳ амаллари туфайли эришадилар.) ‍‍‍‍ ‌‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍ ‍‌ ‌‌ۖ‌ ‌‌‌‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍ۖ ‌‍‍‍‍‌
нна Аллӓһа Йа'мурукумн Ту'уаддӱ Ал-'Амӓнӓти 'Илá 'Аһлиһӓ Ұа 'Иҙӓ Хакамтум Байна Анӓси 'Ан Тахкумӱ Бил-`Адли ۚнна Аллӓһа Ни`иммӓ Йа`иžукум Биһи~ ۗнна Аллӓһа Кӓна Самӥ`ӓан Баҫӥрӓан 004-058 Албатта, Аллоҳ сизларга омонатларни ўз аҳлига эриштиришни ва агар одамлар орасида ҳукм қилсангиз, адолат ила ҳукм қилишни амр қиладир. Аллоҳ сизларга қандай ҳам яхши ваъз қилур! Албатта, Аллоҳ эшитувчи ва кўрувчи зотдир. (Омонатни турлари кўпдир. Жумладан, уламоларимиз Аллоҳни бандага юклаган омонатлари бор, намоз, рўза, закот, каффорот ва назрлар ҳам омонатдир, дейдилар. Шунингдек, бандаларнинг бандалардаги турли ҳақлари ҳам омонат ҳисобланади. Пайғамбаримиз (с.а.в.) ҳадисларидан бирида: Биров сенга бир калима айтиб, сўнгра атрофга қараб қўйса, билгинки, шу сўз омонатдир, деганлар. Энг буюк омонат эса, иймон омонатидир. Ҳадиси шарифда Пайғамбаримиз (с.а.в.) қуйидагиларни айтадилар: Шаҳидлик омонатдан бошқа ҳамма гуноҳларни ювиб юборади. Қиёмат куни, агар Аллоҳнинг йўлида қатл этилган бўлса ҳам, одамни келтириб, омонатни адо қил, дейилади. У эса: Қандай қилиб уни адо этаман, ахир дунё тугади-ку! дейди. Шунда унга омонат жаҳаннамнинг қаъридан кўринади. У тушиб елкасига кўтариб чиқади. Энди чиқай деганда, елкасидан тушиб кетади. У ҳам омонатни изидан тушади. Шу ҳолат абадий равишда давом этади, деганлар.) ‍ ‌‌ ‌‌‍‍ ‌‍‌ ‌‌ ‌‌‌‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌ ‍ ۚ ‍ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍ۗ ‍ ‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍
Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱҭӥ`ӱ Аллаһа Ұа 'Аҭӥ`ӱ Ар-Расӱла Ұа 'Ӱлӥ Ал-'Амри Минкум ۖ Фа'ин Танӓза`тум Фӥ Шайн Фаруддӱһу 'Илá Аллӓһи Ұа Ар-Расӱли 'Ин Кунтум Ту'уминӱна Биллӓһи Ұа Ал-Йаұми Ал-'Ӓҳири ۚ Ҙӓлика Ҳайрун Ұа 'Ахсану Та'ұӥлӓан 004-059 Эй иймон келтирганлар! Аллоҳга итоат қилинг, Пайғамбарга ва ўзингиздан бўлган ишбошиларга итоат қилинг. Бирор нарса ҳақида тортишиб қолсангиз, агар Аллоҳ ва охират кунига иймон келтирган бўлсангиз, уни Аллоҳга ва Пайғамбарга қайтаринг. Ана шундай қилиш хайрли ва оқибати яхшидир. ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌‍‍ ‌‌‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍ۖ ‌ ‍‌ ‌‍‍‌ ‌‌ ‍ ‌‍‍ ‌‌ ‍‌‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‌ ۚ‍‍‌ ‌‌ ‌
'Алам Тара 'Илá Ал-Лаҙӥна Йаз`умӱна 'Аннаһум 'Ӓманӱ Бимӓнзила 'Илайка Ұа Мӓнзила Мин Қаблика Йурӥдӱна 'Ан Йатахӓкамӱ 'Илá Аҭ-Ҭӓғӱти Ұа Қад 'Умирӱн Йакфурӱ Биһи Ұа Йурӥду Аш-Шайҭӓну 'Ан Йуđиллаһум Đалӓлӓан Ба`ӥдӓан 004-060 Сенга нозил бўлган нарсага ва сендан олдин нозил бўлган нарсага иймон келтирганларини даъво қилаётганларни кўрмайсанми?! Тоғутдан ҳукм сўраб беришни истайдилар. Ҳолбуки, унга куфр келтиришга буюрилгандир. Шайтон эса, уларни йўлдан бутунлай адаштиришни истайди. (Аввал ҳам айтилганидек, тоғутАллоҳнинг изнсиз бўлган ҳукмидир. Мунофиқлар ҳам Аллоҳнинг ҳукмини истамайдилар, шунинг учун ҳам тоғутдан ҳукм сўраб борадилар. Нима бўлса бўлсин, Аллоҳнинг ҳукми бўлмаса, бас. Ҳар қандай тоғутнинг ҳукмини истайверадилар. Бу ишни билмасдан, кўр-кўрона қилмайдилар, балки уларга баён келган. Мунофиқлар тоғутга куфр келтиришга буюрилганлар. Демак, улар билиб туриб қилмоқдалар. Шунинг учун ҳам уларнинг иймон ҳақидаги даъволари ботил. Улар, аслида, шайтоннинг йўлига кирганлар.) ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ‌‌‍ ‌‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌‌‍ ‍‌ ‍‍‍ ‍‍‍‌ ‌‌‌ ‌‌ ‍‍ ‌‍‌ ‌‌ ‌‌‌ ‍ ‌‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌‌‍‍‌ ‌
Ұа 'Иҙӓ Қӥла Лаһум Та`ӓлаұ 'Илá Мӓнзала Аллӓһу Ұа 'Илá Ар-Расӱли Райта Ал-Мунӓфиқӥна Йаҫуддӱна `Анка Ҫудӱдӓан 004-061 Агар уларга: Аллоҳ нозил қилган нарсага ва Пайғамбар ҳузурига келинглар, дейилса, мунофиқлар сендан тамоман юз ўгирганларини кўрасан. ‌‌‌‌ ‍‍‍ ‌‌ ‌‌ ‍‌ ‌‌‍ ‌‌‌ ‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍‌‌‌
Факайфа 'Иҙӓҫӓбат/һум Муҫӥбатун Бимӓ Қаддамат 'Айдӥһим Ćумма Җӓ'ӱка Йахлифӱна Биллӓһи~ 'Ин 'Араднӓ 'Иллӓ 'Ихсӓнӓан Ұа Таұфӥқӓан 004-062 Энди қилган нарсалари туфайли уларга мусибат етгандан сўнг сенга келиб, Аллоҳ ила қасам ичиб: Биз фақат яхшилик ва тавфиқни хоҳлаган эдик, дейишлари қандай бўлди? ‍‍‍ ‌‌‌ ‌‍‍ ‍‍‍‍‌‌ ‌ ‍ ‌ ‍‍‍‍‍‌‍‍‍ ‌‌ ‌‌‍‌ ‌‌ ‌‌ ‌‍‍‍
'Ӱлӓ'ика Ал-Лаҙӥна Йа`ламу Аллӓһу Мӓ Фӥ Қулӱбиһим Фа'а`риđ `Анһум Ұа `Иžһум Ұа Қул Лаһум Фӥнфусиһим Қаұлӓан Балӥғӓан 004-063 Ана ўшаларнинг қалбларидагини Аллоҳ билади. Бас, уларнинг қилганидан юз ўгир! Уларга ваъз қил! Ёлғиз ўзларига етказиб сўзла! ‍‍‌‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌ ‍ ‍ ‍‌‍‍‍ ‌‍‍‍‍ ‌‍‍ ‍ ‌‌‌ ‍‍‍
Ұа Мӓ 'Арсалнӓ Мин Расӱлин 'Иллӓ Лийуҭӓ`а Би'иҙни Аллӓһи ۚ Ұа Лаұ 'Аннаһум 'Иҙ Žаламӱнфусаһум Җӓ'ӱка Фӓстағфарӱ Аллаһа Ұа Астағфара Лаһуму Ар-Расӱлу Лаұаҗадӱ Аллаһа Таұұӓбӓан Рахӥмӓан 004-064 Қайси бир Пайғамбарни юборган бўлсак, Аллоҳнинг изни ила фақат итоат қилиниши учун юборганмиз. Агар улар ўзларига ўзлари зулм қилган чоғларида ҳузурингга келиб, Аллоҳга истиғфор айтганларида ва Пайғамбар ҳам улар учун истиғфор айтганида эди, албатта, Аллоҳ тавбаларни қабул этувчи ва раҳмли зот эканини топган бўлур эдилар. ‌ ‌‌‌ ‍‌ ‌‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍ۚ ‌‌ ‌‍ ‌‌‌ ‍‍‌ ‌‌‍ ‍‍‍‍‍‌‍‍‍‌‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌‍
Фалӓ Ұа Раббика Лӓ Йу'уминӱна Хаттá Йухаккимӱка Фӥмӓ Шаҗара Байнаһум Ćумма Лӓ Йаҗидӱ Фӥнфусиһим Хараҗӓан Миммӓ Қаđайта Ұа Йусаллимӱ Таслӥмӓан 004-065 Йўқ, Роббингга қасамки, сени ўз ораларида чиққан келишмовчиликларга ҳакам қилмагунларича, кейин, чиқарган ҳукмингга дилларида танглик топмасдан, бутунлай таслим бўлмагунларича, зинҳор мўмин бўла олмаслар! (Демак, иймоннинг, мўминликнинг бир шартиҳар бир нарсада Пайғамбарни (с.а.в.), яъни, Ислом динини ҳакам қилиб олиш зарурлигидир. Мўмин-мусулмонман деган одам, мўмин-мусулмонмиз деган жамият ўзининг ҳар бир ишини Исломнинг ҳукми ила олиб бориши керак. Шу билан бирга, ушбу ҳукмга ҳам ичидан тўла рози, ҳам сиртидан бутунлай таслим бўлиши керак. Бу ҳақиқатни Аллоҳ таоло қасам билан таъкидлаб айтмоқда. Пайғамбаримиз (с.а.в.) ҳам ўз ҳадисларидан бирида: Менинг жоним қудрат қўлида бўлган зот билан қасамки, ҳавою нафси мен келтирган нарсага тобеъ бўлмагунча, бирорта одам мўмин бўла олмайди, деганлар.) ‌ ‌‌‍ ‌ ‍‍‍ ‌ ‍‍‍ ‌ ‍‌ ‍ ‌ ‌‌ ‍ ‌‌‍ ‍‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍ ‌
Ұа Лаұ 'Аннӓ Катабнӓ `Алайһим 'Ани Ақтулӱнфусакум 'Аұ Аҳруҗӱ Мин Дийӓрикум Мӓ Фа`алӱһу 'Иллӓ Қалӥлун Минһум ۖ Ұа Лаұ 'Аннаһум Фа`алӱ Мӓ Йӱ`аžӱна Биһи Лакӓна Ҳайрӓан Лаһум Ұа 'Ашадда Таćбӥтӓан 004-066 Агар Биз уларга, ўзларингизни ўлдирнг ёки ўзингизни диёрларингиздан чиқаринг, деб фарз қилганимизда, озгиналаридан бошқаси буни қилмас эдилар. Улар ўзларига ваъз қилинган нарсаларни қилганларида эди, ўзларига яхши ва саботлари мустаҳкам бўлар эди. ‌ ‌‍‌ ‍‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌‌‍ ‌‌‌ ‌ ‍‌ ‌ ‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍ۖ ‌‌ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍‍ ‍‌‌ ‌‌‌
Ұа 'Иҙӓан Ла'ӓтайнӓһум Мин Ладуннӓҗрӓан `Аžӥмӓан 004-067 У ҳолда, Биз ҳам уларга Ўз ҳузуримиздан улуғ ажр берган бўлур эдик. ‌‌‌‌ ‍‌ ‌ ‌‍‌‌ ‍‍‍
Ұа Лаһадайнӓһум Ҫирӓҭӓан Мустақӥмӓан 004-068 Ва уларни тўғри йўлга ҳидоят қилур эдик. (Дарҳақиқат, Аллоҳ бандаларини шундай бир ишга буюрганида нима қила олар эдик? Зотан у ҳар қандай ишни амр этишга ҳақлидир. Чунки, яратган Парвардигор уларга фақат яхшиликни раво кўради. Ҳеч қачон бандаларига ёмонликни соғинмайди. Бандалар унинг айтганларини қилганларида, ҳам ўзларига яхши бўлар, ҳам иймонлари собит, мустаҳкам бўлар эди. Одамлар Аллоҳнинг буйруқларига жавобан Исломга тўлиқ амал қилганларида эди, Аллоҳ таоло уларга улуғ ажрнижаннатни берган бўлур эди. Уларни ҳидоятга бошлаган, тўғри йўлга солган бўлур эди.) ‌ ‍‍‍
Ұа Ман Йуҭи`и Аллӓһа Ұа Ар-Расӱла Фа'ӱлӓ'ика Ма`а Ал-Лаҙӥна 'Ан`ама Аллӓһу `Алайһим Мина Ан-Набӥйӥна Ұа Аҫ-Ҫиддӥқӥна Ұа Аш-Шуһадӓ'и Ұа Аҫ-Ҫӓлихӥна ۚ Ұа Хасуна 'Ӱлӓ'ика Рафӥқӓан 004-069 Ким Аллоҳга ва Расулга итоат қилса, бас, ана ўшалар Аллоҳ неъмат берган набийлар, сиддиқлар, шаҳидлар ва солиҳлар билан биргадирлар. Ва уларнинг рафиқлари қандай ҳам яхши! ‍‌‍‍‍ ‌‍‍ ‍‍‌‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‌‌‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍ۚ ‌ ‌‍‍‌‍‍‍ ‌‍‍‍
Ҙӓлика Ал-Фаđлу Мина Аллӓһи ۚ Ұа Кафá Биллӓһи `Алӥмӓан 004-070 БуАллоҳдан бўлган фазлдир ва билгувчиликда Аллоҳнинг Ўзи кифоя қилур. ‍‍ۚ ‌‌ ‍
Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Ҳуҙӱ Хиҙракум Фӓнфирӱ Ćубӓтин 'Аұ Анфирӱ Җамӥ`ӓан 004-071 Эй иймон келтирганлар! Ўзингизни ҳушёр тутинг ва гуруҳ-гуруҳ бўлиб қўзғалинг ёки тўп ҳолингизда қўзғалинг! (Аввал ҳам таъкидлаганимиздек, кофирларнинг бир хусусиятлари борки, улар ўзаро бир-бирлари билан урушсалар ҳам, мусулмонларга қарши бирлашиб душманлик қиладилар. Шунинг учун мусулмонлар доимо ҳушёр туришлари шарт. Вақт-соати келиб, мабодо қўзғалиш керак бўлиб қолса, Аллоҳнинг амрига биноан ёки гуруҳ-гуруҳ бўлиб, ёки тўп ҳолларида қўзғаладилар. Ушбу оятдаги амрлар Аллоҳ таоло Қуръони Каримда мўмин-мусулмонларга фақат намоз, рўза ёки ахлоқ ва одобга буюрибгина қолмай, бошқа нарсаларга, жумладан, урушни қандай олиб боришни ҳам ўргатади. Бу ҳақиқат собит ҳақиқатдир.) ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‌‌ ‌‍‍‌‌ ‍‍‍ ‌‌‌ ‍‌
Ұа 'Инна Минкум Ламан Лайубаҭҭи'анна Фа'ин 'Аҫӓбаткум Муҫӥбатун Қӓла Қад 'Ан`ама Аллӓһу `Алаййа 'Иҙ Лам 'Акун Ма`аһум Шаһӥдӓан 004-072 Албатта, ичингизда ортда қоладиганлар ҳам бор. Агар сизга мусибат етса, у: Аллоҳ, Ўзи менга неъмат берди, яхшиямки улар билан бирга ҳозир бўлмаганим, дейди. (Яъни, душманга қарши сафарбарлик эълон қилинганда қўзғалмай ортда қоладиганлар ҳам бўладики, улар мунофиқлардир. Мунофиққа барибир, ўзини ҳар мақомга мослаб, ҳар қандай сафсатани баҳона қилаверади.) ‍‌‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍ ‌‍‍ ‍‍‍‍‌ ‌ ‌‌‍ ‌‌‌ ‌‍‌
Ұа Ла'ин 'Аҫӓбакум Фаđлун Мина Аллӓһи Лайақӱланна Ка'ан Лам Такун Байнакум Ұа Байнаһу Маұаддатун Йӓ Лайтанӥ Кунту Ма`аһум Фа'афӱза Фаұзӓан `Аžӥмӓан 004-073 Агар сизга Аллоҳдан фазл етса, худди сиз билан унинг орасида дўстлик бўлмагандек, Қани эди мен ҳам улар билан бўлганимда, улуғ зафар қозонар эдим, дейди. ‍‌ ‌‍‍ ‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‍‌ ‌‍‌ ‍‌‍‍‍ ‍‍‍‌‌ ‌‌‌ ‍‍‍
Фалйуқӓтил Фӥ Сабӥли Аллӓһи Ал-Лаҙӥна Йашрӱна Ал-Хайӓата Ад-Дунйӓ Бил-'Ӓҳирати ۚ Ұа Ман Йуқӓтил Фӥ Сабӥли Аллӓһи Файуқтал 'Аұ Йағлиб Фасаұфа Ну'утӥһи 'Аҗрӓан `Аžӥмӓан 004-074 Охират учун бу дунё ҳаётини сотадиганлар Аллоҳнинг йўлида жанг қилсинлар. Ким Аллоҳнинг йўлида жанг қилиб ўлдирилса ёки ғолиб келса, биз унга, албатта, улуғ ажрни берурмиз. ‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍‍ ‍‌‍‌ ‍‍‍ ۚ ‌‍‌‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‌‌ ‍‍‍
Ұа Мӓ Лакум Лӓ Туқӓтилӱна Фӥ Сабӥли Аллӓһи Ұа Ал-Мустаđ`афӥна Мина Ар-Риҗӓли Ұа Ан-Нисӓ' Ұа Ал-Ұилдӓни Ал-Лаҙӥна Йақӱлӱна Раббанӓҳриҗнӓ Мин Һаҙиһи Ал-Қарйати Аž-Žӓлими 'Аһлуһӓ Ұа Аҗл Ланӓ Мин Ладунка Ұалӥйӓан Ұа Аҗл Ланӓ Мин Ладунка Наҫӥрӓан 004-075 Нима учун Аллоҳнинг йўлида ва: Эй Роббимиз, бизни аҳли золим шаҳардан чиқаргин, бизга Ўз томонингдан дўст ато қилгин ва Ўз томонингдан нусратчи ато қилгин, деяётган заифҳол эркагу аёл ва болалар йўлида жанг қилмайсизлар?! (Хусусан, мазкур заифҳол эркагу аёллар ва болалар аҳолиси золим бўлган шаҳарда тутқун бўлсалар. Дину диёнатлари учун азоб-уқубатга дучор қилинаётган бўлсалар. Мусулмонлар фақат шундай олий мақсад йўлида жанг қиладилар. Уларга бошқача урушнинг кераги йўқ.) ‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‌‍‍‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌‍‍‌ ‍‌ ‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌‍‍ ‌ ‍‌‍ ‌‌ ‌‍‍ ‌ ‍‌‍ ‍‍‍‍‍
Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Йуқӓтилӱна Фӥ Сабӥли Аллӓһи Ұа ۖ Ал-Лаҙӥна Кафарӱ Йуқӓтилӱна Фӥ Сабӥли Аҭ-Ҭӓғӱти Фақӓтилӱ 'Аұлийӓ Аш-Шайҭӓни ۖнна Кайда Аш-Шайҭӓни Кӓна Đа`ӥфӓан 004-076 Иймон келтирганлар Аллоҳнинг йўлида жанг қилурлар. Куфр келтирганлар тоғутнинг йўлида жанг қилурлар. Бас, шайтоннинг дўстларига қарши жанг қилинг. Албатта, шайтоннинг ҳийласи заифдир. ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ۖ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‌‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍ ۖ‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍
'Алам Тара 'Илá Ал-Лаҙӥна Қӥла Лаһум Куффӱ 'Айдийакум Ұа 'Ақӥмӱ Аҫ-Ҫалӓата Ұа 'Ӓтӱ Аз-Закӓата Фаламмӓ Кутиба `Алайһиму Ал-Қитӓлу 'Иҙӓ Фарӥқун Минһум Йаҳшаұна Анӓса Каҳашйати Аллӓһи 'Аұ 'Ашадда Ҳашйатан ۚ Ұа Қӓлӱ Раббанӓ Лима Катабта `Алайнӓ Ал-Қитӓла Лаұлӓҳҳартанӓ 'Илá 'Аҗалин Қарӥбин ۗ Қул Матӓ Ад-Дунйӓ Қалӥлун Ұа Ал-'Ӓҳирату Ҳайрун Лимани Аттақá Ұа Лӓ Туžламӱна Фатӥлӓан 004-077 Қўлингизни тийинг, намоз ўқиб, закот беринг, деб айтилган кимсаларни кўрмайсанми?! Уларга уруш фарз қилинганда, бирдан, бир гуруҳлари одамлардан худди Аллоҳдан қўрққандек ёки ундан ҳам қаттиқроқ қўрқишмоқда. Ва: Эй Роббимиз, бизга урушни нега фарз қилдинг, бир оз ортга суриб турсанг бўлмасмиди?! демоқдалар. Дунёнинг матоҳи оз, охират эса, тақво қилганларга яхшидир. Ва қилчалик зулм қилинмассизлар, деб айт. ‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍ ‍‌ ‌ ‌‌‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‌‌‌ ‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌‌ ‌‌ ۚ ‌‍‌ ‌‍‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌ ‌‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌‌‍‍‍‍‌ۗ ‍ ‍‍‍ ‍‌‍‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌‍‍ ‍‍‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍
'Айнамӓ Такӱнӱ Йудриккуму Ал-Маұту Ұа Лаұ Кунтум Фӥ Бурӱҗин Мушаййадатин ۗ Ұа 'Ин Туҫибһум Хасанатун Йақӱлӱ Һаҙиһи Мин `Инди Аллӓһи ۖ Ұа 'Ин Туҫибһум Саййи'атун Йақӱлӱ Һаҙиһи Мин `Индика ۚ Қул Куллун Мин `Инди Аллӓһи ۖ Фамӓли Һӓ'уулӓ' Ал-Қаұми Лӓ Йакӓдӱна Йафқаһӱна Хадӥćӓан 004-078 Қаерда бўлсангиз ҳам, ҳаттоки мустаҳкам қалъаларда бўлсангиз ҳам, ўлим сизни топадир. Агар уларга яхшилик етса, бу Аллоҳдан, дерлар. Ёмонлик етганда эса, бу сендан дерлар. Ҳаммаси Аллоҳдан, деб айт! Анави қавмларга нима бўлдики, гапни тушунай демайдилар?! ‌ ‍ ‌‌ ‍‌‍‍‍‍‌ۗ ‌‌‌‍‍‍‍‌ ‍‍‍ ‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ۖ ‌‌‌‍‍‍‍‌ ‍‍‍ ‍‌ ‍‌‍‍ۚ ‌ ‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ۖ‍‍‍‍‌‌‌ ‍‍ ‌ ‌‍‍‌‍‍‍‍‍‍
Мӓҫӓбака Мин Хасанатин Фамина Аллӓһи ۖ Ұа Мӓҫӓбака Мин Саййи'атин Фамин Нафсика ۚ Ұа 'Арсалнӓка Лилннӓси Расӱлӓан ۚ Ұа Кафá Биллӓһи Шаһӥдӓан 004-079 Сенга етган яхшилик Аллоҳдандир. Ва сенга етган ёмонлик ўзингдандир. Биз сени одамларга Пайғамбар қилиб юбордик. Шоҳидликка Аллоҳнинг Ўзи кифоя қилур. (Бу оятда яна бир ҳақиқатнинг баёни келмоқда. Инсон Аллоҳ кўрсатган йўлдан юрса, яхшиликни қилиб, ёмонликдан қайтса, Аллоҳ таоло уни қўллаб-қувватлайди ва зафарга эриштиради. Бу ҳолда инсон Аллоҳ кўрсатган йўлдан юрди, Унинг шариатига амал қилди, Унинг мадади ила фаолият кўрсатди, у кўрсатган яхшиликни қилди ва ёмонликдан четланди. Натижада яхшиликка эришди. Албатта, бу яхшилик Аллоҳдандир. Аммо инсон Аллоҳнинг йўлидан юрмаса, У берган ақлни тўғриликча ишлатмаса, Унинг шариатига амал қилмаса, буюрган яхшилигини бажармаса, қайтарган ёмонликдан қайтмаса, ўзидан кўрсиноқибат, албатта, ёмон бўлади. Бу ёмонликка унинг ўзи сабабчидир.Сенинг вазифанг Пайғамбарликэлчилик қилиш. Одамларга яхшилик ёки ёмонлик етказиш эмас. Бир нарсани бор ёки йўқ қилиш Аллоҳнинг қўлида. Xаммасига Аллоҳнинг Ўзи шоҳид. Шоҳидликка эса, Аллоҳнинг Ўзи кифоя қилур.) ‌ ‌‍‍ ‍‌ۖ ‌‍‌ ‌‍‍ ‍‌‌ ‍‌ ۚ ‌‌‌‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍ۚ ‌‌ ‍‍ ‌
Ман Йуҭи`и Ар-Расӱла Фақадҭӓ Аллӓһа ۖ Ұа Ман Таұаллá Фамӓ 'Арсалнӓка `Алайһим Хафӥžӓан 004-080 Ким Пайғамбарга итоат қилса, Аллоҳга итоат қилган бўлади. Ким юз ўгирса, Биз сени уларга қўриқчи қилиб юборганимиз йўқ. ‍‌‍‍‍‍‍‍‌ ‌‍ ۖ ‌‍‌ ‌ ‍‌ ‌‌‍‍‍‍‍
Ұа Йақӱлӱна Ҭӓ`атун Фа'иҙӓ Баразӱ Мин `Индика Баййата Ҭӓ'ифатун Минһум Ғайра Ал-Лаҙӥ Тақӱлу Ұа ۖ Аллӓһу Йактубу Мӓ Йубаййитӱна ۖ Фа'а`риđ `Анһум Ұа Таұаккал `Алá Аллӓһи ۚ Ұа Кафá Биллӓһи Ұа Кӥлӓан 004-081 Улар, итоат, дерлар. Ҳузурингдан чиққач эса, бир тоифалари айтганингдан бошқага хуфёна тил бириктирадилар. Аллоҳ хуфёна тил бириктирган нарсаларини ёзиб қўяди. Бас, улардан юз ўгир ва Аллоҳга таваккал қил. Вакилликка Аллоҳнинг Ўзи кифоя қилур. (Ояти карима Улар деб айтаётган кишилармунофиқлардир. Уларга Қуръон оятларини ўқиб берсалар, Аллоҳнинг амрларини етказсалар, қисқа қилиб итоат, дейишади. Итоатдан бошқа ният йўқ, деб кўрсатмоқчи бўлишади. Аслида эса, мақсадлари бошқа, шунинг учун ҳам, Пайғамбар алайҳиссаломнинг ҳузурларидан чиқишганидан сўнг итоатни унутиб, бошқача иш тутишади.) ‍‍‍‍ ‍‌‌ ‌‌‌ ‍‌‌‌ ‍‌ ‍‌‍‍‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍ ۖ ‌ ‍‍‍ ۖ ‍‌‍‍‍ ‌ ‌ ۚ ‌‌ ‍‍ ‌
'Афалӓ Йатадаббарӱна Ал-Қур'ӓна ۚ Ұа Лаұ Кӓна Мин `Инди Ғайри Аллӓһи Лаұаҗадӱ Фӥһи Аҳтилӓфӓан Каćӥрӓан 004-082 Қуръонни тадаббур этиб кўрмайдиларми?! Агар у Аллоҳдан бошқанинг ҳузуридан бўлганда, ундан кўп ихтилофлар топар эдилар. ( Қуръонга мурожаат этиб, уни тадаббур қилиб кўрган одам ҳақиқатни англаб етади. У илоҳий китобдир, унинг илоҳийлигини тадаббур қилган одам буни дарҳол англайди. Чунки Қуръонни жиддий ўрганишга киришган одам унда ҳеч қандай зиддият йўқлигини пайқайди.) ‍‍‌ ‍‍‍‌ ۚ ‌‌ ‍‍‍ ‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ‍‍‍‍‌ ‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍‌‌ ‍
Ұа 'Иҙӓ Җӓ'аһуммрун Мина Ал-'Амни 'Аұи Ал-Ҳаұфи 'Аҙӓ`ӱ Биһи ۖ Ұа Лаұ Раддӱһу 'Илá Ар-Расӱли Ұа 'Илá 'Ӱлӥ Ал-'Амри Минһум Ла`алимаһу Ал-Лаҙӥна Йастанбиҭӱнаһу Минһум ۗ Ұа Лаұлӓ Фаđлу Аллӓһи `Алайкум Ұа Рахматуһу Лӓттаба`туму Аш-Шайҭӓна 'Иллӓ Қалӥлӓан 004-083 Қачонки уларга эминлик ёки ҳақ тўғрисида бир ишхабар етса, уни таратадилар. Агар уни Пайғамбарга ва ўзларидан бўлган ишбошиларга ҳавола қилганларида эди, улардан иш негизини биладиганлари уни англаб етар эдилар. Аллоҳнинг фазли ва марҳамати бўлмаганда, озгинангиздан бошқангиз шайтонга эргашиб кетар эдингиз. ‌‌‌‌ ‍‍‍‌ ‌ ‌‌‌ ‍‍ ‌‌‌‌ ‍ ۖ ‌‌ ‌‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍ ‌‌‍‌ ‌‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍‌‍‍ۗ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌‍ ‍‍‍‍ ‌‌
Фақӓтил Фӥ Сабӥли Аллӓһи Лӓ Тукаллафу 'Иллӓ Нафсака ۚ Ұа Харриđи Ал-Му'уминӥна ۖ `Асá Аллӓһу 'Ан Йакуффа Ба'са Ал-Лаҙӥна Кафарӱ Ұа ۚ Аллӓһу 'Ашадду Ба'сӓан Ұа 'Ашадду Танкӥлӓан 004-084 Аллоҳнинг йўлида жанг қил! Ўзингдан бошқадан масъул қилинмайсан. Мўминларни қизиқтир. Шоядки Аллоҳ куфр келтирганларнинг шиддатини даф қилса. Аллоҳ шиддати қаттиқ ва азоби ортиқ зотдир. ‍ ‍‍‍‍‍ ‌ ‌‌ ۚ ‌‍ ‍‍‍ۖ‍ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌ۚ ‌‌ ‌ ‌‌‌ ‍‌‍‍
Ман Йашфа` Шафӓ`атан Хасанатан Йакун Лаһу Наҫӥбун Минһӓ ۖ Ұа Ман Йашфа` Шафӓ`атан Саййи'атан Йакун Лаһу Кифлун Минһӓ ۗ Ұа Кӓна Аллӓһу `Алá Кулли Шайн Муқӥтӓан 004-085 Ким яхши шафоат қилса, ундан ўз насибаси бўлур. Ким ёмон шафоат қилса, ундан ўз наибаси бўлур. Аллоҳ ҳар бир нарсанинг баҳосини берувчи зотдир. (Араб тилида шафоат сўзи бизда танилган маънодан кўра кенгроқ маънода ишлатилади. Бировни бошқалар олдида оқлаш учун қилинган саъй-ҳаракат ва гап-сўз ҳам шафоат ҳисобланади. Инчунин, қоралаш учун қилингани ҳам. Шунингдек, бу ишнинг яхшилигини тушунтириш учун тарғиб қилиш, унга қизиқтирш яхши шафоат, ўша ишни ёмон деб тушунтириш эса, ёмон шафоат ҳисобланади.) ‍‌ ‌ ‍‌‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ۖ ‌‍‌ ‌ ‍‌ ‌ ‍‌‍‍‍‌ ۗ ‌‍‍‍ ‍ ‌ ‍‌ ‍‍‍
Ұа 'Иҙӓ Хуййӥтум Битахӥйатин Фахаййӱ Би'ахсана Минһӓ 'Аұ Руддӱһӓ ۗнна Аллӓһа Кӓна `Алá Кулли Шай'ин Хасӥбӓан 004-086 Қачонки сизга бир саломлашиш ила салом берилса, сиз ундан кўра яхшироқ алик олинг ёки худди ўзидек жавоб беринг. Албатта, Аллоҳ ҳар бир нарсанинг ҳисобини олувчи зотдир. ( Исломдаги саломлашиш энг гўзал ва энг маъноли саломлашишдир. Исломда танигангаю танимаганга салом бериш суннатдир. Саломга алик олиш эса, вожибдир.) ‌‌‌‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍‍‌ ‌‌‌ ‌‌‌‍ۗ ‍ ‍‍‍ ‌ ‍
Ал-Лаһу Лӓ 'Илӓһа 'Иллӓ Һуұа ۚ Лайаҗма`аннакум 'Илá Йаұми Ал-Қийӓмати Лӓ Райба Фӥһи ۗ Ұа Ман 'Аҫдақу Мина Аллӓһи Хадӥćӓан 004-087 Аллоҳдан ўзга ибодатга сазовор зот йўқ. У сизларни қоим бўлишида ҳеч шубҳа йўқ қиёмат куни, албатта, жамлар. Ким Аллоҳдан кўра ростгўйроқ?!. ‌ ‌ ‌‌ ‌ ۚ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍ ‍‍‍ ‌ ‌‍‍ ‍‍‍‍ۗ ‌‍‌ ‌‍‍‍
Фамӓ Лакум Фӥ Ал-Мунӓфиқӥна Фи'атайни Ұа Аллӓһу 'Аркасаһум Бимӓ Касабӱ ۚ 'Атурӥдӱна 'Ан Таһдӱ Ман 'Аđалла Аллӓһу ۖ Ұа Ман Йуđлили Аллӓһу Фалан Таҗида Лаһу Сабӥлӓан 004-088 Сизга нима бўлдики, мунофиқлар ҳақида иккига бўлинасизлар, ҳолбуки, Аллоҳ уларни расво қилиб қўйди-ку? Аллоҳ адаштирган кимсаларни ҳидоят қилмоқчи бўласизларми? Аллоҳ кимни адаштирган бўлса, унга йўл топа олмассан. (Имом Аҳмад ибн Xанбал қилган ривоятда Зайд ибн Собит (р.а.) қуйидагиларни айтадилар: Расулуллоҳ (с.а.в.) Уҳуд жангига чиққанларида, у киши билан чиққанлардан баъзилари орқага қайтиб кетдилар. Саҳобалар ўша орқага қайтганларга муносабатда иккига бўлиндилар. Бирлари уларни ўлдирамиз, дейишса, бошқалари, йўқ, улар мўминлар, уларни ўлдирмаймиз, дейишди. Шунда Аллоҳ таоло: Сизга нима бўлдики, мунофиқлар ҳақида иккига бўлинасизлар? оятини нозил қилди. Пайғамбаримиз (с.а.в.): Албатта, бу оят покловчидир. Босқон темирнинг зангини кетказганидек, зангларни кетказади, дедилар.) ‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌ ‌‌ ‌ ‍ۚ ‌‍‍‍‌ ‌‌‌ ‍‌ ‌‍ۖ ‌‍‌‍‍‍ ‍‌ ‌ ‍
Ұаддӱ Лаұ Такфурӱна Камӓ Кафарӱ Фатакӱнӱна Саұӓн ۖ Фалӓ Таттаҳиҙӱ Минһум 'Аұлийӓ'а Хаттá Йуһӓҗирӱ Фӥ Сабӥли Аллӓһи ۚ Фа'ин Таұаллаұ Фаҳуҙӱһум Ұӓқтулӱһум Хайćу Ұаҗадтумӱһум ۖ Ұа Лӓ Таттаҳиҙӱ Минһум Ұалӥйӓан Ұа Лӓ Наҫӥрӓан 004-089 Улар сиз ҳам худди ўзларидек кофир бўлиб, уларга тенглашишингизни хоҳларлар. Токи Аллоҳ йўлида ҳижрат қилмагунларича, улардан дўст тутманг. Агар юз ўгириб кетсалар, бас, уларни тутинглар ва қаерда топсангиз, ўлдиринглар. Улардан дўст ҳам, ёрдамчи ҳам тутманг. ‌‌‌ ‌ ‍‍‌ ‌ ‌‌ ‍‍‍ ‍‍‌‌‌ۖ ‌ ‍‍‍‍‌‌ ‍‌‍‍‍ ‌‌‍‍‍‌‌ ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ۚ ‌‌ ‍‍‍‍‌ ‌‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌‍ ۖ ‌‌ ‍‍‍‍‌‌ ‍‌‍‍‍ ‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍
'Иллӓ Ал-Лаҙӥна Йаҫилӱна 'Илá Қаұмин Байнакум Ұа Байнаһум Мӥćӓқун 'Аұ Җӓ'ӱкум Хаҫират Ҫудӱруһумн Йуқӓтилӱкум 'Аұ Йуқӓтилӱ Қаұмаһум ۚ Ұа Лаұ Шӓ Аллӓһу Ласаллаҭаһум `Алайкум Фалақӓталӱкум ۚ Фа'ини А`тазалӱкум Фалам Йуқӓтилӱкум Ұа 'Алқаұ 'Илайкуму Ас-Салама Фамӓ Җа`ала Аллӓһу Лакум `Алайһим Сабӥлӓан 004-090 Магар, сиз билан орасида аҳднома бор қавмга етиб борсалар ёки сизлар билан ҳам, ўз қавмлари билан ҳам урушиш кўнгилларига сиғмасдан ҳузурингизга келсалар майли. Аллоҳ хоҳлаганида, уларни сиздан устун қилиб қўярди ва улар сизларга қарши уруш қилардилар. Агар сиздан четлансалар ва сиз билан урушмасдан тинчликни таклиф қилсалар, Аллоҳ сизларга уларнинг зиддига йўл бермас. ‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌ ‌ ‍‍‍ ‌‌‌ ‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍ ‍‌‌ ‌‌‍‍‍ ‌‌‌ ‍‍‍ۚ ‌‌ ‍‍‍‌‌ ‍ ‍‍‍‍ ‍‍‍ۚ ‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍‌‌ ‌ ‍ ‌
Сатаҗидӱна 'Ӓҳарӥна Йурӥдӱна 'Ан Йа'манӱкум Ұа Йа'манӱ Қаұмаһум Кулла Мӓ Руддӱ 'Илá Ал-Фитнати 'Уркисӱ Фӥһӓ ۚ Фа'ин Лам Йа`тазилӱкум Ұа Йулқӱ 'Илайкуму Ас-Салама Ұа Йакуффӱ 'Айдийаһум Фаҳуҙӱһум Ұӓқтулӱһум Хайćу Ćақифтумӱһум ۚ Ұа 'Ӱла'икум Җа`алнӓ Лакум `Алайһим Сулҭӓнӓан Мубӥнӓан 004-091 Сиздан ҳам, ўз қавмларидан ҳам омонда бўлишни хоҳлайдиган, фитнага қайтарилган чоғларида унга шўнғийдиган бошқа бирларни ҳам кўрасизлар. Агар сиздан четланмасалар, сизга тинчликни таклиф қилмасалар ва қўлларини тиймасалар, бас, уларни тутинг ва қаерда топсангиз, ўлдиринг. Ана ўшандайлар устидан сизга очиқ ҳақ бердик. (Ибн Жарир Мужоҳиддан ривоят қилишича, бу ояти карима маккалик бир қавм ҳақида нозил бўлган. Улар Пайғамбар алайҳиссаломнинг ҳузурларига келиб, риё учун мусулмонликларини билдиришарди. Сўнгра қурайшликлар олдига бориб, улар билан бирга бутларига ибодат қилишар эди. Шу йўл билан икки томондан ҳам омон қолмоқчи бўлишар эди. Демак, уларга ишониб бўлмайди. Мадомики улар мусулмонларга ёмонлик қилишдан четланмасалар, тинчликни таклиф қилмасалар ва улардан қўлларини тиймасалар, уларни асир олиш, топган жойда ўлдириш керак. Бунга Аллоҳнинг Ўзи рухсат бермоқда. Буларнинг ҳаммаси мусулмонларнинг мунофиқлар билан бўладиган муносабатлари ҳақидаги ҳукмлардир.) ‍‍‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‌ ‌‌‍ ‌ ‌‌‌ ‌‌ ‌‌‌ ‌ ۚ ‌‍‍‍‌ ‌ ‍ ‌‍‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌‍‍‍ ‍‍‍‍ ‍‍‍ۚ ‌‌‍‍‌ ‌ ‍‍‍
Ұа Мӓ Кӓна Лиму'уминин 'Ан Йақтула Му'уминӓан 'Иллӓ Ҳаҭа'ан ۚ Ұа Ман Қатала Му'уминӓан Ҳаҭа'ан Фатахрӥру Рақабатин Му'уминатин Ұа Дийатун Мусалламатун 'Илá 'Аһлиһи~ 'Иллӓн Йаҫҫаддақӱ ۚ Фа'ин Кӓна Мин Қаұмин `Адӱұин Лакум Ұа Һуұа Му'уминун Фатахрӥру Рақабатин Му'уминатин ۖ Ұа 'Ин Кӓна Мин Қаұмин Байнакум Ұа Байнаһум Мӥćӓқун Фадийатун Мусалламатун 'Илá 'Аһлиһи Ұа Тахрӥру Рақабатин Му'уминатин ۖ Фаман Лам Йаҗид Фаҫийӓму Шаһрайни Мутатӓби`айни Таұбатан Мина Аллӓһи ۗ Ұа Кӓна Аллӓһу `Алӥмӓан Хакӥмӓан 004-092 Мўмин мўминни ўлдирмас. Магар билмасдан қилиши мумкин. Кимки мўминни билмасдан ўлдириб қўйса, бас, унга мўмин қулни озод қилиш ва (ўлганнинг) аҳли кечирмасалар, хун бериш вожиб бўлур. Агар у сизга душман қавмдан бўлиб, ўзи мўмин бўлса, мўмин қулни озод қилиш вожиб бўлур. Агар у сиз билан орасида аҳдномаси бор қавмдан бўлса, аҳлига бериладиган хун ва мўмин қулни озод қилиш вожиб бўлур. Ким топмаса, Аллоҳга тавба учун кетма-кет икки ой рўза тутиш вожиб бўлур. Аллоҳ билувчи ва ҳикматли зотдир. ‌ ‍‍‍ ‌‌‍‍‍ ‌‌ ‌‌ ‍‍ۚ ‌‍‌ ‍ ‌ ‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌‌‌ ‌‌ ‌‍‌ ‌ ‌‌ ‌‌‍‍‍‍‍‍ۚ‍‍ ‍‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌‍ۖ ‌‌‌‍‍ ‍‌ ‌ ‌ ‍‍‍‌ ‌‌ ‌‍‌ ‌‍ ‌‍‍‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌ۖ ‍‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍ ۗ ‌‍‍‍ ‍ ‌
Ұа Ман Йақтул Му'уминӓан Мута`аммидӓан Фаҗазӓ'ууһу Җаһаннаму Ҳӓлидӓан Фӥһӓ Ұа Ғаđиба Аллӓһу `Алайһи Ұа Ла`анаһу Ұа 'А`адда Лаһу `Аҙӓбӓан `Аžӥмӓан 004-093 Ким бир мўминни қасддан ўлдирса, унинг жазоси жаҳаннамдир. Унда абадий қолур. Унга Аллоҳнинг ғазаби ва лаънати ёғилур. Ва Аллоҳ унга улкан азобни тайёрлагандир. (Мўмин кишини қасддан ўлдириш шунчалик катта жиноят ва гуноҳки, уни қул озод қилиш билан ҳам, хун тўлаш билан ҳам ювиб бўлмайди. Мўмин мўминни қасддан ўлдириши бир беайб жонга қўшиб, иймондек улуғ неъмат туфайли вужудга келган ақида қардошлигини ҳам ўлдиришдир. Шунинг учун ҳам қисқагина бир оятда бу жиноятчига бошқа ҳеч кимга тайин қилинмаган олий жазоларжаҳаннамда абадий қолиш, Аллоҳнинг ғазабига ва лаънатига дучор бўлиш ва у зот тайёрлаб қўйган улкан азоб ваъда қилинмоқда. Пайғамбаримиз (с.а.в.) ўз ҳадисларидан бирида: Бир мусулмоннинг ўлдирилиши Аллоҳнинг ҳузурида дунёнинг заволидан ҳам оғирроқдир, деганлар. Мазкур жазолар қасддан мўмин одамни ўлдирганнинг охиратидаги жазосидир. Аммо бошқа оят ва ҳадислардан келиб чиқиб, унга бу дунёда ҳам маълум жазолар белгиланган. Аввало, қотил устидан ўлдирилган шахснинг валиюл амрлари ҳукмга эга бўладилар. Улар хоҳласалар, қотилдан қасос олиш мақсадида уни ўлдиришни талаб қиладилар, хоҳласалар кечиб юборадилар ёки хоҳласалар кучайтирилган хун оладилар. Кучайтирилган хун эса, ўттизта ҳиққа, ўттизта жазуъа ва қирқта халуфа туялардан иборат.) ‍‌‍‍‌ ‍‍‍‍‌‌‍‍‌‍‍‍‌‌‌ ‌ ‌‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌‍ ‌‌‌ ‍ ‌‌ ‍‍‍
Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ 'Иҙӓ Đарабтум Фӥ Сабӥли Аллӓһи Фатабаййанӱ Ұа Лӓ Тақӱлӱ Лиман 'Алқá 'Илайкуму Ас-Салӓма Ласта Му'уминӓан Табтағӱна `Араđа Ал-Хайӓати Ад-Дунйӓ Фа`инда Аллӓһи Мағӓниму Каćӥратун ۚ Каҙӓлика Кунтум Мин Қаблу Фаманна Аллӓһу `Алайкум Фатабаййанӱ ۚнна Аллӓһа Кӓна Бимӓ Та`малӱна Ҳабӥрӓан 004-094 Эй иймон келтирганлар! Аллоҳнинг йўлида жиҳодга чиқсангиз, аниқлаб олинглар ва сизга салом берган кимсага, мўмин эмассан, деманглар. Бу дунё ҳаётининг ўткинчи ўлжасини истайсизлар, Аллоҳнинг ҳузурида эса кўплаб ўлжалар бор. Авваллари сиз ҳам шундай эдингиз, Аллоҳ сизга неъмат берди. Бас, аниқлаб олинг. Албатта, Аллоҳ нима қилаётганингиздан хабардордир. (Ушбу ояти кариманинг нозил бўлиш сабаби ҳақида Имом Аҳмад ибн Xанбал ҳазрати Абдуллоҳ ибн Аббосдан (р.а.) ривоят қилинган ҳадисда қуйидагилар айтилади: Бану Салим қабиласидан бир одам бир гуруҳ саҳобанинг олдидан қўйларини боқиб ўтиб қолди ва уларга салом берди. Саҳобалар: Биздан қўрққанидан салом берди, бўлмаса, бермас эди, дедилар-да, уни ўлдириб қўйларини Пайғамбарнинг (с.а.в.) ҳузурларига ҳайдаб бордилар. Шунда Аллоҳ таоло: Эй иймон келтирганлар! Аллоҳнинг йўлида жиҳодга чиқадиган бўлсангиз, аниқлаб олинглар... оятини нозил қилди.) ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌‌‌‌ ‍ ‍‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍‌ ‍‌ ‌‍‍‍‌ ‌ ‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍ ‍‌‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ‍ ‍‍‍‍ ‍ۚ ‍‌‍‍‍ ‍‌ ‍‍‍ ‍ ‍ ‍ۚ ‍ ‍‍‍ ‌ ‍‍‍ ‍‍
Лӓ Йастаұӥ Ал-Қӓ`идӱна Мина Ал-Му'уминӥна Ғайру 'Ӱлӥ Аđ-Đарари Ұа Ал-Муҗӓһидӱна Фӥ Сабӥли Аллӓһи Би'амұӓлиһим Ұа 'Анфусиһим ۚ Фаđđала Аллӓһу Ал-Муҗӓһидӥна Би'амұӓлиһим Ұа 'Анфусиһим `Алá Ал-Қӓ`идӥна Дараҗатан ۚ Ұа Куллӓан Ұа`ада Аллӓһу Ал-Хуснá ۚ Ұа Фаđđала Аллӓһу Ал-Муҗӓһидӥна `Алá Ал-Қӓ`идӥна 'Аҗрӓан `Аžӥмӓан 004-095 Мўминлардан бешикаст бўла туриб ўтириб қолганлари билан Аллоҳнинг йўлида моллари ва жонлари ила жиҳод қилувчилари баробар бўлмаслар. Аллоҳ моллари ва жонлари билан жиҳод қилувчиларнинг даражасини ўтириб қолувчилардан афзал қилди. Аллоҳ ҳаммага яхшиликни ваъда қилган. Аллоҳ мужоҳидларни ўтириб қолувчилардан улуғ ажр ила, афзал қилган. ‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍‍‍‌ ‌‍‍‌‍‍‍‍ ‌ ‌‌‌ۚ‍‍‍‍‍‍ ‌ ‌‌‌‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‌‍ ۚ‌ ‌‌ ۚ ‌‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‍‌‌ ‍‍‍
Дараҗӓтин Минһу Ұа Мағфиратан Ұа Рахматан ۚ Ұа Кӓна Аллӓһу Ғафӱрӓан Рахӥмӓан 004-096 Ўзидан бўлган даражалар ила, мағфират ва раҳмат ила (афзал қилган). Ва Аллоҳ мағфират қилувчи ва раҳмли зотдир. ‌‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍ ‌ ‌‌‍ ۚ ‌‍‍‍ ‍‌‌‌ ‌‍
нна Ал-Лаҙӥна Таұаффӓһуму Ал-Малӓ'икату Žӓлимӥнфусиһим Қӓлӱ Фӥма Кунтум ۖ Қӓлӱ Куннӓ Мустаđ`афӥна Фӥ Ал-'Арđи ۚ Қӓлӱ 'Алам Такун 'Арđу Аллӓһи Ұӓси`атан Фатуһӓҗирӱ Фӥһӓ ۚ Фа'ӱлӓ'ика Ма'ұӓһум Җаһаннаму ۖ Ұа Сӓ'ат Маҫӥрӓан 004-097 Ўзига зулм қилувчи ҳолида жони олинаётганларга фаришталар: Нима қилаётган эдинглар? дерлар. Улар: Ер юзида бечора эдик, дерлар. Алар: Аллоҳнинг ери кенг эди-ку, ҳижрат қилсангиз бўлмасмиди?! дерлар. Ана ўшаларнинг жойи жаҳаннамдир. У қандай ҳам ёмон жой! (Ўзига зулм қилувчи ҳолида жони олинаётганлар, деб васф қилинган кишилар маълум бир тоифадир. Улар ўзларини бўлмаса-да, молу мулкларини асраб қолиш учун, ҳижратнинг қийинчиликларидан қочиб, кофирлар ичида қолиб кетган кишилардир. Уларни Аллоҳ таоло ўзига зулм қилувчилар деб сифатламоқда.) ‍‍‍ ‍‍ ‌‌‌ ‍‍‍‍‍ ‍‌‍‍ۖ ‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‌‍ ۚ ‍‍‌ ‌ ‍‌ ‌‌‍ ‍ ‌‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ۚ ‍‍‌‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍ۖ ‌‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍
'Иллӓ Ал-Мустаđ`афӥна Мина Ар-Риҗӓли Ұа Ан-Нисӓ' Ұа Ал-Ұилдӓни Лӓ Йастаҭӥ`ӱна Хӥлатан Ұа Лӓ Йаһтадӱна Сабӥлӓан 004-098 Фақат эркаклар, аёллар ва болалардан иборат, ҳийлага қодир бўлмаган, йўлни топа олмаган бечораларгина бундан мустасно. ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‌‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‌‌ ‍‍‌
Фа'ӱлӓ'ика `Асá Аллӓһу 'Ан Йа`фуұа `Анһум ۚ Ұа Кӓна Аллӓһу `Афӱұӓан Ғафӱрӓан 004-099 Ана ўшалар, шоядки, Аллоҳ уларни афв этса. Зотан, Аллоҳ афв этувчи ва мағфират қилувчи зотдир. ‍‍‌‍‍‍‍ ‌‌ ‌ ‍‌‍‍ۚ ‌‍‍‍ ‍ ‌‌ ‍‌‌
Ұа Ман Йуһӓҗир Фӥ Сабӥли Аллӓһи Йаҗид Фӥ Ал-'Арđи Мурӓғамӓан Каćӥрӓан Ұа Са`атан ۚ Ұа Ман Йаҳруҗ Мин Байтиһи Муһӓҗирӓан 'Илá Аллӓһи Ұа Расӱлиһи Ćумма Йудрик/һу Ал-Маұту Фақад Ұақа`а 'Аҗруһу `Алá Аллӓһи ۗ Ұа Кӓна Аллӓһу Ғафӱрӓан Рахӥмӓан 004-100 Ким Аллоҳнинг йўлида ҳижрат қилса, ер юзида кўпгина паноҳгоҳлар ва кенгчилик топади. Ким уйидан Аллоҳ ва Расулга ҳижрат қилиб чиқса-ю, сўнгра унга ўлим етса, албатта, унинг ажри Аллоҳ зиммасига тушади. Ва Аллоҳ мағфират қилувчи ва раҳмли зотдир. (Ушбу оятда ҳижрат қилишга тарғибқизиқтириш бор. Бу улуғ ишга кишиларни маънавий жиҳатдан тайёрлаш, кўнгилларига келиши мумкин бўлган баъзи хаёлларни кўтариш бор. Xижрат дину диёнатни деб ватанни тарк этишдир. Кишилар ўзларича, ватандан узоқда бўлган шахс хавф-хатарда қолади, ризқи рўзи қийилади, деган фикрда бўладилар. Бу эса, мусулмонликка ҳеч тўғри келмайдиган нотўғри фикрдир. Аллоҳ таоло ҳеч қачон Ўзининг йўлида ҳижрат қилган бандасини чорасиз ҳолда ташлаб қўймайди. Унга хавф-хатарлардан асрайдиган паноҳгоҳлар ато қилади ва ризқини кенг қилиб қўяди. Кўпгина кишилар ҳижратдан кейин олий даражаларга, кенг ризқларга эришгани тажрибадан маълум. Одамларни ҳижратдан тўсиб турадиган нарсалардан бири ўлимдан қўрқишдир. Аслида эса, аввал ўтган оятларда таъкидланганидек, ўлим жой танламайди. Вақти-соати етганда, муҳожир ҳам, муқим ҳам ўлаверади. Аммо у ўлим билан бу ўлимнинг фарқи бор. Муҳожирликда ўлишнинг бахтига нима етсин!) ‍‌‌ ‍‍‍‍‍ ‍‌‍‍‌‌ ‍‌ ‌ ۚ ‌‍‌‍‍ ‍‌‌‌‌ ‌‌ ‍ ‌‌‍ ‍‍‌ ‌‍‍ ‌ۗ ‌‍‍‍ ‍‌‌‌ ‌‍
Ұа 'Иҙӓ Đарабтум Фӥ Ал-'Арđи Фалайса `Алайкум Җунӓхун 'Ан Тақҫурӱ Мина Аҫ-Ҫалӓати 'Ин Ҳифтумн Йафтинакуму Ал-Лаҙӥна Кафарӱ ۚнна Ал-Кӓфирӥна Кӓнӱ Лакум `Адӱұӓан Мубӥнӓан 004-101 Ер юзида жавлон урганингизда, куфр келтирганлар сизга фитна қилишидан хавф қилсангиз, намозни қаср қилиб адо этмоғингизда гуноҳ йўқдир. Албатта, кофирлар сизга очиқ душмандирлар. ‌‌‌‌ ‌‍‍‍‍ ‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍‍‍‍‌‍‍‍ ‌‌ ‍ ‌‌ ‍‍‍ۚ ‍‍‍‌ ‌‌
Ұа 'Иҙӓ Кунта Фӥһим Фа'ақамта Лаһуму Аҫ-Ҫалӓата Фалтақум Ҭӓ'ифатун Минһум Ма`ака Ұа Лӥа'ҳуҙӱ 'Аслихатаһум Фа'иҙӓ Саҗадӱ Фалйакӱнӱ Мин Ұарӓ'икум Ұа Лта'ти Ҭӓ'ифатун 'Уҳрá Лам Йуҫаллӱ Фалйуҫаллӱ Ма`ака Ұа Лӥа'ҳуҙӱ Хиҙраһум Ұа 'Аслихатаһум ۗ Ұадда Ал-Лаҙӥна Кафарӱ Лаұ Тағфулӱна `Ан 'Аслихатикум Ұа 'Амти`атикум Файамӥлӱна `Алайкум Майлатан Ұӓхидатан ۚ Ұа Лӓ Җунӓха `Алайкумн Кӓна Бикум 'Аҙан Мин Маҭарин 'Аұ Кунтум Марđáн Таđа`ӱ 'Аслихатакум ۖ Ұа Ҳуҙӱ Хиҙракум ۗнна Аллӓһа 'А`адда Лилкӓфирӥна `Аҙӓбӓан Муһӥнӓан 004-102 Улар ичида бўлсанг-у, намоз адо қилмоқчи бўлсанг, улардан бир тоифаси сен билан турсин ва силоҳларини ўзлари билан олсинлар. Сажда қилганларидан кейин орқангизга ўтсинлар. Намоз ўқимаган бошқа тоифа келиб сен билан намоз ўқисин. Эҳтиёт бўлиб, силоҳларини ўзлари билан олсинлар. Куфр келтирганлар силоҳларингиз ва матоҳларингиздан ғофил бўлсангиз, устингиздан бирдан ҳамла қилишни истарлар. Ёмғирдан озор етса ёки бемор бўлсангиз, силоҳларингизни қўймоғингизда гуноҳ йўқдир. Xушёр бўлинглар! Албатта, Аллоҳ кофирларга хорловчи азоб тайёрлагандир. (Ушбу ояти карима билан танишганда, намозга нақадар катта эътибор борлиги дарҳол англаб етилади. Ўйлаб кўринг-а: уруш бўлиб турса, ҳар бир инсоннинг ҳаёти қил устида турса-да, яна намоз ўқишга амр бўлса! Уруш пайтида ўқиладиган намоз Хавф намози деб аталади. Демак, жиҳодга чиққан мужоҳидлар бу ҳолда иккига бўлинишади. Бир тоифалари имом билан намоз ўқийди, иккинчи тоифа намоз ўқимай, қўриқчилик қилиб туради. Имом биринчи тоифа билан биринчи ракъатни ўқиб бўлгандан сўнг туриб орқага қўриқчиликка ўтади. Қўриқчилик қилиб турган иккинчи тоифа келиб имом билан иккинчи ракъатни ўқийди. Оятда шу жойгача зикр этилган. Намознинг давоми Пайғамбаримиз алайҳиссаломнинг суннатларида келган. Иккинчи ракъат тамом бўлиши билан имом салом беради. Чунки у икки ракъатни тамом ўқиди. Кейин биринчи тоифа келиб иккинчи ракатни ҳар ким ўзи ўқиб салом беради. Иккинчи ракатни имом билан ўқиган ва яна қоровулликка ўтган иккинчи тоифа биринчи тоифадан кейин қолган бир ракат намозини якка-якка ўқиб салом беради. Бундай намозни адо этиш давомида мусулмонлар ҳушёр бўлишлари ва силоҳларини ўзлари билан бирга тутишлари қайта-қайта тайинланмоқда. Кофирларнинг ёмонликларидан бехабар қолманглар, деб огоҳлантирилмоқда.) ‌‌‌‌ ‍‌‍‍‍ ‍‍‍‍ ‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍ ‌‍‌ ‌ ‌‌‌ ‌‌ ‍‌ ‌‌‍‍‌ ‌‍‌‌ ‍‍‍‌ ‍‍‍‌ ‌‍‍‌‌ ‌‍ ‌‌ ۗ ‌‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‍‌ ‌ ‌‌ ‍‍‍ ‌ ‌‌ ۚ ‌‌ ‍‍‍ ‌‌‍‍ ‌‌‌‌ ‍‌‍‍‍‌ ‌‌‌ ‍‌‍‍‍ ‍‌ ‌‌‍‍‍‍‌ ‌ ۖ ‌‍‍‌‌ ‌‍ ۗ ‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍ ‌
Фа'иҙӓ Қаđайтуму Аҫ-Ҫалӓата Фӓҙкурӱ Аллаһа Қийӓмӓан Ұа Қу`ӱдӓан Ұа `Алá Җунӱбикум ۚ Фа'иҙӓ Аҭма'нантум Фа'ақӥмӱ Аҫ-Ҫалӓата ۚнна Аҫ-Ҫалӓата Кӓнат `Алá Ал-Му'уминӥна Китӓбӓан Маұқӱтӓан 004-103 Намозни адо этганингиздан сўнг Аллоҳни турган, ўтирган ва ёнбошлаган ҳолингизда эсланг. Хотиржам бўлганингизда намозни тўлиқ адо этинг. Албатта, намоз мўминларга вақтида фарз қилингандир. (Xар вақтда ҳам, ҳар намоздан кейин ҳам Аллоҳни зикир этиш тарғиб қилинади. Аммо бу ояти каримада бу иш ҳавф намозидан кейин, айниқса, зарур экани таъкидланмоқда. Ўтирганда ҳам, турганда ҳам, ёнбошлаганда ҳам, яъни, ҳамма ҳолатларда Аллоҳ таолони зикр қилиб, ундан душман билан бўладиган жангда ғалаба-нусрат сўралади.) ‌‌‌ ‍‍‍‍‍ ‌‌‌ ‌‍‍‌‌‌ ‌‌ ۚ ‌‌‌ ‍‍‍‍‌‍‍‍ ‍‍‍ۚ ‍‍‍ ‌ ‍‍‍‌ ‍
Ұа Лӓ Таһинӱ Фӥ Абтиғӓ Ал-Қаұми ۖн Такӱнӱ Та'ламӱна Фа'иннаһум Йа'ламӱна Камӓ Та'ламӱна ۖ Ұа Тарҗӱна Мина Аллӓһи Мӓ Лӓ Йарҗӱна ۗ Ұа Кӓна Аллӓһу `Алӥмӓан Хакӥмӓан 004-104 У қавмни қувишда бўш келманг. Агар алам чекаётган бўлсангиз, улар ҳам сиз алам чекаётганингиздек алам чекмоқдалар. Сиз эса, Аллоҳдан улар умид қилмаган нарсани умид қилмоқдасиз. Аллоҳ билувчи ва ҳикматли зотдир. ‍‍‍‍‌‌ ‍‍ ۖ ‌‌ ‌ ‍‍‍ ‍ ‍‍‍ ‌ ‍‍‍ ۖ ‌‍‍‍ ‍ ‌ ‌ ‍‍‍ ۗ ‌‍‍‍ ‍ ‌
ннӓнзалнӓ 'Илайка Ал-Китӓба Бил-Хаққи Литахкума Байна Анӓси Бимӓрӓка Аллӓһу ۚ Ұа Лӓ Такун Лилҳӓ'инӥна Ҳаҫӥмӓан 004-105 Албатта, Биз сенга китобни ҳақ ила одамлар орасида сенга Аллоҳ кўрсатганига ҳукм қилишинг учун туширдик. Сен хоинларнинг ёнини олувчи бўлма! ‌ ‌‌‍‍‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‌‍‌ ۚ ‌‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍‍
Ұа Астағфири Аллӓһа ۖнна Аллӓһа Кӓна Ғафӱрӓан Рахӥмӓан 004-106 Аллоҳга истиғфор айт! Албатта, Аллоҳ мағфиратли ва раҳмли зотдир. ‌‍‍‍‍‌ ۖ ‍ ‍‍‍ ‍‌‌‌ ‌‍
Ұа Лӓ Туҗӓдил `Ани Ал-Лаҙӥна Йаҳтӓнӱна 'Анфусаһум ۚнна Аллӓһа Лӓ Йухиббу Ман Кӓна Ҳаұұӓнӓан 'Аćӥмӓан 004-107 Ўз жонларига хиёнат қиладиганларни мудофаа қилма. Албатта, Аллоҳ хиёнатчи ва гуноҳкор бўлган кимсани хуш кўрмас. (Аллоҳ таоло бу оятда Тўъма ибн Убайрақ ва унинг қариндошларини ўз жонларига хиёнат қилганлар, деб васф қилмоқда. Аслида, улар яҳудий шахсга хиёнат қилган, ўғрилик айбини унга ағдарган эдилар. Лекин бу ишнинг ёмонлиги уларга қайтиши эътиборидан ўзларига хиёнат қилган ҳисобланади. Ўғрилик қилишгуноҳкорлик, айбни ноҳақдан бировга ағдариш эса, хиёнатдир.) ‌ ‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌ۚ ‍ ‌ ‍‌‍‍ ‍‌‌ ‌
Йастаҳфӱна Мина Анӓси Ұа Лӓ Йастаҳфӱна Мина Аллӓһи Ұа Һуұа Ма`аһум 'Иҙ Йубаййитӱна Мӓ Лӓ Йарđá Мина Ал-Қаұли ۚ Ұа Кӓна Аллӓһу Бимӓ Йа`малӱна Мухӥҭӓан 004-108 Одамлардан яширадилар ва Аллоҳдан яшира олмаслар. Xолбуки, У Ўзи рози бўлмайдиган гапни хуфёна келишаётганларида ҳам улар ила биргадир. Ва Аллоҳ улар қилаётган амалларни ихота қилувчи зотдир. ‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‍ ‌‌ ‌‌‌ ‍‍‍ ‌ ‌ ‍‍‌ ‍‍ ۚ ‌‍‍‍ ‍ ‌ ‍‍‍‍‍
Һӓнтум Һӓ'уулӓ' Җӓдалтум `Анһум Фӥ Ал-Хайӓати Ад-Дунйӓ Фаман Йуҗӓдилу Аллӓһа `Анһум Йаұма Ал-Қийӓмати 'Ам Ман Йакӱну `Алайһим Ұа Кӥлӓан 004-109 Ҳой, сизлар! Бу ҳаёти дунёда уларнинг ёнини олдингиз. Қиёмат кунида Аллоҳ олдида уларнинг ёнини ким олади ёки ким уларга вакил бўлади?!. ‍‍‌‌‍ ‍‍‍‌‌‌ ‌ ‍‌‍‍‍‍ ‍‌‍‌ ‍‌‍ ‍‌‍‍‍ ‍ ‍‍‍ ‌ ‍‌‍‍
Ұа Ман Йа`мал Сӱ'ӓан 'Аұ Йаžлим Нафсаһу Ćумма Йастағфири Аллӓһа Йаҗиди Аллӓһа Ғафӱрӓан Рахӥмӓан 004-110 Ким ёмонлик қилса ёки ўзига зулм этса, сўнгра Аллоҳга истиғфор айтса, Аллоҳни мағфиратли ва раҳмли зот топади. ‍‌‍‍‌‌‌ ‌‌‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‍‌ ‍ ‌ ‍‌‌‌ ‌‍
Ұа Ман Йаксиб 'Иćмӓан Фа'иннамӓ Йаксибуһу `Алá Нафсиһи ۚ Ұа Кӓна Аллӓһу `Алӥмӓан Хакӥмӓан 004-111 Ким гуноҳ қилса, фақатгина ўз зарарига қилади. Ва Аллоҳ билувчи ва ҳикматли зотдир. (Бировнинг гуноҳи учун бошқа биров жавобгар бўлмайди. Ҳар ким ўз қилмиши учун жавобгар бўлади. Аллоҳ ҳамма нарсани билиб туради, жумладан, гуноҳкорларнинг гуноҳларини ҳам билиб туради. Ўша билишга биноан гуноҳкорни жазолаши унинг ҳар бир нарсани ҳикмат билан қилишлигидандир.) ‍‌ ‌‌‍‌ ‍ ‌ ‍ ۚ ‌‍‍‍ ‍ ‌
Ұа Ман Йаксиб Ҳаҭӥ'атан 'Аұ 'Иćмӓан Ćумма Йарми Биһи Барӥ'ӓан Фақади Ахтамала Буһтӓнӓан Ұа 'Иćмӓан Мубӥнӓан 004-112 Ким хато ёки гуноҳ қилса-ю, сўнгра уни беайбга ағдарса, шубҳасиз, бўҳтон ва очиқ гуноҳни ўз бўйнига олибди. ‍‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‌‌ ‌‌‌ ‍‍‌‌ ‍‍‍‍‌ ‌ ‌‌
Ұа Лаұлӓ Фаđлу Аллӓһи `Алайка Ұа Рахматуһу Лаһаммат Ҭӓ'ифатун Минһумн Йуđиллӱка Ұа Мӓ Йуđиллӱна 'Иллӓнфусаһум ۖ Ұа Мӓ Йаđуррӱнака Мин Шайн ۚ Ұа 'Анзала Аллӓһу `Алайка Ал-Китӓба Ұа Ал-Хикмата Ұа `Алламака Мӓ Лам Такун Та`ламу ۚ Ұа Кӓна Фаđлу Аллӓһи `Алайка `Аžӥмӓан 004-113 Агар сенга Аллоҳнинг фазли ва раҳмати бўлмаганида, улардан бир тоифаси сени адаштиришга уринган эдилар. Улар фақат ўзларини адаштирадилар, холос. Сенга ҳеч зарар етказа олмайдилар. Аллоҳ сенга китобни ва ҳикматни туширди ҳамда билмаган нарсангни билдирди. Ва сенга Аллоҳнинг фазли улуғ бўлди. (Яъни, Аллоҳ таоло ўз фазли ва марҳамати ила оятлар тушириб, ҳақиқатни баён қилмаганида, Тўъма ибн Убайрақнинг қавми, уни одамлар олдида оқлашни талаб қилиб, айбни яҳудий шахсга ағдариб, Пайғамбарни адаштиришга уриниб қолган эдилар. Аммо бу ишлари билан улар ўзларини адаштирадилар, холос. Xар қанча уринсалар ҳам Пайғамбарга (с.а.в.) зарар етказа олмайдилар. Аллоҳ доимо ўз Пайғамбарини сақлайди. Мазкур ҳодисада ноқулайликдан сақлаб қолгани ўзига хос фазлу карамдир. Лекин асосий фазли ва ҳақиқий марҳамати: Аллоҳ сенга китобни (Қуръонни) ва ҳикматни (суннатни) туширди ҳамда билмаган нарсангни билдирди. Ва (шу билан) сенга Аллоҳнинг фазли улуғ бўлди.) ‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌ۖ ‌‌ ‍‍‍‍‌ ‍‌ۚ ‌‌‌‍ ‍‍‍‍‍ ‌ ‌ ‍‌ ۚ ‌‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‍‍‍
Лӓ Ҳайра Фӥ Каćӥрин Мин Наҗұӓһум 'Иллӓ Ман 'Амара Биҫадақатин 'Аұ Ма`рӱфин 'Аұ 'Иҫлӓхин Байна Анӓси ۚ Ұа Ман Йаф`ал Ҙӓлика Абтиғӓ'а Марđӓати Аллӓһи Фасаұфа Ну'утӥһи 'Аҗрӓан `Аžӥмӓан 004-114 Уларнинг кўпгина махфий суҳбатларида яхшилик йўқ, магар ким садақага, яхшиликка ва одамлар орасида ислоҳга амр қилсагина, яхшилик бор. Ким ўша ишни Аллоҳнинг розилиги учун қилса, албатта, унга улуғ ажр берамиз. ‍‍‌ ‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ‌‌ ‍‌ ‌‍‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‌‌ ‍‍‌ ‌‌‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ۚ ‌‍‌‍‍‍‍‌‌ ‍ ‍ ‍‍‍‍‍ ‌‍‌‌ ‍‍‍
Ұа Ман Йушӓқиқи Ар-Расӱла Мин Ба`ди Мӓ Табаййана Лаһу Ал-Һудá Ұа Йаттаби` Ғайра Сабӥли Ал-Му'уминӥна Нуұаллиһи Мӓ Таұаллá Ұа Нуҫлиһи Җаһаннама ۖ Ұа Сӓ'ат Маҫӥрӓан 004-115 Ким ўзига ҳидоят равшан бўлгандан кейин Пайғамбарга хилоф қилса ва мўминларнинг йўлидан бошқа йўлга юрса, кетган томонга қўйиб қўямиз ва жаҳаннамга киритамиз. У қандоқ ҳам ёмон жой! (Бу ояти каримада Тўъма ибн Убайрақнинг қариндошларидан Башир ибн Убайраққа ишора қилинмоқда. У Бани Убайрақни фош қилувчи оятлар нозил бўлганидан сўнг муртад бўлиб (диндан чиқиб), мушрикларга қўшилиб кетган эди. Гарчи ишора маълум бир шахсга бўлса ҳам, ҳукм умумийдир. Ким Пайғамбарга (с.а.в.) хилоф қилса, у кишининг йўлидан бошқа йўлга юрса, кофир, мушрик ва муртад бўлади. Ким мўминларнинг йўлидан бошқа йўлни танласа, ўша йўлидан юраверсин, Аллоҳ уни кетган томонига юргазиб қўяверади. Аммо охири олиб бориб жаҳаннамга киритади. Жаҳаннам қандай жойлигини эса, ҳамма билади.) ‍‌ ‍‍ ‍‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍ ‌ ‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍ۖ ‌‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍
нна Аллӓһа Лӓ Йағфиру 'Ан Йушрака Биһи Ұа Йағфиру Мӓ Дӱна Ҙӓлика Лиман Йашӓۚ Ұа Ман Йушрик Биллӓһи Фақад Đалла Đалӓлӓан Ба`ӥдӓан 004-116 Албатта, Аллоҳ Ўзига ширк келтирилишини кечирмас. Ундан бошқани, кимни хоҳласа, кечиради. Ким Аллоҳга ширк келтирса, шубҳасиз, қаттиқ адашган бўлади. ‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌ ‌‍‍‌ ‌ ‍‌‍‍‌‌ ۚ ‌‍‌‍ ‍‍‍‌ ‌
н Йад`ӱна Мин Дӱниһи~ 'Иллӓ 'Инӓćӓан Ұа 'Ин Йад`ӱна 'Иллӓ Шайҭӓнӓан Марӥдӓан 004-117 Улар ундан бошқа фақат аёл-санамларга ибодат қиладилар ва фақат бебош шайтонга ибодат қиладилар. (Яъни, араб мушриклари Аллоҳдан бошқа, фақат аёл-санамларга ибодат қиладилар. Жоҳилий арабларнинг бузуқ эътиқодлари бўйича, фаришталар Аллоҳнинг қизлари ҳисобланар эди. Улар шунинг учун ҳам бутларини аёл киши шаклида ясашар ва уларга аёлларнинг исмини беришар эди.) ‍‍ ‍‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌‌‍‍ ‌‌ ‍‍‍‌ ‍
Ла`анаһу Аллӓһу ۘ Ұа Қӓла Ла'аттаҳиҙанна Мин `Ибӓдика Наҫӥбӓан Мафрӱđӓан 004-118 Аллоҳ уни лаънатлади. У эса: Қасамки, бандаларингдан маълум насибани оламан. ۘ ‌‍‍‍ ‍‌ ‌ ‍‍‍‌ ‌
Ұа Ла'уđилланнаһум Ұа Ла'уманнийаннаһум Ұа Ла'ӓмураннаһум Фалайубаттикунна 'Ӓҙӓна Ал-'Ан`ӓм Ұа Ла'ӓмураннаһум Фалайуғаййирунна Ҳалқа Аллӓһи ۚ Ұа Ман Йаттаҳиҙи Аш-Шайҭӓна Ұалӥйӓан Мин Дӱни Аллӓһи Фақад Ҳасира Ҳусрӓнӓан Мубӥнӓан 004-119 Уларни адаштираман, хом хаёлларига соламан, уларга амр қилсам, чорваларнинг қулоқларини кесарлар ва уларга амр қилсам, Аллоҳнинг яратганини ўзгартирарлар, деди. Кимки Аллоҳни қўйиб шайтонни дўст тутса, батаҳқиқ, очиқ-ойдин зиёнга учрайдир. (Яъни, Аллоҳ шайтонни лаънатлади, ўз раҳматидан қувди. Шайтон эса, қувилаётган пайтда: Қасамки, бандаларингдан маълум насибани оламан, деди. Мени шуларнинг сабабидан лаънатлаяпсан, мен булардан маълум миқдорни ўз йўлимга чиқариб, куфр ва исёнга чорлайман, деди. Яъни, бандаларингни тўғри йўлдансенинг йўлингдан адаштираман ва уларни хом хаёлларга соламанумримиз узун бўлади, маза қилиб юрамиз, қайта тирилиш ҳам, ҳисоб-китоб ҳам, қиёмат ҳам йўқ, деб юраверадиган қилиб қўяман, дейди.) ‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍ ‍ ‌‌‍‍‌ ‌‍‍ ‍‍‍ ‍‍ ۚ ‌‍‌‍‍‍‌ ‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍‌ ‍ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍‍
Йа`идуһум Ұа Йуманнӥһим ۖ Ұа Мӓ Йа`идуһуму Аш-Шайҭӓну 'Иллӓ Ғурӱрӓан 004-120 У уларга ваъда берадир ва хом хаёлларга соладир. Шайтон уларга ғурурдан бошқа нарсани ваъда қилмайдир. ‌‍‍‍ۖ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌‌‌
'Ӱлӓ'ика Ма'ұӓһум Җаһаннаму Ұа Лӓ Йаҗидӱна `Анһӓ Махӥҫӓан 004-121 Ана ўшаларнинг жойлари жаҳаннамдир. Ва ундан қутулиш йўлини топа олмаслар. ‍‍‌‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ‍‍‍
Ұа Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Ұа `Амилӱ Аҫ-Ҫӓлихӓти Санудҳилуһум Җаннӓтин Таҗрӥ Мин Тахтиһӓ Ал-'Анһӓру Ҳӓлидӥна Фӥһӓ 'Абадӓан ۖ Ұа`да Аллӓһи Хаққӓан ۚ Ұа Ман 'Аҫдақу Мина Аллӓһи Қӥлӓан 004-122 Иймон келтириб, яхши амалларни қилганларни остидан анҳорлар оқиб турган жаннатларга киритамиз. Унда абадийбардавом қолурлар. Аллоҳнинг ваъдаси ҳақдир. Аллоҳдан ростгўйроқ зот борми? (Банданинг жаннатга кириши учун иймон ва яхши амаллар бўлиши шарт. Иймонсиз ҳолда қилинган ҳар қанча яхши амалларнинг фойдаси бўлмайди. Иймони бўлиб туриб яхши амалларни қилган бандалар фақат жаннатга кириш билан кифояланиб қолмайдилар. Балки жаннатда абадийбардавом қоладилар. Бу эса, шайтоннинг дўстлари дўзахда абадийбардавом қолишларининг муқобилигадир.) ‍‍‍‍ ‌‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍ ‍‌ ‌‌ۖ ‌‌ ‍ ‍‍‍ۚ ‌‍‌ ‌‍‍‍
Лайса Би'амӓнӥйикум Ұа Лӓ 'Амӓнӥйи 'Аһли Ал-Китӓби ۗ Ман Йа`мал Сӱ'ӓан Йуҗза Биһи Ұа Лӓ Йаҗид Лаһу Мин Дӱни Аллӓһи Ұалӥйӓан Ұа Лӓ Наҫӥрӓан 004-123 Сизларнинг хом хаёлингизчга ҳам эмас, аҳли китобларнинг хом хаёличга ҳам эмас. Ким ёмонлик қилса, унинг жазосини тортадир. Ва ўзига Аллоҳдан ўзга дўст ҳам, ёрдамчи ҳам топа олмас. ‍‍‍ ‌‌ ‌ ‌ ‍‍ ۗ ‍‌‍‍‌‌‌ ‍‍‍‍‌ ‍ ‌‌ ‍‌ ‍ ‍‌‍‍‌ ‍ ‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍
Ұа Ман Йа`мал Мина Аҫ-Ҫӓлихӓти Мин Ҙакарин 'Аұ 'Унćá Ұа Һуұа Му'уминун Фа'ӱлӓ'ика Йадҳулӱна Ал-Җанната Ұа Лӓ Йуžламӱна Нақӥрӓан 004-124 Эркакми, аёлмиким мўмин бўлган ҳолда яхшиликлар қилса, ана ўшалар жаннатга кирарлар ва уларга қилча ҳам зулм қилинмас. (Яхши амалларнинг мукофотини беришда эркагу аёлдан баробар иймон шарт қилиниб қўйилади. Иймон бўлмаса, бўлмайди. Иймони бўлиб туриб, яхши амалларни қилган ҳар бир эркагу аёл, ким бўлишидан қатъий назар, жаннатга кирадилар. Уларга бу дунёда қилган амалларининг мукофотини қилича ҳам қолдирилмай берилади.) ‍‌ ‍‍‍‍‍‍ ‍‌ ‌‌ ‌‌‌ ‌‌‍‌ ‌‌ ‌‍‍‌‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍
Ұа Ман 'Ахсану Дӥнӓан Мимман 'Аслама Ұаҗһаһу Лиллӓһ Ұа Һуұа Мухсинун Ұа Аттаба`а Миллата 'Ибрӓһӥма Ханӥфӓан Ұа Аттаҳаҙа ۗ Аллӓһу 'Ибрӓһӥма Ҳалӥлӓан 004-125 Яхшилик қилувчи бўлган ҳолида юзини Аллоҳга таслим қилган ва Иброҳимнинг тўғри динига эргашган кимсанинг динидан ҳам яхшироқ дин борми? Ва Аллоҳ Иброҳимни дўст тутган эди. (Ушбу оятдаги савол бир нарсани билиш учун берилаётган савол эмас. Балки бор нарсани иқрор қилиш учун айтилаётган тасдиқ саволидир. Қилган яхши амалнинг қабул бўлишига иймон қанчалик шарт бўлса, ихлос ҳам (яъни, ишни Аллоҳнинг розилиги учун ихлос билан адо этиш) шунчалик шартдир. Иброҳим алайҳиссаломнинг миллатидини Ислом эди. Аллоҳ таоло бошқа оятларда ҳам бу ҳақиқатни баён этган. Демак, оятда Исломдан ўзга ҳақиқий дин йўқ, дейилмоқда ва бу динга одамларни янада қизиқтириш учун Иброҳим алайҳиссаломни Аллоҳ таоло Ўзига дўст тутганини таъкидламоқда.) ‍‌ ‌ ‌‌ ‍‍‍‍‌ ‌ ‌‍‍ ‌‌ ‌ ‌‍‍‌‍‍‍‍ۗ‍‍‍‌ ‍ ‌‍‍‌‍‍‍‍
Ұа Лиллӓһ Мӓ Фӥ Ас-Самӓұӓти Ұа Мӓ Фӥ Ал-'Арđи ۚ Ұа Кӓна Аллӓһу Бикулли Шайн Мухӥҭӓан 004-126 Осмонлару ердаги нарсалар Аллоҳга хосдир ва Аллоҳ ҳар бир нарсани ихота қилган зотдир. ‍‌‍‍‌ ‌‌ ‌‍ ۚ ‌‍‍‍ ‍ ‍‌ ‍‍‍
Ұа Йастафтӱнака Фӥ Ан-Нисӓ' ۖ Қули Аллӓһу Йуфтӥкум Фӥһинна Ұа Мӓ Йутлá `Алайкум Фӥ Ал-Китӓби Фӥ Йатӓмá Ан-Нисӓ' Ал-Лӓтӥ Лӓ Ту'утӱнаһунна Мӓ Кутиба Лаһунна Ұа Тарғабӱна 'Ан Танкихӱһунна Ұа Ал-Мустаđ`афӥна Мина Ал-Ұилдӓни Ұа 'Ан Тақӱмӱ Лилйатӓмá Бил-Қисҭи ۚ Ұа Мӓ Таф`алӱ Мин Ҳайрин Фа'инна Аллӓһа Кӓна Биһи `Алӥмӓан 004-127 Сендан аёллар ҳақида фатво сўрарлар. Сен:Аллоҳ сизга улар ҳақида ва китобда тиловат қилинадиган, сиз уларга тайин қилинган нарсани бермай никоҳига рағбат қилганингиз аёллар ҳақида, заифҳол болалар ҳақида ва етимларга адолат қилмоғингиз ҳақида фатво беради, деб айт. Аллоҳ қилган ҳар бир яхшилигингизни билувчи зотдир. ‍‍‍‍‌‌ ۖ ‍ ‍ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‌‌ ‍ ‌ ‍ ‌ ‍ ‌‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‌‌‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍‍ ۚ ‌‌ ‌ ‍‌ ‍‍‍‌ ‍ ‍‍‍
Ұа 'Ини Амра'атун Ҳӓфат Мин Ба`лиһӓ Нушӱзӓан 'Аұ 'И`рӓđӓан Фалӓ Җунӓха `Алайһимӓн Йуҫлихӓ Байнаһумӓ Ҫулхӓан Ұа ۚ Аҫ-Ҫулху Ҳайрун ۗ Ұа 'Ухđирати Ал-'Анфусу Аш-Шухха ۚ Ұа 'Ин Тухсинӱ Ұа Таттақӱ Фа'инна Аллӓһа Кӓна Бимӓ Та`малӱна Ҳабӥрӓан 004-128 Агар аёл киши ўз эридан нафрат ва юз ўгириш содир бўлишидан қўрқса, икковлари ўзаро сулҳга келишишларида гуноҳ йўқ. Сулҳ яхшидир. Нафслар қизғанишга ҳозирдир. Агар яхшилик ва тақво қилсангиз, албатта, Аллоҳ нима қилаётганингиздан хабардор зотдир. (Оилада турли сабабларга кўра, эрда хотинига нисбатан нафрат пайдо бўлиши мумкин. Натижада эр хотинидан ажралмоқчи ёки ундан юз ўгириб, талоқ ҳам қилмай, муомала қилмай ташлаб қўймоқчи. Хотин эридан ажрашни хоҳламаса, ярашишга уринади. Эрнинг нафратига ёки юз ўгиришига сабаб бўлган ишларни бартараф этиш билан уни рози қилиб, ажралмай қолишга тиришади. Жумладан, хотинидан нафратланиб, уни талоқ қилмоқчи бўлган ёки юз ўгириб, тек ташлаб қўймоқчи бўлган эркак ўша хотиннинг ажрашиш истаги йўқлигини билгач, унга яхшилик қилиб, тақво юзасидан ўзи билан олиб қолса, яхши бўлади. Аллоҳ унга ажр ва савоб беради.) ‍ ‍‌ ‌ ‌‌‌ ‌‌‌ ‌‍‍‌‌ ‌ ‍‍‍‌ ‌‌‍‍‍‌ ‌ ۚ‍‍‍‍ۗ ‌‌‍‍‍ ۚ ‌‌‌ ‌ ‌‍‍‍ ‍ ‍‍‍ ‌ ‍‍‍ ‍‍
Ұа Лан Тастаҭӥ`ӱн Та`дилӱ Байна Ан-Нисӓ' Ұа Лаұ Хараҫтум ۖ Фалӓ Тамӥлӱ Кулла Ал-Майли Фатаҙарӱһӓ Кӓлму`аллақати ۚ Ұа 'Ин Туҫлихӱ Ұа Таттақӱ Фа'инна Аллӓһа Кӓна Ғафӱрӓан Рахӥмӓан 004-129 Агар роса ҳаракат қилсангиз ҳам, хотинлар ўртасида адолатли бўла олмайсизлар. Бир йўла мойил бўлиб кетиб, (баъзисини) муаллақга ўхшатиб қўйманг. Агар ислоҳ ва тақво қилсангиз, албатта. Аллоҳ мағфиратли ва раҳмли зотдир. (Хотинлар ўртасида адолат кўп хотинли эрнинг хотинларига нисбатан қалбидаги муҳаббати борасидадир. Яъни, кўнглингизда муҳаббати ўрнашган баъзихотинингизга бир йўла мойил бўлиб кетиб, хотинларингизнинг баъзисини муаллақ аёлга ўхшатиб қўйманг. Муаллақ аёл деб хотин бўлиб хотин эмас, боши очиқ бўлиб, боши очиқ эмас, аросат бир ҳолда қолган аёлга айтилади. Бундай муаллақлик азоб, шунинг учун ояти карима эрни бу масалада адолатли бўлишга чорламоқда. Кўп хотинли эр яхши кўрган хотини билан доимо бирга бўлиб, бошқасини тарк этса, шариатга ҳеч тўғри келмайди.) ‍‌‍‍‍‍‌ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‌‌ ‍ۖ‍‍‍ ‌‌‌ ‍‍‍ۚ ‌‌‌‍‍‌ ‌‍‍‍ ‍ ‍‍‍ ‍‌‌‌ ‌‍
Ұа 'Ин Йатафаррақӓ Йуғни Аллӓһу Куллӓ Мин Са`атиһи ۚ Ұа Кӓна Аллӓһу Ұӓси`ӓан Хакӥмӓан 004-130 Агар ажрашсалар, Аллоҳ Ўз фазлидан ҳар бирини беҳожат қилур. Аллоҳ фазли кенг ва ҳикматли зотдир. ‌‌‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍‌ ۚ ‌‍‍‍ ‍ ‌‌‌
Ұа Лиллӓһ Мӓ Фӥ Ас-Самӓұӓти Ұа Мӓ Фӥ Ал-'Арđи ۗ Ұа Лақад Ұаҫҫайнӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӱтӱ Ал-Китӓба Мин Қабликум Ұа 'Ӥйӓкум 'Ани Аттақӱ Аллаһа ۚ Ұа 'Ин Такфурӱ Фа'инна Лиллӓһ Мӓ Фӥ Ас-Самӓұӓти Ұа Мӓ Фӥ Ал-'Арđи ۚ Ұа Кӓна Аллӓһу Ғанӥйӓан Хамӥдӓан 004-131 Осмонлару ердаги нарсалар Аллоҳникидир. Батаҳқиқ, Биз сиздан олдин китоб берилганларга ҳам, сизга ҳам: Аллоҳга тақво қилинглар, деб тавсия қилдик. Агар куфр келтирсангиз, албатта, осмонлару ердаги нарсалар Аллоҳникидир. Ва Аллоҳ беҳожат ва мақталган зотдир. ‍‌‍‍‌ ‌‌ ‌‍ ۗ ‌‍‍‍‌ ‌‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍ ‍‌ ‍‍‍ ‌‌ ‌ ‍‍ۚ ‌‌‌ ‍‌‍‍‌ ‌‌ ‌‍ ۚ ‌‍‍‍ ‍‌ ‌
Ұа Лиллӓһ Мӓ Фӥ Ас-Самӓұӓти Ұа Мӓ Фӥ Ал-'Арđи ۚ Ұа Кафá Биллӓһи Ұа Кӥлӓан 004-132 Осмонлару ердаги нарсалар Аллоҳникидир. Вакил бўлишга Аллоҳ кифоядир. ‍‌‍‍‌ ‌‌ ‌‍ ۚ ‌‌ ‍‍ ‌
н Йаша' Йуҙ/һибкум 'Аййуһӓ Анӓсу Ұа Йа'ти Би'ӓҳарӥна ۚ Ұа Кӓна Аллӓһу `Алá Ҙӓлика Қадӥрӓан 004-133 Агар у зот хоҳласа, эй одамлар, сизларни кетказиб, бошқаларни келтирур. Ва Аллоҳ бунга қодир бўлган зотдир. (Агар Аллоҳ хоҳласа, бир зумда ҳамма одамларни бу дунёдан йўқ қилиб, уларнинг ўрнига Ўзига иймон келтирадиган, айтганидан чиқмай юрадиган, янги бошқа бир одамларни келтириб олади. Аллоҳ бу ишга ва бундан ҳам катталарига қодирдир.) ‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍ۚ ‌‍‍‍ ‍ ‌ ‌ ‍‍
Ман Кӓна Йурӥду Ćаұӓба Ад-Дунйӓ Фа`инда Аллӓһи Ćаұӓбу Ад-Дунйӓ Ұа Ал-'Ӓҳирати ۚ Ұа Кӓна Аллӓһу Самӥ`ӓан Баҫӥрӓан 004-134 Ким бу дунё савобини истаса, билсинки, Аллоҳнинг ҳузурида ҳам бу дунёнинг, ҳам у дунёнинг савоби бордир. Ва Аллоҳ эшитувчи ва кўрувчи зотдир. ‍‌‍‍‍‍‍‍‌ ‍‍‌ ‍‌‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ‍‍‌ ‍‌‍‌ ‌‍‍ ۚ ‌‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍
Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Кӱнӱ Қаұұӓмӥна Бил-Қисҭи Шуһадӓ'а Лиллӓһ Ұа Лаұ `Алáнфусикум 'Аұи Ал-Ұӓлидайни Ұа Ал-'Ақрабӥна ۚн Йакун Ғанӥйӓан 'Аұ Фақӥрӓан Фа-Аллӓһу 'Аұлá Биһимӓ ۖ Фалӓ Таттаби`ӱ Ал-Һаұáн Та`дилӱ ۚ Ұа 'Ин Талұӱ 'Аұ Ту`риđӱ Фа'инна Аллӓһа Кӓна Бимӓ Та`малӱна Ҳабӥрӓан 004-135 Эй иймон келтирганлар! Адолат ила туринг ҳамда агар ўзингиз, ота-онангиз ва қариндошларингиз зиддига бўлса ҳам, Аллоҳ учун тўғри гувоҳлик берувчи бўлинг. Агар у бой бўлса ҳам, камбағал бўлса ҳам, Аллоҳ унга яқинроқдир. Ҳавои нафсга эргашиб, адолатсизлик қилманг. Агар тилингизни бурсангиз ёки юз ўгириб кетсангиз, албатта, Аллоҳ нима қилаётганингиздан хабардордир. (Демак, гувоҳлик Аллоҳ учун бўлиши керак. Бошқа нарса учун эмас. Бирор шахс учун эмас, қабила учун эмас, ҳизб ёки халқ учун эмас. Ана шундагина адолатли гувоҳлик бўлади. Албатта, одамнинг ўзига қарши гувоҳлик бериши, ота-онаси ёки қариндош-уруғига қарши гувоҳлик бериши осон эмас. Бу иш гапиришга осон, холос. Лекин илоҳий таълимот шуни ирода қилади. Ана шундагина ҳақиқий адолат юзага чиқиши мумкин.) ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‌‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‍‍‌‌‌ ‌‌ ‍‌ ‌‌‍ ‌‌‌ ‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍ۚ ‌‌ ‍‌ ‍‌ ‌‌‌ ‍‍‍‍‍‌‌‌ ‌‌‌ ‌ ۖ‌ ‌‌ ۚ ‌‌‌ ‌ ‌‌‌ ‍‍‍ ‍ ‍‍‍ ‌ ‍‍‍ ‍‍
Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ 'Ӓминӱ Биллӓһи Ұа Расӱлиһи Ұа Ал-Китӓби Ал-Лаҙӥ Наззала `Алá Расӱлиһи Ұа Ал-Китӓби Ал-Лаҙӥнзала Мин Қаблу ۚ Ұа Ман Йакфур Биллӓһи Ұа Малӓ'икатиһи Ұа Кутубиһи Ұа Русулиһи Ұа Ал-Йаұми Ал-'Ӓҳири Фақад Đалла Đалӓлӓан Ба`ӥдӓан 004-136 Эй иймон келтирганлар! Аллоҳга, Унинг Расулига, У Ўз Расулига туширган китобга ва бундан олдин туширган китобга иймон келтиринг. Ким Аллоҳга, Унинг фаришталарига, китобларига, Пайғамбарларига ва охират кунига куфр келтирса, батаҳқиқ, қаттиқ адашган бўладир. ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌‌ ‍‍ ‌‌‍‍‍ ‌ ‌‍‍‍ ‌‌‍ ‍‌ ‍‍ۚ ‌‍‌ ‌ ‍‍ ‌‍ ‌‍ ‌‌‍ ‍‍‍‌ ‍‍‍‌ ‌
нна Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Ćумма Кафарӱ Ćумма 'Ӓманӱ Ćумма Кафарӱ Ćумма Аздӓдӱ Куфрӓан Лам Йакуни Аллӓһу Лийағфира Лаһум Ұа Лӓ Лийаһдийаһум Сабӥлӓан 004-137 Албатта, иймон келтирганларидан кейин куфр келтирганлар, сўнгра иймон келтириб яна куфрга кетган ва куфрида зиёда бўлганларни Аллоҳ мағфират қилмас ва тўғри йўлга ҳидоят этмас. (Иймон билан куфр орасида бориб-келиб, бориб-келиб, охири куфрда зиёда бўлаётганлармунофиқлардир. Агар инсон кофир бўлиб юриб кейин иймонга келса, унинг иймони кофирлигини ювиб кетади. Иймонга келгандан кейинги даврдан бошлаб ҳисоб-китоби бошланади.) ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ‍‌ ‍‌ ‍ ‌‌‌‌‌‌ ‌‍ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‌
Башшири Ал-Мунӓфиқӥна Би'анна Лаһум `Аҙӓбӓан 'Алӥмӓан 004-138 Мунофиқларга, албатта, уларга аламли азоб бўлишининг башоратини бер. ‍‍‍‍ ‌‌ ‌
Ал-Лаҙӥна Йаттаҳиҙӱна Ал-Кӓфирӥна 'Аұлийӓ'а Мин Дӱни Ал-Му'уминӥна ۚ 'Айабтағӱна `Индаһуму Ал-`Иззата Фа'инна Ал-`Иззата Лиллӓһ Җамӥ`ӓан 004-139 Улар мўминларни қўйиб, кофирлрни дўст тутадиганлардир. Уларнинг олдида иззаткуч-қудрат излайдиларми? Албатта, иззаткуч-қудратнинг барчаси Аллоҳнинг ҳузуридадир. ‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍‌‌ ‍‌‍‍‌ ‍‍‍ۚ ‌‍‍‍‍‍‍‍ ‍‌‍‍
Ұа Қад Наззала `Алайкум Фӥ Ал-Китӓби 'Ан 'Иҙӓ Сами`тум 'Ӓйӓти Аллӓһи Йукфару Биһӓ Ұа Йустаһза'у Биһӓ Фалӓ Тақ`удӱ Ма`аһум Хаттá Йаҳӱđӱ Фӥ Хадӥćин Ғайриһи~ ۚннакум 'Иҙӓан Миćлуһум ۗнна Аллӓһа Җӓми`у Ал-Мунӓфиқӥна Ұа Ал-Кӓфирӥна Фӥ Җаһаннама Җамӥ`ӓан 004-140 Батаҳқиқ, сизларга китобда: Аллоҳнинг оятларига куфр келтирилган ва уларни истеҳзо қилинган чоғда, бошқа гапга ўтмагунларича улар билан ўтирманглар, деб туширди. Агар ўтирсангиз, сиз ҳам уларга ўхшашсиз. Албатта, Аллоҳ мунофиқ ва кофирларнинг барчасини жаҳаннамда жамловчидир. (Аллоҳ таоло китобда, яъни, Қуръони Каримда мўминларга Аллоҳнинг оятлари ҳақида куфр ва истеҳзо гаплар бўлаётган мажлисда ўтирмасликка амр қилган эди. Бу амр Маккаи Мукаррамада нозил бўлган ал-Анъом сурасида келган. Чунки мўмин кишининг бу каби мажлисларда жим ўтириши мунофиқликнинг бошланишидир. Xар бир мўмин Аллоҳ, Ислом, Пайғамбар (с.а.в.) ва Қуръон каби мўътабар тушунчалар ҳақида ёмон, ахлоқсиз гап-сўзларни эшитган чоғида қарши чиқмоққа, ҳаттоки тўғриламоққа бурчлидир. Кимки бундай ҳолларда жим ўтирса, мунофиқлик йўлига қадам қўйган бўлади.) ‍‍ ‌‌ ‌‌‌‌ ‌‍‍‍ ‍ ‌ ‌ ‌‌‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‌‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍ ۚ‍ ‌‌‌ۗ ‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍ ‍‍‍
Ал-Лаҙӥна Йатараббаҫӱна Бикум Фа'ин Кӓна Лакум Фатхун Мина Аллӓһи Қӓлӱ 'Алам Накун Ма`акум Ұа 'Ин Кӓна Лилкӓфирӥна Наҫӥбун Қӓлӱ 'Алам Настахұиҙ `Алайкум Ұа Намна`кум Мина Ал-Му'уминӥна ۚ Фа-Аллӓһу Йахкуму Байнакум Йаұма Ал-Қийӓмати ۗ Ұа Лан Йаҗ`ала Аллӓһу Лилкӓфирӥна `Алá Ал-Му'уминӥна Сабӥлӓан 004-141 Улар сизларни кузатиб турарлар. Сизларга Аллоҳ томонидан фатҳ бўлса: Сизлар билан бирга эмасмидик?! дерлар. Агар кофирларга насиба бўлса: Сизларга устун келиб, мўминлардан ҳимоя қилмадикми? дерлар. Аллоҳ қиёмат куни улар орасида ҳукм қилур. Аллоҳ ҳаргиз кофирларга мўминлар устидан йўл бермас. (Мунофиқ ҳар доим мунофиқлигини қилади. Иймон масаласидаки иккиёқламалик қилгандан кейин, бошқа масалаларда бундан баттар бўлади. Улар доимо иймон ва куфр, мўминлар ва кофирлар орасида тарозининг палласи қаёққа оғишини кузатиб турадилар.) ‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‍‍‌ ‌ ‍‌ ‌‌‌‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‌‍‍‌ ‌ ‌‌ ‌ ‍‍‍ۚ ‍‍ۗ ‌‍‌‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍
нна Ал-Мунӓфиқӥна Йуҳӓди`ӱна Аллӓһа Ұа Һуұа Ҳӓди`уһум Ұа 'Иҙӓ Қӓмӱ 'Илá Аҫ-Ҫалӓати Қӓмӱ Кусӓлá Йурӓ'ӱна Анӓса Ұа Лӓ Йаҙкурӱна Аллӓһа 'Иллӓ Қалӥлӓан 004-142 Албатта, мунофиқлар Аллоҳни алдамоқчи бўларлар. Ҳолбуки, Аллоҳ уларни алдовчидир. Агар намозга турсалар, дангасалик билан, хўжакўрсинга турарлар ва Аллоҳни камдан кам зикр қиларлар. ‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‌‍‍‍ ‍ ‌‌ ‍‌ ‌‌‌‌‌ ‍‍‌ ‌‌ ‍‍‌ ‌ ‍‍‌‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‌ ‍ ‌‌
Муҙабҙабӥна Байна Ҙӓлика Лӓ 'Илá Һӓ'уулӓ' Ұа Лӓ 'Илá Һӓ'уулӓ' ۚ Ұа Ман Йуđлили Аллӓһу Фалан Таҗида Лаһу Сабӥлӓан 004-143 Улар орада сарсондирлар. На анавиларга қўшила оларлар ва на манавиларга қўшила оларлар. Аллоҳ кимни йўлдан адаштирса, ҳаргиз унга йўл топа олмассан. ‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‌ ‌ ‌‌ ‍‍‍‌‌‌ ‌‌ ‌‌ ‍‍‍‌‌‌ ۚ ‌‍‌‍‍‍ ‍‌ ‌ ‍
Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Лӓ Таттаҳиҙӱ Ал-Кӓфирӥна 'Аұлийӓ'а Мин Дӱни Ал-Му'уминӥна ۚ 'Атурӥдӱна 'Ан Таҗ`алӱ Лиллӓһ `Алайкум Сулҭӓнӓан Мубӥнӓан 004-144 Эй иймон келтирганлар! Мўминларни қўйиб, кофирларни дўст тутманг. Аллоҳнинг ҳузурида ўз зиддингизга очиқ ҳужжат қилишни хоҳлайсизми?! (Мўминни қўйиб, кофирни дўст тутиш ҳам бир нави ҳужжатдирки, охиратда бу ҳужжат уларнинг зарарларига ишлайди ва Аллоҳ уларни шу ҳужжат асосида азоблайди.) ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍‌‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍‌‌ ‍‌‍‍‌ ‍‍‍ۚ ‌‍‍‍‌ ‌‌‍‍‍‍
нна Ал-Мунӓфиқӥна Фӥ Ад-Дарки Ал-'Асфали Мина Анӓри Ұа Лан Таҗида Лаһум Наҫӥрӓан 004-145 Албатта, мунофиқлар дўзахнинг энг остки қаватидадирлар ва ҳаргиз уларга бир ёрдамчини топа олмассан. (Ислом дини учун мунофиқлар кофирлардан ҳам зарарли ва хавфлидирлар. Шунинг учун охиратда ҳам улар кофирлардан-да кўра қаттиқроқ азобга дучор бўладилар. Дўзахнинг энг қаъригаэнг остки қаватига ташланадилар. Бу жойни оятда ад-Даркул асфали дейилган.) ‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌ ‍‍‍‍‍
'Иллӓ Ал-Лаҙӥна Тӓбӱ Ұа 'Аҫлахӱ Ұа А`таҫамӱ Биллӓһи Ұа 'Аҳлаҫӱ Дӥнаһум Лиллӓһ Фа'ӱлӓ'ика Ма`а Ал-Му'уминӥна ۖ Ұа Саұфа Йу'ути Аллӓһу Ал-Му'уминӥна 'Аҗрӓан `Аžӥмӓан 004-146 Магар тавба қилиб, солиҳ амаллар қилган, Аллоҳни маҳкам ушлаган ва Аллоҳ учун динга ихлос қўйганларана ўшалар мўминлар ила биргадирлар. Аллоҳ, албатта, мўминларга улуғ ажр берур. ‍‍‍‌ ‌‌‍‌ ‌‍‍‌ ‍‍ ‌‌‍‍‍‍‍‌ ‌ ‍‍‌‍‍‍ ‍‍‍ۖ ‌‍ ‍‍‍‍ ‌‍‌‌ ‍‍‍
Мӓ Йаф`алу Аллӓһу Би`аҙӓбикумн Шакартум Ұа 'Ӓмантум ۚ Ұа Кӓна Аллӓһу Шӓкирӓан `Алӥмӓан 004-147 Агар шукр қилсангиз ва иймон келтирсангиз, Аллоҳ сизни азоблаб нима қилади? Аллоҳ шукр қилувчи ва билувчи зотдир. (Аллоҳ таоло ношукр ва кофир бандаларни нима учун азоблайди? Уларни азоблашдан бир фойда топадими? Ёки уларни азоблашдан лаззат оладими? Албатта, Аллоҳ ношукр ва иймонсизларни азоблашдан ҳеч фойда топмайди ва уларни азоблашдан лаззат ҳам олмайди. Бу азобнинг асосий сабаби банданинг шукр қилмагани ва иймон келтирмаганидир. Ношукр ва иймонсиз бу дунёда азобланса, қилган хатоси эвазига, тўғри йўлга қайтсин, деб қилинади. Уни охиратда азоблаш эса, ношукрлиги ва кофирлигининг жазосидир. Аслида,Аллоҳ шукр қилувчи ва билувчи зотдир. Яъни, шукр қилган бандаларидан рози бўлади ва уларга улуғ ажрларни беради.) ‍ ‌ ‌‌ ‌‌‍‌‍‍ۚ ‌‍‍‍ ‍ ‍‌‌
Лӓ Йухиббу Аллӓһу Ал-Җаһра Бис-Сӱ'и Мина Ал-Қаұли 'Иллӓ Ман Žулима ۚ Ұа Кӓна Аллӓһу Самӥ`ӓан `Алӥмӓан 004-148 Аллоҳ ёмон гапни ошкор қилишни хуш кўрмайди. Магар мазлумдан бўлса, майли. Аллоҳ эшитувчи ва билувчи зотдир. (Қалбида тақвоси, виждонида ҳассослик бўлмаган одам ҳар қандай ёмон сўзни осонгина ошкора қилади, атрофга ёяди. Ёмон гапни ошкор қилиш икки одамнинг бир-бирини сўкишидан, ёмонлашидан ва ғийбат-бўҳтон қилишидан бошланади. Сўнгра аста-секин катталашиб, жамиятни ҳалокат жари ёқасига олиб келади. Шунинг учун ҳам Ислом жамиятида ёмон сўзни ошкор қилиш қатъиян тақиқланади. Фақат бир тоифагамазлумга рухсат. Шунда ҳам, мазлум инсон ўз устидаги зулмни кўтариши учунгина изн берилади. Жумладан, золимнинг зулмидан жамиятни хабардор этиш учун мазлумгина ёмон гапни ошкор қилиши мумкин.) ‌ ‍‍‍‍‍‌‌ ‍‍ ‌‌ ‍‌ ۚ ‌‍‍‍ ‍ ‌
н Тубдӱ Ҳайрӓан 'Аұ Туҳфӱһу 'Аұ Та`фӱ `Ан Сӱн Фа'инна Аллӓһа Кӓна `Афӱұӓан Қадӥрӓан 004-149 Агар яхшиликни ошкора ёки махфий қилсангиз ёки ёмонликни афв этсангиз, албатта, Аллоҳ афвли ва қодир зотдир. ‍‍‍‌‍‌‌ ‌‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌‌ ‌ ‍‌‍‍‌‌ ‍ ‍‍‍ ‌‌‍‍
нна Ал-Лаҙӥна Йакфурӱна Биллӓһи Ұа Русулиһи Ұа Йурӥдӱна 'Ан Йуфарриқӱ Байна Аллӓһи Ұа Русулиһи Ұа Йақӱлӱна Ну'умину Биба`đин Ұа Накфуру Биба`đин Ұа Йурӥдӱна 'Ан Йаттаҳиҙӱ Байна Ҙӓлика Сабӥлӓан 004-150 Албатта, Аллоҳга ва Унинг Пайғамбарларига куфр келтирадиганлар ва Аллоҳ ила Пайғамбарлари орасида айримчиликни ирода қиладиганлар ҳамда баъзиларига иймон ва баъзиларига куфр келтирамиз, деб ана ўшандай ора йўлни тутишни хоҳлайдиганлар. ‍‍‍‍‍‌‍ ‌‌‍ ‌‍‍‍‌ ‌‌‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌‌‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‌ ‍‌ ‌‍‍‍‌ ‌‌‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍ ‌
'Ӱлӓ'ика Һуму Ал-Кӓфирӱна Хаққӓан ۚ Ұа 'А`таднӓ Лилкӓфирӥна `Аҙӓбӓан Муһӥнӓан 004-151 Ана ўшалар ҳақиқий кофирлардир. Ва кофирларга хорловчи азобни тайёрлаб қўйганмиз. ‍‍‌‍‍‍ ‍‍‌‍‍ۚ ‌‌‍‌ ‍‍‍‍‍ ‌
Ұа Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Биллӓһи Ұа Русулиһи Ұа Лам Йуфарриқӱ Байна 'Ахадин Минһум 'Ӱлӓ'ика Саұфа Йу'утӥһим 'Уҗӱраһум ۗ Ұа Кӓна Аллӓһу Ғафӱрӓан Рахӥмӓан 004-152 Аллоҳга ва Унинг Пайғамбарларига иймон келтирганларга ва уларнинг бирортасини ҳам айирмаганларгаана ўшаларга ажрларини албатта берурмиз. Ва Аллоҳ мағфиратли ва раҳмли зотдир. ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍ ‌‌‍ ‌ ‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌‍‍‍ ‌‍‍‌‍‍‍ ‌‌‍ ۗ ‌‍‍‍ ‍‌‌‌ ‌‍
Йас'алука 'Аһлу Ал-Китӓби 'Ан Туназзила `Алайһим Китӓбӓан Мина Ас-Самӓۚ Фақад Са'алӱ Мӱсá 'Акбара Мин Ҙӓлика Фақӓлӱринӓ Ал-Лаһа Җаһратан Фа'аҳаҙат/һуму Аҫ-Ҫӓ`иқату Биžулмиһим ۚ Ćумма Аттаҳаҙӱ Ал-`Иҗла Мин Ба`ди Мӓ Җӓ'ат/һуму Ал-Баййинӓту Фа`афаұнӓ `Ан Ҙӓлика ۚ Ұа 'Ӓтайнӓ Мӱсá Сулҭӓнӓан Мубӥнӓан 004-153 Аҳли китоблар сендан уларга осмондан китоб тушириб беришингни сўрарлар. Мусодан бундан ҳам катта нарсани сўраганларБизга Аллоҳни ошкора кўрсат, деганлар. Бас, зулмлари туфайли уларни чақмоқ урди. Сўнгра, уларга очиқ-ойдин баёнотлар келганидан кейин бузоқни худо қилиб олдилар. Бас, биз буни ҳам афв қилдик ва Мусога очиқ-ойдин султон бердик. ‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍‌‌ ۚ‍‍‌ ‍‌ ‌‍‌ ‍‌ ‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌‍ ‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍ۚ ‍‍‍‌‍‍‍ ‍‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‍ ‌ ‍‌ۚ ‌‌‌ ‌ ‍‍‍
Ұа Рафа`нӓ Фаұқаһуму Аҭ-Ҭӱра Бимӥćӓқиһим Ұа Қулнӓ Лаһум Адҳулӱ Ал-Бӓба Суҗҗадӓан Ұа Қулнӓ Лаһуму Лӓ Та`дӱ Фӥ Ас-Сабти Ұа 'Аҳаҙнӓ Минһум Мӥćӓқӓан Ғалӥžӓан 004-154 Ва аҳдномаларигаувофиқ устиларига Турни кўтардик ва уларга: Эшикдан эгилиб кирингларанба ни ҳаддингиздан ошманг, дедик. Ва улардан мустаҳкам аҳднома олдик. (Яъни, яҳудийлар шариатга юрмаганлари ҳолда, нима қилсанг розимиз, деб аҳд берган эдилар. Худди ўша аҳдномаларига мувофиқ Аллоҳ таоло уларни қўрқитиш учун тепаларига Тур тоғини олиб келиб қўйди. Яҳудийлар ночор ҳолда қолдилар. Агар тавба қилмасалар, Аллоҳнинг айтганига кирмасалар, устиларидаги тоғ уларни босиб тушиши аниқ эди. Аммо яҳудийлар яна яҳудийликларини қилдилар. Ўзларини хавфдан ҳоли сезишлари билан дарҳол аҳдномани буздилар. Байтул Мақдисга тавозуъ билан эгилиб эмас, кетлари билан сурилиб кирдилар ва шанба куни балиқ овлашга ҳийла ўйлаб чиқардилар. Бас, ушбу қилган гуноҳлари ва бошқа (келаси оятларда зикр қилинадиган) айблари учун Аллоҳ таоло уларни лаънатлади.) ‌‍‌ ‍‍‍‌‍‍ ‌‍‍‌ ‍‍‍‍‌ ‌‍‍‌ ‌ ‌‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ‍‍‍‍
Фабимӓ Нақđиһим Мӥćӓқаһум Ұа Куфриһим Би'ӓйӓти Аллӓһи Ұа Қатлиһиму Ал-'Анбийӓ'а Биғайри Хаққин Ұа Қаұлиһим Қулӱбунӓ Ғулфун ۚ Бал Ҭаба`а Аллӓһу `Алайһӓ Бикуфриһим Фалӓ Йу'уминӱна 'Иллӓ Қалӥлӓан 004-155 Аҳдномаларини бузганлари, Аллоҳнинг оятларига куфр келтирганлари, Пайғамбарларни ноҳақдан ўлдирганлари, қалбларимиз берк деганлари учун. Йўқ! Балки куфрлари сабабли Аллоҳ қалбларига муҳр босган, озгиналаридан бошқаси иймон келтирмаслар. ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍ ‍ ‌‍‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍‌ ‌‍‍‌ ‍‌ۚ ‍ ‌ ‍ ‌ ‍‍‍ ‌‌
Ұа Бикуфриһим Ұа Қаұлиһим `Алá Марйама Буһтӓнӓан `Аžӥмӓан 004-156 Ва куфрлари, Марямга қарши улкан бўҳтон айтганлари учун ‌‍‍ ‌ ‌ ‍‍‍
Ұа Қаұлиһимннӓ Қаталнӓ Ал-Масӥха `Ӥсá Абна Марйама Расӱла Аллӓһи Ұа Мӓ Қаталӱһу Ұа Мӓ Ҫалабӱһу Ұа Лакин Шуббиһа Лаһум ۚ Ұа 'Инна Ал-Лаҙӥна Аҳталафӱ Фӥһи Лафӥ Шаккин Минһу ۚ Мӓ Лаһум Биһи Мин `Илмин 'Иллӓ Аттибӓ Аž-Žанни ۚ Ұа Мӓ Қаталӱһу Йақӥнӓан 004-157 Биз Аллоҳнинг Расули Масиҳ Ийсо ибн Марямни ўлдирдик, деганлари учун (уларни лаънатладик). Ҳолбуки уни ўлдирмадилар ҳам, осмадилар ҳам, лекин уларга шундай туюлди. У ҳақида ихтилофга тушганлар унинг ўлимидан шак-шубҳададирлар. У тўғрисида уларнинг билимлари йўқ, магар гумонга эргашарлар. Уни ўлдирмаганлари аниқдир. (Аллоҳ таоло Ийсо ибн Марямни очиқ-ойдин аломатлар ва ҳидоят ила Пайғамбар қилиб юборганида яҳудийлар у зотга берилган Пайғамбарлик ва мўъжизаларга ҳасад қилдилар. Яҳудийлар эса, у кишини ёлғончига чиқардилар, хилоф қилдилар ва имкони борича у зотга озор беришга ўтдилар.) ‍ ‌‍‌ ‍‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍ ‌‍‍‍ ‍ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‌ ۚ ‌‌ ‍‍‍‌ ‍‍‍‍