Roman Script    Reciting key words            Previous Sūrah    Quraan Index    Home  

2) Sūrat Al-Baqarah

Printed format

2)

Toggle thick letters. Most people make the mistake of thickening thin letters in the words that have other (highlighted) thick letter Toggle to highlight thick letters
'Алиф-Лӓм-Мӥм 002-001 Алиф Лом Мим. (Қуръони Каримнинг йигирма тўққиз сураси ҳарфлар билан бошланган. Бу ҳарфларга турлича номлар берилган: баъзилар "Ҳурифул муқатаот" кесик ҳарфлар десалар, бошқалар "Ҳурифул ҳижои" алифбо ҳарифлари дейдилар, учинчилари эса, "Фавотуҳус суар" сураларни очувчилар дейдилар. Бу ҳарфларга турлича ном берилганидек, улар ила бошланишидан кўзланган мурод ҳақида ҳам ҳар хил фикрлар айтилган. Бу ҳақда махсус баҳслар ҳам бор. Баъзи уламолар бу ҳарфларнинг сирини Аллоҳга ҳавола этадилар, бошқалари: "Бу Аллоҳ билан Пайғамбар алайҳиссалом ўрталаридаги сир", дейдилар. Бошқа бирлари эса, уларга ўзларича маъно йўйганлар. Ихтилофнинг асосий сабаби-улар ҳақида на Пайғамбар алайҳиссаломнинг ўзларидан ва на саҳобаи киромлардан бирорта ҳам ривоят йўқлигидир.) --
Ҙӓлика Ал-Китӓбу Лӓ Райба ۛ Фӥһи ۛ Һудан Лилмуттақӥна 002-002 Бу китобда шак-шубҳа йўқ, у тақводорларга ҳидоятдир. (Яъни, Қуръони Карим шундай китобки, унинг ҳақлигига ҳеч шак-шубҳа йўқ. Унда ҳамма нарса очиқ-ойдин, аниқ-равшандир. Қуръони Каримнинг бир сифати "тақводорларга ҳидоятдир". Ҳидоят-мақсадга эриштиргувчи лутф билан йўл кўрсатишдир. Тақводорлар эса, уқубатга элтгувчи нарсалардан сақланадиган шахслардир. Демак, Қуръони Карим ҳидоятидан баҳраманд бўлиш учун тақводор бўлиш керак экан. Тақвосиз қалбга Қуръони Карим ҳидоят солмайди. Кимки Қуръони Каримдан ҳидоят олибдими, демак унда тақво бор экан.) ‍‍ ‌ ‌‍ۛ‍‍‍ۛ‌ ‍‍‍
Ал-Лаҙӥна Йу'уминӱна Бил-Ғайби Ұа Йуқӥмӱна Аҫ-Ҫалӓата Ұа Миммӓ Разақнӓһум Йунфиқӱна 002-003 Улар Ғайбга иймон келтирурлар, намоз ўқирлар ва Биз уларга берган ризқдан нафақа қилурлар. (Ушбу оятда Қуръон ҳидоятидан баҳраманд бўла оладиган тақводорларнинг сифатларидан учтаси саналган: Биринчиси-"ғайбга иймон келтирурлар". Абул Олия ғайбга иймон келтиришнинг тафсирида: "Аллоҳга, Унинг фаришталарига, китобларига, Пайғамбарларига, қиёмат кунига, жаннатига, дўзахига, мулоқотига, ўлимдан кейинги ҳаётга ва қайта тирилишга ишонишдир", деган эканлар. Иккинчиси-"намоз ўқирлар". Яъни, Аллоҳга ибодат қиладилар. Бандага қул бўлишдан озод бўлиб, бандаларнинг Парвардигорига қул бўладилар. Намоз орқали банда Аллоҳ таолога боғланади. Ҳаётида ерга қапишиб юришдан юқори нарсани топади. Шунингдек, бошқа улкан яхшиликларга эришади. Учинчиси-"Биз уларга берган ризқдан нафақа қилурлар". Мўмин-мусулмоннинг, тақводор одамнинг эътиқоди бўйича, унинг қўлидаги мол-дунё Аллоҳ берган ризқ, ўзи яратган нарса эмас. Шунинг учун ҳам тақводор инсон Аллоҳ берган ризқдан ўзининг заифҳол, муҳтож биродарларига садақа қилади. "Садақа" сўзини тасдиқ маъноси бор, мол-дунёсини сарфлаб садақа қилишда эътиқоддаги маънонинг, яъни, яхшилик қилиш маъносининг тасдиғи бор. "Нафақа" ўзи умумий сўз бўлиб, закот, хайр-эҳсон, садақа каби маъноларни англатади.); ‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍ ‌‍‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‍‍
Ұа Ал-Лаҙӥна Йу'уминӱна Бимӓнзила 'Илайка Ұа Мӓнзила Мин Қаблика Ұа Бил-'Ӓҳирати Һум Йӱқинӱна 002-004 Ва улар сенга ва сендан олдин нозил қилинган нарсага иймон келтирурлар ва охиратга аниқ ишонурлар. (Демак, тақводорларга оид навбатдаги тўртинчи сифат-Муҳаммад алайҳиссаломга нозил қилинган Қуръони Каримга ва у кишидан олдин туширилган самовий китобларга иймон келтириш. Бу нарса, Ислом умматининг буюк сифатларидан бири бўлиб, бошқа ҳеч бир умматда йўқдир. Чунки Ислом умматидан бошқа ҳеч бир уммат Аллоҳдан нозил бўлган барча китобларга бирдек иймон келтирмаган. Ислом уммати Аллоҳ туширган барча китобларга бирдек иймон келтиради.) ‍‍‍‍ ‍‍‍‌ ‌‌‍ ‌‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌‌‍ ‍‌ ‍‍‍ ‌‍‍‍
'Ӱлӓ'ика `Алá Һудан Мин Раббиһим ۖ Ұа 'Ӱлӓ'ика Һуму Ал-Муфлихӱна 002-005 Ана ўшалар Роббиларидан бўлган ҳидоятидадирлар ва ана ўшалар, ўшаларгина нажот топгувчилардир. (Ким нажот топишни истаса, ўзида тақводорлик сифатларини мужассам қилишга уринсин.) ‍‍‌‍‍‍ ‌ ‍‌ ‍‌ ‌‍ ۖ ‌‌‍‍‌‍‍‍
нна Ал-Лаҙӥна Кафарӱ Саұӓ'ун `Алайһим 'А 'Анҙартаһумм Лам Тунҙирһум Лӓ Йу'уминӱна 002-006 Албатта, куфр келтирганларга қўрқитасанми-қўрқитмайсанми-барибир, иймон келтирмайдилар. ‍‍‍‍ ‌‍‍‌‌‌ ‌‌ ‌‌‍‌ ‌ ‍‌‍‍‍‍ ‌
Ҳатама Аллӓһу `Алá Қулӱбиһим Ұа `Алá Сам`иһим ۖ Ұа `Алáбҫӓриһим Ғишӓұатун ۖ Ұа Лаһум `Аҙӓбун `Аžӥмун 002-007 Аллоҳ уларнинг қалблари ва қулоқларини муҳрлаб қўйган ва кўзларида парда бор. Ва уларга улкан азоб бордир. ‍ ‌ ‍ ‌‌ ۖ ‌‍‌ ‌‍‍‍‍ ‍‌ۖ‍‍‌‍‍
Ұа Мина Анӓси Ман Йақӱлу 'Ӓманнӓ Биллӓһи Ұа Бил-Йаұми Ал-'Ӓҳири Ұа Мӓ Һум Биму'уминӥна 002-008 Ва Одамлардан, Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирдик, дейдиганлари бор. Ҳолбуки, улар мўмин эмаслар. ‍‍‍‍ ‍‌‍‍ ‌‍‍‍‍‌ ‍‍ ‌‍ ‍‍‍‌ ‌‌
Йуҳӓди`ӱна Аллӓһа Ұа Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Ұа Мӓ Йаҳда`ӱна 'Иллӓнфусаһум Ұа Мӓ Йаш`урӱна 002-009 Улар Аллоҳни ва иймон келтирганларни алдамоқчи бўладилар. Ва ҳолбуки, сезмасдан ўзларини алдайдилар. ‍‌‍‍‍ ‍ ‌‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌‍ ‌‌ ‌
Фӥ Қулӱбиһим Мараđун Фазӓдаһуму Аллӓһу Мараđӓан ۖ Ұа Лаһум `Аҙӓбун 'Алӥмун Бимӓ Кӓнӱ Йакҙибӱна 002-010 Уларнинг қалбларида касал бор. Аллоҳ касалларини зиёда қилди. Ва уларга ёлғон гапирганлари учун аламли азоб бор. ‍ ‍‌ ‌‌ ‍ ‍ۖ‍‍‌ ‌‍‍‍‍‍‌‌ ‌
Ұа 'Иҙӓ Қӥла Лаһум Лӓ Туфсидӱ Фӥ Ал-'Арđи Қӓлӱннамӓ Нахну Муҫлихӱна 002-011 Ва агар уларга, ер юзида фасод қилманг, дейилса, биз фақат ислоҳ қилувчилармиз, дейдилар. ‌‌‌‌ ‍‍‍ ‌ ‌‌‍ ‍‍‌ ‌‍‌ ‍‍‍
'Алӓннаһум Һуму Ал-Муфсидӱна Ұа Лакин Лӓ Йаш`урӱна 002-012 Огоҳ бўлинг, улар, фақат улар фасодчилардир, лекин сезмайдилар. ‌ ‌‍‍‌ ‌‍‌ ‌ ‌
Ұа 'Иҙӓ Қӥла Лаһум 'Ӓминӱ Камӓ 'Ӓмана Анӓсу Қӓлӱ 'Ану'умину Камӓ 'Ӓмана Ас-Суфаһӓۗ 'Алӓннаһум Һуму Ас-Суфаһӓ'у Ұа Лакин Лӓ Йа`ламӱна 002-013 Ва агар уларга, одамлар иймон келтирганидек, иймон келтиринглар, дейилса, "Эсипастлар иймон келтирганидек иймон келтирамизми?" дейишади. Огоҳ бўлинг, улар, фақат улар эсипастлардир ва лекин ўзлари билмайдилар. ‌‌‌‌ ‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ‌ ‍‍‍‍ ‍‍‌ ‌ ‍‌ ‌ ‍‍‍‍‌‌ ۗ ‌‌ ‌‍‍‍‍‌‌ ‌‍‌
Ұа 'Иҙӓ Лақӱ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Қӓлӱ 'Ӓманнӓ Ұа 'Иҙӓ Ҳалаұ 'Илá Шайӓҭӥниһим Қӓлӱннӓ Ма`акумннамӓ Нахну Мустаһзи'ӱна 002-014 Улар иймон келтирганларни учратсалар, иймон келтирдик, дейдилар, шайтонлари билан ҳоли қолганда эса, биз сизлар биланмиз, фақат истеҳзо қиляпмиз холос, дейдилар. ‌‌‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‌ ‌‍‍‍‍‌ ‌‌‌‌‌ ‍‌‌ ‌‌ ‍‍‌ ‌‍‌ ‌‍‌ ‍‍‍
Ал-Лаһу Йастаһзи'у Биһим Ұа Йамуддуһум Фӥ Ҭуғйӓниһим Йа`маһӱна 002-015 Аллоҳ уларни истеҳзо қилади ва туғёнларида довдирашларига қўйиб беради. ‍‍
'Ӱлӓ'ика Ал-Лаҙӥна Аштараұ Аđ-Đалӓлата Бил-Һудá Фамӓ Рабихат Тиҗӓратуһум Ұа Мӓ Кӓнӱ Муһтадӥна 002-016 Ана ўшалар, ҳидоятга залолатни сотиб олганлардир. Ва тижоратлари фойда келтирмади ҳамда ҳидоят топганлардан бўлмадилар. (Ушбу оятда Аллоҳ таоло мунофиқлар ҳидоятни қўйиб залолат-адашиш йўлини ихтиёр қилганликларини илоҳий таъбирлар билан баён қилмоқда. Агар улар хоҳласалар, ҳидоят қўлларига теккан эди, ундан фойдаланиб юрсалар бўлар эди. Пайғамбар алайҳиссалом бошқалар қатори уларни ҳам даъват қилган эдилар. Аммо улар ҳидоятни бой бериб, залолатни танладилар. Яъни, ҳидоятга залолатни сотиб олдилар. Аммо уларнинг бу тижорат-савдолари фойда келтирмади. Шу билан бирга, улар ҳидоятда-тўғри йўлда юрувчилардан бўлмадилар. Имом Бухорий Абу Ҳурайра розийаллоҳу анҳудан ривоят қилган ҳадисда Пайғамбаримиз алайҳиссалом: "Мунофиқнинг белгиси учдир: гапирса ёлғон гапиради, ваъда берса, сўзида турмайди ва омонатга хиёнат қилади", деганлар. Шунингдек, Имом Бухорий Ибн Амр розийаллоҳу анҳудан ривоят қилган ҳадисда: "Тўрт нарса бор, кимда улар бўлса, тўлиқ мунофиқ бўлади. Кимда улардан бир хислат бўлса, уни ташлагунча, нифоқнинг хислатларидан бири у кишида туради. Омонатга хиёнат қилади, ёлғон гапиради, аҳд қилса, алдайди ва тортишса, фожирлик қилади", дейилган.) ‍‍‌‍‍‍ ‍‍‍‌‌‌ ‍‍‍ ‍‌‌ ‌ ‌‍ ‌‍ ‌‌
Маćалуһум Камаćали Ал-Лаҙӥ Астаұқада Нӓрӓан Фаламмӓ 'Аđӓ'ат Мӓ Хаұлаһу Ҙаһаба Аллӓһу Бинӱриһим Ұа Таракаһум Фӥ Žулумӓтин Лӓ Йубҫирӱна 002-017 Улар мисоли ёққан ўти энди атрофини ёритганида Аллоҳ нурларини кетказиб, қоронғу зулматларда қолдирган кишиларга ўхшайдилар. Улар кўрмайдилар. (Ҳақиқатда ҳам, мунофиқлар кофирларнинг зидди ўлароқ, аввал бошдан Ислом даъватини эшитдилар. Ислом-иймон калималарини нутқ қилдилар, ҳатто яхшигина қулоқ осдилар, иймон келтирдик, дедилар, ибодат ҳам қилдилар. Кейин эса, ҳаммасини ташлаб, инкор қилиб, куфр, нифоқ, шак-шубҳа зулматларида қолиб кетдилар.) ‍‌ ‌‌‌‌ ‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌ ‍ ‌‍ ‍‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‌
Ҫуммун Букмун `Умйун Фаһум Лӓ Йарҗи`ӱна 002-018 Улар кар, соқов, кўрдирлар. Бас, улар қайтмаслар. ‍‌‍‌‌ ‌‌ ‌
'Аұ Каҫаййибин Мина Ас-Самӓ'и Фӥһи Žулумӓтун Ұа Ра`дун Ұа Барқун Йаҗ`алӱна 'Аҫӓби`аһум Фӥ 'Ӓҙӓниһим Мина Аҫ-Ҫаұӓ`иқи Хаҙара Ал-Маұти Ұа ۚ Аллӓһу Мухӥҭун Бил-Кӓфирӥна 002-019 Ёки худди осмондан ёмғир ёғиб, қоронғу босиб, момақалдироқ ва чақмоқ чаққанда, яшиндан қочиб, панжаларини қулоқларига тиқиб, ўлимдан эҳтиёт бўлаётган одамга ўхшарлар. Ва Аллоҳ кофирларни ўраб олувчидир. ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‌‍‌ ‌‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍ ‍ ‌‌‌ ‍‍‍‌‍ ‌‍ ۚ‍‍‍‍‍‍‌‌ ‍
Йакӓду Ал-Барқу Йаҳҭафу 'Абҫӓраһум ۖ Кулламӓ 'Аđӓ'а Лаһум Машаұ Фӥһи Ұа 'Иҙӓ 'Аžлама `Алайһим Қӓмӱ ۚ Ұа Лаұ Шӓ Аллӓһу Лаҙаһаба Бисам`иһим Ұа 'Абҫӓриһим ۚнна Аллӓһа `Алá Кулли Шайн Қадӥрун 002-020 Чақмоқ уларнинг кўзини олиб қўяй дейди. Ёриган пайтда юришади, қоронғи бўлса, тўхташади. Агар Аллоҳ хоҳласа, уларнинг кўзу қулоқларини кеткизади. Албатта, Аллоҳ ҳар бир нарсага қодирдир. (Аллоҳ таоло ушбу икки оятда мунофиқларнинг ҳайратлари, иккиланишлари ва умумий руҳий ҳолатларини момақалдироқ бўлиб чақмоқ чақиб, осмонни зулмат босиб, қаттиқ ёмғир ёққанда кўчада қолган бечора одамга ўхшатади. У қўрққанидан даҳшатга тушиб, яшиндан қутулмоқчи бўлади, панжаларини қулоқларига тиқиб, шу мени ўлимдан сақлайди, деб туради. Улар куфр ва нифоқ зулматидадирлар; чақмоқ чаққан пайтдаги ёруғдан фойдаланиб бир-икки қадам боса оладилар, чақмоқдан кейин яна қоронғуда туриб қоладилар.) ‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‌‍ ۖ‌ ‌‍‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍ ‌‌‌‌ ‌‍ۚ ‌‌ ‍‍‍‌‌ ‍ ‌‌‍‍‍‍ ۚ ‍ ‌ ‍
Йӓ 'Аййуһӓ Анӓсу А`будӱ Раббакуму Ал-Лаҙӥ Ҳалақакум Ұа Ал-Лаҙӥна Мин Қабликум Ла`аллакум Таттақӱна 002-021 Эй одамлар, сизларни ва сиздан олдингиларни яратган Роббингизга ибодат қилинг. Шоядки тақводор бўлсангиз. (Ушбу оятда умумбашарга қарата нидо этилмоқдаки, сизларни яратган тарбиякунандаларингиз улуғ Аллоҳга ибодат қилинглар! Сизларни яратишда У ягона бўлган, энди ёлғиз Ўзига ибодат қилишингизга ҳақлидир. Ибодатдан мақсад-шоядки тақводор бўлсаларингиз.) ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌ ‌‍ ‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍ ‍‌ ‍‍‍ ‍‍‍
Ал-Лаҙӥ Җа`ала Лакуму Ал-'Арđа Фирӓшӓан Ұа Ас-Самӓ'а Бинӓн Ұа 'Анзала Мина Ас-Самӓ'и Мӓн Фа'аҳраҗа Биһи Мина Аć-Ćамарӓти Ризқӓан Лакум ۖ Фалӓ Таҗ`алӱ Лиллӓһ 'Андӓдӓан Ұа 'Антум Та`ламӱна 002-022 У сизларга ерни тўшаб, осмонни бино қилган ва осмондан сув тушириб, у билан сизларга меваларни ризқ қилиб чиқарган зотдир. Билиб туриб Аллоҳга бошқаларни тенглаштирманг. ‌‍‌ ‌‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‌ ‌‌‌‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‌‌‌ ‍ ‍‍‍‌ ‌‍ۖ ‌ ‍‍‍ ‌‌‍‌‌‌‌ ‌‌‌
Ұа 'Ин Кунтум Фӥ Райбин Миммӓ Наззалнӓ `Алá `Абдинӓ Фа'тӱ Бисӱратин Мин Миćлиһи Ұа Ад`ӱ Шуһадӓ'акум Мин Дӱни Аллӓһи 'Ин Кунтум Ҫӓдиқӥна 002-023 Ва агар бандамизга туширилган нарсамизга шакингиз бўлса, унга ўхшаш бир сура келтиринг ва рост сўзловчилардан бўлсангиз, Аллоҳдан ўзга гувоҳларингизни чақиринг. ‌‌ ‍‌‍‍‍ ‌‍‌ ‍‍‍‍‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌ ‌‍‌ ‍‌‍‍‌‌ ‍‌‍‍‌ ‍ ‌‌ ‍‌‍‍‍‌
Фа'ин Лам Таф`алӱ Ұа Лан Таф`алӱ Фа Аттақӱ Анӓра Аллатӥ Ұақӱдуһӓ Анӓсу Ұа Ал-Хиҗӓрату ۖ 'У`иддат Лилкӓфирӥна 002-024 Бас, агар қила олмасанглар, ҳеч қачон қила олмайсизлар ҳам, ёқилғиси одамлар ва тош бўлган, кофирлар учун тайёрланган ўтдан қўрқинглар. (Аллоҳ субҳонаҳу ва таолонинг, "ҳеч қачон қила олмайсизлар ҳам", дейиши улкан мўъжизадир. Бу ерда Қуръон сураларидан биттасига ўхшаш сурани ҳеч қачон келтира олмаслиги таъкидлаб айтилмоқда.) ‌ ‌‍‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌‍ ‌‍‍‌‌ ‍‍‍‍‌‍ ۖ ‌ ‍
Ұа Башшири Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Ұа `Амилӱ Аҫ-Ҫӓлихӓти 'Анна Лаһум Җаннӓтин Таҗрӥ Мин Тахтиһӓ Ал-'Анһӓру ۖ Кулламӓ Рузиқӱ Минһӓ Мин Ćамаратин Ризқӓан ۙ Қӓлӱ Һӓҙӓ Ал-Лаҙӥ Рузиқнӓ Мин Қаблу ۖ Ұа 'Утӱ Биһи Муташӓбиһӓан ۖ Ұа Лаһум Фӥһӓ 'Азұӓҗун Муҭаһһаратун ۖ Ұа Һум Фӥһӓ Ҳӓлидӱна 002-025 Иймон келтирган ва солиҳ амаллар қилганларга, улар учун остидан анҳорлар оқиб турган жаннатлар борлигининг башоратини бер. Қачонки уларнинг мевасидан баҳраманд бўлсалар, бундан аввал ҳам ризқланган эдик, дейишади. Уларга ўхшаш нарсалар берилгандир. Уларга бу ерда покиза жуфтлар бор ва улар у ерда абадий қолурлар. (Ушбу ояти каримада Аллоҳ субҳонаҳу ва таоло Пайғамбари Муҳаммад алайҳиссаломга хитоб қилиб, иймон келтирган ва солиҳ амал қилганларга башорат-суюнчилик хабар беришни буюрмоқда. Демак, дарахтлари остидан анҳорлар оқиб турувчи жаннатга кириш учун иймон келтириш, яъни, Аллоҳга, Пайғамбарга, Қуръонга ва иймон лозим бўлган бошқа нарсаларга иймон келтириш ҳамда амали солиҳларни, яъни, Қуръон ва суннатда яхши деб таърифланган ишларни қилиш зарурдир.) ‍‍‍‍ ‌‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‌‌ ۖ ‌ ‌‌‌ ‍‌‍‍‍‌ ‍‌‌‍‍‌ۙ ‌ ‌‌ ‌‌‍‍‍‌ ‍‌ ‍‍ۖ ‌‌‌ ‍ ۖ ‌ ‍‌ ‌‌‌‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍ۖ ‌ ‌ ‍‌
нна Аллӓһа Лӓ Йастахйӥн Йаđриба Маćалӓан Мӓ Ба`ӱđатан Фамӓ Фаұқаһӓ ۚ Фа'аммӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Файа`ламӱна 'Аннаһу Ал-Хаққу Мин Раббиһим ۖ Ұа 'Аммӓ Ал-Лаҙӥна Кафарӱ Файақӱлӱна Мӓҙӓрӓда Аллӓһу Биһаҙӓ Маćалӓан ۘ Йуđиллу Биһи Каćӥрӓан Ұа Йаһдӥ Биһи Каćӥрӓан ۚ Ұа Мӓ Йуđиллу Биһи~ 'Иллӓ Ал-Фӓсиқӥна 002-026 Албатта, Аллоҳ чивин ёки ундан устунроқ нарсани мисол келтиришдан уялмас. Иймон келтирганлар, албатта, у Роббиларидан келган ҳақлигини биладилар. Аммо куфр келтирганлар. Аллоҳ бу мисолдан нимани ирода қилади, дейишади. У билан кўпчиликни залолатга кеткизади ва кўпчиликни ҳидоятга солади. У билан фақат фосиқларнигина залолатга кеткизади. ‍ ‌ ‍ ‌‌‍‍ ‌ ‌ ‍‌ ‌ ‌ ‍‍‌ ۚ ‍‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍ ‍‌ ‌‍ ۖ ‌‌‍‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‌‍‌‌‌ ‍ ‌‌ ۘ‍‍‍ ‍‌ ‌ ‍ۚ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍
Ал-Лаҙӥна Йанқуđӱна `Аһда Аллӓһи Мин Ба`ди Мӥćӓқиһи Ұа Йақҭа`ӱна Мӓ 'Амара Аллӓһу Биһи~н Йӱҫала Ұа Йуфсидӱна Фӥ Ал-'Арđи ۚ 'Ӱлӓ'ика Һуму Ал-Ҳӓсирӱна 002-027 Улар Аллоҳнинг аҳдини боғлангандан сўнг бузадиган, Аллоҳ боғланишига буюрган нарсаларни кесадиган, ер юзида фасод қиладиган зотлардир. Ана ўшалар ютқазувчилардир. (Яъни, ҳар бир банданинг Яратган билан боғлаган аҳди бор. Кофир ва мунофиқлар ўша аҳдни бузиш билан бошқалардан ажраб туради. Аллоҳ кўп нарсаларни, жумладан, қариндошлик алоқаларини боғлашга, инсоний алоқаларни боғлашга, иймон ва диндошлик алоқаларини боғлашга... ва ҳоказо ишларга буюрган. Фосиқ-кофир ва мунофиқлар ушбу алоқаларни ҳам кесадилар. Фасоднинг тури жуда кўп. Жумладан, юқоридаги икки сифат ҳам ер юзини фасодга тўлдирадиган сифатлардан ҳисобланади. Аммо энг катта фасод-борлиқни яратувчи зот бўлмиш Аллоҳ таоло кўрсатган йўлини тарк этиб, бошқача яшашга ҳаракат қилишидир. Ҳамма фасод шундан келиб чиқади.) ‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‍‍‍ ‍‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‍‍ ‌‌ ‍ ‌‍‍‌ ‌‍ ۚ‍‍‌‍‍‍ ‍‍‍‌
Кайфа Такфурӱна Биллӓһи Ұа Кунтуммұӓтӓан Фа'ахйӓкум ۖ Ćумма Йумӥтукум Ćумма Йухйӥкум Ćумма 'Илайһи Турҗа`ӱна 002-028 Аллоҳга қандай куфр келтирасизлар? Ва ҳолбуки жонсиз эдингиз У сизга жон берди, сўнгра жонингизни олади ва яна тирилтиради ва сизлар Унга қайтажаксизлар. ‍‍‍‍‌‍ ‌‍‌‍‍‍ ‌‌‌ۖ ‌‍‍‍
Һуұа Ал-Лаҙӥ Ҳалақа Лакум Мӓ Фӥ Ал-'Арđи Җамӥ`ӓан Ćумма Астаұá 'Илá Ас-Самӓ'и Фасаұұӓһунна Саб`а Самӓұӓтин ۚ Ұа Һуұа Бикулли Шай'ин `Алӥмун 002-029 У сизлар учун ер юзидаги барча нарсани яратган зот. Сўнгра осмонга юзланди ва уларни еттита қилиб тўғрилади. Ва У ҳар бир нарсани билувчи зотдир. (Аллоҳ дунёдаги жамики нарсаларни инсонга ҳадя этган экан, инсон ҳам, ўз навбатида, ўша неъматларни берган Зотга шукр қилиб яшамоғи лозим. Ҳол шундай экан, қандай қилиб улар Аллоҳни инкор этадилар ва унга куфр келтирадилар?!) ‍‍‌‍‌ ‍ ‌ ‌‌ ‍‍‍‍‌‌ ‌‍‍‍‍ ‌‍‍‌ۚ ‌‌ ‍
Ұа 'Иҙ Қӓла Раббука Лилмалӓ'икати 'Иннӥ Җӓ`илун Фӥ Ал-'Арđи Ҳалӥфатан ۖ Қӓлӱ 'Атаҗ`алу Фӥһӓ Ман Йуфсиду Фӥһӓ Ұа Йасфику Ад-Димӓ'а Ұа Нахну Нусаббиху Бихамдика Ұа Нуқаддису Лака ۖ Қӓла 'Иннӥ 'А`ламу Мӓ Лӓ Та`ламӱна 002-030 Эсла, вақтики Роббинг фаришталарга: "Мен ер юзида халифа қилмоқчиман", деди. Улар: "Унда фасод қиладиган, қон тўкадиган кимсани қилмоқчимисан? Ва ҳолбуки, биз Сенга тасбиҳ, ҳамд айтиб ва Сени улуғлаб турибмиз", дедилар. У: "Мен сиз билмаганни биламан", деди. (Ушбу оятдан маълум бўляптики, Аллоҳ таоло Одамни Ўзининг ер юзидаги ўринбосари-халифаси бўлишини ирода этган экан. Демак, инсонга улкан ишонч билдирилган, улуғ Аллоҳнинг халифаси бўлишдек олий мақомга лойиқ кўрилган. Бундай марҳаматнинг ўзига яраша буюк масъулияти ҳам бор. Инсон шуни англаган ҳолда, уни халифа қилиб қўйган зотнинг топшириқларини бажармоғи, яратган зот муносиб кўрган олий мақомга доғ туширмасликка ҳаракат қилмоғи керак.) ‌‌‌ ‌‍‍ ‌‌‍ ‍‌ ۖ ‍‍‌ ‌‍‍‍‍ ‌ ‍‌ ‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‌‌ ‌ ‌‍‍‍ۖ ‍‍ ‌ ‌ ‌
Ұа `Аллама 'Ӓдама Ал-'Асмӓ'а Куллаһӓ Ćумма `Араđаһум `Алá Ал-Малӓ'икати Фақӓла 'Анби'ӱнӥ Би'асмӓ'и Һӓ'уулӓ'н Кунтум Ҫӓдиқӥна 002-031 Ва У зот одамга исмларнинг барчасини ўргатди, сўнгра уларни фаришталарга рўбарў қилди. Кейин: "Агар ростгўйлардан бўлсангиз, анавиларнинг исмларини Менга айтиб беринг", деди. ‌‌ ‍‍‌‌ ‌ ‍‍ ‌ ‍‍ ‌‌‍‍‍‍‍ ‍‍‍‌‌ ‍‍‍‌‌‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍‌
Қӓлӱ Субхӓнака Лӓ `Илма Ланӓ 'Иллӓ Мӓ `Алламтанӓ ۖннака 'Анта Ал-`Алӥму Ал-Хакӥму 002-032 Улар:"Эй пок Парвардигор! Бизда Сен билдиргандан бошқа илм йўқ. Албатта, Сенинг Ўзинг билувчисан ва ҳикматли зотсан", дедилар. ‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍‌ ‌‌ ‌ ‍ۖ‍ ‌‌‍‍‍
Қӓла Йӓ 'Ӓдаму 'Анби'һум Би'асмӓ'иһим ۖ Фаламмӓнба'аһум Би'асмӓ'иһим Қӓла 'Аламқул Лакумннӥ 'А`ламу Ғайба Ас-Самӓұӓти Ұа Ал-'Арđи Ұа 'А`ламу Мӓ Тубдӱна Ұа Мӓ Кунтум Тактумӱна 002-033 У зот:"Эй Одам, буларга у нарсаларнинг исмларини айтиб бер", деди. Уларга ўша нарсаларнинг исмларини айтиб берган чоғида, "Мен сизларга осмонлару ернинг ғайбини биламан ва сизлар беркитмагану беркитган нарсаларни ҳам биламан демабмидим", деди. (Шу билан Одамнинг фаришталардан устунлик тарафи намоён бўлди. У ҳам бўлса, илм-маърифат. Инсон ер юзида фасод қилиши, қон тўкиши ҳам мумкин, неъмати илоҳий бўлмиш илмни ўз ўрнида ишлатиб, фаришталардан устун бўлиши ҳам мумкин.) ‌ ‌‌ ‌‌‍ ‍‍‍ ۖ‍‍‌ ‌‌‍ ‍‍‍ ‌ ‌‍‍ ‌‍‍‍‌‍‍‌‌‍ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌‌ ‍‌‍‍
Ұа 'Иҙ Қулнӓ Лилмалӓ'икати Асҗудӱ Ли'дама Фасаҗадӱ 'Иллӓблӥса 'Абá Ұа Астакбара Ұа Кӓна Мина Ал-Кӓфирӥна 002-034 Эсла, фаришталарга: "Одамга сажда қилинглар!" деганимизни. Бас, сажда қилдилар, магар Иблис бош тортди, мутакаббирлик қилди ва кофирлардан бўлди. (Фаришталарга саждани буюриб, Аллоҳ Одамга улкан мартаба ато этди. Аммо бу сажда ибодат учун эмас, балки Одамни-Аллоҳнинг улуғ ижодини табриклаш маъносида эди. Фаришталар дарҳол сажда қилдилар, чунки улар фитратида Аллоҳнинг амрига исён қилиш хусусияти йўқ. Фақат Иблис сажда қилмади.) ‌‌‌ ‍‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌ ‌‍‍‍
Ұа Қулнӓ Йӓ 'Ӓдаму Аскун 'Анта Ұа Заұҗука Ал-Җанната Ұа Кулӓ Минһӓ Рағадӓан Хайćу Ши'тумӓ Ұа Лӓ Тақрабӓ Һаҙиһи Аш-Шаҗарата Фатакӱнӓ Мина Аž-Žӓлимӥна 002-035 Ва: "Эй Одам, сен ўз жуфтинг ила жаннатда маскан топ. Унда нимани хоҳласаларингиз, енглар, ош бўлсин ва мана бу дарахтга яқин келманглар, бас, у ҳолда золимлардан бўласизлар", дедик. ‍‌ ‍‌ ‌‌ ‍‌ ‌‌‍ ‌‌‌ ‍‍‍ ‌‌ ‍‌‍‍‍‌ ‌‍‍‌‌ ‍‍‍‍ ‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍
Фа'азаллаһумӓ Аш-Шайҭӓну `Анһӓ Фа'аҳраҗаһумӓ Миммӓ Кӓнӓ Фӥһи ۖ Ұа Қулнӓ Аһбиҭӱ Ба`đукум Либа`đин `Адӱұун ۖ Ұа Лакум Фӥ Ал-'Арđи Мустақаррун Ұа Матӓ`ун 'Илá Хӥнин 002-036 Шайтон уларни ундан оздирди ва бўлган нарсаларидан чиқарди. Ва Биз: "Баъзингиз баъзингизга душман бўлиб тушинглар, сизларга ер юзида қароргоҳ ва бир муддат ҳузур қилиш бордир", дедик. ‌‌ ‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‌ ‍‌ ‍‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍ۖ ‌‍‍‌ ‍‍‌ ‍‍‍‍ ‍ۖ‌‍‍‍‌ ‌‍‍‍‌ ‌‌
Фаталаққá 'Ӓдаму Мин Раббиһи Калимӓтин Фатӓба `Алайһи ۚннаһу Һуұа Ат-Таұұӓбу Ар-Рахӥму 002-037 Бас, Одам ўз Роббисидан сўзларни қабул қилиб олди, кейин У зот унинг тавбасини қабул қилди. Албатта, У тавбани қабул қилувчи ва раҳмли зотдир. ‍‍‌ ‌‌ ‍‌ ‌‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍ۚ‍‍‌
Қулнӓ Аһбиҭӱ Минһӓ Җамӥ`ӓан ۖ Фа'иммӓ Йа'тийаннакум Миннӥ Һудан Фаман Таби`а Һудӓйа Фалӓ Ҳаұфун `Алайһим Ұа Лӓ Һум Йахзанӱна 002-038 Биз: "Ундан ҳаммангиз тушинг, бас, Мендан сизга ҳидоят келажак. Ким Менинг ҳидоятимга эргашса, уларга хавф йўқ ва улар хафа ҳам бўлмаслар", дедик. ‍‌ ‍‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ‌ۖ ‍‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‍ ‍‌‌‌ ‍‌ ‍‍‌ ‌‌
Ұа Ал-Лаҙӥна Кафарӱ Ұа Каҙҙабӱ Би'ӓйӓтинӓ 'Ӱлӓ'ика 'Аҫхӓбу Анӓри ۖ Һум Фӥһӓ Ҳӓлидӱна 002-039 Ва куфр келтирган ҳамда оятларимизни ёлғонга чиқарганлар эса, улар дўзах эгаларидир, улар унда абадий қолурлар. (Аллоҳнинг ҳидоятига эргашмаганларни Аллоҳ таоло лўнда қилиб, куфр келтирганлар деб қўя қолган. Эришадиган оқибатлари аниқ: улар дўзахга тушадилар, ўша ерда абадий қоладилар.) ‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌ ‍‌ ‌‍‍‌‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‌ ۖ‍‌
Йӓ Банӥ 'Исрӓ'ӥла Аҙкурӱ Ни`матийа Аллатӥ 'Ан`амту `Алайкум Ұа 'Аұфӱ Би`аһдӥ 'Ӱфи Би`аһдикум Ұа 'Ӥйӓйа Фӓрһабӱни 002-040 Эй Бани Исроил, сизга берган неъматларимни эсланг ва Менга берган аҳдингизга вафо қилинг. Мен ҳам сизга берган аҳдимга вафо қиламан. Ва Мендангина қўрқинг. ‌ ‍‍‍‌‍‍‍‌‌ ‌‌‍ ‌‌‌‍‍‌ ‌‌‍‍‍
Ұа 'Ӓминӱ Бимӓнзалту Муҫаддиқӓан Лимӓ Ма`акум Ұа Лӓ Такӱнӱ 'Аұұала Кӓфирин Биһи ۖ Ұа Лӓ Таштарӱ Би'ӓйӓтӥ Ćаманӓан Қалӥлӓан Ұа 'Ӥйӓйа Фа Аттақӱни 002-041 Ва сиздаги нарсани тасдиқловчи қилиб туширган нарсамга иймон келтиринг. Унга биринчи куфр келтирувчи бўлманг. Менинг оятларимни оз баҳога сотманг ва Менгагина тақво қилинг. ‌ ‍‌ ‌‌‍ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌ ‌‌ ‍‌ ‌‌ ‍‌ ‍ ۖ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌‍‍‍‍‍
Ұа Лӓ Талбисӱ Ал-Хаққа Бил-Бӓҭили Ұа Тактумӱ Ал-Хаққа Ұа 'Антум Та`ламӱна 002-042 Ҳақни ботилга аралаштирманг ва ўзингиз билиб туриб ҳақни беркитманг. ‍ ‌ ‌‌‌
Ұа 'Ақӥмӱ Аҫ-Ҫалӓата Ұа 'Ӓтӱ Аз-Закӓата Ұа Арка`ӱ Ма`а Ар-Рӓки`ӥна 002-043 Намозни тўкис адо қилинг, закот беринг ва рукуъ қилувчилар билан рукуъ қилинг. ‌‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍
'Ата'мурӱна Анӓса Бил-Бирри Ұа Тансаұна 'Анфусакум Ұа 'Антум Татлӱна Ал-Китӓба ۚ 'Афалӓ Та`қилӱна 002-044 Одамларни яхшиликка чорлаб туриб, ўзингизни унутасизми? Ҳолбуки, китобни тиловат қиляпсиз-ку. Ақлни ишлатмайсизми?! ‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‌ ‌‍‌‍‍‍‍ ‌‌‍ ‌‌‌‍ ‍‍‍ ‍‍ ۚ ‌‌ ‍‍‍
Ұа Аста`ӥнӱ Биҫ-Ҫабри Ұа Аҫ-Ҫалӓати ۚ Ұа 'Иннаһӓ Лакабӥратун 'Иллӓ `Алá Ал-Ҳӓши`ӥна 002-045 Сабр ва намоз ила ёрдам сўранг. Ва, албатта, у нафси синиқлардан бошқаларга жуда катта ишдир. (Биз ёрдам сўранг деб таржима қилган ибора араб тилида "истаъийну" деб келган. Бу сўзнинг маъноси бир ишга уриниб туриб, яна қўшимча ёрдам сўрашни англатади. Демак, мусулмон киши ҳар бир ишга астойдил уринади ва шу уриниш билан бирга, Аллоҳдан ёрдам сўрайди. Сабр ҳам, кўпчилик хаёл қилганидай салбий маънода, яъни, нима бўлса ҳам сабр қиляпман, деб жим-ҳаракатсиз туриш эмас, балки Аллоҳнинг айтганини бажариш жараёнида дуч келадиган машаққатларни енгишдаги сабрдир. Энг бош сабр ҳавою нафсни, роҳат-фароғатни, мансабни тарк қилиб, Аллоҳнинг айтганига юришга чидамдир.) ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‍‍ۚ ‌‌‍‌ ‍‌ ‌‌ ‌ ‍‍
Ал-Лаҙӥна Йаžуннӱна 'Аннаһум Мулӓқӱ Раббиһим Ұа 'Аннаһум 'Илайһи Рӓҗи`ӱна 002-046 Улар, албатта, Роббиларига рўбарў бўлишлари ва, албатта, Унга қайтиб боришларига ишонган зотлардир. ‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‌ ‌‍ ‌‌‍ ‌‍‍‍‍ ‌‍
Йӓ Банӥ 'Исрӓ'ӥла Аҙкурӱ Ни`матийа Аллатӥ 'Ан`амту `Алайкум Ұа 'Аннӥ Фаđđалтукум `Алá Ал-`Ӓламӥна 002-047 Эй Бани Исроил, сизга берган неъматларимни ва Мен сизларни оламлардан афзал қилиб қўйганимни эсланг! (Ўша пайтларда Пайғамбарлик, илоҳий китоблар ва бошқа афзалликлар Бани Исроилга берилган эди. Лекин улар бу неъматларга шукр этмадилар, аҳдга вафо қилмадилар. Шундан сўнг Аллоҳ уларни лаънатлади, ғазаб қилди, хорлик ва зорликни раво кўрди.) ‌ ‍‍‍‌‍‍‍‌‌ ‌‌‍ ‌‌‍ ‍‍‍‍ ‌
Ұа Аттақӱ Йаұмӓан Лӓ Таҗзӥ Нафсун `Ан Нафсин Шай'ӓан Ұа Лӓ Йуқбалу Минһӓ Шафӓ`атун Ұа Лӓ Йу'уҳаҙу Минһӓ `Адлун Ұа Лӓ Һум Йунҫарӱна 002-048 Бир жон бошқасидан ҳеч нарсани адо қила олмайдиган, ундан шафоат қабул қилинмайдиган, ундан тўлов олинмайдиган ва уларга ёрдам берилмайдиган кундан қўрқинг. ‌‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍ ‍‌‌ ‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‌ ‌ ‌‌ ‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ‍‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍‍‍‌
Ұа 'Иҙ Наҗҗайнӓкум Мин 'Ӓли Фирұна Йасӱмӱнакум Сӱ Ал-`Аҙӓби Йуҙаббихӱна 'Абнӓ'акум Ұа Йастахйӱна Нисӓ'акум ۚ Ұа Фӥ Ҙӓликум Балӓн Мин Раббикум `Аžӥмун 002-049 Сизни ёмон азобларга солиб, ўғилларингизни сўйиб, қизларингизни тирик қолдираётган Фиръавн аҳлидан қутқарганимизни эсланг. Ана ўшанда Роббингиздан улуғ синов бордир. (Фиръавн-қадимги Миср подшоҳининг лақаби. Яъни, ким Мисрга подшоҳ бўлса, Фиръавн бўлади. "Фиръавн аҳли" дегани Фиръавннинг одамлари демакдир. Фиръавн Бани Исроилда туғилган ўғил болаларни ўлдириб, қизларни тирик қолдириши ҳам улкан бир азоб.) ‌‌‌ ‍‌ ‌ ‍‍‍‌‌ ‍‍‌‍‍‍‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍‍ۚ ‌ ‌ ‌‌ ‍‌ ‌‍‍‍
Ұа 'Иҙ Фарақнӓ Бикуму Ал-Бахра Фа'анҗайнӓкум Ұа 'Ағрақнӓ 'Ӓла Фирұна Ұа 'Антум Танžурӱна 002-050 Ва денгизни ёриб, сизни қутқариб, сизнинг кўз олдингизда Фиръавн аҳлини ғарқ қилганимизни эсланг. (Бани Исроилни Мусо алайҳиссалом Мисрдан олиб чиқиб кетаётганларида, Фиръавн одамлари билан қувиб келиб қолади. Шунда Аллоҳ денгизни иккига бўлиб йўл очади ва Бани Исроил ўтиб оладилар. Ортларидан Фиръавн одамлари билан тушганда, Аллоҳ уларни ғарқ қилади.) ‌‌‌ ‍‍‍‍‌ ‌ ‌‍ ‌‌‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌ ‍ ‌‌‌‍ ‍‌‍‍‍‍‍‌
Ұа 'Иҙ Ұӓ`аднӓ Мӱсá 'Арба`ӥна Лайлатан Ćумма Аттаҳаҙтуму Ал-`Иҗла Мин Ба`диһи Ұа 'Антум Žӓлимӱна 002-051 Ва Мусо билан қирқ кечага ваъдалашганимизни, у (кетгани) дан сўнг золим бўлган ҳолингизда бузоқни (худо деб) тутганингизни эсланг! ‌‌‌ ‌‌ ‍‌ ‌‌‍‍‍‍‍ ‌ ‌ ‍ ‍‍‍‍‍ ‍‌ ‌‌‌
Ćумма `Афаұнӓ `Анкум Мин Ба`ди Ҙӓлика Ла`аллакум Ташкурӱна 002-052 Ўшандан кейин сизни афв этдик. Шоядки шукр қилсангиз. ‌ ‍‌‍‍‍ ‍‌ ‌ ‌ ‌
Ұа 'Иҙ 'Ӓтайнӓ Мӱсá Ал-Китӓба Ұа Ал-Фурқӓна Ла`аллакум Таһтадӱна 002-053 Шоядки ҳидоят топсангиз, деб Мусога китобни ва фурқонни берганимизни эсланг. ‌‌‌ ‌‌ ‌ ‍‍
Ұа 'Иҙ Қӓла Мӱсá Лиқаұмиһи Йӓ Қаұми 'Иннакум Žаламтумнфусакум Биӓттиҳӓҙикуму Ал-`Иҗла Фатӱбӱ 'Илá Бӓри'икум Фӓқтулӱнфусакум Ҙӓликум Ҳайрун Лакумнда Бӓри'икум Фатӓба `Алайкум ۚннаһу Һуұа Ат-Таұұӓбу Ар-Рахӥму 002-054 Мусонинг ўз қавмига: Эй қавмим, албатта, сиз бузоқни (худо) тутишингиз ила ўзингизга ўзингиз зулм қилдингиз. Энди сизни йўқдан бор қилувчи зотга тавба қилинг, ўзингизни ўзингиз ўлдиринг, шундоқ қилмоғингиз йўқданбор қилувчи зот ҳузурида сиз учун яхшидир. Бас, тавбангизни қабул қилди. Чунки У тавбани кўплаб қабул қилувчи ва раҳмли зотдир, деганини эсланг. (Бузоқни худо деб тутиш инсон учун, унинг ақли учун нақадар улкан ор бўлишига қарамай, Бани Исроил табиатидаги бузуқликдан келиб чиқиб, шу ишни ўзига эп кўрди ва бу билан ўзига ўзи зулм қилди.) ‌‌‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‌‍ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍ ‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍‌ ‌‌‍ ‌ ‍‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ‍‍ ۚ‍‍‌
Ұа 'Иҙ Қултум Йӓ Мӱсá Лан Ну'умина Лака Хаттá Нарá Аллӓһа Җаһратан Фа'аҳаҙаткуму Аҫ-Ҫӓ`иқату Ұа 'Антум Танžурӱна 002-055 Эй Мусо, Аллоҳни очиқ-равшан кўрмагунимизча сенга ишонмаймиз, деганингизни, шунда сизни ўзингиз назар солиб турганингизда яшин урганини эсланг. (Бани Исроилнинг бу шаккоклиги учун Аллоҳ таоло муносиб жазолади: ўзлари қараб турган ҳолда яшин уриб, ҳалок бўлдилар.) ‌‌‌ ‍ ‌ ‌ ‍‌ ‌ ‍‌‌ ‍ ‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌‌‍ ‍‌‍‍‍‍‍‌
Ćумма Ба`аćнӓкум Мин Ба`ди Маұтикум Ла`аллакум Ташкурӱна 002-056 Сўнгра ўлимингиздан кейин қайта тирилтирдик, шоядки шукр қилсангиз. (Аллоҳ таоло уларни қайта тирилтирибгина қўймади. Балки яна қўшимча марҳаматлар кўрсатди.) ‍‌ ‌ ‌
Ұа Žаллалнӓ `Алайкуму Ал-Ғамӓма Ұа 'Анзалнӓ `Алайкуму Ал-Манна Ұа Ас-Салұá ۖ Кулӱ Мин Ҭаййибӓти Мӓ Разақнӓкум ۖ Ұа Мӓ Žаламӱнӓ Ұа Лакин Кӓнӱнфусаһум Йаžлимӱна 002-057 Ва булутни устингиздан соя солдириб қўйдик, сизга манн ва беданани туширдик. Ризқ қилиб берган нарсаларимизнинг покларини енглар. Бизга зулм қилмадилар. Лекин ўзларига зулм қилар эдилар. (Ибн Касирнинг айтишларича, Манн ўзини еса, таом ва ширинлик, сувга қўшиб ичса, ичимлик бўладиган нарсадир. Уни бошқа нарсаларга қўшса ҳам бўлаверади.) ‍‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‌‌‍‌ ‍‌‌ ۖ ‌ ‍‌ ‍‍‍‍ ‌ ‌‍‍‍ۖ ‌‌ ‍‌ ‌‍‌‌ ‌‌‍ ‍‍‍
Ұа 'Иҙ Қулнӓ Адҳулӱ Һаҙиһи Ал-Қарйата Факулӱ Минһӓ Хайćу Ши'тум Рағадӓан Ұа Адҳулӱ Ал-Бӓба Суҗҗадӓан Ұа Қӱлӱ Хиҭҭатун Нағфир Лакум Ҳаҭӓйӓкум ۚ Ұа Саназӥду Ал-Мухсинӥна 002-058 Ушбу қишлоққа кирингиз ва унинг хоҳлаган жойида енглар, еганингиз ош бўлсин ва эшикдан таъзим билан, ҳиттатун, деб киринг, сизнинг хатоларингизни мағфират қиламиз ва яхшиларга зиёда қиламиз, деганимизни эсланг. (Ушбу оятда, Ушбу қишлоққа кирингиз, деган жумладаги қишлоқдан муродҚуддуси шарифдир. Узоқ замонлар Мисрда ватангадо бўлиб юрган Бани Исроилга Аллоҳ таоло ватан ато қилиб, қишлоққа кирингиз, деяпти. Бунинг устига яна: Хоҳлаган жойингизда еб-ичинглар, еганларингиз ош бўлсин, деб катта марҳамат кўрсатяпти. Шу билан бирга, қандай ҳолда кириш лозимлигини ҳам ўргатди. Эшикдан сажда қилиб, яъни, одоб билан, ҳиттатун деган сўзни айтиб киринг, дейилди. Ҳиттатун деганиафв эт, гуноҳимни кеч, деган маънони англатар экан. Бани Исроил агар қишлоққа сажда қилиб, гуноҳларини кечишини сўраб, Аллоҳ ўргатган сўзни айтиб кирсалар, Парвардигор уларга мағфират ваъда қилди. Сизнинг хатоларингизни мағфират қиламиз ва яхшиларга зиёда қилиб берамиз, деди.) ‌‌‌ ‍‌ ‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‌‌ ‌‍‍‍‍‌ ‌‍‌ ‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍ۚ‍‍‍‍‌
Фабаддала Ал-Лаҙӥна Žаламӱ Қаұлӓан Ғайра Ал-Лаҙӥ Қӥла Лаһум Фа'анзалнӓ `Алá Ал-Лаҙӥна Žаламӱ Риҗзӓан Мина Ас-Самӓ'и Бимӓ Кӓнӱ Йафсуқӱна 002-059 Бас, зулм қилганлар уларга айтилган сўзни бошқасига алмаштирдилар. Биз зулм қилганларга фисқ қилаётганлари учун осмондан азоб туширдик. ( Бани Исроил яна бузғунчилик қилди. Аллоҳ таоло ўргатган ҳиттатун сўзи ўрнига бошқа сўзни алмаштириб айтдилар. Имом Бухорий Абу Ҳурайра розийаллоҳу анҳудан ривоят қиладиларки, Пайғамбар алайҳиссалом: Бани Исроилга, эшикдан таъзим қилиб, ҳиттатун, деб киринглар, дейилган эди. Улар думбалари билан судралиб, сўзни алмаштириб, ҳаббатун фи шаъратин, деб кирдилар, дедилар. Ушбу ҳадисдан маълум бўладики, улар ҳам амалда, ҳам сўзда хилоф қилганлар. Сажда (таъзим) қилиб киринглар, дейилса, думбалари билан судралиб кирганлар. Ҳиттатун деб айтинглар, дейилса, ҳаббатун фи шаъратин, яъни,арпа дони ичидаги бир дона дон, дейишган. Уларнинг бу ишлари ҳам зулм, ҳам фисқАллоҳнинг амридан чиқиш эди. Шунинг учун Аллоҳ таоло уларга осмондан азоб туширди.) ‍‍‍‍‌ ‍‍ ‍‍‍ ‌‍‌ ‌ ‍‍‍‍‌‍‍‍‍‌‌ ‌ ‌ ‍‍‍
Ұа 'Иҙ Астасқá Мӱсá Лиқаұмиһи Фақулнӓ Аđриб Би`аҫӓка Ал-Хаҗара ۖ Фӓнфаҗарат Минһу Аćнатӓ `Ашрата `Айнӓан ۖ Қад `Алима Куллу 'Унӓсин Машрабаһум ۖ Кулӱ Ұа Ашрабӱ Мин Ризқи Аллӓһи Ұа Лӓ Та`ćаұ Фӥ Ал-'Арđи Муфсидӥна 002-060 Мусо ўз қавмини сероб қилишни сўраганида, Ҳассанг билан тошни ур! деганимизни эсланг. Бас, ундан ўн икки булоқ отилиб чиқди. Ҳар қабила ўз сувини билди. Аллоҳ берган ризқдан еб-ичинглар. Ер юзида бузғунчилик устига бузғунчилик қилманглар. ‌‌‌ ‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍‍ ۖ‍‍ ‍‌‍‍‌ ‍ۖ ‌ ‌‍‍‍‌ ‍ ۖ ‌ ‌‌ ‍‌ ‌‍ ‍ ‌‌ ‌‌ ‌‍
Ұа 'Иҙи Қултум Йӓ Мӱсá Лан Наҫбира `Алá Ҭа`ӓмин Ұӓхидин Фӓд`у Ланӓ Раббака Йуҳриҗ Ланӓ Миммӓ Тунбиту Ал-'Арđу Мин Бақлиһӓ Ұа Қиććӓ'иһӓ Ұа Фӱмиһӓ Ұа `Адасиһӓ Ұа Баҫалиһӓ ۖ Қӓла 'Атастабдилӱна Ал-Лаҙӥ Һуұа 'Аднá Биал-Лаҙӥ Һуұа Ҳайрун ۚ Аһбиҭӱ Миҫрӓан Фа'инна Лакум Мӓ Са'алтум ۗ Ұа Đурибат `Алайһиму Аҙ-Ҙиллату Ұа Ал-Масканату Ұа Бӓ'ӱ Биғаđабин Мина Аллӓһи ۗ Ҙӓлика Би'аннаһум Кӓнӱ Йакфурӱна Би'ӓйӓти Аллӓһи Ұа Йақтулӱна Ан-Набӥйӥна Биғайри Ал-Хаққи ۗ Ҙӓлика Бимӓ `Аҫаұ Ұа Кӓнӱ Йа`тадӱна 002-061 Эй Мусо, бир хил таомга ҳеч чидай олмаймиз, Роббингга дуо қил, бизга ерда ўсадиган нарсалардансабзавот, бодринг, саримсоқ, мош, пиёз чиқариб берсин, деганингизни эсланг. У: Яхши нарсани паст нарсага алмаштиришни сўрайсизларми? Бирорта шаҳарга тушинг, сўраганингизни албатта, топасиз, деди. Уларга хорлик ва мискинлик ёзилди ва Аллоҳнинг ғазабига лойиқ бўлдилар. Бу Аллоҳнинг оятларига куфр келтирганлари, Пайғамбарларни ноҳақ қатл этганлари учундир. Бу исёнга кетганлари ва ҳаддан ошганлари учундир. ‌‌‌ ‍ ‌ ‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌‌‌ ‌ ‌‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍‌‍ ‍‌‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍‍‌ ‌‌ ‌‌ ‌‍‍‍‍‌ ۖ ‌‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‌‌ ‍‍‍‍‌ۚ ‍‍‌ ‍‍‍‍‌‌ۗ ‌‍ ‍ ‌ ‌‍‍‍‍‍‌‌‌ ‍‍‍‍‍ۗ‍‍‌‍‍ ‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ۗ ‌ ‌ ‍‍‍‍‌‌ ‌‌ ‌
нна Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Ұа Ал-Лаҙӥна Һӓдӱ Ұа Ан-Наҫӓрá Ұа Аҫ-Ҫӓби'ӥна Ман 'Ӓмана Биллӓһи Ұа Ал-Йаұми Ал-'Ӓҳири Ұа `Амила Ҫӓлихӓан Фалаһумҗруһумнда Раббиһим Ұа Лӓ Ҳаұфун `Алайһим Ұа Лӓ Һум Йахзанӱна 002-062 Албатта, иймон келтирганлар, яҳудий бўлганлар, насоролар ва собиийлардан, қайсилари Аллоҳга ва қиёмат кунига иймон келтирса ва яхши амалларни қилса, ўшаларга Роббилари ҳузурида ажрлар бордир. Уларга хавф йўқ ва улар хафа ҳам бўлмаслар. (Ояти каримадаги иймон келтирганлардан мурод мусулмонлардир. Яҳудий бўлганларБани Исроилдир. Яҳудийнинг икки тоифаси бор: биринчисиАллоҳга қайтган, иккинчисиЯҳудонинг фарзандлари. Насоролар деганда эса, Ийсо алайҳиссаломга иймон келтирганлар тушунилади. Улар у кишига ёрдам берганлари учун насоро (ёрдам берувчилар) деб ном олганлар. Собиийлар деб Пайғамбаримиз келишларидан олдин араб мушрикларидан бир гуруҳлари ўз қавмларининг буту санамларга сиғинишларини ёқтирмай, ўзлари янги ақида ахтариб, охири, Иброҳим алайҳиссалом динида юрамиз, деб қавмларидан ажраб чиққан кишиларга айтилади. Бу номни уларга мушриклар берган, яъни, оталарининг динидан бурилганлар, деганидир.) ‍‍‍‍ ‌‌ ‌‍‍‍‍ ‌‌‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‌‍‌‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍‌ ‌ ‍‍ ‌ ‍‍‍‌ ‌ ‍‌‌ ‌‍ ‍‌‍‍‍‌ ‌‍ ‌‌ ‌‌
Ұа 'Иҙ 'Аҳаҙнӓ Мӥćӓқакум Ұа Рафа`нӓ Фаұқакуму Аҭ-Ҭӱра Ҳуҙӱ Мӓ 'Ӓтайнӓкум Биқӱұатин Ұа Аҙкурӱ Мӓ Фӥһи Ла`аллакум Таттақӱна 002-063 Аҳду паймонларингизни олганимизни ва устингизга Турни кўтарганимизни, Биз сизга берган нарсани қувват билан олинг ва ундаги нарсани эсланг, шоядки тақводор бўлсангиз, деганимизни эсланг. ‌‌‌ ‌‍‍‌ ‍ ‌‌‍‌ ‍‍‍‌‍‍‌‌ ‍‌ ‌ ‍‍‍‌ ‌‌‌‌ ‌ ‍‍‍‍‍ ‍‍‍
Ćумма Таұаллайтум Мин Ба`ди Ҙӓлика ۖ Фалаұлӓ Фаđлу Аллӓһи `Алайкум Ұа Рахматуһу Лакунтум Мина Ал-Ҳӓсирӥна 002-064 Сўнгра ўшандан кейин юз ўгирдингиз. Сизга Аллоҳнинг фазли бўлмаганида, албатта ютқазганлардан бўлардингиз. ‍‌ ‌ ‌ ۖ ‌ ‍‍‍‍ ‌‌‍ ‍‌‍‍‍‍‍‍
Ұа Лақад `Алимтуму Ал-Лаҙӥна А`тадаұ Минкум Фӥ Ас-Сабти Фақулнӓ Лаһум Кӱнӱ Қирадатан Ҳӓси'ӥна 002-065 Батаҳқиқ, сизлардан шанба куни тажовузкорлик қилганларни билдингиз. Биз уларга: Қувилган, хор-зор маймунга айланинг, дедик. ‍‍‍‌‌‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍
Фаҗа`алнӓһӓ Накӓлӓан Лимӓ Байна Йадайһӓ Ұа Мӓ Ҳалфаһӓ Ұа Маұ`иžатан Лилмуттақӥна 002-066 Биз бу (ҳодиса) ни унинг олдидагиларга ва кейинидагиларга ва тақводорларга мавъиза қилдик. (Ушбу хабарлардан Бани Исроилнинг яна икки ахлоқини билиб олса бўлади. 1. Кўп таъкидлашга қарамай, ўзларига тушган ваҳийдан, илоҳий кўрсатмалардан юз ўгириш. 2. Буйруқ ва қайтариқларга юзаки амал қилган бўлиб, аслида, хилоф иш тутиш. Имом Аҳмад ривоят қилган ҳадисда Пайғамбар алайҳиссалом: Яҳудийлар қилган ишни сизлар қилманглар, Аллоҳ харом қилган нарсаларни ҳар хил ҳийлалар билан ҳалол ҳисобламанглар, дейдилар.) ‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌ ‌‌ ‍‌ ‌‍‍‍ ‌ ‍‍‍
Ұа 'Иҙ Қӓла Мӱсá Лиқаұмиһи~нна Аллӓһа Йа'мурукумн Таҙбахӱ Бақаратан ۖ Қӓлӱ 'Ататтаҳиҙунӓ Һузӱан ۖ Қӓла 'А`ӱҙу Биллӓһи~ 'Ан 'Акӱна Мина Ал-Җӓһилӥн 002-067 Мусо ўз қавмига: Аллоҳ сизга сигир сўймоқни буюрмоқда, деганини эсланг. Улар: Бизни масхара қиляпсанми? дедилар. У: Жоҳиллардан бўлишимдан Аллоҳдан паноҳ сўрайман, деди. ‌‌‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍ ‌‌ ‌ ‍‍‍ ۖ ‍‍‌ ‌‍‍‍‍‌ ‍‍‌‌‌ۖ ‌‍‍‍‌‌ ‍‍ ‌‌ ‌‍‍‍
Қӓлӱ Ад`у Ланӓ Раббака Йубаййин Ланӓ Мӓ Һийа ۚ Қӓла 'Иннаһу Йақӱлу 'Иннаһӓ Бақаратун Лӓ Фӓриđун Ұа Лӓ Бикрун `Аұӓнун Байна Ҙӓлика ۖ Фӓф`алӱ Мӓ Ту'умарӱна 002-068 Улар: Роббингга дуо қил, унинг қандай эканини баён қилиб берсин, дедилар. У: У қари ҳам, ёш ҳам бўлмаган, икковининг ўртасидаги сигир, деяпти. Бас, буюрилган нарсани бажаринг, деди. ‌ ‌‍ ‍‌ ‌ ‌ ۚ ‍‍‍‌ ‍‍‍ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‍‍‌‌ ‍‍‍‍ ‌ ۖ ‌ ‌ ‌
Қӓлӱ Ад`у Ланӓ Раббака Йубаййин Ланӓ Мӓ Лаұнуһӓ ۚ Қӓла 'Иннаһу Йақӱлу 'Иннаһӓ Бақаратун Ҫафрӓ'у Фӓқи`ун Лаұнуһӓ Тасурру Ан-Нӓžирӥна 002-069 Улар: Роббингга дуо қил, унинг рангини баён қилиб берсин, дедилар. У: У, ранги сап-сариқ, қараганларни хурсанд қиладиган сигир, деяпти, деди. ‌ ‌‍ ‍‌ ‌ ‌ ‌ ۚ ‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‌‌‌ ‌ ‌ ‌ ‍‍
Қӓлӱ Ад`у Ланӓ Раббака Йубаййин Ланӓ Мӓ Һийа 'Инна Ал-Бақара Ташӓбаһа `Алайнӓ Ұа 'Иннӓн Шӓ Аллӓһу Ламуһтадӱна 002-070 Улар: Роббингга дуо қил, унинг қандай эканини бизга баён қилиб берсин, сигир бизга ноаниқ бўлиб қолди, биз, иншааллоҳ, албатта ҳидоят топувчимиз, дедилар. ‌ ‌‍ ‍‌ ‌ ‌ ‌ ‍‍‌ ‌ ‌‌‌ ‌‌‍‍‌‌ ‍ ‌
Қӓла 'Иннаһу Йақӱлу 'Иннаһӓ Бақаратун Лӓ Ҙалӱлун Туćӥру Ал-'Арđа Ұа Лӓ Тасқӥ Ал-Харćа Мусалламатун Лӓ Шийата Фӥһӓ ۚ Қӓлӱ Ал-'Ӓна Җи'та Бил-Хаққи ۚ Фаҙабахӱһӓ Ұа Мӓ Кӓдӱ Йаф`алӱна 002-071 У: У, ўша сигир минилмаган, ер ҳайдаш, экин суғоришда ишлатилмаган, айблардан саломат, аралашган ранги йўқ, деяпти, деди. Улар: Ана энди ҳақни келтирдинг, дедилар. Бас, уни сўйдилар. Сал бўлмаса, қилмасдилар. ‍‍‍‌ ‍‍‍ ‌ ‌ ‌‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌‍ ‌‌ ‍‍‍ ‌ ‌ ‌ ۚ ۚ ‌ ‌‌ ‌‌
Ұа 'Иҙ Қаталтум Нафсӓан Фа Аддӓра'тум Фӥһӓ Ұа ۖ Аллӓһу Муҳриҗун Мӓ Кунтум Тактумӱна 002-072 Бир жонни ўлдириб қўйиб, у ҳақида ихтилофга тушганингизни эсланг. Аллоҳ сиз беркитган нарсани чиқаргувчидир. ‌‌‌ ‍ ‌‌ ‌‌‌‍‌ ‌ ۖ‍‍‌ ‌ ‍‌‍‍
Фақулнӓ Аđрибӱһу Биба`đиһӓ ۚ Каҙӓлика Йухйӥ Ал-Лаһу Ал-Маұтá Ұа Йурӥкум 'Ӓйӓтиһи Ла`аллакум Та`қилӱна 002-073 Бас, уни у(сигир)нинг баъзи жойи билан уринг, дедик. Аллоҳ худди шундай қилиб ўликларни тирилтиради ва оят-аломатларини сизга кўрсатади. Шоядки ақл ишлатсангиз. ‍‌ ‍‍‍‍‍‌ ۚ ‌ ‌‍ ‌‍‍‍
Ćумма Қасат Қулӱбукум Мин Ба`ди Ҙӓлика Фаһийа Кӓлхиҗӓрати 'Аұ 'Ашадду Қасұатан ۚ Ұа 'Инна Мина Ал-Хиҗӓрати Ламӓ Йатафаҗҗару Минһу Ал-'Анһӓру ۚ Ұа 'Инна Минһӓ Ламӓ Йашшаққақу Файаҳруҗу Минһу Ал-Мӓۚ Ұа 'Инна Минһӓ Ламӓ Йаһбиҭу Мин Ҳашйати Аллӓһи ۗ Ұа Мӓ Ал-Лаһу Биғӓфилин `Аммӓ Та`малӱна 002-074 Сўнгра, шундан кейин қалбларингиз қаттиқ бўлди, улар тошдек ёки тошдан ҳам қаттиқ. Ва ҳолбуки, тошларнинг баъзиларидан анҳорлар отилиб чиқади, баъзилари ёрилиб ундан сув чиқади ва баъзилари Аллоҳдан қўрққанидан қулаб тушади. Ва Аллоҳ қилаётган ишларингиздан ғофил эмас. (Ушбу оятда Аллоҳ таоло Бани Исроилнинг охирги ҳодисадан кейинги ҳолатини васф қилмоқда. Шунча мўъжиза кўрган инсон, ким бўлишидан қатъий назар, қалби эриб, Аллоҳга бўлган эътиқоди зиёда бўлиши керак эди. Аммо Бани Исроилнинг қалблари қаттиқ бўлди. Қаттиқ бўлганда ҳам, тошдек қаттиқ, балки тошдан ҳаим қаттиқ бўлди.) ‍ ‍‌ ‌ ‌ ‌‍ ‌‌‌ ‌‌ ۚ ‌‌ ‌‍ ‌ ‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍‌‌ ۚ ‌‌ ‍‌‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‌‌ ۚ ‌‌ ‍‌‍‍‍‌ ‌ ‍ ‍‌ ۗ ‌‌ ‍‍‍ ‍‍‍‍‌
'Афатаҭма`ӱна 'Ан Йу'уминӱ Лакум Ұа Қад Кӓна Фарӥқун Минһум Йасма`ӱна Калӓма Аллӓһи Ćумма Йухаррифӱнаһу Мин Ба`ди Мӓ `Ақалӱһу Ұа Һум Йа`ламӱна 002-075 Уларнинг иймон келтиришларини тамаъ қиласизларми? Ва ҳолбуки, улардан бир гуруҳлари Аллоҳнинг каломини эшитар эдилар ва сўнгра уни тушунганларидан кейин билиб туриб бузар эдилар. (Иймон ўзига яраша поклик, мусаффолик, нурни қабул қилиб олишга истеъдод талаб қилади. Аммо яҳудийларда бу нарсага яқинлик ҳеч сезилмаяпти. Уларнинг энг яхши вакиллари бўлмиш диний олимларики Аллоҳнинг каломини эшитиб, уни тушуниб етгандан сўнг, билиб туриб бузсалар, қолганлари нима ҳам қилар эди.) ‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‌ ‌‍‌ ‍‍‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍ ‍‍‍ ‍ ‍ ‍‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍
Ұа 'Иҙӓ Лақӱ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Қӓлӱ 'Ӓманнӓ Ұа 'Иҙӓ Ҳалӓ Ба`đуһум 'Илá Ба`đин Қӓлӱ 'Атухаддиćӱнаһум Бимӓ Фатаха Аллӓһу `Алайкум Лийухӓҗҗӱкум Биһинда Раббикум ۚ 'Афалӓ Та`қилӱна 002-076 Улар иймон келтирганларни учратсалар, иймон келтирдик, дейдилар. Баъзилари баъзилари билан холи қолсалар: Уларга Аллоҳ сизга очган нарса ҳақида Роббингиз ҳузурида ҳужжат талашишлари учун гапиряпсизми? Ақлни ишлатмайсизми? дейдилар. (Шунақа сифат эгаларининг иймонга келишидан умидвор бўлса бўладими? Улар иккиюзлама қавмдир. Мусулмонлар билан учрашиб қолганда, иймонга келдик, Муҳаммад алайҳиссаломга уммат бўлдик, дейишади. Чунки Тавротда у киши ҳақларида башоратлар бор ва яҳудийлар у зотнинг Пайғамбар бўлиб келишларини кутаётган эдилар. Аллоҳ таоло ўша Пайғамбар туфайли бизни душманларимизга ғолиб қилади, дейишар эди... Аммо ўзлари бир-бирлари билан ёлғиз қолганларида, бу ҳақиқатни ошкор қилганларни сўка бошлар эдилар.) ‌‌‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‌ ‌‍‍‍‍‌ ‌‌‌‌‌ ‍‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‌ ‌ ‌ ‍ ‍‍‍ ‍‌‍‍‍‌ ‌‍ ۚ ‌‌ ‍‍‍
'Аұалӓ Йа`ламӱна 'Анна Аллӓһа Йа`ламу Мӓ Йусиррӱна Ұа Мӓ Йу`линӱна 002-077 Аллоҳ уларнинг сир тутгану ва ошкор қилган нарсаларини, албатта, билишини англамайдиларми? (Зикр қилинган бу ҳол яҳудийларнинг диний олимларига оид.) ‌‌ ‍‍‍ ‍ ‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌‌
Ұа Минһумммӥйӱна Лӓ Йа`ламӱна Ал-Китӓба 'Иллӓ 'Амӓнӥйа Ұа 'Ин Һум 'Иллӓ Йаžуннӱна 002-078 Уларнинг ичида китобдан бехабар, хомхаёлдан бошқани билмайдиган омийлар бор. Улар фақат гумон қиладилар халос. (Яъни, яҳудийлар ичида Тавротдан бехабар, унда нима гап борлигини билмайдиган саводсиз омийлар ҳам бор. Ўша омийларнинг билгани фақат хомхаёл, холос. Турли нарсаларни гумон қилиб, ўша гумонига ишониб юраверади. Бу омийларнинг шундай ҳолга тушиб қолишига нима сабаб? Асосий сабабларидан биризалолатга кетган уламолар.) ‍‌‍‍‍ ‌‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍ ‍‍ ‌‌ ‌ ‌‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍
Фаұайлун Лиллаҙӥна Йактубӱна Ал-Китӓба Би'айдӥһим Ćумма Йақӱлӱна Һӓҙӓ Мин `Инди Аллӓһи Лийаштарӱ Биһи Ćаманӓан Қалӥлӓан ۖ Фаұайлун Лаһум Миммӓ Катабат 'Айдӥһим Ұа Ұайлун Лаһум Миммӓ Йаксибӱна 002-079 Китобни ўз қўли билан ёзиб, сўнгра уни арзон баҳога сотиш учун: Бу Аллоҳнинг ҳузуридан, дейдиганларга ҳалокат бўлсин! Уларга қўллари билан ёзган нарсаларидан ҳалокат бўлсин! Уларга топган фойдаларидан ҳалокат бўлсин! (Ояти карима зикр қилган арзон баҳо ҳақида Имом Ҳасан Басрий: Арзон баҳодунё ва унинг нарсаларидир деган эканлар. Дунёга молу бойлик, мансаб ва бошқалар киради.) ‍‍‍‍ ‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ‍ ‌‌ ‍‍‌ۖ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍‌
Ұа Қӓлӱ Лан Тамассанӓ Анӓру 'Иллӓ 'Аййӓмӓан Ма`дӱдатан ۚ Қул 'Ӓттаҳаҙтумнда Аллӓһи `Аһдӓан Фалан Йуҳлифа Аллӓһу `Аһдаһу~ ۖм Тақӱлӱна `Алá Аллӓһи Мӓ Лӓ Та`ламӱна 002-080 Ва улар: Бизга (дўзах) ўти ҳеч тегмайди, тегса ҳам саноқли кунларгина тегади, дедилар. Сен: Аллоҳдан аҳд олдингизми? Зотан, Аллоҳ аҳдига ҳеч хилоф қилмайди. Ёки Аллоҳнинг номидан билмаган нарсангизни гапиряпсизми? деб айт. ‌ ‍‌‍‍‍‍‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌‌ ۚ ‍ ‌‍‍‌‍‍‍ ‍‌‍‍‍‌ ‍ ‌‌‌ ‍‌‍‍~ ۖ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‌
Балá Ман Касаба Саййи'атан Ұа 'Ахӓҭат Биһи Ҳаҭӥ'атуһу Фа'ӱлӓ'ика 'Аҫхӓбу Анӓри ۖ Һум Фӥһӓ Ҳӓлидӱна 002-081 Йўқ! Ким гуноҳ қилса ва уни хатолари ўраб олган бўлса, ана ўшалар дўзах эгаларидир. Улар унда абадий қолурлар. ‌ ‍‌ ‌ ‌‌‍ ‍ ‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‌‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‌ ۖ‍‌
Ұа Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Ұа `Амилӱ Аҫ-Ҫӓлихӓти 'Ӱлӓ'ика 'Аҫхӓбу Ал-Җаннати ۖ Һум Фӥһӓ Ҳӓлидӱна 002-082 Ва иймон келтириб, яхши амалларни қилганлар, ана ўшалар жаннат эгаларидир. Улар унда абадий қолурлар. ‍‍‍‍ ‌‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍‌‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍ ‍‍ۖ‍‌
Ұа 'Иҙ 'Аҳаҙнӓ Мӥćӓқа Банӥ 'Исрӓ'ӥла Лӓ Та`будӱна 'Иллӓ Ал-Лаһа Ұа Бил-Ұӓлидайни 'Ихсӓнӓан Ұа Ҙӥ Ал-Қурбá Ұа Ал-Йатӓмá Ұа Ал-Масӓкӥни Ұа Қӱлӱ Лилннӓси Хуснӓан Ұа 'Ақӥмӱ Аҫ-Ҫалӓата Ұа 'Ӓтӱ Аз-Закӓата Ćумма Таұаллайтум 'Иллӓ Қалӥлӓан Минкум Ұа 'Антум Му`риđӱна 002-083 Бани Исорилдан Аллоҳдан бошқага ибодат этмайсиз, ота-онага, қариндошларга, етимларга, мискинларга яхшилик қиласиз, одамларга яхши гаплар айтинг, намозни қоим қилинг, закот беринг, деб аҳду паймон олганимизни эсланг. Сўнгра озгинангиздан бошқангиз юз ўгириб, ортга қараб кетдингиз. (Мулоҳаза қилинса, Аллоҳ таоло Бани Исроилдан аҳду паймон олган ишлар Ислом дини ҳам буюрган ишлардир. Шундан ҳамма самовий динларнинг бирлиги келиб чиқади. Тавҳид ақидасининг асосиАллоҳдан бошқага ибодат қилмасликаҳду паймон олинган ишларнинг бошида саналяпти. Ота-онага яхшилик қилиш ҳар бир фарзанднинг муқаддас бурчи ҳисобланади. Қариндошларнинг қариндошлик ҳаққи бор, уларга ҳам яхшилик қилиш лозим. Етимларбоқувчисиз қолган ёш болалардир. Жамиятда уларнинг ҳам ҳаққи бор. Шунингдек, мискинлар ҳам турли сабабларга кўра, ҳаёти ноқулай ҳолларга тушиб қолган шахслардир, уларга ҳам яхшилик кўрсатиш инсоннинг инсонийлик бурчи ҳисобланади.) ‌‌‌ ‌‍‍‌ ‍‍‍‍‍‌‍‍‍‍ ‌ ‍‍‌ ‌‌ ‍ ‌‌‍ ‌‌ ‌‌ ‍‍‍‌ ‌‌ ‌‍‍‍‍ ‌‍‌ ‍‍‍‍‍ ‌ ‌‌‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍ ‌‌ ‌ ‍‌‍‍‍ ‌‌‌‍ ‍‍‍
Ұа 'Иҙ 'Аҳаҙнӓ Мӥćӓқакум Лӓ Тасфикӱна Димӓ'акум Ұа Лӓ Туҳриҗӱна 'Анфусакум Мин Дийӓрикум Ćумма 'Ақрартум Ұа 'Антум Таш/һадӱна 002-084 Сизлардан бир-бирингизнинг қонларингизни тўкмайсиз ва диёрингиздан чиқармайсиз, деб аҳду паймонингизни олганимизни эсланг. Сўнгра гувоҳлик бериб туриб иқрор бўлдингиз. ‌‌‌ ‌‍‍‌ ‍ ‌ ‍‍‍ ‌‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍ ‌‌‍ ‍‌‍‍‍‍‌ ‌‌‌‍ ‌
Ćумма 'Антум Һӓ'уулӓ' Тақтулӱна 'Анфусакум Ұа Туҳриҗӱна Фарӥқӓан Минкум Мин Дийӓриһим Таžӓһарӱна `Алайһим Бил-'Иćми Ұа Ал-`Удұӓни Ұа 'Ин Йа'тӱкум 'Усӓрá Туфӓдӱһум Ұа Һуұа Мухаррамун `Алайкумҳрӓҗуһум ۚ 'А Фату'уминӱна Биба`đи Ал-Китӓби Ұа Такфурӱна ۚ Биба`đин Фамӓ Җазӓ'у Ман Йаф`алу Ҙӓлика Минкум 'Иллӓ Ҳизйун Фӥ Ал-Хайӓати ۖ Ад-Дунйӓ Ұа Йаұма Ал-Қийӓмати Йураддӱна 'Илá 'Ашадди ۗ Ал-`Аҙӓби Ұа Мӓ Ал-Лаһу Биғӓфилин `Аммӓ Та`малӱна 002-085 Сўнгра сиз ўзингизни ўзингиз ўлдирасиз ва бир гуруҳингизни диёридан чиқарасиз ҳамда уларга қарши гуноҳ ва душманлик йўлида ёрдам берасиз. Агар улар асир бўлсалар, қутқариб оласиз. Ва ҳолбуки, уларни чиқариш ҳаром эди. Ёки китобнинг баъзисига иймон келтириб, баъзисига куфр келтирасизми?! Сизлардан ўшани қилганларнинг жазоси бу дунёда фақат расво бўлишликдир, қиёмат кунида эса, энг шиддатли азобга қайтарилурлар. Аллоҳ қилаётганингиздан ғофил эмас. ‌‌‍ ‍‍‍‌‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‌‍‍‌ ‌‌‌ ‌‌‍‌‌ ‌‌ ‌‌ ‍ۚ ‌‌ ‍‍‍ ‍‍‍‍‌ ۚ‌ ‌ ‍‍‌‌‌ ‍‌ ‌ ‍‌‍‍‍ ‌‌ ‍‌‍‍ ۖ ‍‌‍‌ ‌‍ ‍‍‍ ‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌‌ ۗ ‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍ ‍‍‍‍‌
'Ӱлӓ'ика Ал-Лаҙӥна Аштараұ Ал-Хайӓата Ад-Дунйӓ Бил-'Ӓҳирати ۖ Фалӓ Йуҳаффафу `Анһуму Ал-`Аҙӓбу Ұа Лӓ Һум Йунҫарӱна 002-086 Ана ўшалар дунё ҳаётини охиратга сотиб олганлардир. Улардан азоб енгиллатилмас ва уларга ёрдам ҳам берилмас. ‍‍‌‍‍‍ ‍‍‍‌‌‌ ‍‍ ‍‌‍‌ ‍‍‍ ۖ ‌ ‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍‍‍‌
Ұа Лақад 'Ӓтайнӓ Мӱсá Ал-Китӓба Ұа Қаффайнӓ Мин Ба`диһи Бир-Русули ۖ Ұа 'Ӓтайнӓ `Ӥсá Абна Марйама Ал-Баййинӓти Ұа 'Аййаднӓһу Бирӱхи Ал-Қудуси ۗ 'Афакулламӓ Җӓ'акум Расӱлун Бимӓ Лӓ Таһұáнфусукум Астакбартум Фафарӥқӓан Каҙҙабтум Ұа Фарӥқӓан Тақтулӱн 002-087 Ва батаҳқиқ, Мусога китобни бердик ва унинг ортидан Пайғамбарларни кетма-кет юбордик. Ва Ийсо ибн Марямга равшан (мўъжизалар)ни бердик ва уни руҳул қудс билан қўлладик. Ҳар қачон Пайғамбар сизнинг ҳавою нафсингизга ёқмайдиган нарса келтирса, мутакаббирлик қилиб, баъзиларини ёлғончига чиқариб, баъзиларини ўлдираверасизми?! ‌ ‌‌ ‌ ‍‍ ‌‍‍‌ ‍‌ ۖ ‌‌‌ ‌ ‍‍ ‌‌‍‍‍ ‍‍‌ ‍‍ۗ ‌‌ ‍‍‍‌ ‌‍‍‍‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌‍‍‍‌‍ ‌‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍
Ұа Қӓлӱ Қулӱбунӓ Ғулфун ۚ Бал Ла`анаһуму Аллӓһу Бикуфриһим Фақалӥлӓан Мӓ Йу'уминӱна 002-088 Ва улар: Қалбимиз ғилофланган, дейишади. Йўқ, ундай эмас, куфрлари сабабли Аллоҳ уларни лаънатлаган. Бас, озгинагина иймон келтирадилар. (Яҳудийлар Исломга даъват қилинганларида: Бизнинг қалбимиз ғилофланган, янги даъват кирмайди, янги даъватчини қабул қилмайди, деб айтишар эдилар. Аллоҳ таоло ушбу оятда уларнинг бу гаплари ёлғон эканини фош этиб, ҳақиқатни баён қилмоқда. Ҳақиқат нима? Ҳақиқат шулки, улар аввалдан куфр келтириб, иймондан қочиб юрганлари учун Аллоҳ уларни лаънатлаб, яъни, раҳматидан қувиб, ҳидоят неъматидан маҳрум этган. Шу сабабдан улар иймонга кела олмайдмлар. Агар мабодо келсалар ҳам, жуда оз келадилар.) ‍‌ ‍‌ۚ ‍ ‍‍‍‌ ‌
Ұа Ламмӓ Җӓ'аһум Китӓбун Мин `Инди Аллӓһи Муҫаддиқун Лимӓ Ма`аһум Ұа Кӓнӱ Мин Қаблу Йастафтихӱна `Алá Ал-Лаҙӥна Кафарӱ Фаламмӓ Җӓ'аһум Мӓ `Арафӱ Кафарӱ Биһи ۚ Фала`нату Аллӓһи `Алá Ал-Кӓфирӥна 002-089 Уларга Аллоҳнинг ҳузуридан ўзларидаги нарсани тасдиқловчи китоб келганда, ва ҳолбуки, кофирларга қарши (ундан) ёрдам кутардилар, ўзлари билган нарса келганда, унга куфр келтирдилар. Кофирларга Аллоҳнинг лаънати бўлсин. (Ибн Касир раҳматуллоҳи алайҳи ривоят қиладиларки, яҳудийлар Авс ва Хазраж қабилаларига қарши, яқинда бизнинг китобларимиз хабарини берган Пайғамбар чиқади, биз унга иймон келтириб, сизларнинг устингиздан ғалаба қозонамиз, дер эдилар. Аллоҳ таоло Пайғамбарни араблар ичидан танлаб юборгач эса, у кишига куфр келтирдилар. Аввалги гапларини ўзлари инкор қилдилар. Шунда Муоз ибн Жабал, Башир ибн ал-Барраа ибн Маъруф ва Довуд ибн Саламалар уларга қарата: Эй яҳудийлар жамоаси, Аллоҳдан қўрқинглар! Мусулмон бўлинглар! Биз ширк аҳли бўлган давримизда, бизга қарши у кишидан ёрдам топишингизни айтар эдингизлар. У кишининг Пайғамбар қилиб юборилиши хабарини берар эдингизлар. Сифатларини айтиб берар эдингизлар, дедилар. Бунга жавобан Бани Назийр яҳудийларидан Салом ибн Мушкам дегани: У биз билган нарсани олиб келди. Биз сизга айтган бу эмас, деди.) ‍‍‍‌ ‍‍‍‌ ‍‍‍‌ ‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ‍ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‌ ‌‌ ‍‌ ‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍‌ ‌ ‍‌ ‌‌ ‍ ۚ ‍ ‌
Би'са Мӓ Аштараұ Биһи~нфусаһумн Йакфурӱ Бимӓнзала Аллӓһу Бағйӓан 'Ан Йуназзила Аллӓһу Мин Фаđлиһ `Алá Ман Йашӓ'у Мин ۖ `Ибӓдиһи Фабӓ'ӱ Биғаđабин `Алá ۚ Ғаđабин Ұа Лилкӓфирӥна `Аҙӓбун Муһӥнун 002-090 Улар ўзларини сотган нарса, Аллоҳ бандаларидан хоҳлаганига Ўз фазлидан туширганига ҳасад қилиб, Аллоҳ туширган нарсага куфр келтирмоқлик, қандоқ ҳам ёмон. Улар ғазабнинг устига ғазабни лозим тутдилар. Кофирларга хор қилувчи азоб бордир. ‌‌‌ ‌‌‍ ‌‌‌ ‍‌ ‌‌‍ ‍‍‍‍‌ ‌‌ ‍ ‍‌‍‍‍ ‌ ‍‌‍‍‌‌ ‍‌ ۖ‍‍‍‍‌‌‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌ ۚ ‍‍‌ ‌‍‍‍‍‍‍‌
Ұа 'Иҙӓ Қӥла Лаһум 'Ӓминӱ Бимӓнзала Аллӓһу Қӓлӱ Ну'умину Бимӓнзила `Алайнӓ Ұа Йакфурӱна Бимӓ Ұарӓ'аһу Ұа Һуұа Ал-Хаққу Муҫаддиқӓан Лимӓ Ма`аһум ۗ Қул Фалима Тақтулӱна 'Анбийӓ Аллӓһи Мин Қаблу 'Ин Кунтум Му'уминӥна 002-091 Агар уларга: Аллоҳ туширган нарсага иймон келтиринг, дейилса, Бизга туширилган нарсага иймон келтирамиз, дейишади. Ва ундан кейинги нарсага куфр келтиришади. Ҳолбуки, у улардаги нарсани тасдиқловчи ҳақдир. Айт: Агар мўмин бўлсангиз, нимага илгари Аллоҳнинг Пайғамбарларини ўлдирдингиз?! ‌‌‌‌ ‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ‌‌‌ ‍‌ ‌‌‍ ‌ ‌‍‍‌ ‌ ‌‌‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‌ ‌ ۗ ‍ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍‌‌ ‍ ‍‌ ‍‍‍ ‌‌ ‍‌‍‍
Ұа Лақад Җӓ'акум Мӱсá Бил-Баййинӓти Ćумма Аттаҳаҙтуму Ал-`Иҗла Мин Ба`диһи Ұа 'Антум Žӓлимӱна 002-092 Ва батаҳқиқ, Мусо сизларга равшан (мўъжиза)лар ила келди. Сўнгра сиз ундан кейин золим бўлган ҳолингизда бузоқни (худо) тутдингиз. ‌ ‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‍‌ ‌‌‌
Ұа 'Иҙ 'Аҳаҙнӓ Мӥćӓқакум Ұа Рафа`нӓ Фаұқакуму Аҭ-Ҭӱра Ҳуҙӱ Мӓ 'Ӓтайнӓкум Биқӱұатин Ұа Асма`ӱ ۖ Қӓлӱ Сами`нӓ Ұа `Аҫайнӓ Ұа 'Ушрибӱ Фӥ Қулӱбиһиму Ал-`Иҗла Бикуфриһим ۚ Қул Би'самӓ Йа'мурукум Биһи~ 'Ӥмӓнукумн Кунтум Му'уминӥна 002-093 Сиздан аҳду паймонингизни олиб, устингизга Турни кўтариб: Сизга Биз берган нарсани қувват билан тутинг ва тингланг, деганимизни эсланг. Улар: Тингладик ва исён қилдик, дедилар. Куфрлари сабабли қалбларига бузоқ ўрнаштирилди. Айт: Агар мўмин бўлсангиз сизнинг иймонингиз қандай ҳам ёмон нарсага буюради! (Бани Исроилнинг хиёнаткорлиги, алдамчилиги ва бошқа кирдикорларни назарда тутган ҳолда Аллоҳ таоло улардан таъкидланган, ҳужжатлаштирилган аҳду паймон олган ва устиларига Тур тоғини кўтариб туриб: Сизга Биз берган нарсани қувват билан тутинг ва тингланг, деб айтган эди. Иймони бор халққа шу етарли бўлиши керак эди. Аммо Бани Исроил нима қилди?! Улар тилда эшитдик, дейишди, аммо амаллари билан, исён қилдик, дейишди. Яъни, тил бошқа, амал бошқа бўлди.) ‌‌‌ ‌‍‍‌ ‍ ‌‌‍‌ ‍‍‍‌‍‍‌‌ ‍‌ ‌ ‍‍‍‌ ‌ۖ ‌ ‌ ‌‍‍‍‍‌ ‌‌‍‍‍‍ ‍ ۚ ‍ ‌ ‌ ‌‌ ‍‌‍‍
Қул 'Ин Кӓнат Лакуму Ад-Дӓру Ал-'Ӓҳирату `Инда Аллӓһи Ҳӓлиҫатан Мин Дӱни Анӓси Фатаманнаұ Ал-Маұта 'Ин Кунтум Ҫӓдиқӥна 002-094 Айт: Агар Аллоҳнинг ҳузуридаги охират ҳовлиси бошқа одамларсиз холис сизга бўладиган бўлса, гапингизда ростгўй бўлсангиз, ўлимни орзу қилинг. ‍ ‌‌ ‍‍‌‌‌ ‍‍ ‍‌‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍‌‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍‌
Ұа Лан Йатаманнаұһу 'Абадӓан Бимӓ Қаддамат 'Айдӥһим Ұа ۗ Аллӓһу `Алӥмун Биž-Žӓлимӥна 002-095 Улар қўллари тақдим қилган нарсалар сабабидан, уни абадий, ҳеч-ҳеч орзу қилмаслар ва Аллоҳ зулм қилувчиларни билувчи зотдир. (Оятдаги қўллари тақдим қилган нарсалар жумласи, гуноҳлар маъносида келгандир. Араб тилида бирор нарсанинг аҳамиятини бўрттириб кўрсатилмоқчи бўлинса, ушбу услуб ишлатилади. Демак, яҳудийлар ўлимни орзу қила олмайдилар. Чунки улар ўзларининг гуноҳларини яхши биладилар. Ушбу гуноҳлар билан ҳеч-ҳеч жаннатга кириб бўлмайди. Ўлсалар, беш кунлик дунёнинг матосидан ажралиб қолишларидан қўрқиб, бу дунё ҳаётига маҳкам ёпишиб оладилар.) ‍‌‍‍ ‌‌‌ ‌ ‍ ‌ ۗ‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍
Ұа Латаҗиданнаһум 'Ахраҫа Анӓси `Алá Хайӓатин Ұа Мина Ал-Лаҙӥна 'Ашракӱ ۚ Йаұадду 'Ахадуһум Лаұ Йу`аммару 'Алфа Санатин Ұа Мӓ Һуұа Бимузахзихиһи Мина Ал-`Аҙӓби 'Ан Йу`аммара Ұа ۗ Аллӓһу Баҫӥрун Бимӓ Йа`малӱна 002-096 Уларнинг ҳаётга энг ҳирс қўйган одамлар эканлигини биласан. Мушриклардан бирлари минг йил умр кўришни суяди. Аммо узоқ умр кўриши уни азобдан қутқармайди. Ва Аллоҳ уларнинг қилаётганларини кўрувчидир. ‍ ‌‍ ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌‍ۚ ‌‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‍ ‍‍‌ ‌‌‍‍‍‍ۗ‍‍‍‍‌ ‌
Қул Ман Кӓна `Адӱұӓан Лиҗибрӥла Фа'иннаһу Наззалаһу `Алá Қалбика Би'иҙни Аллӓһи Муҫаддиқӓан Лимӓ Байна Йадайһи Ұа Һудан Ұа Бушрá Лилму'уминӥна 002-097 Жиброилга душман бўлганларга айт, албатта у(Қуръон)ни сенинг қалбингга Аллоҳнинг изни билан, ўзидан олдингини тасдиқловчи ва мўминлар учун ҳидоят ва башорат қилиб туширди. (Жиброилга душман бўлганларяҳудийлардир. Улар Жиброил фаришта алайҳиссаломни ўзларига душман ҳисоблашар эдилар. Бунга далил ўлароқ Имом Аҳмад Ҳанбал ривоят қилишича яҳудийлар Пайғамбаримиз Муҳаммад алайҳиссалом билан узоқ суҳбат қурган эдилар. Шунда, Улар: Ҳар бир Пайғамбарнинг унга хабар келтирадиган фариштаси бўлади. Бизга айт-чи, сенинг соҳибинг ким? дедилар. У киши: Жиброил алайҳиссалом, дедилар. Улар: Жиброил урушни, жангни, азобни туширади, бизнинг душманимиз, агар раҳмат, ёмғир ва набототларни олиб тушадиган Микоил деганингда, яхши бўларди, дедилар.) ‍ ‍‌‍‍ ‌‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌‍‌‌
Ман Кӓна `Адӱұӓан Лиллӓһ Ұа Малӓ'икатиһи Ұа Русулиһи Ұа Җибрӥла Ұа Мӥкӓла Фа'инна Аллӓһа `Адӱұун Лилкӓфирӥна 002-098 Ким Аллоҳга, унинг фаришталарига, Пайғамбарларига, Жиброилга ва Микоилга душман бўлса, албатта, Аллоҳ кофирларнинг душманидир. ‍‌‍‍ ‌‌ ‌‍ ‌‌‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍ ‍ ‌‌ ‍
Ұа Лақаднзалнӓ 'Илайка 'Ӓйӓтин Баййинӓтин ۖ Ұа Мӓ Йакфуру Биһӓ 'Иллӓ Ал-Фӓсиқӱна 002-099 Батаҳқиқ, сенга равшан оятларни туширдик, уларга фақат фосиқларгина куфр келтирадир. ‌ ‌‌‍‍‌ ‌‍‍‍‍ ‌‍‍‍ ‌ ‍‍‍ۖ ‌‌ ‌ ‍‌ ‌‌ ‍‍
'Аұакулламӓ `Ӓһадӱ `Аһдӓан Набаҙаһу Фарӥқун Минһум ۚ Бал 'Акćаруһум Лӓ Йу'уминӱна 002-100 Ҳар қачон аҳд қилишсалар, улардан бир гуруҳи уни бузаверадими?! Йўқ! Уларнинг кўплари иймон келтирмаслар. ‌‌ ‌‌ ‌‍‍‍‌ ‍‌‍‍ۚ ‌ ‌
Ұа Ламмӓ Җӓ'аһум Расӱлун Мин `Инди Аллӓһи Муҫаддиқун Лимӓ Ма`аһум Набаҙа Фарӥқун Мина Ал-Лаҙӥна 'Ӱтӱ Ал-Китӓба Китӓба Аллӓһи ҰарӓŽуһӱриһим Ка'аннаһум Лӓ Йа`ламӱна 002-101 Улардаги нарсани тасдиқлаб, Аллоҳнинг ҳузуридан уларга Пайғамбар келса, китоб берилганлардан бир гуруҳи, худди билмагандек, Аллоҳнинг китобини ортларига қараб отдилар. (Аллоҳнинг китоби Таврот бўлиши мумкин, чунки унда Муҳаммад алайҳиссаломнинг Пайғамбар бўлиб келишлари башорати бор. Тавротнинг башоратини тан олмаганларни китобни орқаларига қараб отиш деб васф этилмоқда. Айни чоқда, у китоб Қуръони Карим ҳам бўлиши мумкин, чунки яҳудийлар уни ҳам қабул қилмадилар.) ‍‍‍‌ ‍‍‍‌ ‌‍‍‍‌ ‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ‍ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍ ‍ ‌‌‍‍‌‌‌ ‍ ‌
Ұа Аттаба`ӱ Мӓ Татлӱ Аш-Шайӓҭӥну `Алá Мулки Сулаймӓна ۖ Ұа Мӓ Кафара Сулаймӓну Ұа Лакинна Аш-Шайӓҭӥна Кафарӱ Йу`аллимӱна Анӓса Ас-Сихра Ұа Мӓнзила `Алá Ал-Малакайни Бибӓбила Һӓрӱта Ұа Мӓрӱта ۚ Ұа Мӓ Йу`аллимӓни Мин 'Ахадин Хаттá Йақӱлӓннамӓ Нахну Фитнатун Фалӓ Такфур ۖ Файата`алламӱна Минһумӓ Мӓ Йуфарриқӱна Биһи Байна Ал-Мар'и Ұа Заұҗиһи ۚ Ұа Мӓ Һум Биđӓррӥна Биһи Мин 'Ахадин 'Иллӓ Би'иҙни Аллӓһи ۚ Ұа Йата`алламӱна Мӓ Йаđурруһум Ұа Лӓ Йанфа`уһум ۚ Ұа Лақад `Алимӱ Ламани Аштарӓһу Мӓ Лаһу Фӥ Ал-'Ӓҳирати Мин Ҳалӓқин ۚ Ұа Лаби'са Мӓ Шараұ Биһи~нфусаһум ۚ Лаұ Кӓнӱ Йа`ламӱна 002-102 Ва Сулаймон подшолигида шайтонлар тиловат қилган нарсага эргашдилар. Сулаймон куфр келтиргани йўқ. Лекин шайтонлар одамларга сеҳрни ўргатиб, кофир бўлдилар. Ва Бобилда Ҳорут ва Морут номли икки фариштага тушган нарсага эргашдилар. Икковлари ҳатто: Биз фитна-синов учунмиз, кофир бўлмагин, демасдан олдин ҳеч кимга ўргатмасдилар. Бас, икковларидан эр-хотиннинг ўртасини бузадиган нарсани ўрганишар эди. Ва улар Аллоҳнинг изнисиз бирор кишига зарар етказувчи эмасдилар. Ва икковларидан зарар келтирадиган, фойда келтирмайдиган нарсани ўрганадилар. Ва, батаҳқиқ, биладиларки, уни сотиб олган кишига охиратда насиба йўқ. Агар билсалар, ўзларини сотган нарса қандоқ ҳам ёмон! (Аллоҳ Сулаймон алайҳиссаломга берган мазкур мўъжизаларни кўриб, одамлардан баъзилари иймонга келди, иймонлиларнинг иймонлари мустаҳкамланди. Аммо кофирлар, душманлар ва шайтонлар: Сулаймон сеҳргар, у ўз сеҳрининг кучи билан турли ҳайвонлар ила муносабатда бўлмоқда, жинларни ишлатмоқда, деган гапларни тарқатишди. Пайғамбарлик мўъжизаси илоҳий неъмат бўлиб, фақат Аллоҳ томонидан берилади. Сеҳр эса, ўргатувчидан ўрганса бўладиган, ёмонликка ишлатиладиган бир нарсадир. Шундай қилиб, мўъжиза нимаю сеҳр нимакишиларга амалда кўрсатилган экан. Ушбу ояти карима мазкур масалани муолажа қиларкан, Сулаймон сеҳргар бўлган, деган даъвога Сулаймон кофир бўлмаган деган жавоб келмоқда. Шундан англашиладики, сеҳр куфрга тенглаштирилмоқда. Бу маънони Лекин шайтонлар одамларга сеҳрни ўргатиб кофир бўлдилар, деган жумла янада таъкидламоқда. Кофирликни бўйнига олиб сеҳрни ўрганганлар нимага ишлатишади сеҳрларини?Эр-хотиннинг ўртасини бузишга. Демак, ёмон нарсага. Cеҳрни ўрганган, уни ёмонликка ишлатганларга охиратда ҳеч қандай насиба қолмайди. Буни уларнинг ўзлари ҳам яхши биладилар.) ‌ ‌ ‌ ‍‍‍ ‌ ‍‍‍ ۖ ‌‌ ‍‌ ‍‍‍ ‌‍ ‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍ ‍‍‍‍ ‍‍‌ ‌‍‌ ‌‌‍ ‌ ‍‍‍ ‌‍‍‌ ‌‌‍‍‌ ۚ ‌‌ ‍‍‍ ‍‌ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌‌ ‌ ‌ ۖ‍‍ ‍‌‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍‍‌‌ ‌‌‌‍ ۚ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‍ ‍‌ ‌‌‌ ‌‌ ‌ ۚ ‌‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌‍‍ۚ ‌‍‍‍‍‌ ‌ ‍ ‍‍ ‍‌ ‍‍ۚ ‌ ‌ ‍‌‌‌ ‌‌ۚ
Ұа Лаұ 'Аннаһум 'Ӓманӱ Ұа Аттақаұ Ламаćӱбатун Мин `Инди Аллӓһи Ҳайрун ۖ Лаұ Кӓнӱ Йа`ламӱна 002-103 Агар улар иймон келтириб, тақво қилганларида, гар билсалар, Аллоҳнинг ҳузуридаги савоб яхши эди. ‌ ‌‍ ‌‌ ‌‍‍‍‌‌ ‌ ‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ‍‍ۖ
Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Лӓ Тақӱлӱ Рӓ`инӓ Ұа Қӱлӱ Анžурнӓ Ұа Асма`ӱ ۗ Ұа Лилкӓфирӥна `Аҙӓбун 'Алӥмун 002-104 Эй иймон келтирганлар! Роъина деманглар, унзурна денглар ва тингланглар. Ва кофирларга аламли азоб бўлур. (Cаҳобаи киромлар ўрганиши лозим бўлган нарсаларни сабоқ олсалар, Пайғамбаримиз алайҳиссалату вассаламга, Роъина, яъни, кузатиб туринг, тушуниб, ўзлаштириб олайлик, дейишар экан. Аммо пасткаш яҳудийлар мусулмонларни таҳқирлаш учун шу ҳолатдан ҳам фойдаланишибди. Ўзларининг иброний тилларида худди роъина каби талаффуз этиладиган, лекин сўкиш, масхара маъносида ишлатиладиган сўзни Расули акрам c.а.в. ҳузурларига келганда айтадиган бўлишибди.) ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‌ ‍‍‍‌ ‌‍‌‌ ‌‍‍‍‍‌ ‌ۗ ‌‍‍‍‍‍‍‌
Мӓ Йаұадду Ал-Лаҙӥна Кафарӱ Мин 'Аһли Ал-Китӓби Ұа Лӓ Ал-Мушрикӥна 'Ан Йуназзала `Алайкум Мин Ҳайрин Мин Раббикум Ұа ۗ Аллӓһу Йаҳтаҫҫу Бирахматиһи Ман Йашӓ'у Ұа ۚ Аллӓһу Ҙӱ Ал-Фаđли Ал-`Аžӥми 002-105 Аҳли китоб ва мушриклардан бўлган кофирлар сизларга Роббингиздан яхшилик туширилишини ёқтирмайдилар. Ва ҳолбуки, Аллоҳ Ўз раҳматини кимга хоҳласа, ўшанга хос қилади. Аллоҳ улуғ фазл эгасидир. ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ‍‍‌ ‍‌ ‌‍ ۗ‍‍‍‍ ‍‌‍‍‌‌ ۚ ‌‌‌ ‍‍‍‍
Мӓ Нансаҳ Мин 'Ӓйатин 'Аұ Нунсиһӓ На'ти Биҳайрин Минһӓ 'Аұ Миćлиһӓ ۗ 'Алам Та`ламнна Аллӓһа `Алá Кулли Шайн Қадӥрун 002-106 Оятлардан биронтасини насх қилсак ёки унутдирсак, ундан яхшисини ёки унга ўхшашини келтирамиз. Аллоҳ ҳар нарсага қодир эканини билмадингми? ‌ ‍‌‍‍‍‍ ‍‌ ‌ ‌‌‌ ‍‌‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍‍‌ ‌‌‌ ‍ۗ ‌ ‌ ‍ ‌ ‍
'Алам Та`ламнна Аллӓһа Лаһу Мулку Ас-Самӓұӓти Ұа Ал-'Арđи ۗ Ұа Мӓ Лакум Мин Дӱни Аллӓһи Мин Ұа Лӥйин Ұа Лӓ Наҫӥрин 002-107 Албатта, осмонлару ернинг мулки Аллоҳники эканини ва сизларга Аллоҳдан ўзга дўст йўқ, ёрдамчи ҳам йўқлигини билмадингми? (Насх сўзи луғатда ўзгартиш, бекор қилиш маъносини билдиради. Шариат таърифида эса, бир шаръий ҳукмнинг ундан кейин келган шаръий далил билан бекор қилинишига айтилади. Тушуниш учун оддий бир мисол келтирадиган бўлсак, кўпчилик бўлар-бўлмасга Пайғамбар алайҳиссалом ҳузурларига кириб, бекорчи гаплар билан у зотнинг вақтларини олишаверганидан сўнг, Аллоҳ таоло оят тушириб, ким Пайғамбар алайҳиссалом билан ҳузурларида ёлғиз қолиб гаплашмоқчи бўлса, гаплашишдан олдин садақа қилишга буюрди. Одамлар бу орқали Пайғамбар алайҳиссаломнинг қимматли вақтларини бекор ўтказмаслик лозим эканлигини англаб бўлганларидан сўнг, бошқа оят тушириб, аввалги ҳукм бекор қилингани эълон этилди.) ‍ ‍ ‍‌‍‍‌‌‍ ۗ ‌‌ ‍‌‍‍‌ ‍ ‍‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍
м Турӥдӱна 'Ан Тас'алӱ Расӱлакум Камӓ Су'ила Мӱсá Мин Қаблу ۗ Ұа Ман Йатабаддали Ал-Куфра Бил-'Ӥмӓни Фақад Đалла Саұӓ Ас-Сабӥли 002-108 Ёки Пайғамбарингиздан, бундан аввал Мусодан сўралганидек, савол сўрашни хоҳлайсизми?! Ким иймонни куфрга алмаштирса, батаҳқиқ, тўғри йўлдан адашган бўлади. (Аллоҳ таоло мусулмонларни яҳудийларга ўхшаб ғаразли саволлар беришдан қайтармоқда. Пайғамбар алайҳиссаломдан Мусо алайҳиссаломдан Бани Исроил сўраган нарсаларга ўхшаш нарсаларни сўрашнинг ёмонлигини баён қиляпти ва бу ишни, иймонни куфрга алмаштириш, деб атаяпти.) ‍‍‌ ‌‌ ‌ ‌‍ ‌ ‌ ‍‌ ‍‍ۗ ‌‍‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌‌‌
Ұадда Каćӥрун Мин 'Аһли Ал-Китӓби Лаұ Йаруддӱнакум Мин Ба`ди 'Ӥмӓникум Куффӓрӓан Хасадӓан Мин `Инди 'Анфусиһим Мин Ба`ди Мӓ Табаййана Лаһуму Ал-Хаққу ۖ Фӓ`фӱ Ұа Аҫфахӱ Хаттá Йа'тийа Аллӓһу Би'амриһи~ ۗнна Аллӓһа `Алá Кулли Шайн Қадӥрун 002-109 Аҳли китоблардан кўплари уларга ҳақ равшан бўлганидан кейин, ўзларича ҳасад қилиб, сизларни иймонли бўлганингиздан кейин кофирликка қайтармоқчи бўладилар. Аллоҳнинг амри келгунча афв этинг, кечиримли бўлинг. Албатта, Аллоҳ ҳар бир нарсага қодирдир. ‌‌ ‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍ ‌ ‌‌ ‍‌ ‌ ‌ ‌‌‌ ‌‌ ‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ‌‌‍ ‍‌ ‌ ‌ ۖ ‌ ‌‌ ‌ ‍ ‍ ۗ ‍ ‌ ‍
Ұа 'Ақӥмӱ Аҫ-Ҫалӓата Ұа 'Ӓтӱ Аз-Закӓата ۚ Ұа Мӓ Туқаддимӱ Ли'нфусикум Мин Ҳайрин Таҗидӱһу `Инда Аллӓһи ۗнна Аллӓһа Бимӓ Та`малӱна Баҫӥрун 002-110 Намозни қоим қилинг, закот беринг, ўзингиз учун қилган яхшиликларни Аллоҳнинг ҳузурида топасиз. Албатта, Аллоҳ қилаётганингизни кўрувчидир. ‌‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍ ۚ ‌‌ ‍‍‍‌ ‌‍ ‍‌ ‍‍‍‌‍‍‌ ‍‌‍‍‍‌ ۗ ‍ ‌ ‍‍‍‍‍
Ұа Қӓлӱ Лан Йадҳула Ал-Җанната 'Иллӓ Ман Кӓна Һӱдӓан 'Аұ Наҫӓрá ۗ Тилка 'Амӓнӥйуһум ۗ Қул Һӓтӱ Бурһӓнакумн Кунтум Ҫӓдиқӥн 002-111 Ва улар: Жаннатга яҳудий ва насронийлардан бошқа ҳеч ким кирмайди, дедилар. Бу уларнинг хом хаёлларидир. Агар ростгўй бўлсангиз, ҳужжатингизни келтиринг, деб айт. ‌ ‍‌‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌‍‍ ‌‌‌ ‌‌‌ ‍‍‍‍‌‍‌‌ ۗۗ ‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍‌‍‍‍‍
Балá Ман 'Аслама Ұаҗһаһу Лиллӓһ Ұа Һуұа Мухсинун Фалаһу~җруһунда Раббиһи Ұа Лӓ Ҳаұфун `Алайһим Ұа Лӓ Һум Йахзанӱна 002-112 Йўқ! Кимки яхшилик қилган ҳолида юзини Аллоҳга топширса, унга Робби ҳузурида ажр бордир. Уларга хавф йўқ ва улар хафа ҳам бўлмаслар. (Демак, ҳам маънавий, ҳам моддий тарафдан фақат Аллоҳ учун бўлган иш ўз эгасини мукофотга етказади. Аввало, Робби ҳузурида ажр бордир. Яна унга келажакда хавф йўқ. Яна у бўлиб ўтган ишлардан афсусланмайди. Булар Аллоҳнинг ваъдаларидир ва, муҳаққақ, шундай бўлгусидир.) ‌ ‍‌ ‌ ‌‍‍ ‌‌ ‌~ ‍‌‍‍‍‌ ‌‍ ‌‌ ‌‌
Ұа Қӓлати Ал-Йаһӱду Лайсати Ан-Наҫӓрá `Алá Шайн Ұа Қӓлати Ан-Наҫӓрá Лайсати Ал-Йаһӱду `Алá Шайн Ұа Һум Йатлӱна Ал-Китӓба ۗ Каҙӓлика Қӓла Ал-Лаҙӥна Лӓ Йа`ламӱна Миćла Қаұлиһим ۚ Фа-Аллӓһу Йахкуму Байнаһум Йаұма Ал-Қийӓмати Фӥмӓ Кӓнӱ Фӥһи Йаҳталифӱна 002-113 Яҳудийлар: Насронийлар арзимас нарсададирлар, дедилар. Насронийлар: Яҳудийлар арзимас нарсададирлар, дедилар. Ва ҳолбуки, улар китоб тиловат қиладилар. Шунингдек, билмайдиган кимсалар ҳам уларнинг гапига ўхшаш гап айтдилар. Бас, қиёмат куни ораларида Аллоҳ улар ихтилоф қилган нарса ҳақида ҳакамлик қилади. (Самовий китоб эгаси бўлмаган халқлар оятда илоҳий таълимотларни билмайдиган кимсалар деб аталяпти. Улар ҳам яҳудий ва насронийларнинг гапларига ўхшаш гапларни айтадилар, яъни, булар иккаласи ҳам ҳеч нарсага арзимайди, дейдилар.Улар тортишишган масаланинг ҳақиқий ҳукмини Аллоҳ таоло қиёмат куни Ўзи чиқаради.) ‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌‍‌‌ ‌ ‍‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍‌‍‌‌ ‍‍‌‌ ‌ ‍‌ ‌ ‍‍‍ ‍‍ ۗ ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍ ۚ ‍‍‍ ‌ ‌ ‍‍‍‍‍ ‍‍‍
Ұа Ман 'Аžламу Мимман Мана`а Масӓҗида Аллӓһи 'Ан Йуҙкара Фӥһӓ Асмуһу Ұа Са`á Фӥ Ҳарӓбиһӓ ۚ 'Ӱлӓ'ика Мӓ Кӓна Лаһумн Йадҳулӱһӓ 'Илӓ Ҳӓ'ифӥна ۚ Лаһум Фӥ Ад-Дунйӓ Ҳизйун Ұа Лаһум Фӥ Ал-'Ӓҳирати `Аҙӓбун `Аžӥмун 002-114 Аллоҳнинг масжидларида Унинг исми зикр қилинишини ман этган ва уларни бузишга ҳаракат қилгандан ҳам золимроқ одам борми? Ана ўшалар у жойларга фақат қўрққан ҳолларидагина киришлари керак эди-ку! Уларга бу дунёда хорлик бордир ва уларга охиратда улуғ азоб бордир. ‍‌ ‌‍‍ ‍‍‍‍‌‍ ‌‌‌ ‌ ‌‌ ‌‍ۚ‍‍‌‍‍‍ ‌ ‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍ۚ ‍‌‍‌ ‌ ‌ ‍‍ ‍‍‌‍‍
Ұа Лиллӓһ Ал-Машриқу Ұа Ал-Мағрибу ۚ Фа'айнамӓ Туұаллӱ Фаćамма Ұаҗһу Аллӓһи 'Инна ۚ Аллӓһа Ұӓси`ун `Алӥмун 002-115 Машриқу мағриб Аллоҳникидир, қаёққа қарасангиз, Аллоҳнинг юзи бор. Албатта, Аллоҳ кенг қамровли, билувчи зотдир. (Бутун ер юзимағрибу машриқ мусулмонлар учун масжид қилинган. Чунки ер юзи Аллоҳ таолоники. Унга ибодат қилмоқчи бўлган одам ҳар жойда қилаверса бўлаверади.) ‍‍ ۚ‌ ‍ۚ ‍ ‌‌
Ұа Қӓлӱ Аттаҳаҙа Аллӓһу Ұаладӓан ۗ Субхӓнаһу ۖ Бал Лаһу Мӓ Фӥ Ас-Самӓұӓти Ұа Ал-'Арđи ۖ Куллун Лаһу Қӓнитӱна 002-116 Улар: Аллоҳ ўзига фарзанд тутди, дейдилар. У покдир. Балки осмонлару ердаги барча нарсалар Уникидир. Ҳамма Унга бўйсунувчидир. ‍‍‍‌ ‍ ‌‌‌ۗ‍‍‍‍ ۖ‍‌‍‍‌‌‍ ۖ ‌ ‍
Бадӥ Ас-Самӓұӓти Ұа Ал-'Арđи ۖ Ұа 'Иҙӓ Қаđáмрӓан Фа'иннамӓ Йақӱлу Лаһу Кун Файакӱну 002-117 У осмонлару ерни пайдо қилувчидир. Бирор ишни қилмоқчи бўлганида, унга: Бўл! деса, бўлаверадир. (Кофирлар ушбу ояти каримада келганидек, Аллоҳ ўзига фарзанд тутди, дейдилар. Бу оятлар тушаётган пайтда мусулмонлар билан юзма-юз тўқнашиб турган уч тоифа кофирлар уччаласи ҳам улкан жиноятга бориб, Аллоҳга туҳмат қилишарди: Яҳудийлар: Узайр Аллоҳнинг ўғли, дейишарди; насоролар: Ийсо Масиҳ Аллоҳнинг ўғли, дейишарди; кофирларнинг учунчи гуруҳи бўлмиш мушриклар: Фаришталар Аллоҳнинг қизлари, дейишарди. Исломий тасаввурдан бошқа тасаввурлар фалсафаларнинг катта хатоси Холиқ (яратувчи) билан махлуқ (яратилмиш) орасидаги фарқни тушунмасликдадир. Ислом назарияси бўйича, маҳлуқлар тамом бошқа, Холиқ тамом бошқа мавжудлик. Холиқнинг асло ўхшаши йўқ, Уни тасаввурга сиғдириб ҳам бўлмайди, махлуққа қиёсан таърифланмайди ҳам. Яъни, Аллоҳнинг хотини ҳам, фарзанди ҳам бўлиши мумкин эмас.) ‍‍‍‍‌‍‍‌‌‍ ۖ ‌‌‌‌‌ ‍‍‌ ‌‌‌‍‌ ‍‍‍ ‍‌
Ұа Қӓла Ал-Лаҙӥна Лӓ Йа`ламӱна Лаұлӓ Йукаллимунӓ Ал-Лаһу 'Аұ Та'тӥнӓ 'Ӓйатун ۗ Каҙӓлика Қӓла Ал-Лаҙӥна Мин Қаблиһим Миćла Қаұлиһим ۘ Ташӓбаһат Қулӱбуһум ۗ Қад Баййаннӓ Ал-'Ӓйӓти Лиқаұмин Йӱқинӱна 002-118 Билмайдиган кимсалар: Аллоҳ биз билан гаплашса эди ёки мўъжиза келса эди, дейишди. Улардан олдингилар ҳам уларнинг сўзига ўхшаш гапирган эдилар. Қалблари ўхшаш бўлди. Батаҳқиқ, Биз яхши билувчи қавмларга мўъжизаларни баён қилганмиз. ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍ ‌ ‌ ‌‌‌ ‍‌ ‌‌ۗ ‍‍‍‍ ‍‌ ‍‍ۘ ۗ ‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍
ннӓ 'Арсалнӓка Бил-Хаққи Башӥрӓан Ұа Наҙӥрӓан ۖ Ұа Лӓ Тус'алу `Ан 'Аҫхӓби Ал-Җахӥми 002-119 Албатта, Биз сени ҳақ билан суюнчли хабар берувчи ва огоҳлантирувчи қилиб юбордик. Ва дўзахилар ҳақида сўралмайсан. ‌ ‌‌‍‍‍‌ ‌‍ۖ ‌‌ ‍‌ ‌‍‍‍‍‍
Ұа Лан Тарđá `Анка Ал-Йаһӱду Ұа Лӓ Ан-Наҫӓрá Хаттá Таттаби`а Миллатаһум ۗ Қул 'Инна Һудá Аллӓһи Һуұа Ал-Һудá ۗ Ұа Ла'ини Аттаба`та 'Аһұӓ'аһум Ба`да Ал-Лаҙӥ Җӓ'ака Мина Ал-`Илми ۙ Мӓ Лака Мина Аллӓһи Мин Ұа Лӥйин Ұа Лӓ Наҫӥрин 002-120 Сендан яҳудийлар ҳам, насронийлар ҳам уларнинг миллатига эргашмагунингча ҳеч-ҳеч рози бўлмаслар. Албатта, Аллоҳнинг ҳидояти ҳақиқий ҳидоятдир, деб айт. Агар сенга келган илмдан кейин ҳам уларнинг ҳавои нафсларига эргашсанг, сени Аллоҳдан (қутқарувчи) дўст ҳам, ёрдамчи ҳам йўқдир. ‍‌‍‌ ‍‌‍‍‍‍‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌‍‌‌ ‌ ۗ ‍ ‌ ‌‌ ‍ ‌ ‌‌ ۗ‍‍‌‌ ‌ ‍‍ ۙ‍ ‍‌‌ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍
Ал-Лаҙӥна 'Ӓтайнӓһуму Ал-Китӓба Йатлӱнаһу Хаққа Тилӓұатиһи~ 'Ӱлӓ'ика Йу'уминӱна Биһи ۗ Ұа Ман Йакфур Биһи Фа'ӱлӓ'ика Һуму Ал-Ҳӓсирӱна 002-121 Биз китоб берганлардан уни ўрнига қўйиб тиловат қиладиганлари, ана ўшалари унга иймон келтиради. Ким унга куфр келтирса, ана ўшалар, ўзларигина ютқазганлардир. (Агар яҳудийлар ҳақиқий Тавротни инсоф билан, ўрнига қўйиб ўқисалар, Муҳаммад алайҳиссаломга иймон келтириш зарурлигини тушуниб етадилар. Насронийлар ҳам Инжилни бузмасдан, инсоф билан, ўрнига қўйиб ўқисалар, Муҳаммад алайҳиссаломга иймон келтириш зарурлигини англаб етадилар. Кимки Қуръони Каримни инсоф билан, ўрнига қўйиб ўқиса, унга иймон келтириш зарурлигини тушуниб етади.) ‍‍‍‍ ‌ ‍‍ ‌ ‌‍‍‌‍‍‍‍‍ ۗ ‌‍‌ ‌ ‍ ‍‍‌‍‍‍ ‍‍‍‌
Йӓ Банӥ 'Исрӓ'ӥла Аҙкурӱ Ни`матийа Аллатӥ 'Ан`амту `Алайкум Ұа 'Аннӥ Фаđđалтукум `Алá Ал-`Ӓламӥна 002-122 Эй Бани Исроил, сизга берган неъматларимни ва Мен сизларни оламлардан афзал қилиб қўйганимни эсланг! ‌ ‍‍‍‌‍‍‍‌‌ ‌‌‍ ‌‌‍ ‍‍‍‍ ‌
Ұа Аттақӱ Йаұмӓан Лӓ Таҗзӥ Нафсун `Ан Нафсин Шай'ӓан Ұа Лӓ Йуқбалу Минһӓ `Адлун Ұа Лӓ Танфа`уһӓ Шафӓ`атун Ұа Лӓ Һум Йунҫарӱна 002-123 Бир жон бошқа жондан ҳеч нарсани адо қила олмайдиган, ундан шафоат қабул қилинмайдиган, ундан тўлов олинмайдиган ва уларга ёрдам берилмайдиган Кундан қўрқинг! ‌‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍ ‍‌‌ ‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‌ ‍‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍‌ ‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍‍‍‌
Ұа 'Иҙ Абталáбрӓһӥма Раббуһу Бикалимӓтин Фа'атаммаһунна ۖ Қӓла 'Иннӥ Җӓ`илука Лилннӓси 'Имӓмӓан ۖ Қӓла Ұа Мин Ҙуррӥйатӥ ۖ Қӓла Лӓ Йанӓлу `Аһдӥ Аž-Žӓлимӥна 002-124 Иброҳимни Роббиси калималар ила синаб кўрганда, у уларни батамом адо этганини эсла! У зот:Мен, албатта, сени одамларга имом қилмоқчиман деди. У: Зурриётимдан ҳамми? деди. У зот:Золимлар аҳдимга ҳеч қачон эриша олмайдилар, деди. ‌‌‌ ‍‍‌ ‌‍‍‌‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍ ۖ ‍ ‍‍‍‍‍ ‌‌ۖ ‌‍‌ ‌‌ ۖ ‌ ‍‍‍ ‍‍
Ұа 'Иҙ Җа`алнӓ Ал-Байта Маćӓбатан Лилннӓси Ұа 'Амнӓан Ұа Аттаҳиҙӱ Мин Мақӓми 'Ибрӓһӥма Муҫаллан ۖ Ұа `Аһиднӓ 'Илáбрӓһӥма Ұа 'Исмӓ`ӥла 'Ан Ҭаһһирӓ Байтийа Лилҭҭӓ'ифӥна Ұа Ал-`Ӓкифӥна Ұа Ар-Рукка`и Ас-Суҗӱди 002-125 Уйни одамлар учун масаба ва омонлик жойи қилганимизни эсланг. Ва Иброҳимнинг мақомини намозгоҳ тутинг. Ва Иброҳим ва Исмоилга: Уйимни тавоф қилувчилар, муқим турувчилар, рукуъ ва сажда қилувчилар учун поклаб қўйинглар, деб амр қилдик. (масаба зиёрат қилиб тўймайдиган макон.) ‌‌‌ ‌ ‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍ ‌‌‌ ‌‍‍‍‌‌ ‍‌‍‍‍‍‌‍‍‍‍‍ ‍‍‍ۖ ‌‍‌ ‌‍‌ ‌‍‍‌‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍ ‌‍‌
Ұа 'Иҙ Қӓла 'Ибрӓһӥму Рабби Аҗ`ал Һӓҙӓ Баладӓан 'Ӓминӓан Ұа Арзуқ 'Аһлаһу Мина Аć-Ćамарӓти Ман 'Ӓмана Минһум Биллӓһи Ұа Ал-Йаұми Ал-'Ӓҳири ۖ Қӓла Ұа Ман Кафара Фа'уматти`уһу Қалӥлӓан Ćумма 'Аđҭарруһу~ 'Илá `Аҙӓби Анӓри ۖ Ұа Би'са Ал-Маҫӥру 002-126 Иброҳимнинг: Роббим, буни омонлик юрти қилгин ва аҳлидан Аллоҳга ва қиёмат кунига иймон келтирганларини мевалар ила ризқлантиргин, деганини эсла. У зот: Ким куфр келтирса, озгина ҳузур бахш этаман, сўнгра дўзах азобига мажбур қиламан ва у қандай ҳам ёмон жой! деди. (Ушбу оятда иккинчи марта, энди Иброҳим алайҳиссалом тилларидан, Байтуллоҳнинг омонлик маскани бўлиши хабари келяпти. Аммо, одобли, сермулаҳаза Пайғамбар Иброҳим алайҳиссалом аввалги дарсдан сабоқ олиб, Аллоҳнинг мукофотини бу гал ҳаммага эмас, балки мўминларгагина сўрамоқдалар. Асосий қоида эса ўзгармасдир: Ким куфр келтирса, озгина ҳузур бахш этаман, сўнгра дўзах азобига мажбур қиламан ва у қандай ҳам ёмон жой! Озгина ҳузур кофирлар учун бу дунёда бериладиган зоҳирий ҳузурдир. Сўнгра эса, охиратда уларни дўзах азоби кутади.) ‌‌‌ ‍‍‌‍‍‍‍‍ ‌‍ ‍ ‌‌ ‌‌‌ ‌‌ ‌‌‌ ‌‍ ‍‍‍‌ ‍‌ ‌ ‍‌‍‍‍ ‍‍ ‌ ‍‍‍‌ ۖ ‌‍‌‌ ‍ ‍‌‌ ‍ ‌‍‍‍~ ‌‌ ‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‌ ۖ‍‍
Ұа 'Иҙ Йарфа`у 'Ибрӓһӥму Ал-Қаұӓ`ида Мина Ал-Байти Ұа 'Исмӓ`ӥлу Раббанӓ Тақаббал Миннӓ ۖннака 'Анта Ас-Самӥ Ал-`Алӥму 002-127 Иброҳим билан Исмоил: Эй Роббимиз, биздан қабул эт, албатта, Сенинг Ўзинг эшитувчи, билувчи зотсан, деб, байтнинг пойдеворларини кўтараётганини эсла. ‌‌‌ ‌‍‍‌‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍‍ ‌‍‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍ۖ‍ ‌‌‍‍‍‍‍
Раббанӓ Ұа Аҗ`алнӓ Муслимайни Лака Ұа Мин Ҙуррӥйатинӓмматан Муслиматан Лака Ұа 'Аринӓ Манӓсиканӓ Ұа Туб `Алайнӓ ۖннака 'Анта Ат-Таұұӓбу Ар-Рахӥму 002-128 Роббимиз, икковимизни Ўзингга мусулмон бўлганлардан қил ва зурриётимиздан ҳам Ўзингга мусулмон уммат қил, бизга ибодатларимизни кўрсат, тавбамизни қабул эт. Албатта, Сенинг Ўзинг тавбаларни кўплаб қабул этувчи, раҳмли зотсан. ‌ ‌‍‌ ‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌‌‍‌ ‌ ‌ ‌‌‌ ‌ ‌‍ۖ‍ ‌‌‍‍‌
Раббанӓ Ұа Аб`аć Фӥһим Расӱлӓан Минһум Йатлӱ `Алайһим 'Ӓйӓтика Ұа Йу`аллимуһуму Ал-Китӓба Ұа Ал-Хикмата Ұа Йузаккӥһим ۚннака 'Анта Ал-`Азӥзу Ал-Хакӥму 002-129 Роббимиз, ўзларининг ичидан уларга оятларингни тиловат қилиб берадиган, китобни ва ҳикматни ўргатадиган, уларни поклайдиган Пайғамбар юбор. Албатта, Сенинг Ўзинг азиз ва ҳикматли зотсан. (Юқоридаги оятлар Байтуллоҳнинг қурилиш жараёнини жонлантириб кўз олдимизга олиб келади. Иброҳим ва Исмоил алайҳиссаломлар Байтуллоҳни қурар эканлар, фурсатни қулай билиб, кўнгилларидаги дуоларни ҳам қилиб олдилар. Ақида иши муҳим иш, у мўмин инсон учун энг аҳамиятли масаладир. Шунинг учун аввалги оятларда аҳли ҳарамга ризқ сўраган ота-бола Пайғамбарлар энди зурриётларига Аллоҳдан иймон-ислом сўрамоқдалар. Улар яна Аллоҳдан: Бизга ибодатларимизни кўрсат, тавбамизни қабул эт, деб сўраяптилар. Биз, ибодатларимизни деб таржима қилган сўз арабчада манасикана дейилган. Маносик сўзи аслида ибодат маъносини англатса ҳам, урфда ҳаж ибодатлари маъносида ишлатилади. Шунинг учун бу дуода, мана, сенинг уйингни қуряпмиз, энди уни ҳаж қилишни ҳам ўзинг ўргат, маъноси бўлади.) ‌ ‌‍ ‌‍‌ ‍‌‍‍‍ ‌ ‌ ‌ ‍‍ۚ‍ ‌‌‍‍‍‍‌
Ұа Ман Йарғабу `Ан Миллати 'Ибрӓһӥма 'Иллӓ Ман Сафиһа Нафсаһу ۚ Ұа Лақади Аҫҭафайнӓһу Фӥ Ад-Дунйӓ ۖ Ұа 'Иннаһу Фӥ Ал-'Ӓҳирати Ламина Аҫ-Ҫӓлихӥна 002-130 Ўзини эси паст санаганларгина Иброҳимнинг миллатидан юз ўгиради. Албатта, Биз уни бу дунёда танлаб олдик ва, албатта, у охиратда солиҳлардан бўлгай. ‍‌‍ ‍‌‍‍‌‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ۚ ‌‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍ ‍‌‍‌ ۖ ‌‌ ‍‍ ‍‍
'Иҙ Қӓла Лаһу Раббуһу~ 'Аслим ۖ Қӓла 'Асламту Лирабби Ал-`Ӓламӥна 002-131 Чунки Робби унга: Мусулмон бўл! деганида, у: Оламларнинг Роббига мусулмон бўлдим, деди. ‌‌ ‌‍~ۖ ‌ ‍
Ұа Ұаҫҫá Биһӓбрӓһӥму Банӥһи Ұа Йа`қӱбу Йӓ Банӥйа 'Инна Аллӓһа Аҫҭафá Лакуму Ад-Дӥна Фалӓ Тамӱтунна 'Иллӓ Ұа 'Антум Муслимӱна 002-132 Иброҳим ўша (миллат)ни болаларига васият қилди. Яъқуб ҳам: Эй болаларим, албатта, Аллоҳ сизларга динни танлади, сизлар мусулмон бўлмасдан туриб ўлмайсиз деди. ‌‍‍‌ ‍‌ ‌‍‍‌‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍ ‌ ‌ ‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍ ‌‌ ‌‌‌
м Кунтум Шуһадӓ'а 'Иҙ Хаđара Йа`қӱба Ал-Маұту 'Иҙ Қӓла Либанӥһи Мӓ Та`будӱна Мин Ба`дӥ Қӓлӱ На`буду 'Илаһака Ұа 'Илаһа 'Ӓбӓ'ика 'Ибрӓһӥма Ұа 'Исмӓ`ӥла Ұа 'Исхӓқа 'Илаһӓан Ұӓхидӓан Ұа Нахну Лаһу Муслимӱна 002-133 Ёки Яъқубга ўлим ҳозир бўлиб, у ўз болаларига: Мендан кейин нимага ибодат қиласизлар? деганида, улар: Сенинг илоҳингга ва оталаринг Иброҳим, Исмоил ва Исҳоқларнинг илоҳига, ёлғиз илоҳга ибодат қиламиз ҳамда биз Унга мусулмон бўлувчимиз, деганларида гувоҳ бўлганмисиз?! ‍‌‍‍‍‍‌‌‌ ‌‌‌ ‍‍‍‌ ‍‍‍ ‌‌‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‌ ‍‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌‍‍‍‍‍‌‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍‌ ‌‌‌‌ ‌ ‍
Тилка 'Умматун Қад Ҳалат ۖ Лаһӓ Мӓ Касабат Ұа Лакум Мӓ Касабтум ۖ Ұа Лӓ Тус'алӱна `Аммӓ Кӓнӱ Йа`малӱна 002-134 Улар бир уммат эди, ўтиб кетдилар. Уларга ўзлари касб қилганлари бўлади. Сизларга ўзингиз касб қилганингиз бўлади. Уларнинг қилган амалларидан сиз сўралмайсиз. ‍‌ۖ ‌ ‌ ‌ ‌ ‍‍‍ۖ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‌
Ұа Қӓлӱ Кӱнӱ Һӱдӓан 'Аұ Наҫӓрá Таһтадӱ ۗ Қул Бал Миллата 'Ибрӓһӥма Ханӥфӓан ۖ Ұа Мӓ Кӓна Мина Ал-Мушрикӥна 002-135 Улар: Яҳудий ёки насроний бўлинг, ҳидоят топасиз, дейдилар. Балки: Иброҳимнинг ҳаниф миллатига (динига) эргашамиз ва у мушриклардан бўлмаган, деб айт. (Яҳудий ва насронийларнинг гапи битта: униси, яҳудий бўлинг, ҳидоят топасиз, деса, буниси, насроний бўлинг, ҳидоят топасиз, дейди. Бунга жавобан эса, Аллоҳ Пайғамбаримиз Муҳаммад алайҳиссаломга: Яхшиси ҳаммамизсизлар ҳам, биз ҳам Иброҳим алайҳиссаломнинг ҳаниф миллатига эргашайлик, дейишни буюрмоқда. Ҳаниф дегани барча ботил динларни ташлаб ҳақ дин томон бурилишни англатади.) ‌ ‌‌‌ ‌‌‌ ‍‍‍‍‌‍‌‌ ‌ۗ ‍ ‌‍‍‌‍‍‍‍ۖ ‌‌ ‍‍‍
Қӱлӱ 'Ӓманнӓ Биллӓһи Ұа Мӓнзила 'Илайнӓ Ұа Мӓнзила 'Илáбрӓһӥма Ұа 'Исмӓ`ӥла Ұа 'Исхӓқа Ұа Йа`қӱба Ұа Ал-'Асбӓҭи Ұа Мӓ 'Ӱтийа Мӱсá Ұа `Ӥсá Ұа Мӓ 'Ӱтийа Ан-Набӥйӱна Мин Раббиһим Лӓ Нуфарриқу Байна 'Ахадин Минһум Ұа Нахну Лаһу Муслимӱна 002-136 Айтинглар: Аллоҳга ва бизга туширилган нарсага, Иброҳим, Исмоил, Исҳоқ, Яъқуб, асботларга туширилган нарсага, Мусо ва Ийсога берилган нарсага ва Пайғамбарларга Роббиларидан берилган нарсага иймон келтирдик. Уларнинг орасидан бирортасини фарқламаймиз ва биз Унга мусулмонлармиз. (Қуръони Каримда зикри келган асботлардан муродЯъқуб алайҳиссаломнинг ўн икки нафар ўғлидан тарқалган зурриётлари. Демак, мусулмонлар уларнинг Пайғамбарликларига ҳам иймон келтиришлари лозим.) ‍‍‌ ‌‍‍‍‍‌ ‍‍ ‌‍‌ ‌‌‍ ‌‌ ‌‍‌ ‌‌‍ ‌‍‌ ‌‍‍‌‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌‍‍‌ ‌ ‌‌ ‌‍‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍‌ ‌‍ ‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌‍‍‍ ‌ ‍
Фа'ин 'Ӓманӱ Бимиćли Мӓ 'Ӓмантум Биһи Фақади Аһтадаұ ۖ Ұа 'Ин Таұаллаұ Фа'иннамӓ Һум Фӥ Шиқӓқин ۖ Фасайакфӥкаһуму Аллӓһу ۚ Ұа Һуұа Ас-Самӥ Ал-`Алӥму 002-137 Агар сиз иймон келтирганга ўхшаш иймон келтирсалар, батаҳқиқ, ҳидоят топадилар. Ва агар юз ўгирсалар, бас, албатта, улар хилофдан бошқа нарсада бўлмайдилар. Аллоҳ сенга улар (ёмонлиги)дан кифоя қилади. Ва У эшитувчи, билувчи зотдир. ‌ ‍‌ ‌‍‌‍‍‍ ‍‍‍‍‌ ‌‌‌ ۖ ‌‌‌ ‌‌ ‍‌ ‍‍‍ۖ ۚ ‌‌ ‍‍‍‍‍
Ҫибғата Аллӓһи ۖ Ұа Ман 'Ахсану Мина Аллӓһи Ҫибғатан ۖ Ұа Нахну Лаһу `Ӓбидӱна 002-138 Аллоҳнинг бўёғини (лозим тутинг). Аллоҳнинг бўёғидан чиройлироқ бўёқ бергувчи ким бор?! Ва биз Унга ибодат қилувчилармиз. (Оятдаги бўёқ калимаси рамзан динни англатади. Инсонни гўзал қилиб кўрсатадиган нарса диндир. Ҳақиқий диндор шахсда унинг аломатлари яққол кўзга ташланиб туради. Шу маънода, инсон агар гўзал бўлиш учун турли бўёқлардандин ва тузумлардан бирини танлаши лозим бўлса, нимани танлаши керак? Албатта, ҳеч қандай гап-сўзсиз, Аллоҳнинг бўёғини (динини) тутиши лозим. Чунки Аллоҳнинг бўёғидан (динидан) ўзга чиройлироқ бўёқ йўқ!) ‍‍‍‍‍‍ۖ ‌‍‌‍‍‍‍‍‍ ۖ ‌ ‍
Қул 'Атухӓҗҗӱнанӓ Фӥ Ал-Лаһи Ұа Һуұа Раббунӓ Ұа Раббукум Ұа Ланӓ 'А`мӓлунӓ Ұа Лакум 'А`мӓлукум Ұа Нахну Лаһу Муҳлиҫӱна 002-139 Айт: Биз билан Аллоҳ ҳақида тортишасизми?! Ва ҳолбуки, У бизнинг Роббимиз ва сизнинг Роббингиз, бизнинг ўз амалларимиз бор, сизнинг ўз амалларингиз бор. Ва биз Унга мухлисмиз. ‍ ‌‍‍‍ ‌‌ ‌‍‌ ‌‌‍ ‌‍‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍
м Тақӱлӱна 'Инна 'Ибрӓһӥма Ұа 'Исмӓ`ӥла Ұа 'Исхӓқа Ұа Йа`қӱба Ұа Ал-'Асбӓҭа Кӓнӱ Һӱдӓан 'Аұ Наҫӓрá ۗ Қул 'А'антум 'А`ламу 'Ами Аллӓһу ۗ Ұа Ман 'Аžламу Мимман Катама Шаһӓдатан `Индаһу Мина Аллӓһи ۗ Ұа Мӓ Ал-Лаһу Биғӓфилин `Аммӓ Та`малӱна 002-140 Ёки: Албатта, Иброҳим, Исмоил, Исҳоқ, Яъқуб ва асботлар яҳудий ва насроний бўлган, дейсизларми?! Сизлар билимдонроқми ёки Аллоҳми? дегин. Ҳузуридаги Аллоҳдан бўлган гувоҳликни беркитган кимсадан ҳам золимроқ одам борми?! Ва Аллоҳ қилаётган ишларингиздан ғофил эмасдир. ‍‍‍‍‍‍‍‍‌‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍ ‌ ‌‌‌ ‌‌‌ ‍‍‍‍‌‍‌‌ ۗ ‍ ‌‌‌‍ ‌ ‌ ۗ ‌‍‌ ‌‍‍ ‍‍‍‍‌ ‌ ‍‌‍‍ ۗ ‌‌ ‍‍‍ ‍‍‍‍‌
Тилка 'Умматун Қад Ҳалат ۖ Лаһӓ Мӓ Касабат Ұа Лакум Мӓ Касабтум ۖ Ұа Лӓ Тус'алӱна `Аммӓ Кӓнӱ Йа`малӱна 002-141 Улар бир уммат эдилар, ўтиб кетдилар. Уларга ўзлари касб қилганлари бўлади. Сизларга ўзингиз касб қилганингиз бўлади. Уларнинг қилган амалларидан сизлар сўралмайсизлар. ‍‌ۖ ‌ ‌ ‌ ‌ ‍‍‍ۖ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‌
Сайақӱлу Ас-Суфаһӓ'у Мина Анӓси Мӓ Ұа Ллӓһумн Қиблатиһиму Аллатӥ Кӓнӱ `Алайһӓ ۚ Қул Лиллӓһ Ал-Машриқу Ұа Ал-Мағрибу ۚ Йаһдӥ Ман Йашӓ'у 'Илá Ҫирӓҭин Мустақӥмин 002-142 Одамлардан эси пастлари: Буларни қиблаларидан нима юз ўгиртирди экан? дейдилар. Машриқу мағриб Аллоҳники, кимни хоҳласа, ўшани тўғри йўлга бошлайди, деб айт. (Ояти карима келажакда рўй берадиган муҳим бир ишнинг хабарини бермоқда. Вақти етиб, Аллоҳнинг амри ила қибла Байтул Мақдисдан Каъбаи Муаззамага ўзгартирилганда, яъни, мусулмонлар аввалги қиблани қўйиб бошқасига юз ўгирганларида, яҳудийлародамлардан эси пастлари, буларни қиблаларидан нима юз ўгиртирди экан, дейдилар. Бундай кўнгилсиз гаплар бўлишини аввалдан билдириб қўяётганининг бир боиси, бўлғуси ёмон таъсирни кесишдир.) ‍‍‍‍‌‌ ‍‍‍‍ ‌ ‌ ‍‌ ‍‍ ‌ ‌ ۚ ‍‍ ۚ ‍‌‍‍‌‌ ‌‌ ‍‌‌ ‍‍‍
Ұа Каҙалика Җа`алнӓкуммматан Ұасаҭӓан Литакӱнӱ Шуһадӓ'а `Алá Анӓси Ұа Йакӱна Ар-Расӱлу `Алайкум Шаһӥдӓан ۗ Ұа Мӓ Җа`алнӓ Ал-Қиблата Аллатӥ Кунта `Алайһӓ 'Иллӓ Лина`лама Ман Йаттаби`у Ар-Расӱла Мимман Йанқалибу `Алá `Ақибайһи ۚ Ұа 'Ин Кӓнат Лакабӥратан 'Иллӓ `Алá Ал-Лаҙӥна Һадá Аллӓһу ۗ Ұа Мӓ Кӓна Аллӓһу Лийуđӥ`а 'Ӥмӓнакум ۚнна Аллӓһа Бинӓси Лара'ӱфун Рахӥмун 002-143 Шунингдек, сизларни одамлар устидан гувоҳ бўлишингиз ва Пайғамбар сизларнинг устингиздан гувоҳ бўлиши учун ўрта миллат қилдик. Сен аввал юзланган қиблани ортга бурилиб кетадиганлар ким-у Пайғамбарга эргашувчилар ким эканини билиш учунгина қилганмиз. Гарчи бу иш Аллоҳ ҳидоятга солганлардан бошқаларга оғир бўлса ҳам. Аллоҳ иймонингизни зое қилмайди. Албатта, Аллоҳ одамларга меҳрибон ва раҳмлидир. (Аллоҳ таоло мусулмонларни ўрта уммат қилган. Биз ўрта деб таржима қилган сўз арабчада васат деб келган ва яхши, ўрта, марказ ва адолатли маъноларини англатади. Ўрта маънода кўпроқ ишлатилгани учун таржимага шу маъно ихтиёр қилинди. Ўртанинг яхши дейилаётганига боис шуки, четлар чет бўлгани учун ҳам ҳар хил таъсирларга кўп учрайди ва бузилиш эҳтимоли кўпроқ. Аммо ўрта бузилмай, яхши ҳолича қолади. Ўртага адолат маъноси берилишининг сабаби эса, ўрта атрофларга нисбатан бир хил туради, бирор томонга оғиб, адолатни бузмайди. Оятдан, худди сизлар ўзларингиз ўрта уммат бўлганингиз учун қиблаларингизни ҳам шундоқ қилдик, деган маъно чиқади.) ‌ ‌‍‍‍‍‍‌‌‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍ ‍‍ۗ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍ ‍‌ ‌‌ ‍‌ ‍‍‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍ۚ ‌‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ۗ ‌‌ ‍‍‍ ‍ ‍‍‍‍‍‍ ‌ ۚ ‍ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌ ‌‍
Қад Нарá Тақаллуба Ұаҗһика Фӥ Ас-Самӓ'и Фалануұаллийаннака ۖ Қиблатан Тарđӓһӓ Фаұалли Ұаҗһака ۚ Шаҭра Ал-Масҗиди Ал-Харӓми Ұа Хайćу Мӓ ۚ Кунтум Фаұаллӱ Ұуҗӱһакум Шаҭраһу Ұа 'Инна Ал-Лаҙӥна ۗ 'Ӱтӱ Ал-Китӓба Лайа`ламӱна 'Аннаһу Ал-Хаққу Мин Раббиһим Ұа Мӓ Ал-Лаһу ۗ Биғӓфилин `Аммӓ Йа`малӱна 002-144 Гоҳо юзингни осмонга тез-тез бурилганини кўрамиз. Бас, албатта, сени ўзинг рози бўлган қиблага қаратамиз. Юзингни Масжидул Ҳаром томон бур. Қаерда бўлсангиз ҳам, юзингизни у томон бурингиз. Албатта, китоб берилганлар уни Роббиларидан бўлган ҳақ эканини биладилар. Ва Аллоҳ уларнинг қилаётган амалларидан ғофил эмасдир. ‌ ‍‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‌‌ ۖ‍‍‍‍‍‌ ‌ ‍‍‌ ۚ‍ ‍‍‍‍‍‍‌ ۚ ‌‍‍‍‍ ‌ ‍‌‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍‍ ۗ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍ ‍‌ ‌‍ ۗ ‌‌ ‍‍‍ ‍‍‍‍‌
Ұа Ла'ин 'Атайта Ал-Лаҙӥна 'Ӱтӱ Ал-Китӓба Бикулли 'Ӓйатин Мӓ Таби`ӱ Қиблатака ۚ Ұа Мӓнта Битӓби`ин Қиблатаһум ۚ Ұа Мӓ Ба`đуһум Битӓби`ин Қиблата Ба`đин ۚ Ұа Ла'ини Аттаба`та 'Аһұӓ'аһум Мин Ба`ди Мӓ Җӓ'ака Мина Ал-`Илми ۙннака 'Иҙӓан Ламина Аž-Žӓлимӥна 002-145 Агар китоб берилганларга барча ҳужжатларни келтирсанг ҳам, сенинг қиблангга эргашмаслар. Сен ҳам уларнинг қибласига эргашувчи эмассан. Ва улар бир-бирларининг қибласига эргашувчи эмаслар. Агар сенга келган илмдан кейин ҳам уларнинг ҳавою нафсларига эргашсанг, унда, албатта, золимлардан бўлурсан. (Ушбу ояти каримада аҳли китобларнинг табиати, феълидаги муҳим нуқта тушунтириляпти: уларга ҳужжат-мужжат керак эмас, уларнинг Исломга нисбатан душманликлари далил ва тушунчанинг етишмаслигидан эмас, балки билиб, тушуниб туриб қилинаётган душманликдир. Аҳли китоблар қиблангга эргашмайдилар, дейилишидан ҳам қибла бутун бошли дин ва миллатнинг рамзи эканлиги кўриниб турибди.) ‍‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‌ ‌ ‍‍ۚ ‌‍‌ ‌‌‍ ‌‍‍ۚ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍ ‍ۚ‍‍‌‌ ‍‌ ‌ ‌ ‍‍‍ ۙ‍ ‌‌‌‍‍
Ал-Лаҙӥна 'Ӓтайнӓһуму Ал-Китӓба Йа`рифӱнаһу Камӓ Йа`рифӱна 'Абнӓ'аһум ۖ Ұа 'Инна Фарӥқӓан Минһум Лайактумӱна Ал-Хаққа Ұа Һум Йа`ламӱна 002-146 Китоб берилганлар уни худди болаларини танигандек танийдилар. Ва, албатта, улардан бир гуруҳлари билиб туриб ҳақни беркитадилар. (Инсон ўз боласини ҳаммадан яхши танийди. Чунки бола унинг жигарбанди, унда ўзининг қони, ҳис-туйғулари ва бутун вужуди аксини топган. Баъзи ҳолларда боланинг ўзи у ёқда турсин, ҳидидан ҳам танийди. Шунга қиёсан зарбулмасал қилиб айтиляптики,Китоб берилганлар уни (Муҳаммад алайҳиссаломни) худди болаларини танигандек танийдилар. Чунки уларнинг муқаддас китоблари Таврот ва Инжилда охирзамон Пайғамбари ҳақида ойдин хабарлар келган. Яҳудийлардан инсофлилари ўша хабар асосида Пайғамбар алайҳиссаломга иймон келтириб, саҳобалик бахтигамуяссар бўлганлар. Лекин аҳли китоблардан бир гуруҳлари ҳақни билиб туриб, ҳасад қилишиб, беркитадилар. Шу жумладан, қибла ҳақидаги илмни ҳам. Улардаги мавжуд ҳасад ва ҳақ доимо ўзини кўрсатиб туради.) ‍‍‍‍ ‌ ‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍ۖ ‌‌‍‍‌ ‍‌‍‍‍ ‍‍‍
Ал-Хаққу Мин Раббика ۖ Фалӓ Такӱнанна Мина Ал-Мумтарӥна 002-147 Бу ҳақ Роббингдандир, ҳеч-ҳеч шак қилувчилардан бўлма. ‍‌ ‌‍ ۖ ‌ ‍
Ұа Ликуллин Ұиҗһатун Һуұа Муұаллӥһӓ ۖ Фӓстабиқӱ Ал-Ҳайрӓти ۚйна Мӓ Такӱнӱ Йа'ти Бикуму Аллӓһу Җамӥ`ӓан ۚнна Аллӓһа `Алá Кулли Шайн Қадӥрун 002-148 Ҳар кимнинг юзланадиган тарафи бор. У ўшанга боқади. Яхшиликларга шошилинг. Қаерда бўлсангиз ҳам, Аллоҳ сизларни жамлайди. Албатта, Аллоҳ ҳар бир нарсага қодирдир. ‌ ‌‍ ‌ ‌ ۖ‍‍‍‍‍‍‍‌ ۚ‍ ‌ ‍ ‌ۚ ‍ ‌ ‍
Ұа Мин Хайćу Ҳараҗта Фаұалли Ұаҗһака Шаҭра Ал-Масҗиди Ал-Харӓми Ұа 'Иннаһу ۖ Лалхаққу Мин Раббика Ұа Мӓ ۗ Ал-Лаһу Биғӓфилин `Аммӓ Та`малӱна 002-149 Қаердан чиқсанг ҳам, юзингни Масжидул Ҳаром томон бур. Ва, албатта, бу Роббингдан бўлган ҳақдир. ‍‌‍‍‍ ‌‍ ‍‍‍‍‍‍‌ ۖ ‌‌ ‍‌ ‌‍ ۗ ‌‌ ‍‍‍ ‍‍‍‍‌
Ұа Мин Хайćу Ҳараҗта Фаұалли Ұаҗһака Шаҭра Ал-Масҗиди Ал-Харӓми Ұа Хайćу ۚ Мӓ Кунтум Фаұаллӱ Ұуҗӱһакум Шаҭраһу Ли'аллӓ Йакӱна Лилннӓси `Алайкум Хуҗҗатун 'Иллӓ Ал-Лаҙӥна Žаламӱ Минһум Фалӓ Таҳшаұһум Ұа Аҳшаұнӥ Ұа Ли'атимма Ни`матӥ `Алайкум Ұа Ла`аллакум Таһтадӱна 002-150 Ва қаердан чиқсан ҳам, юзингни Масжидул Ҳаром томон бур. Қаерда бўлсангиз ҳам, юзингизни у томонга буринг. Одамларда сизга қарши ҳужжат бўлмаслиги учун. Улардан зулм қилганларидан қўрқманглар, Мендан қўрқинглар. Ва сизга неъматимни батамом этиш учун, шоядки ҳидоят топсангиз. ‍‌‍‍‍ ‌‍ ‍‍‍‍‍‍‌ ۚ ‌‍‍‍‍ ‌ ‍‌‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍ ‌‍ ‌‍ ‌ ‌
Камӓ 'Арсалнӓ Фӥкум Расӱлӓан Минкум Йатлӱ `Алайкум 'Ӓйӓтинӓ Ұа Йузаккӥкум Ұа Йу`аллимукуму Ал-Китӓба Ұа Ал-Хикмата Ұа Йу`аллимукум Мӓ Лам Такӱнӱ Та`ламӱна 002-151 Шунингдек, ичингизга ўзингиздан, сизларга оятларимизни тиловат қиладиган, сизларни поклайдиган, сизларга китобни, ҳикматни ва билмайдиган нарсаларингизни ўргатадиган Пайғамбар юбордик. ‌ ‌‌‌ ‌‍‌ ‍‌‍‍‍ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‍‍ ‌ ‌
Фӓҙкурӱнӥ 'Аҙкуркум Ұа Ашкурӱ Лӥ Ұа Лӓ Такфурӱни 002-152 Бас, Мени эслангиз, сизни эслайман. Ва Менга шукр қилингиз, куфр қилмангиз. ‌‌‍ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌
Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Аста`ӥнӱ Биҫ-Ҫабри Ұа Аҫ-Ҫалӓати ۚнна Аллӓһа Ма`а Аҫ-Ҫӓбирӥна 002-153 Эй иймон келтирганлар! Сабр ва намоз ила мадад сўранглар. Албатта, Аллоҳ сабрлилар биландир. (Демак, мўмин-мусулмон банда мазкур қийинчиликларни енгиш учун катта миқдордаги сабрга эга бўлиши керак. Аммо ҳамма нарсанинг чегараси бўлганидек, гоҳида сабр ҳам тугаши, сусайиши мумкин, бундай ҳолатда намоз ёрдамга келади. Намоз битмас-туганмас ёрдамчи, кучга-куч, қувватга-қувват бахш этувчи, қалбга мадад берувчи, сабрга-сабр қўшувчи, сокинлик ва хотиржамлик манбаидир. У ожиз, заиф одамни қувват ва ёрдамнинг асл манбаи бўлмиш Аллоҳ таолога боғловчи воситадир.) ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‍‍ۚ ‍‍‍‍
Ұа Лӓ Тақӱлӱ Лиман Йуқталу Фӥ Сабӥли Аллӓһи 'Амұӓтун ۚ Бал 'Ахйӓн Ұа Лакин Лӓ Таш`урӱна 002-154 Аллоҳнинг йўлида қатл бўлганларни ўликлар деманг. Балки улар тирикдирлар, лекин сиз сезмайсиз. ‌ ‍‍‍‌ ‍‌‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‌‍‍‌ۚ ‌‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌ ‌
Ұа Ланаблуұаннакум Бишайн Мина Ал-Ҳаұфи Ұа Ал-Җӱ`и Ұа Нақҫин Мина Ал-'Амұли Ұа Ал-'Анфуси Ұа Аć-Ćамарӓти ۗ Ұа Башшири Аҫ-Ҫӓбирӥна 002-155 Албата, Биз сизларни бир оз қўрқинч ва очлик билан, мол-мулкга, жонга меваларга нуқсон етказиш билан синаймиз. Ва сабрлиларга башорат бер. ‍‍‍ ‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‌ ‌‍ ‌‍‍‍‌ ۗ ‌‌ ‍‍‍‍
Ал-Лаҙӥна 'Иҙӓҫӓбат/һум Муҫӥбатун Қӓлӱннӓ Лиллӓһ Ұа 'Иннӓ 'Илайһи Рӓҗи`ӱна 002-156 Улар мусибат етганда: Албатта, биз Аллоҳникимиз ва, албатта, биз Унга қайтувчимиз, дерлар. ‍‍‍‍ ‌‌‌ ‌‍‍ ‍‍‍‍‌‍‍‌ ‌‍‌ ‌‌‌ ‌‍‍‍‍ ‌‍
'Ӱлӓ'ика `Алайһим Ҫалаұӓтун Мин Раббиһим Ұа Рахматун ۖ Ұа 'Ӱлӓ'ика Һуму Ал-Муһтадӱна 002-157 Ана ўшаларга Роббиларидан саловатлар ва раҳмат бор. Ана ўшалар ҳидоят топганлардир. (Бу улкан тарбиянинг ёрқин мисолидир. Шунча синов ва машаққатларга мукофот қилиб ғалаба, нусрат ва бошқа нарсалар эмас, Аллоҳнинг саловатлари, меҳри ва шафқати ҳамда раҳмати ваъда қилинмоқда! Шунинг учун мўминлар доимо Аллоҳнинг розилигини кўзлаб иш қилишлари лозим бўлади. Бу дунёда ҳосил бўладиган баъзи бир натижалар охирги мақсад бўлиб қолмаслиги керак. Ҳатто ақиданинг ғолиб келиши ҳам юқорида айтилган мукофотнинг ўрнини боса олмайди.) ‍‍‌‍‍‍ ‍‍‌‌ ‍‌ ‌‍ ‌‌‍ۖ ‌‌‍‍‌‍‍‍
нна Аҫ-Ҫафӓ Ұа Ал-Марұата Мин Ша`ӓри Аллӓһи ۖ Фаман Хаҗҗа Ал-Байта 'Аұ А`тамара Фалӓ Җунӓха `Алайһи 'Ан Йаҭҭаұұафа Биһимӓ ۚ Ұа Ман Таҭаұұа`а Ҳайрӓан Фа'инна Аллӓһа Шӓкирун `Алӥмун 002-158 Албатта, Сафо ва Марва Аллоҳ(дини)нинг белгиларидандир. Ким Байтуллоҳни ҳаж ёки умра қилса, икковлари ўртасида саъйи қилиш гуноҳ эмас. Ким яхшиликни холисона қилса, бас, албатта, Аллоҳ шукр қилувчи ва билувчидир. (Оятда Аллоҳ таоло: Ким Байтуллоҳни ҳаж ёки умра қилса, икковлари ўртасида саъйи қилиш гуноҳ эмас, дейди. Ушбу оят ҳужжат бўлиб шариатимизда Сафо ва Марва тепаликлари ўртасида саъйи қилиш вожиб амал, деб белгиланган. Оятда саъйи қилиш вожиб бўлади, дейиш ўрнига, Саъйи қилиш гуноҳ бўлмайди, дейилишининг боиси шуки, иккала тепаликда бут борлиги учун, саъйи қилиш мушрикларнинг иши, гуноҳ бўлади, деб ўйлаб мусулмонлар саъйи қилмай қўйган эдилар. Шунинг учун Аллоҳ таоло гуноҳ бўлмайди, саъйи қилинглар, демоқда.) ‍‍‍‌ ‌‌ ‍‌‍‍ۖ ‍‌ ‍‍‍ ‌‌‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‌‍‍‍ ‌ ۚ ‌‍‌‍‍‍‌‌ ‍ ‌
нна Ал-Лаҙӥна Йактумӱна Мӓнзалнӓ Мина Ал-Баййинӓти Ұа Ал-Һудá Мин Ба`ди Мӓ Баййаннӓһу Лилннӓси Фӥ Ал-Китӓби ۙ 'Ӱлӓ'ика Йал`ануһуму Аллӓһу Ұа Йал`ануһуму Ал-Лӓ`инӱна 002-159 Албатта, Биз нозил қилган равшан оятларни ва ҳидоятни одамларга китобда баён қилиб берганимиздан кейин беркитганларниўшаларни Аллоҳ лаънатлайди. Ва лаънатловчилар лаънатлайди. ‍‍‍‍ ‍‍‍‌ ‌‌‍‌ ‍‍‌‌ ‍‌ ‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍ ۙ‍‍‌‍‍‍ ‍ ‌
'Иллӓ Ал-Лаҙӥна Тӓбӱ Ұа 'Аҫлахӱ Ұа Баййанӱ Фа'ӱлӓ'ика 'Атӱбу `Алайһим ۚ Ұа 'Анӓ Ат-Таұұӓбу Ар-Рахӥму 002-160 Магар тавба қилиб, аҳли солиҳ бўлиб, баён қилганларнинг, ана ўшаларнинг тавбасини қабул қиламан. Ва Мен тавбаларни кўплаб қабул қилувчи ва раҳмлидирман. ‍‍‍‌ ‌‌‍‌ ‌‍‍‌‍‍‍ ‌‍‍‍ ۚ ‌‌‌ ‍‍‌
нна Ал-Лаҙӥна Кафарӱ Ұа Мӓтӱ Ұа Һум Куффӓрун 'Ӱлӓ'ика `Алайһим Ла`нату Аллӓһи Ұа Ал-Малӓ'икати Ұа Анӓси 'Аҗма`ӥна 002-161 Албатта, куфр келтирган ва кофирлик ҳолида ўлганларгаана ўшаларга Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва одамларнингбарчанинг лаънати бўлгай. ‍‍‍‍ ‌‌ ‌‌ ‌ ‍‍‍‌‌ ‌‍‍‌‍‍‍ ‍ ‌‍‍‍‍
Ҳӓлидӥна Фӥһӓ ۖ Лӓ Йуҳаффафу `Анһуму Ал-`Аҙӓбу Ұа Лӓ Һум Йунžарӱна 002-162 Унда абадий бўлурлар. Улардан азоб енгиллатилмас. Ва уларга назар ҳам солинмас. ‍‍‍‍ ‌ ۖ ‌ ‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‍‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍‍‍‌
Ұа 'Илаһукум 'Илаһун Ұӓхидун ۖ Лӓ 'Илӓһа 'Иллӓ Һуұа Ар-Рахмӓну Ар-Рахӥму 002-163 Ва илоҳингиз бир илоҳдир. Роҳман ва Раҳийм бўлмиш Ундан ўзга ибодатга сазовор зот йўқдир. ‌ ‌‌ ‌‌ۖ ‌ ‌ ‌‌ ‌
нна Фӥ Ҳалқи Ас-Самӓұӓти Ұа Ал-'Арđи Ұа Аҳтилӓфи Ал-Лайли Ұа Ан-Наһӓри Ұа Ал-Фулки Аллатӥ Таҗрӥ Фӥ Ал-Бахри Бимӓ Йанфа`у Анӓса Ұа Мӓнзала Аллӓһу Мина Ас-Самӓ'и Мин Мӓн Фа'ахйӓ Биһи Ал-'Арđа Ба`да Маұтиһӓ Ұа Баććа Фӥһӓ Мин Кулли Дӓббатин Ұа Таҫрӥфи Ар-Рийӓхи Ұа Ас-Сахӓби Ал-Мусаҳҳари Байна Ас-Самӓ'и Ұа Ал-'Арđи Ла'ӓйӓтин Лиқаұмин Йа`қилӱна 002-164 Албатта, осмонлару ернинг яратилишида, кечаю кундузнинг алмашиб туришида, одамларга манфаатли нарсалари ила денгизда юриб турган кемада, Аллоҳнинг осмондан сув тушириб, у билан ўлган ерни тирилтириши ва унда турли жондорларни таратишида, шамолларни йўналтиришида, осмону ер орасидаги итоатгўй булутда ақл юритувчи қавмлар учун белгилар бор. (Ушбу оятларда зикр қилинган ҳолатларни доим кўриб, уларнинг ичида яшаб юрамиз. Шу қадар кўникиб кетганмизки, алоҳида эътибор бермай қўйганмиз. Ҳолбуки, буларнинг ҳар бири Аллоҳ таолонинг борлигига катта бир далилдир. Дарҳақиқат, инсоф билан, ақлни жойига қўйиб, бир ўйлаб кўрайлик-чи: осмонлару ерни ким яратган? Осмонларнинг чегарасини ҳали биров чегаралаб билгани йўқ. Ундаги бор нарсалар, ҳамма-ҳаммасини ким яратган? Аллоҳнинг борлигини инкор қилаётган худосизларми? Ёки бошқа бирорта яратувчи борми?) ‍‍ ‍‌‍‍‌‌‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌ ‍‍ ‍‍‌ ‌ ‍‌‍‍‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌‌‍‍‍‍‌‌ ‍‌‍‍‌‌‌ ‌ ‌‍ ‌ ‌ ‌ ‌ ‍‌‍‍‌‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‌‌‍‍‍‌ ‍‍‍‌ ‍‍‍
Ұа Мина Анӓси Ман Йаттаҳиҙу Мин Дӱни Аллӓһи 'Андӓдӓан Йухиббӱнаһум Кахубби Аллӓһи Ұа ۖ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ 'Ашадду Хуббӓан Лиллӓһ ۗ Ұа Лаұ Йарá Ал-Лаҙӥна Žаламӱ 'Иҙ Йараұна Ал-`Аҙӓба 'Анна Ал-Қӱұата Лиллӓһ Җамӥ`ӓан Ұа 'Анна Аллӓһа Шадӥду Ал-`Аҙӓби 002-165 Одамлар ичида Аллоҳдан ўзга тенгдошларни тутадиганлар ва уларни Аллоҳни севгандек севадиганлар бор. Иймон келтирганларнинг Аллоҳга муҳаббатлари қаттиқдир. Зулм қилганлар азобни кўрган чоғларида, албатта, барча қувват Аллоҳга хослигини ва, албатта, Аллоҳнинг азоби шиддатли эканини билсалар эди! ‍‍‍‍ ‍‌‍‍‍‌ ‍‌‍‍‌ ‍ ‌‌‍‌‌‌ۖ‍‍‍‍ ‌‍‌ ‌‌ ۗ ‌‌ ‍‌‌ ‍‍‍‍‍‌ ‌‌‌ ‍ ‍‍‌ ‍‍ ‌ ‌‌ ‍‍‍‍‌
'Иҙ Табарра Ал-Лаҙӥна Аттуби`ӱ Мина Ал-Лаҙӥна Аттаба`ӱ Ұа Ра'аұ Ал-`Аҙӓба Ұа Тақаҭҭа`ат Биһиму Ал-'Асбӓбу 002-166 У пайтда пешволар (ўзларига) эргашганлардан тонурлар ва азобни кўрурлар, уларнинг боғланишлари кесилур. ‌‌ ‍‌‌ ‍‍‍‍‍‍‌ ‌‌‍‌‌‌‌ ‍‍‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍
Ұа Қӓла Ал-Лаҙӥна Аттаба`ӱ Лаұ 'Анна Ланӓ Карратан Фанатабарра'а Минһум Камӓ Табарра'ӱ Миннӓ ۗ Каҙӓлика Йурӥһиму Аллӓһу 'А`мӓлаһум Хасарӓтин `Алайһим ۖ Ұа Мӓ Һум Биҳӓриҗӥна Мина Анӓри 002-167 Ва эргашганлар: Қани энди бизга бир ортга қайтиш бўлса эди, биздан тонганларидек, биз ҳам улардан тонар эдик, дерлар. Шундай қилиб, Аллоҳ уларга амалларининг ўзларига ҳасрат бўлганини кўрсатур. Ва улар дўзахдан чиқувчи эмаслар. (Қиёматдан бир кўриниш: ҳамма ўзи билан овора, биров билан бировнинг иши йўқ. Пешволар, бошлиқлар, бу дунёда бошқаларни ўз ортидан эргаштириб юрганлар ўзларига эргашганлардан тонадилар. Чунки ўзининг иши чатоқ бўлиб турганда, бошқанинг ташвиши ортиқча бўлади уларга. Азобни кўргач, ораларидаги барча боғланишлар, алоқалар, яқинликлар кесилади.) ‍‍‍‌ ‌ ‌ ‌ ‍ ‌ ‍‌‌ ‍‌‍‍‍ ‌ ‍‍‍‌‌‌ ‍‍‍‍‌ ۗ ‍ ‌ ‍‍‌ ۖ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍
Йӓ 'Аййуһӓ Анӓсу Кулӱ Миммӓ Фӥ Ал-'Арđи Халӓлӓан Ҭаййибӓан Ұа Лӓ Таттаби`ӱ Ҳуҭуұӓти Аш-Шайҭӓни ۚннаһу Лакум `Адӱұун Мубӥн 002-168 Эй одамлар! Ер юзидаги нарсалардан ҳалол-покларини енглар. Ва шайтон изидан эргашманглар, чунки у сизларга очиқ душмандир. (Ояти карима ҳалол-пок ризқларни ейишга зид қилиб шайтоннинг изидан эргашиш қўйилмоқда. Яъни, шайтоннинг йўлида юрганларгина ҳалол-пок емайдилар, деганидир бу. Шайтон инсонларга ҳалол едирмаслик билан уларни Аллоҳнинг итоатидан чиқаради. Шайтоннинг етовига тушиб қолган нодон инсон эса, ҳалол-ҳаромни фарқламай нақадар улкан гуноҳ қилаётганини ўзи билмайди, ҳатто ҳис этмайдиган даражага тушади.) ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍‍ ۚ‌ ‍‍‍
ннамӓ Йа'мурукум Бис-Сӱ'и Ұа Ал-Фахшӓ'и Ұа 'Ан Тақӱлӱ `Алá Аллӓһи Мӓ Лӓ Та`ламӱна 002-169 Албатта, у сизларни ёмон ва фаҳш ишларга ҳамда Аллоҳга қарши билмаган нарсангизни гапиришингизга буюради. ‍‌ ‍‍‍‍‍‌‌ ‌‍‍‌‌ ‌‌‌‍‍‌ ‌ ‍ ‌ ‌
Ұа 'Иҙӓ Қӥла Лаһум Аттаби`ӱ Мӓнзала Аллӓһу Қӓлӱ Бал Наттаби`у Мӓ 'Алфайнӓ `Алайһи 'Ӓбӓ'анӓ ۗ 'Аұалаұ Кӓна 'Ӓбӓ'ууһум Лӓ Йа`қилӱна Шай'ӓан Ұа Лӓ Йаһтадӱна 002-170 Уларга: Аллоҳ нозил қилган нарсага эргашингиз, дейилса, улар: Йўк, биз оталаримизни нимада топсак, шунга эргашамиз, дейдилар. Оталари ҳеч нарсага ақли етмаган ва ҳидоят топмаган бўлсалар ҳам-а?! ‌‌‌‌ ‍‍‌ ‍‌ ‌‌‌ ‍‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‌‍ۗ ‌‌‌ ‍‍‍ ‌‍‍‍‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‌ ‌
Ұа Маćалу Ал-Лаҙӥна Кафарӱ Камаćали Ал-Лаҙӥ Йан`иқу Бимӓ Лӓ Йасма`у 'Иллӓ Ду`ӓн Ұа Нидӓн ۚ Ҫуммун Букмун `Умйун Фаһум Лӓ Йа`қилӱна 002-171 Куфр келтирганлар мисоли худди қичқириқ ва сасдан бошқа нарсани эшитмайдиганларга бақираётганга ўхшайди. Улар кар, соқов ва кўрдирлар. Улар ақл ишлатмаслар. (Аллоҳ таоло бу ояти каримада кофирларни чўпонни овозини эшитиб, маъносини тушинмайдиган чорва ҳайвонларига, Пайғамбарларни уларни ҳайдаб юрувчи чўпонга ўхшатмоқда.) ‍‍‍‍ ‌ ‍‌‍‍‍‍ ‌ ‌ ‌‌ ‌‍‍‍‌ ‌‍‍‌‌‌ۚ ‍‌‍‌‌ ‌‌ ‌ ‍‍‍
Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Кулӱ Мин Ҭаййибӓти Мӓ Разақнӓкум Ұа Ашкурӱ Лиллӓһ 'Ин Кунтум 'Ӥйӓһу Та`будӱна 002-172 Эй иймон келтирганлар! Сизларга ризқ қилиб берганимиз пок нарсалардан енглар ва Аллоҳга шукр қилинглар, агар Унга ибодат қиладиган бўлсаларингиз. ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‌ ‍‌ ‍‍‍‍ ‌ ‌‍‍‍‍ ‌ ‌‌ ‍‌‍‍‍ ‌‍‍‍
ннамӓ Харрама `Алайкуму Ал-Майтата Ұа Ад-Дама Ұа Лахма Ал-Ҳинзӥри Ұа Мӓ 'Уһилла Биһи Лиғайри Аллӓһи ۖ Фамани Аđҭурра Ғайра Бӓғин Ұа Лӓ `Ӓдин Фалӓ 'Иćма `Алайһи ۚнна Аллӓһа Ғафӱрун Рахӥмун 002-173 Албатта, У зот сизларга фақат ўлимтикни, қонни, чўчқанинг гўштини ва Аллоҳдан бошқага сўйилганни ҳаром қилди. Кимки мажбур бўлса-ю, зулм қилмай, ҳаддан ошмай (еса), унга гуноҳ бўлмайди. Албатта, Аллоҳ мағфиратли ва раҳмлидир. (Саъд ибн Аби Ваққос розийаллоҳу анҳу Пайғамбаримиз алайҳиссаломга: Эй Аллоҳнинг Расули, дуо қилинг, Аллоҳ мени дуоси қабул бўладиганлардан қилсин, дедилар. Шунда Пайғамбар алайҳиссалом: Эй Саъд, таомингни ҳалол қил, дуоси қабул бўладиган бўласан. Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган зот билан қасамки, бир одам ҳаром луқмани қорнига ташласа, Аллоҳ унинг дуосини қирқ кунгача қабул қилмайди. Қайси банданинг гўшти ҳаромдан ва рибодан ўсса, унга дўзах муносибдир, дедилар.) ‍‌ ‍ ‍ ‌ ‍‍‍‌‍‍‍‍‍‍‍‌ ‌‍‌ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‌ ۖ ‍‍‍‍‌ ‍‍‍‌ ‌‌ ‍‍‍‌‌‌ ‌ ‌ ‍‍‍ۚ ‍‍‍‍‌ ‌‍
нна Ал-Лаҙӥна Йактумӱна Мӓнзала Аллӓһу Мина Ал-Китӓби Ұа Йаштарӱна Биһи Ćаманӓан Қалӥлӓан ۙ 'Ӱлӓ'ика Мӓ Йа'кулӱна Фӥ Буҭӱниһим 'Иллӓ Анӓра Ұа Лӓ Йукаллимуһуму Аллӓһу Йаұма Ал-Қийӓмати Ұа Лӓ Йузаккӥһим Ұа Лаһум `Аҙӓбун 'Алӥмун 002-174 Албатта, Аллоҳ китобда туширган нарсани беркитганлар ва уни озгина баҳога сотганлар, ана ўшалар қоринларига оловдан бошқа нарсани емаслар, уларга Аллоҳ қиёмат куни гапирмас ва уларни покламас. Уларга аламли азоблар бор. (Ибн Аббос розийаллоҳу анҳудан ривоят қилинадики, у киши: Ушбу оят яҳудийларнинг Каъб ибн Ашраф, Молик ибн ас-Сойф ва Ҳаййи ибн Ахтобга ўхшаш бошлиқлари ҳақида тушган. Улар ўзларига эргашганлардан ҳадялар олар эдилар. Муҳаммад алайҳиссалом Пайғамбар этиб юборилганларидан сўнг, мазкур манфаатлардан маҳрум бўлишдан қўрқиб, у киши ҳақидаги ҳақиқатни беркитдилар, дедилар.) ‍‍‍‍ ‍‍‍‌ ‌‌‍‍‍‍‌‍‌ ۙ‍‍‌‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‌ ‍‍‍‍‌‍‌ ‌‌ ‍ ‍ ‍‍‍ ‌‌ ‌ ‍‍‌
'Ӱлӓ'ика Ал-Лаҙӥна Аштараұ Аđ-Đалӓлата Бил-Һудá Ұа Ал-`Аҙӓба Бил-Мағфирати ۚ Фамӓҫбараһум `Алá Анӓри 002-175 Ана ўшалар адашувни ҳидоятга, азобни мағфиратга сотиб олганлардир. Дўзах ўтига қандоқ чидайдилар-а?! ‍‍‌‍‍‍ ‍‍‍‌‌‌ ‍‍‍ ‍‌‌ ‌‍‍‌‍‍‍‍ ۚ‌ ‌‍‍‍‍‍
Ҙӓлика Би'анна Аллӓһа Наззала Ал-Китӓба Бил-Хаққи ۗ Ұа 'Инна Ал-Лаҙӥна Аҳталафӱ Фӥ Ал-Китӓби Лафӥ Шиқӓқин Ба`ӥдин 002-176 Бунинг сабаби, албатта, Аллоҳ китобни ҳақ билан нозил қилган эди. Китоб хусусида ихтилоф қилганлар эса, тубсиз тортишувдадирлар. (Қўлларидаги ҳидоят ва мағфиратни бой бериб, қаттиқ азобга дучор бўлишларининг сабабиулар Аллоҳ китобни ҳақ билан нозил қилганини тан олмадилар. Ҳолбуки, бу ҳақ китобга амал қилиб, бахт-саодатда яшасалар бўлар эди. Аммо улар Аллоҳнинг китоби хусусида ихтилоф қилдилар, тубсиз талашув ва туганмас ихтилоф гирдобига тушиб қолдилар. Оқибатда мазкур азобларга дучор бўлдилар.) ‍‍ ۗ ‌‌ ‍‍‍‍‍‍‍
Лайса Ал-Бирран Туұаллӱ Ұуҗӱһакум Қибала Ал-Машриқи Ұа Ал-Мағриби Ұа Лакинна Ал-Бирра Ман 'Ӓмана Биллӓһи Ұа Ал-Йаұми Ал-'Ӓҳири Ұа Ал-Малӓ'икати Ұа Ал-Китӓби Ұа Ан-Набӥйӥна Ұа 'Ӓтá Ал-Мӓла `Алá Хуббиһи Ҙаұӥ Ал-Қурбá Ұа Ал-Йатӓмá Ұа Ал-Масӓкӥна Ұа Абна Ас-Сабӥли Ұа Ас-Сӓ'илӥна Ұа Фӥ Ар-Риқӓби Ұа 'Ақӓма Аҫ-Ҫалӓата Ұа 'Ӓтá Аз-Закӓата Ұа Ал-Мӱфӱна Би`аһдиһим 'Иҙӓ `Ӓһадӱ Ұа ۖ Аҫ-Ҫӓбирӥна Фӥ Ал-Ба'сӓ'и Ұа Аđ-Đаррӓ'и Ұа Хӥна Ал-Ба'си ۗ 'Ӱлӓ'ика Ал-Лаҙӥна Ҫадақӱ ۖ Ұа 'Ӱлӓ'ика Һуму Ал-Муттақӱна 002-177 Яхшилик юзингизни машриқ ёки мағриб томонга буришингизда эмас. Лекин яхшилик ким Аллоҳга, охират кунига, фаришталарга, китобга, Пайғамбарларга иймон келтирса ва яхши кўрган молини қариндошларга, етимларга, мискинларга, ватангадоларга, тиланчиларга, қул озод қилишга берса, намозни қоим қилса, закот берса. Аҳд қилганда аҳдига вафо қилувчилар, камбағаллик, қийинчилик пайтида ва шиддат вақтида ҳам сабр қилувчиларга, ана ўшалар содиқ бўлганлардир. Ана ўшалар тақводорлардир. ‍‍‍‍‌ ‌‌ ‌ ‌ ‍‍ ‌‍ ‍‍‌ ‍‌ ‌ ‍‍ ‌ ‍‍‍‌ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌‌‌ ‍‍ ‌ ‍ ‌‌ ‍‍‍‌ ‌‌ ‌‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍ ‌ ‍‍‍‍ ‌‌‍ ‍‍‍ ‌‌‌ ‍‍‍‍‍‍ ‌‌‌‌ ‌ۖ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‌‌ ‌‍‍‍‍‌‌‌ ‌‍‍‍‍ ۗ‍‍‌‍‍‍ ‍‍‍‍‍ۖ ‌‌‍‍‌‍‍‍ ‍‍
Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Кутиба `Алайкуму Ал-Қиҫӓҫу Фӥ Ал-Қатлá ۖ Ал-Хурру Бил-Хурри Ұа Ал-`Абду Бил-`Абди Ұа Ал-'Унćá Бил-'Унćá ۚ Фаман `Уфийа Лаһу Мин 'Аҳӥһи Шайн Фа Аттибӓн Бил-Ма`рӱфи Ұа 'Адӓ'ун 'Илайһи Би'ихсӓнин ۗ Ҙӓлика Таҳфӥфун Мин Раббикум Ұа Рахматун ۗ Фамани А`тадá Ба`да Ҙӓлика Фалаһу `Аҙӓбун 'Алӥмун 002-178 Эй иймон келтирганлар! Сизга ўлдирилганлар учун қасос фарз қилинди: ҳурга ҳур, қулга қул, аёлга аёл. Кимга ўз биродаридан бир нарса афв қилинса, бас, яхшилик ила сўралсин ва адо этиш ҳам яхшиликча бўлсин. Бу Роббиларингиздан енгиллик ва раҳматдир. Ундан кейин ким душманлик қилса, унга аламли азоб бор. (Бу ояти каримада Аллоҳ таоло қасос олишда адолат бўлишини, ҳаддан ошмасликни уқдириб, ҳурга ҳур, қулга қул, аёлга аёл, деб тушунтирмоқда. Лекин ояти каримага биноан, одам ўлдирган шахсни қасос учун, албатта, ўлдириш шарт эмас, балки ўликнинг эгалари кечиб юборса, ўлдирмай қўйиб юборса, ўрнига хун пули олса ҳам бўлади. Бунда ўлик эгаси ҳақини яхшилик билан сўраши лозим, айбдор тараф ҳам уларнинг ҳақини яхшилик билан адо этиши зарур.) ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍ ‍‍‍‌ ۖ ‌ ‍‌ ‌‍‍‍‌ ‍‍‍‍‌ ‌‍‌ ‍‍‌ ۚ ‍‌ ‍‌ ‌‍‍‍‍ ‍‌ ‍‍‍‌ ‍‍‍‌ ‌‌‌‍‍‌‌‌‌ ‌‍‍‍‍ ‍‍‍ۗ ‌ ‍‍‍‍‍‍‍‍‌ ‍‌ ‌‍ ‌‌‍ۗ ‌‌ ‌ ‌ ‍ ‍‍‌
Ұа Лакум Фӥ Ал-Қиҫӓҫи Хайӓатун Йӓ 'Ӱлӥ Ал-'Албӓби Ла`аллакум Таттақӱна 002-179 Сизларга қасос олишда ҳаёт бор. Эй ақл эгалари! Шоядки тақводор бўлсангиз. (Бу ояти карима қасоснинг шариатга киритилишининг ҳикматини баён қилмоқда. Демак, қасос олишда кишилар учун ҳаёт бор экан. Қасос қалбдаги нафратни қондириш эмас, балки олий мақсадҳаёт учун экан. Қасос олиш йўлга қўйилса, инсон ҳаётини сақлаб қолишда катта иш қилинган бўлади. Чунки ҳар бир одам бошқа бировни ўлдирса, қасосига ўзининг ҳам ўлдирилишини билади ва ҳеч қачон одам ўлдиришга қўл урмайди.) ‍‍‍‍‍‍‌ ‍‌ ‌‍‍‍‍‍‍
Кутиба `Алайкум 'Иҙӓ Хаđара 'Ахадакуму Ал-Маұту 'Ин Тарака Ҳайрӓан Ал-Ұаҫӥйату Лилұӓлидайни Ұа Ал-'Ақрабӥна Бил-Ма`рӱфи ۖ Хаққӓан `Алá Ал-Муттақӥна 002-180 Сизлардан бирортангизга ўлим келганда, агар у бойлик қолдираётган бўлса, ота-онаси ва яқинларига тўғрилик билан васият қилиш тақводорларнинг бурчи сифатида фарз қилинди. (Бу ояти карима мерос ҳақидаги оятдан аввал тушган, кейинчалик мерос ояти тушиб, васият қилмаса ҳам, ўлгандан қолган мол мерос сифатида яқин кишиларга бўлиб берилиши баён қилинди. Ўша оятда кимга қанча тегиши ҳам айтилди. Ота-она меросхўрлар қаторига кирдилар.) ‌‌‌‌ ‍‍‍‌ ‌ ‌‌ ‍‌‌‍ ‌‍ ‌‍‍‍‍‍‍‍‍ ‍‍‍‌ ۖ‍‍‍‌ ‌ ‍‍
Фаман Баддалаһу Ба`дамӓ Сами`аһу Фа'иннамӓ 'Иćмуһу `Алá Ал-Лаҙӥна Йубаддилӱнаһу~ ۚнна Аллӓһа Самӥ`ун `Алӥмун 002-181 Ким уни эшитгандан сўнг ўзгартирса, бас, гуноҳи фақат ўзгартирганларнинг ўзига бўлади. Албатта, Аллоҳ эшитувчи ва билувчидир. (Яъни, ўлаётган одамнинг васиятини эшитган одам у ўлгач, васиятини ўзгартириб, мол-дунёсининг васиятга мувофиқ тақсимланмаслигига сабаб бўлса, гуноҳкорлардандир. Гуноҳ васият қилувчи ёки васият қилинган кишига эмас, балки ўша ўзгартирувчининг ўзига бўлади. Аллоҳ эшитувчи ва билувчи зотдир.) ‍‌ ‌ ‍ ‍‍‌ ‌‍‍‍‍~ ۚ ‍ ‍‍‍‍
Фаман Ҳӓфа Мин Мӱҫин Җанафӓан 'Аұ 'Иćмӓан Фа'аҫлаха Байнаһум Фалӓ 'Иćма `Алайһи ۚнна Аллӓһа Ғафӱрун Рахӥмун 002-182 Кимки васият қилувчидан тойилиш ёки гуноҳ содир бўлишидан қўрқса, бас, уларнинг орасини ислоҳ қилса, унга гуноҳ бўлмайди. Албатта, Аллоҳ мағфиратли ва раҳмли зотдир. (Биз тойилиш деб таржима қилган сўз ояти каримада жанафан дейилган. Бу сўз хато қилиб ҳақдан бурилишни билдиради. Яъни, билмасдан. Гуноҳ эса, билиб туриб ҳақсизлик қилишдир. Демак, васият қилувчи билибми-билмайми нотўғри васият қилган бўлса, унинг васиятини бузган одам бундан аввалги оятда келгани каби гуноҳкор бўлмайди. Мисол учун, бир одам молининг учдан бири миқдоридан кўпини васият қилиб юборса, васияти фақат учдан бирига ўтади, қолганига амал қилмаган одам гуноҳкор бўлмайди.) ‍‌ ‍‌‍‍‍‌‍‌‌ ‌ ‌‌‌ ‌‌‌ ‍‍ ‌ ‌ ‍‍‍ۚ ‍‍‍‍‌ ‌‍
Йӓ 'Аййуһӓ Ал-Лаҙӥна 'Ӓманӱ Кутиба `Алайкуму Аҫ-Ҫийӓму Камӓ Кутиба `Алá Ал-Лаҙӥна Мин Қабликум Ла`аллакум Таттақӱна 002-183 Эй иймон келтирганлар! Сизлардан аввалгиларга фарз қилганидек, сизларга ҳам рўза фарз қилинди. Шоядки тақводор бўлсангиз. ‌ ‌‌ ‍‍‍‍ ‌‍‍‍‍‍‍ ‌ ‌ ‍‍‍‍ ‍‌ ‍‍‍ ‍‍‍
'Аййӓмӓан Ма`дӱдӓтин ۚ Фаман Кӓна Минкум Марӥđӓан 'Аұ `Алá Сафарин Фа`иддатун Мин 'Аййӓмин 'Уҳара ۚ Ұа `Алá Ал-Лаҙӥна Йуҭӥқӱнаһу Фидйатун Ҭа`ӓму Мискӥнин ۖ Фаман Таҭаұұа`а Ҳайрӓан Фаһуұа Ҳайрун Лаһу ۚ Ұа 'Ан Таҫӱмӱ Ҳайрун Лакум ۖн Кунтум Та`ламӱна 002-184 Саноқли кунлар. Сизлардан ким бемор ёки мусофир бўлса, бас, саноғини бошқа кунларда тутади. Уни қийналиб тутадиганлар зиммасида бир мискин таоми фидя лозимдир. Ким яхшиликни ўз ихтиёри ила қилса, ўзи учун яхшидир. Агар билсангиз, рўза тутмоғингиз сиз учун яхшидир. ‌ ‌‌‍‍‌ۚ ‍‌‍‍ ‍‌‍‍‍ ‍‍‍‍‌ ‌‌‌ ‌ ‌‌ ‍‌ ‌‍‍‍ ‌‍ۚ ‌‌ ‍‍‍‍ ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‌ۖ ‍‌‍‍‍‌‌‌ ‌ ‍‍‌ ‍ ۚ ‌‌‌‍‍‍‍ۖ ‌‌ ‍‌‍‍
Шаһру Рамаđӓна Ал-Лаҙӥнзила Фӥһи Ал-Қур'ӓну Һудан Лилннӓси Ұа Баййинӓтин Мина Ал-Һудá Ұа Ал-Фурқӓни ۚ Фаман Шаһида Минкуму Аш-Шаһра Фалйаҫумһу ۖ Ұа Ман Кӓна Марӥđӓан 'Аұ `Алá Сафарин Фа`иддатун Мин 'Аййӓмин 'Уҳара ۗ Йурӥду Аллӓһу Бикуму Ал-Йусра Ұа Лӓ Йурӥду Бикуму Ал-`Усра Ұа Литукмилӱ Ал-`Иддата Ұа Литукаббирӱ Аллаһа `Алá Мӓ Һадӓкум Ұа Ла`аллакум Ташкурӱна 002-185 Рамазон ойики, унда одамларга ҳидоят ҳамда ҳидояту фурқондан иборат очиқ баёнотлар бўлиб, Қуръон туширилгандир. Сиздан ким у ойда ҳозир бўлса, рўзасини тутсин. Ким бемор ёки сафарда бўлса, бас, саноғини бошқа кунлардан тутади. Аллоҳ сизларга енгилликни хоҳлайди ва сизларга қийинчиликни хоҳламайди. Саноғини мукаммал қилишингиз ва сизни ҳидоятга бошлаган Аллоҳни улуғлашингиз учун. Шоядки шукр қилсаларингиз. (Аллоҳ таоло Ўзининг абадий мўъжизаси, қиёматгача инсониятга ҳидоят бўладиган китоби Қуръони Каримни тушириш вақти қилиб Рамазони