92) Sūrat Al-Layl | Printed format | 92) سُورَة اللَيل |
| Wa Al-Layli 'Idhā Yaghshá | [92.1] Bij de nacht als hij bedekt. | وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى |
| Wa An-Nahāri 'Idhā Tajallá | [92.2] En bij de dag wanneer hij schittert, | وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى |
| Wa Mā Khalaqa Adh-Dhakara Wa Al-'Unthá | [92.3] En bij de schepping van man en vrouw. | وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالأُنْثَى |
| 'Inna Sa`yakum Lashattá | [92.4] Voorzeker, uw streven is verschillend. | إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّى |
| Fa'ammā Man 'A`ţá Wa Attaqá | [92.5] Wat hem betreft die geeft en God vreest, | فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى |
| Wa Şaddaqa Bil-Ĥusná | [92.6] En het goede aanvaardt, | وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى |
| Fasanuyassiruhu Lilyusrá | [92.7] Wij zullen zijn weg effenen tot welslagen. | فَسَنُيَسِّرُه ُُ لِلْيُسْرَى |
| Wa 'Ammā Man Bakhila Wa Astaghná | [92.8] Maar hij, die vrekkig en onverschillig is, | وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَى |
| Wa Kadhdhaba Bil-Ĥusná | [92.9] En het beste verwerpt, | وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَى |
| Fasanuyassiruhu Lil`usrá | [92.10] Wij zullen hem naar moeilijkheden leiden. | فَسَنُيَسِّرُه ُُ لِلْعُسْرَى |
| Wa Mā Yughnī `Anhu Māluhu 'Idhā Taraddá | [92.11] Wanneer hij te gronde gaat zullen zijn rijkdommen hem niet baten. | وَمَا يُغْنِي عَنْهُ مَالُهُ~ُ إِذَا تَرَدَّى |
| 'Inna `Alaynā Lalhudá | [92.12] Voorwaar, het is aan Ons om te leiden. | إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَى |
| Wa 'Inna Lanā Lal'ākhirata Wa Al-'Ūlá | [92.13] En aan Ons is het Hiernamaals en ook deze wereld. | وَإِنَّ لَنَا لَلآخِرَةَ وَالأُولَى |
| Fa'andhartukum Nārāan Talažžá | [92.14] Daarom waarschuw Ik u voor het laaiend Vuur; | فَأَنْذَرْتُكُمْ نَارا ً تَلَظَّى |
| Lā Yaşlāhā 'Illā Al-'Ashqá | [92.15] Niemand zal er binnengaan dan de rampzaligste, | لاَ يَصْلاَهَا إِلاَّ الأَشْقَى |
| Al-Ladhī Kadhdhaba Wa Tawallá | [92.16] Die loochent en zich afwendt. | الَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّى |
| Wa Sayujannabuhā Al-'Atqá | [92.17] Maar de rechtvaardige zal ver daarvan verwijderd worden. | وَسَيُجَنَّبُهَا الأَتْقَى |
| Al-Ladhī Yu'utī Mālahu Yatazakká | [92.18] Die zijn rijkdommen weggeeft om zich te louteren. | الَّذِي يُؤْتِي مَالَه ُُ يَتَزَكَّى |
| Wa Mā Li'ĥadin `Indahu Min Ni`matin Tujzá | [92.19] En niemand heeft Hem een gunst bewezen waarvoor hij moet worden beloond. | وَمَا لِأحَدٍ عِنْدَه ُُ مِنْ نِعْمَة ٍ تُجْزَى |
| 'Illā Abtighā'a Wajhi Rabbihi Al-'A`lá | [92.20] Maar hij die het welbehagen zoekt van zijn Heer, de Verhevene, | إِلاَّ ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الأَعْلَى |
| Wa Lasawfa Yarđá | [92.21] Weldra zal hij tevreden zijn. | وَلَسَوْفَ يَرْضَى |